نوشته شده در دسته‌بندی نشده توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها. Print This Post Print This Post

انسانها و طبیعت / لوموند دیپلوماتیک /برگردان باقر جهانبانی

نویسنده Hélène Soubelet

PBES *، پلتفورم بین المللی در مورد تنوع زیستی و خدمات اکو سیستمی، معادل گروه بین المللی در مورد تحولات آب وهوا( جی آی ای سی)، در ارزیابی جهانی خود در مورد تنوع زیستی به روشنی نشان می دهد که کنترل اکوسیستم، امکان تنظیم بیماری های عفونی را فراهم می کند و فرسایش این کنترل با افزایش این بیماری ها ارتباط دارد. این پلتفورم هشدار می دهد که در یک اقتصاد بیش از حد متراکم، مبتنی بر حمل و نقل سریع ، این خطر ها افزایش می یابد و دیگر به یک منطقه جهان محدود نمی شود ، بلکه می توانند به یک بیماری همه گیر تبدیل شوند. به بیان دیگر:

اگر ما به تخریب اکوسیستم ادامه دهیم ، همه گیری های دیگری با در صد مرگ و میر بیش از کو وید ۱۹ امکان پذیر خواهد بود.

امروزه گونه بشر (با حیوانات خانگی و فعالیت هایش) ۷۵ % از فضای کره زمین را اشغال کرده است. در این شرایط ، ویروس ، باکتری یا هر عامل بیماری زایی امکان بیشتری در بر خورد با یک انسان یا حیوان خانگی دارد.

پنجاه سالی است که محققان هشدار داده بودند که امکان این اتفاق وجود دارد و اکنون نیز این اتفاق افتاده است. همه گیری ویروس کرونا و بحران جهانی که باعث بوجود آمدن آن شده است، شواهد بیشتر و قانع کننده تری را ارائه می کند که نشان می دهد بشر با بهره برداری از سایر موجودات زنده به روشی ناپایدار ، تنوع زیستی را از بین می برد و خود را به خطر می اندازد. به همین دلیل زمان آن فرا رسیده است که قاطعانه تغییرات سیستمی را که گزارش۲۰۱۹ «پلتفورم بین المللی در مورد تنوع زیستی و خدمات اکوسیستم» توصیه کرده را به عنوان تنها روشی که روند تخریب را معکوس می کند در نظر بگیریم. یعنی ، بازسازی تعاملات بین انسان و طبیعت. آنچه این گزارش می گوید این است که ما به صورت فردی و جمعی بر سریک دوراهی قرار داریم. تغییر مدل ممکن است در کوتاه مدت پرهزینه باشد ، اما در دراز مدت مزایای زیادی خواهد داشت. پا نهادن در مسیری پایدار نیاز به یک تصمیم سیاسی قوی دارد که چشم انداز بلند مدت و مبتنی بر دفاع از منافع جمعی و نه منافع خاص را تضمین کند. بنابراین باید گزینه های توسعه و سیاست های اقتصادی اجتماعی و زیست محیطی مرتبط با آن دوباره طراحی شوند. ما در اینجا در مورد جهت گیری ساختاری ژرف که جامعه ما را در شیوه اشغال کره زمین متحول نماید صحبت می کنیم.

« برای پیمودن مسیری پایدار نیاز به یک تصمیم سیاسی قوی داریم که چشم اندازی بلند مدت و مبتنی بر دفاع از منافع جمعی و نه منافع خصوصی رادر پیش گیرد»

در جامعه جهانی شده، ما رودروی این تناقض قرار گرفته ایم که اقدامات مخرب تنوع زیستی می تواند سودآورباشد، در حالیکه همه اقدامات برای حفظ ونگهداری تنوع زیستی هزینه بردار است.

احکام متناقض اند: کل سیستم اقتصادی ما گرایش به از بین بردن این تنوع زیستی دارد و در عین حال از ما می خواهند که آنرا حفظ کنیم. دولت ها باید قبل از همه دست به عمل بزنند و نمونه رفتار باشند : ما باید الگوی خود را تغییر دهیم و یارانه فعالیتهای ویرانگر تنوع زیستی را قطع کرده و بجای آن از آنها مالیات بگیریم. آیا ما حق داریم ، برای سود فوری ، سرمایه طبیعی ای که متعلق به نسل های حال و آینده است را از بین ببریم؟ به همین دلیل است که ما باید ، تمام اقداماتی که باعث تخریب گسترده اکوسیستم ها در کوتاه مدت یا دراز مدت میشود را رصد کرده وتا زمانی که گزینه های دیگری پیدا کنیم،مانع انجام آنها شویم. در فرآیند تصمیم گیری ، ما می توانیم به شهروندان اجازه دهیم تا جایگزین آنچه غیر انسانی است شوند. این خیالپردازانه است ، اما ما باید همه امکانات را در نظر بگیریم.

«ما باید الگوی خود را تغییر دهیم و یارانه فعالیتهای ویرانگر تنوع زیستی را قطع کرده و بجای آن از آنها مالیات بگیریم»

در مورد راهبرد های پس از بحران باید حفظ تنوع زیستی و چالش های زیست محیطی در بالاترین سطح الویت قرار گیرد. باید تمامی بخشهای فعالیت را در برگیرد. و تنها محدود به وزارت محیط زیست نمی شود. در همه زمینه ها ، کشاورزی ، صنعتی ، ساخت و ساز و غیره باید این مسائل پذیرفته شده و از هم اکنون خود را در مسیر محدود کردن فشارها بر تنوع زیستی قرار دهند. ابزارها برای این کار وجود دارد. در سطح اروپا تغییر سیاست مشترک کشاورزی( پی ای سی) می بایست از منطق « تولید بیشتر، یارانه بیشتر» به منطق« تولید با حفظ محیط زیست بیشتر، یارانه بیشتر» تبدیل گردد. این روند اثر فوری خواهد داشت. اصلاح کشاورزی برای گسترش کشاورزی زیست محیطی اولویت دارد و خروج سریع از سموم دفع آفات و جلوگیری از روند های ناپایدار بویژه در مورد تغذیه دام ضرورت دارد.

اصلاح مدیریت منابع دریایی در سطح جهانی نیز به همان اندازه ضروری است تا از یک سو حجم ماهی و سایر موجودات دریایی در معرض خطر کاهش یابد و از طرف دیگر ، الویت به جمعیت هائی داده شود ، به طور عمده در آفریقا و آسیا ، که این منابع عنصر اصلی پروتئین آنها است. بدیهی است که باید بودجه تحقیق و آموزش را تأمین کرده و دانش در این ضمینه را افزایش دهیم. درفرانسه زمانی که متوجه شدیم تنوع زیستی ضروری است، درس زیست شناسی مدتها بود که دیگر در برنامه مشترک دبیرستان ها وجود نداشت.

«اکنون زمان تغییر مسیر است ، بی شک با ارزشهایی غیر از پول و سود جوئی کوتاه مدت»

ارزش ذاتی تنوع زیستی باید در نظر گرفته شود. صرفاً به این دلیل که ما با هم در این کره زمین زندگی می کنیم. اکنون زمان تغییر مسیر است ، بی شک با ارزشهایی غیر از پول و سود کوتاه مدت. من اطمینان دارم که برای انجام این کار خیلی دیر نیست. ما باید با موجودات زنده دیگر که حق زندگی در این سیاره را دارند زندگی کنیم. این یک مسئله اخلاقی و بقای مشترک است.

* Intergovernmental Science-Policy Platform on Biodiversity and Ecosystem Services

Hélène Soubelet

رئیس بنیاد تحقیقاتی در مورد تنوع زیستی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>