اعلامیه مشترک شش سازمان / از اعتراضات مردم به گرانی، بیکاری، اختناق و فساد در حکومت و علیه جمهوری اسلامی پشتیبانی کنیم!

یک هفته است که شهرهای مختلف ایران، شاهد تجمع اعتراضی مردم است.  تظاهراتی که در هشت دی‌ماه در شهر مشهد با شعارهائی علیه گرانی، بیکاری، محرومیت، آغاز شد، به سرعت و در فاصله چند روز، به بسیاری از شهرهای بزرگ و کوچک سراسر کشور گسترش یافت و به تدریج رادیکال‌تر شده و با شعارهائی همچون «آقا خدایی می کنه ، ملت گدایی می‌کنه»، «اسلام رو پله کردید، مردم رو ذله کردید»، «إصلاح طلب اصولگرا دیگه تمامه ماجرا»، «مرگ بر روحانی»، «مرگ بر دیکتاتور»، «جمهوری اسلامی، نمی خواهیم! نمی خواهیم!» مستقیما، ولی فقیه، رئیس جمهور، مسئولین حکومتی و سرانجام خود نظام را نشانه رفته است. 

اعتراضات مردم بیانگر بحران اقتصادی عمیق، فساد لجام گسیخته در دستگاه حکومت، بی‌کفایتی، دزدی دولتیان و سرکوب و دیکتاتوری است. این تظاهرات ریشه در سی و هشت سال حکومت نالایق و فاسد جمهوری اسلامی دارد. در این سی و هشت سال دولت‌های بسیاری با عناوینی همچون، «خدمتگزار»، «سازندگی»، «اصلاح طلبی»، «امام زمانی» آمدند و رفتند و جز چپاول ثروت های ملی، خالی کردن جیب مردم و گسترش بیکاری، فقر و بدبختی و تداوم سرکوب چیزی برای مردم باقی نگذاشتند. در پی آنها دولت «تدبیر و امید» آمده است تا آنچه را که باقی مانده، بروبد و جارو کند. بی‌دلیل نیست که اکنون اعتراضات کارگران به وضعیت معیشت خود و خانواده‌شان مال‌باختگان به موسسات مالی، بازنشستگان، جنبش دانشجوئی و دیگر قشرهای جامعه گسترش یافته و طی ماه‌های اخیر روزی نبوده است که در رسانه‌ها اخباری از تجمعات و اعتراضات مردم دیده نشود.

در حالی که تظاهرات و اعتراضات مردم در شهرهای ایران ادامه داشته و گسترش بیشتری هم یافته است، رژیم جمهوری اسلامی از یک سو تلاش می‌کند تا با وعده رسیدگی به مشکلات اقتصادی، مردم را به خانه‌ها برگرداند و از سوی دیگر می‌خواهد با بستن سایت‌های اینترنتی، شبکه‌های ارتباطی مجازی و محدود کردن وسائل ارتباط جمعی، ارتباط مردم در سطح شهر و شهرهای مختلف را قطع کند. بر اساس اخبار رسمی خود مقامات انتظامی، تا کنون نزدیک به پانصد تن در تهران، اراک و دیگر شهرها دستگیر شده و بیش از بیست تن به قتل رسیده‌اند.

حسن روحانی که با عوام فریبی اعلام کرده بود، انتقاد و اعتراض در همه امور حق مردم است، پس از گذشت چهار روز از ادامه اعتراضات مردم، نه تنها دستور مسدود کردن کانال های اینترنتی مجازی چون «تلگرام» و «اینستاگرام» را داد،  بلکه تهدید هم کرد که با معترضین شدیدا برخورد خواهد کرد. در کنار وی اصلاح طلبان نیز پس از چند روز سکوت، ضمن کلی گوئی درباره مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم و با گفتن این که مردم حق دارند اعتراض کنند، اعتراضات مردم در خیابان ها را به تحریک قدرت‌های خارجی نسبت داده  و خواهان سرکوب تظاهر کنندگان شدند .

