گزارشگر ویژه سازمان ملل خواستار تحقیق مستقل درباره نقش ابراهیم رئیسی در اعدام‌های سال ۶۷ شد

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران خواستار انجام تحقیقات مستقل در مورد نقش ابراهیم رئیسی در اعدام های دسته‌جمعی سال ۱۳۶۷ شد. ادامه خواندن Continue reading

دادخواهان خاوران: ابراهیم رئیسی متهم به جنایت علیه بشریت است و باید محاکمه شود!

»آنکه بر در می کوبد شباهنگام به کشتن چراغ آمده است«

ابراهیم رئیسی از معتمدین هر دو رهبر خونریز حکومت اسلامی، خمینی و خامنه ای است که امروز به ناحق به عنوان رییس جمهور به مردم ایران تحمیل شده است.

ابراهیم رئیسی در آغاز انقلاب از طلبه های مدرسه حقانی بود، خدمات به نظام اسلامی را از بازجویی و شکنجه گری آغاز کرد و هنوز بیست ساله نشده بود که از سوی  دادستان کل کشور، محمد موسوی خوئینی ها یکی از چهره های کنونی اصلاح طلب به دادستانی کرج و همدان گمارده شد. در همه پست هایی که در ۴۰ سال گذشته داشته، بی رحمی و شقاوت از ویژگی های برجسته او بوده است .

ابراهیم رئیسی یکی از متهمان اصلی جنایت علیه بشریت در ایران است و باید به جرم جنایت های دهه ۶۰ و عضویت درهیئت مرگ که در شکنجه و قتل دولتی چند هزار زندانی سیاسی در تابستان ۶۷ که احکام زندان داشتند، و به جرم ناپدیدسازی قهری آن‌ها، و همچنین به دلیل آزار و شکنجه مادران و خانواده‌های خاوران و دیگر خانواده‌های دادخواه، همکاری در کشتار و زندانی کردن و شکنجه چند هزار نفر از معترضان آبان ۹۸, پرده پوشی کشتار مسافران پرواز ۷۵۲ و غارت اموال عمومی و غیره پاسخگو باشد. ترفیع مقام متهمان به جنایت در ایران، نمودی آشکار از سلطه‌ی مطلق دیکتاتوری برای عدم پاسخگویی و مصونیت بخشیدن به جنایتکاران در ایران است. ما نه تنها ابراهیم رئیسی را به عنوان رئیس جمهور ایران به رسمیت نمی شناسیم، بلکه هیچ کدام از مقامات این حکومت جنایتکار را به رسمیت نمی‌شناسیم، زیرا همگی آنان مستقیم یا غیر مستقیم در جنایت های حکومت اسلامی و سرکوب مردم سهیم هستند و نمی‌توانند بر مسند قدرت بنشینند.

ما همچنین از بیانیه اخیر سازمان عفو بین الملل علیه رئیسی و سیاست ارتقا مقام و مصونیت جنایتکاران در رژیم اسلامی حمایت می‌کنیم و از سازمان ملل متحد و از سازمان های مستقل حقوق بشری از جمله عفو بین الملل می‌خواهیم که این موضوع را به طور جدی پیگیری کنند.

ما دادخواهان خاوران تا دادخواهی پرونده جنایت های دهه شصت و قتل عام زندانیان سیاسی تابستان ۶۷ ازپای نخواهیم نشست.

»ما زنده بر آنیم که آرام نگیریم، موجیم که آسودگی ما عدم ما است«

دادخواهان خاوران – یکم تیر ۱۴۰۰

عفو بین‌الملل خواستار رسیدگی به شکایت برادران افکاری در مورد شکنجه شد

بر اساس گزارش سازمان عفو بین‌الملل، براداران افکاری را در حبس‌ انفرادی طولانی‌مدت نگاه داشته‌اند، با مشت، لگد و کابل زده‌اند و به آنها از طریق تهدید به زندانی کردن، کشتن، تعرض جنسی یا انحای دیگر آسیب به اعضای خانواده‌، شکنجه روانی داده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی درباره حبیب و وحید افکاری، برادران نوید افکاری که پس از اعدام او در انفرادی نگهداری و شکنجه شده‌اند، خبر داده است که مأموران امنیتی در یکی از موارد شکنجه، برای چندین روز سر و صورت ⁧حبیب افکاری ⁩ را با کیسه پلاستیکی ‌پوشانده‌اند، به نحوی که او دچار احساس خفگی شود.