ابعاد بحران اقتصادی-اجتماعی و سیاسی در حدی است که حکومتیان بیش از این نمی‌توانند آن را انکار کنند، ولی با بیان این که «باید به محتوای این اعتراضات مردم توجه شود»، تلاش می‌کنند که تجمع  و حرکت های اعتراضی را به هدایت از خارج و دخالت سرویس‌های جاسوسی امریکا و اسرائیل و غیره نسبت داده و ضمن ارعاب مردم، زمینه  پرونده سازی برای دستگیرشدگان و سرکوبگری های بیشتر را آماده کنند.

حکومت در روزهای اول با این امید که این تظاهرات خود جوش سریعا خاموش خواهد شد، برخورد ملایمی داشت، ولی با تداوم  تظاهرات و گسترش آن به بسیاری از شهرها، به وحشت افتاده و ماشین سرکوب خود را راهی خیابان ها کرده تا آتش خشم مردم را مهار و آن ها را از خیابان به خانه بفرستد.

اعتراضات مردم خودجوش و از بستر نارضایتی عمیقی سرچشمه می‌گیرد که زمینه‌های آن در طول بیش از سه دهه حکومت اسلامی بتدریج، لایه به لایه، افزوده شده و تلنبار  گشته است. انبوه خشم و نفرت مردم تنها نیاز به یک جرقه داشت تا در خیابان‌ها سرازیر شود و شعله کشد. جنبشی که از یک هفته پیش آغاز شده است متوقف نخواهد شد، حتی اگر رژیم بتواند در این مقطع با توسل به سرنیزه،  سرکوب و زندان آن را خاموش نماید، بازهم بزودی سر بر خواهد آورد.

روند گسترش تدریجی تظاهرات و ترکیب شعارهای مردم به روشنی نشان از حداقل هماهنگی و سازماندهی مردم در شهرهای مختلف دارد و بویژه فقدان یک آلترناتیو مورد اعتماد مردم در این میان بارز است. پراکندگی شعارها، ضمن نشان از تنوع ترکیب شرکت کنندگان، عملا مطالبات اصلی و نیازهای واقعی مردم در مقطع کنونی را در میان انبوه شعارهای مختلف پنهان می‌کند که مناسب سطح تظاهرات مردم نیست.

در تلاش برای تداوم  و تعمیق مبارزات حق‌طلبانه توده‌ها در جهت ایجاد رابطه و پیوند بیشتر میان جنبش های اجتماعی، و برحسب موقعیت و شرائط حاکم، ضروری است که شعارها و خواسته‌های پراکنده حول چند شعار مشترک و اصلی چون ، استقلال، آزادی، نان، کار، دمکراسی، جدایی دولت از دین و عدالت اجتماعی و در اعتراض به فساد،  تبهکاری، دزدی و نهایتا تغییر رژیم متمرکز شود. بر این مبنا و در همان چارچوب می‌توان مطالبات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی مشخصی را طرح و برای تحقق آن ها و عقب راندن رژیم، مبارزات را ادامه و گسترش داد.

این وظیفه همه سازمان‌ها و نیروهای سیاسی ملی، چپ، دمکرات و آزادی‌خواه است که در این شرائط حساس و بحرانی جامعه ایران، فعالیت‌های خود را در حمایت و پشتیبانی از مبارزات مردم و رساندن صدای آن ها به گوش جهانیان، هماهنگ کرده و تلاش‌های خود در جهت پی‌ریزی یک ائتلاف دمکراتیک، لائیک  و آزادی‌خواه را افزون‌تر کنند.

خیزش مردمی علیه جمهوری اسلامی نشانه‌ی آن است که بیش از پیش بخش‌های هر چه گسترده‌تری از مردمان ایران، از جوانان، زنان، زحمتکشان، ملیت‌ها و دیگر اقشار تحت ستم رژیم سرمایه‌داری دینی، در شهرهای کوچک و بزرگ و در شهرستان‌های مختلف کشور خواهان برچیده شدن نظام جمهوری اسلامی در تمامیت‌اش می‌شوند. آن‌ها به کوچه و خیابان می‌ریزند و هراسی به دل راه نمی‌دهند. آن‌ها توهمی نسبت به بهبود شرایط در چارچوب نظام  اسلامی و یا تحول آن از طریق اصلاحات ندارند. بدین سان، سرنگونی نظام جمهوری اسلامی به دستان توانای خود مردم تحت ستم، از طریق جنبش‌های آگاه و  سازمان‌یافته شان، دیگر نه تنها آرزویی دور نیست، بلکه به امر ممکن و کنون تبدیل می‌شود.