عفو بین‌الملل همچنین خبر داده است که بر اساس یک گزارش رسمی به تاریخ هشتم آبان ۱۳۹۸، کتف چپ حبیب افکاری از جا در رفته و آثار شکستگی در مچ دست چپ و یکی از انگشتان پای او مشهود است.

پیش از این یک منبع نزدیک به خانواده افکاری درباره وضعیت حبیب و وحید به زمانه گفته بود این دو برادر برای اعمال فشار بر خانواده به منظور افشا نکردن جزییات بیشتر درباره پرونده‌ خود و برادرشان نوید افکاری، گروگان گرفته شده‌اند.

حسین افکاری و بهیه نامجو، پدر و مادر نوید، وحید و حبیب افکاری، اواخر مهر ماه ۹۹ با انتشار نامه‌ای خطاب به قاضی ناظر زندان عادل‌آباد شیراز ضمن اعتراض به ادامه حبس دو فرزندشان در سلول انفرادی، خواستار پاسخگویی مقام‌های قضایی درباره ضرب و شتم، شکنجه و ممنوع‌الملاقات بودن فرزندانشان شده بودند.عفو بین‌الملل اما گزارش کرده است که مسئولان زندان، وحید و حبیب افکاری را مکررا شکنجه‌کرده‌اند تا از آن‌ها «اعتراف» بگیرند:

«برداران افکاری را در حبس‌ انفرادی طولانی‌مدت نگاه داشته‌اند، مورد ضربات مشت، لگد و کابل قرار داده‌اند و از طریق تهدید زندانی کردن، کشتن، تعرض جنسی یا انحای دیگر آسیب به اعضای خانواده‌شان، شکنجه روانی داده‌اند.»

بر اساس این گزارش دادگاه کیفری یک استان فارس به جای انجام تحقیق درباره شکایت‌های وحید و نوید افکاری و کنار گذاشتن «اعترافات» اجباری، در «رأی ناعادلانه»‌اش نوشت آن‌ها موضوع شکنجه را «تحت تأثیر آموزش‌های زندان و با این تصور که ممکن است با انکار واقعیت، موجبات رهایی خود را فراهم کنند» مطرح کرده‌اند.

عفو بین‌الملل خواستار انجام تحقیقات فوری و مستقل درباره شکایت‌های مربوط به شکنجه برادران افکاری شده و تأکید کرده است که کلیه افراد مظنون به داشتن مسئولیت کیفری در این رابطه، باید در دادرسی‌های منصفانه و بدون توسل به مجازات اعدام، به دست عدالت سپرده شوند:

«مقامات ایرانی در حال شکنجه و اعمال سایر رفتار‌های بی‌رحمانه، ضدانسانی و ترذیلی علیه برادران، وحید افکاری و حبیب افکاری در زندان عادل‌آباد شیراز هستند.
وحید و حبیب افکاری از شهریور ماه ۱۳۹۹ در سلول‌های انفرادی بدون پنجره محبوس بوده و از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب، هوای آزاد، تماس‌های تلفنی و ملاقات‌های حضوری با خانواده‌شان محروم شده‌اند.»

از سوی دیگر یک منبع مطلع از وضعیت خانواده افکاری پیش از این به زمانه گفته‌اند که این خانواده در طول ماه‌های گذشته به‌ ویژه پس از اعدام نوید افکاری، بارها از سوی نهادهای امنیتی، نیروهای لباس شخصی، مأموران انتظامی و حتی قضات دادگاه تهدید شده‌اند:

«در خلال این تهدیدها گفته شده آبروی نظام رفته و به‌ همین دلیل خانواده افکاری را تهدید به قتل کرده‌اند. همچنین گفته شده برای نظام هیچ هزینه‌ای ندارد. مثل افرادی که در آبان کشته شدند و آب هم از آب تکان نخورد، شما را هم که یک خانواده کوچک هستید، می‌کُشیم.»

نوید و وحید افکاری، شهریور ماه سال ۱۳۹۷ و چند روز پس از اعتراضات سراسری مرداد ماه همان سال در شیراز بازداشت شدند.

مأموران امنیتی سه ماه بعد حبیب افکاری، سومین برادر این خانواده را هم بازداشت کردند.

پس از انتشار خبر صدور حکم اعدام برای نوید افکاری و احتمال اجرای قریب‌الوقوع آن، پرونده این سه برادر مورد توجه افکار عمومی قرار گرفت و میلیون‌ها نفر از کاربران شبکه‌های اجتماعی در سراسر دنیا خواهان آزادی فوری آنها شدند اما قوه قضاییه جمهوری اسلامی بی‌اعتنا به این درخواست‌ها، نوید افکاری را اعدام کرد.