 

حزب دمکرات کردستان ایران

حزب کومه له کردستان ایران

سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران

شورای موقت سوسیالیستهای چپ ایران

شورای هماهنگی جنبش جمهوریخواهان دمکرات و لائیک ایران

کومه له زحمتکشان کردستان

 

۱۴ دی ۱٣۹۶ -  ۴ ژانویه۱۸ ۲۰

بیانیه اتحاد بین المللی در حمایت از اعتراضات توده های اعماق علیه حاکمیت رژیم جمهوری اسلامی

انفجار ناگهانی اعتراضات مردم که از مشهد و تعدادی دیگر از  شهر های استان خراسان آغاز شد در ظرف سه روز به سرعت باور نکردنی به دهها شهر در اقصی نقاط کشور گسترش یافته است. ادامه خواندن Continue reading

خیزش آزادیخواهانه و عدالتجویانه مردم ایران / فرامرز دادور

در این روزها ما شاهد ظهور تحولات سریع سیاسی در سراسر ایران هستیم. بعد از گذشت ۴۰ سال اختناق سیاسی، ناعدالتی و فساد اقتصادی، مردم ایران با شروع اعتراضات گسترده خیابانی و طرح شعارهای رادیکال ضد حکومتی، در راستای انجام یک انقلاب دمکراتیک حرکت نموده اند. موضوع اصلی در مقابل قیام مردم این است که سمت گیری اصلی در خیزش همگانی، چه خواهد بود. شواهد حاکی از این است که نیل به دمکراسی و استقرار حکومت مردمی خواست اصلی مردم در این حرکت انقلابی بوده و بنابراین مهم است که فعالان، جریانات و سازمانهای آزادیخواهِ دمکرات و چپ در سطح امکان در این کارزار عمومی شرکت داشته در همگامی با رهبرانِ طبیعیِ محلی به سازماندهی هدفمندِ سیاسی آن یاری رسانند.

آنچه که در این مقطع اهمیت حیاتی دارد، وجود تحلیلِ واقعگرانه از مجموعه مطالبات و اهداف مترقی است که نمیتوان لروما آنها را در یک نظرگاه منسجم عقیدتی/ایدئولوژیک خلاصه نمود. اما با توجه به شعارها و خواسته هایِ اعتراضیِ طرح شده طی سالها و بخصوص در روزهای اخیر، میتوان دید که میانگین مطالبات اجتماعی و جهت اصلی سیاسی  در این خیزش مردمی را نفی کلیت حکومت موجود و استقرار نظامی جمهوری و مبتنی بر آزادیهای دمکراتیک و عدالت اقتصادی تشکیل میدهد.بر این اساس بر عهده بخشِ مردمی از اپوزیسیون است که تلاش گردد انرژی سیاسی نهفته در امواج انقلابی توده ها، در سطح امکان، بطور مسالمت آمبز و در عین حال قاطع، در حهت عبور از کل نظام سازماندهی شده، در فردای پیروزی انقلاب دمکراتیک، روند حرکت سیاسی در جامعه به سوی برگزاری مجلس موسسان و تعیین نظام سیاسی آینده به گونه ای دمکراتیک، باشد.