وحید افکاری، برادر بزرگ‌تر نوید هم بابت اتهام معاونت در محاربه، به ۲۵ سال زندان و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.

حبیب افکاری، برادر بزرگ‌تر این برادران هم به ۲۷ سال و سه ماه حبس و تحمل ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.

دبیر کل سازمان ملل خواستار توقف نقض حقوق بشر در ایران شد

آنتونیو گوترش از ادامه سرکوب، ‌کشتار و زندانی کردن معترضان، ‌مخالفان و اقلیت‌ها از سوی جمهوری اسلامی خبر داده و ضمن اشاره به موارد متعدد و پرونده‌های گوناگون زندانیان سیاسی و حقوق بشری، از اعمال فشار حقوقی، قضایی و امنیتی به آنان و خانواده‌هایشان خبر داده است. ادامه خواندن Continue reading

دادگاه حمید نوری و دادخواهی / تجربه ها و زمینه‌ها / حمید نوذری

با صدور کیفرخواستِ دادستانی سوئد علیه حمید نوری (عباسی) به  اتهام ارتکاب “جرم بین المللی”، “جنایت جنگی” و “قتل عمد”، و همچنین با اعلام برگزاری دادگاه وی در روز ۱۰ اوت  ۲۰۲۱ زمینه‌ی بررسی نقش وی در کشتار بزرگ زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ هموار می گردد. این اولین بار است که یکی از عاملان جنایتِ جمهوری اسلامی ایران در دادگاهی با اعتبار جهانی محاکمه می شود. ادامه خواندن Continue reading

گزارش عفو بین الملل از وضعیت حقوق بشر در ایران, خاورمیانه و شمال آفریقا در سال ۲۰۲۰

در سال میلادی ۲۰۲۰ در ایران :

مقامات ایران به شدت حقوق آزادی بیان، تشکل‌ها و تجمعات را سرکوب کردند.

نیروهای امنیتی با استفاده غیرقانونی از قوای قهریه اعتراضات را سرکوب کردند.

مقامات ایران به بازداشت خودسرانه صدها معترض، مخالف و دگراندیش و نیز مدافعان حقوق بشر ادامه دادند و بسیاری را به حبس و شلاق محکوم کردند.

زنان و همچنین اقلیت‌های اتنیکی و مذهبی با تبعیض نهادینه شده و نیز خشونت روبه‌رو بودند.

ناپدیدسازی‌های قهری، شکنجه و سایر رفتار‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی و ترذیلی به صورت گسترده و سازمان‌یافته و همراه با مصونیت مرتکبان از مجازات اعمال شد.

مجازات‌های بدنی معادل شکنجه، از جمله شلاق و قطع عضو، اعمال شد.

در سال میلادی ۲۰۲۰ در خاور میانه و شمال آفریقا :

دولت‌ها در سراسر منطقه در پاسخ به بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ وضعیت اضطراری اعلام کرده یا قوانینی برای اعمال محدودیت‌های نا‌به‌جا بر آزادی بیان تصویب کردند. افراد به دلیل انتقاد از واکنش حکومت‌ها به این بیماری همه‌گیر تحت آزار و اذیت و پیگرد قانونی قرار گرفتند. کارکنان بخش بهداشت نسبت به فقدان حفاظت لازم در محل کار، از جمله ناکافی بودن تجهیزات حفاظتی و میزان دسترسی به تست کووید اعتراض داشتند، اما به دلیل ابراز نگرانی یا انتقادات در مورد شرایط کار و بهداشت عمومی با دستگیری و محاکمه کیفری روبرو شدند. نحوه پاسخ دولت‌های منطقه به این بیماری همه‌گیر، از جمله در امر توزیع واکسن، تبعیض‌آمیز بود.

مدافعان حقوق بشر در منطقه، علی‌رغم رویارویی با خطر بالای زندان، محاکمه‌ کیفری، ممنوعیت سفر یا سایر انواع انتقام‌جویی، به فعالیت‌های خود ادامه دادند. نیروهای امنیتی از قوای قهریه کشنده یا کمترکشنده‌ استفاده کردند که منجر به کشته یا زخمی شدن صدها تن از مردم شد؛ نیروهای امنیتی برای اعمال‌شان در این زمینه پاسخگو نشده و از مصونیت از مجازات برخوردار ماندند.