اینکه در پروسه مبارزات مسالمت آمیز سیاسی، چه نوع افراد و گرایشات سیاسی خواهند توانست که با جلب اعتماد مردم به مسئولیتهای اداری انتخاب شوند، به درجه شناخت، آشنایی و توافق مردم با برنامه ها و راهکارهای افتصادی/اجتماعی ارائه داده شده از سوی آنها، دارد. برای فعالان و جریانات سوسیالیستِ رهایی بخش که خواستار استقرار مناسبات غیر ستمگرانه و عادلانه  هستند، باید روشن باشد که تنها با مشارکتِ آگاهانهِ توده های مردم، بویژه بخش های عظیم کارگری و زحمتکش (در واقع اکثریت مردم) در امور جامعه است که ایجاد دمکراسی واقعی و سوسیالیست امکان پذیر خواهد بود. بنابراین فعالان و جریانات چپِ فعال در میان کنشگرانِ اجتماعی، میبایست از ثابت قدم ترین مدافعان استقرار دمکراسی و آزادیهای مدنی باشند. بدیهی است که نهادینه شدن دمکراسی حیاتی ترین زمینه سازِ سیاسی برای مشارکت مردم در انتخاب سرنوشت اجتماعی خود میباشد و امید است که مردم ایران با توجه به تجربیات منفیِ ناشی از آسیب هایِ اجتماعیِ متاثر از سلطه نظامهای بستهِ مذهبی/مسلکی و مناسبات استثماری سرمایه داری در سطح جهان، سرنوشت جامعه را سنجیده انتخاب کنند.

۳۱ دسامبر ۲۰۱۷

آزادی فوری و بدون قید و شرط رضا شهابی / بیانیه ۶۷ سندیکا در بیش از سی کشور

سازمان های کارگری امضاء کننده، از مدت های مدیدی است که وضعیت ‏رضا شهابی، عضو هیأت‎ ‎مدیره سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، را با دقت دنبال می کند. فعالیت های رضا شهابی ‏برای احقاق حقوق کارگران در ایران کاملا در چارچوب معاهدات به رسمیت شناخته در سطح جهانی و سازمان جهانی کار بوده است.‏ با این وجود رضا شهابی در گذشته بارها به خاطر فعالیت های اش دستگیر شده و نزدیک به شش سال در زندان بسر برده است.

به استناد سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، اخیرا ً پس از آن که رضا شهابی را دوباره زندانی می کنند خودسرانه بر مدت محکومیت اش علاوه بر یک سال، ۹۶۸ روز دیگر هم می افزایند. رضا شهابی از بیماری های بسیاری رنج می برد که معلول شکنجه در زندان و فقدان مداوا و معالجه در طی سال های طولانی حبس می باشند. او در اعتراض به اعتصاب غذا متوسل می شود و تنها پس از آن که مدیر زندان قول تجدید نظر تمام محکومیت های اخیرش را می دهد، او به اعتصاب غذای خود پایان می دهد. اما تا به امروز به هیچیک از اعتراضات او ترتیب اثر داده نشده.

مطلع شده ایم که رضا شهابی اخیراً در زندان دچار سکته مغزی شده است. جان او در خطر است.

ما امضاء کنندگان این نامه به زندانی شدن رضا شهابی اعتراض داریم و رسماً خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط او هستیم تا او امکان یابد که از معالجات و مراقبت های درمانی مناسب و شایسته برخوردار شود.

مضافاً خاطر نشان می شویم که جمهوری اسلامی ایران، به عنوان یک عضو سازمان جهانی کار، ملزم به رعایت تعهدات خود در قبال معاهدات بنیادی آن سازمان، از آن جمله آزادی تشکل و مذاکرات جمعی است.

پاریس، ۲۵ دسامبر ۲۰۱۷

 