ازدحام بیش از حد و شرایط غیربهداشتی موجب شد زندانیان در این منطقه به طور ویژه در خطر ابتلا به کووید-۱۹ قرار بگیرند، وضعیتی که به دلیل مراقبت‌های بهداشتی ناکافی و شکنجه یا سایر بدرفتاری‌ها در این زندان‌ها شدت افزونی یافت.

طرفین درگیری‌های مسلحانه مرتکب جنایات جنگی و سایر موارد جدی نقض قوانین بین المللی بشردوستانه شدند. در میانه بیماری همه‌گیر کووید-۱۹، مقامات دست به اعمال محدودیت در کمک‌های بشردوستانه زده و این چنین، وضعیت بد سیستم‌های بهداشتی را که از قبل تضعیف شده بودند، تشدید کردند. سایر قدرت‌های نظامی از طریق انتقال غیرقانونی اسلحه و پشتیبانی مستقیم نظامی از نظامیان به وقوع تخلفات و جرائم دامن زدند.

کشورهای کوچکتر همچنان میزبان بیش از ۳ میلیون پناهنده از سوریه بودند اما مجموعه‌ای از عوامل فشار بسیاری از سوری‌ها را ناچار به بازگشت به سوریه کرد. حملات نظامی و دیگر انواع جنگ و ناامنی در چندین کشور، صدها هزار نفر را از خانه‌های خود آواره کرد.
در اثر مشکلات ناشی از نتایج اقتصادی بیماری همه‌گیر کووید-۱۹، کارگران در سراسر منطقه با اخراج ناگهانی یا کاهش دستمزد روبرو شدند. کارگران مهاجر به ویژه با توجه به این که در بسیاری از کشورها سیستم «کفالت» وضعیت اقامت آنها را به وضعیت استخدام‌شان پیوند می‌زد، بسیار آسیب پذیر بودند.

خشونت خانگی، به ویژه در دوره‌های قرنطینه سراسری در کشورها افزایش یافت. قتل‌های به اصطلاح «ناموسی» ادامه داشتند و قاتلان از مجازات مصون ماندند.

مقامات حقوق افراد همجنسگرا، دوجنسگرا، ترنس‌جندر و بیناجنسی را به شدت سرکوب کردند، آنها را به دلیل گرایش جنسی یا هویت جنسیتی‌ واقعی یا مفروض‌شان دستگیر نمودند و برخی از مردان را تحت معاینات مقعدی اجباری قرار دادند.

سازمان عفو بین الملل

نامه سرگشاده فوروم دمکراتیک ایرانیان آلمان- ماینز به وزیر داخلی آلمان

نامه سرگشاده فوروم دمکراتیک ایرانیان آلمان – ماینز به وزیر داخلی آلمان آقای زه هوفر در باره دیپورت پناهندگان ایرانی به ایران  ادامه خواندن Continue reading

ماموریت جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران تمدید شد

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد بار دیگر ماموریت جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران را به مدت یکسال دیگر تمدید کرد. علیرغم تقاضاهای مکرر، مقامات ایران مانع سفر جاوید رحمان به این کشور برای رصد مستقیم وضعیت حقوق بشر در ایران شده‌اند. ادامه خواندن Continue reading

اعلام حمایت و همدلی با زندانیان اعتصابی / جمعی از فعالان سیاسی و مدنی داخل و خارج از کشور

در آستانه سال ۱۴۰۰ و نخستین روزهای سال نو اعتصاب غذای بیش از سی نفر از زندانیان سیاسی و مدنی در زندان های مختلف کشور به منظور حمایت از محرومان وطن، زنگ خطر و هشداری است که باید وجدان بیدار هر انسان آزاده ای را متوجه و متاثر کند. ادامه خواندن Continue reading

ما از مطالبات زندانیان سیاسی اعتصابی در ایران پشتیبانی می کنیم ! / بیانیه مشترک ۲۷ نهاد چپ و دمکراتیک

همزمان با فرا رسیدن نوروز در اعتراض به کشتار آبان ۹۸، کشتار سراوان، تبدیل زندان به قتلگاه و شکنجه گاه زندانیان سیاسی و عقیدتی ۳۴ نفر از زندانیان سیاسی زن و مرد در چندین زندان به شکل همزمان دست به اعتصاب غذای سه روزه زده اند. ادامه خواندن Continue reading