International trade union network of solidarity and struggle
Réseau syndical international de solidarité et de luttes
Rede Sindical Internacional de solidariedade e de lutas
Rete sindIcale internazionale di solidarietà e di lotta
الشبکة النقابیة العالمیة للتضامن والنضال
www.laboursolidarity.orgLes organisations membres du Réseau syndical international de solidarité et de lutte
Organisations syndicales nationales interprofessionnelles
Central Sindical e Popular Conlutas (CSP-Conlutas) – Brésil.
Confederación General del Trabajo (CGT) – Etat espagnol.
Union syndicale Solidaires (Solidaires) – France.
Confédération Générale du Travail du Burkina (CGT-B)–Burkina.
Confederation of Indonesia People’s Movement (KPRI) –Indonésie.
Confederación Intersindical (Intersindical) – Etat espagnol.
yndicat National Autonome des Personnels del’Administration Publique (SNAPAP) – Algérie.
Batay Ouvriye – Haïti.
Unione Sindacale Italiana (USI) – Italie.
Confédération Nationale des Travailleurs – Solidarité Ouvrière (CNT SO) – France.
Sindicato de Comisiones de Base (CO.BAS) – Etat espagnol.
Organisation Générale Indépendante des Travailleurs et Travailleuses d’Haïti (OGTHI) – Haïti.
Sindacato Intercategoriale Cobas (SI COBAS) – Italie.
Confédération Nationale du Travail (CNT-f) – France.
Intersindical Alternativa de Catalunya (IAC) – Catalogne.
Union Générale des Travailleurs Sahraouis (UGTSARIO) – Sahara occidental.
Ezker Sindikalaren Konbergentzia (ESK) – Pays basque.
Confédération Nationale de Travailleurs du Sénégal Forces du < Changement (CNTS/FC) – Sénégal.
Independent Trade Unions for Egyptian Federation (EFITU) – Egypte.
Sindicato Autorganizzato Lavorator COBAS (SIAL-COBAS)– Italie.
General Federation of Independent Unions (GFIU) – Palestine.
Confederación de la Clase Trabajadora (CCT) – Paraguay.
Red Solidaria de Trabajadores – Pérou
Union Syndicale Progressiste des Travailleurs du Niger (USPT) – Niger.
Union Nationale des Syndicats Autonomes du Sénégal (UNSAS) – Sénégal.
Unión Nacional para la Defensa de la Clase Trabajadora (UNT) – El Salvador.
Solidaridad Obrera (SO) – Etat espagnol.
Organisations syndicales nationales professionnelles

National Union of Rail, Maritime and Transport Workers (RMT/TUC) – Grande-Bretagne.
Centrale Nationale des Employés – Confédération Syndicale Chrétienne (CNE/CSC) – Belgique.
Sindicato Nacional de Trabajadores del Sistema Agroalimentario (SINALTRAINAL/CUT) – Colombie.
Fédération Générale des Postes, Telecom et Centres d’appel – Union Générale Tunisienne du Travail (FGPTT/UGTT) – Tunisie.
Trade Union in Ethnodata – Trade Union of Empoyees in the Outsourcing Companies in the financial sector – Grèce.
Syndicat national des travailleurs des services de la santé humaine (SYNTRASEH) – Bénin
Sindicat dos Trabalhadores da Fiocruz (ASFOC-SN) – Brésil.
Organizzazione Sindicati Autonomi e di Base Ferrovie (ORSA Ferrovie) – Italie.
Union Nationale des Normaliens d’Haïti (UNNOH) – Haïti.
Confederazione Unitaria di Base Scuola Università Ricerca (CUB SUR) – Italie.
Confederazione Unitaria di Base Immigrazione (CUB Immigrazione) – Italie.
Coordinamento Autorganizzato Trasporti (CAT) – Italie.
Confederazione Unitaria di Base Credito e Assicurazioni (CUB SALLCA) – Italie.
Syndicat des travailleurs du rail – Union Nationale des Travailleurs du Mali (SYTRAIL/UNTM) – Mali.
Gıda Sanayii İşçileri Sendikası – Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (GIDA-IŞ/DISK) – Turquie.
Syndicat National des Travailleurs du Petit Train Bleu/SA (SNTPTB) – Sénégal.
Asociación Nacional de Funcionarios Administrativos de la Caja de Seguro Social (ANFACSS) – Panama.
Conseil des Lycées d’Algérie (CLA) – Algérie.
Confederazione Unitaria di Base Trasporti (CUB Trasporti) – Italie.
Syndicat de l’Enseignement Supérieur Solidaire (SESS) – Algérie.
Palestinian Postal Service Workers Union (PPSWU) – Palestine.
Union Syndicale Etudiante (USE) – Belgique.
Sindicato dos Trabalhadores de Call Center (STCC) – Portugal.
Sindicato Unitario de Trabajadores Petroleros (Sinutapetrolgas) – Venezuela.
Alianza de Trabajadores de la Salud y Empleados Publicos – Mexique.
Canadian Union of Postal Workers /Syndicat des travailleurs et travailleuses des postes (CUPW-STTP) – Canada.
Syndicat Autonome des Postiers (SAP) – Suisse.
Federación nacional de trabajadores de la educación (SUTEChili)– Chili.
Plateforme Nationale des organisations professionnelles du secteur public – Côte d’Ivoire
Organisations syndicales locales
Trades Union Congress, Liverpool (TUC Liverpool) – Angleterre.
Sindacato Territoriale Autorganizzato, Brescia (ORMA Brescia) – Italie.
Fédération syndicale SUD Service public, canton de Vaud (SUD Vaud) – Suisse
Sindicato Unitario de Catalunya (SU Metro) – Catalogne.
Türkiye DERİ-İŞ Sendikasi, Tuzla et Izmir (DERİ-İŞ Tuzla et Izmir) – Turquie.
L’autre syndicat, canton de Vaud (L’autre syndicat) – Suisse
Centrale Générale des Services Publics FGTB, Ville de Bruxelles (CGSP/FGTB Bruxelles) – Belgique
Arbeitskreis Internationalismus IG Metall, Berlin (IG Metall Berlin) – Allemagne
Sindicato Unificado de Trabajadores de la Educación de Buenos Aires, Bahia Blanca -(SUTEBA/CTA de los trabajadores Bahia Blanca) – Argentine
Sindicato del Petróleo y Gas Privado del Chubut/CGT – Argentine.
UCU University and College Union,University of Liverpool (UCU Liverpool) – Angleterre.
Organisations syndicales internationales
Industrial Workers of the World – International Solidarity Commission (IWW)
Courants, tendances ou réseaux syndicaux
Transnationals Information Exchange Germany (TIE Germany) – Allemagne.
Emancipation tendance intersyndicale (Emancipation) – France
Globalization Monitor (Gmo) – Hong Kong.
Courant Syndicaliste Révolutionnaire (CSR) – France.
No Austerity – Coordinamento delle lotte – Italie.
Solidarité Socialiste avec les Travailleurs en Iran (SSTI) – France
Basis Initiative Solidarität (BASO) – Allemagne.
LabourNet Germany – Allemagne.
Resistenza Operaia – operai Fiat-Irisbus – Italie

اعتراضات در ایران وارد چهارمین روز شد

اعتراضات در ایران که روز پنجشنبه از مشهد آغاز شد در چهارمین روز هم ادامه داشت. بنا به گزارش‌های رسیده موج اعتراضات فروکش نکرده و به مناطق مختلف کشور گسترش یافته است.

تجمع‌های اعتراضی بعد از تاریک شدن هوا در شامگاه شنبه ۹ دی و صبح روز یکشنبه ۱۰ دی در تعدادی از شهرهای ایران از جمله رشت، اصفهان، اهواز، قم، ساری، زاهدان، گرگان و قزوین ادامه داشته است.

بنا به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس دست‌کم دو تن در اعتراضات شبانه در دورود در استان لرستان کشته شده‌اند. خبرگزاری مهر این خبر را بدون توضیحات بیشتر منتشر کرد. اما حبیب‌الله خجسته‌پور، معاون سیاسی استاندار لرستان، در گفت‌وگو با صدا و سیمای جمهوری اسلامی ضمن تأیید این خبر، گفت که تیراندازی به سمت مردم از سوی گروه‌های “تکفیری” و “سرویس‌های بیگانه” صورت گرفته است. او گفت: «در این درگیری رد پای گروه‌های تکفیری، معاند با نظام و سرویس‌های بیگانه کاملا قابل مشاهده است. [...] در این درگیری که دو نفر در آن کشته شده، هیچ تیری از ناحیه نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی ما به سمت مردم شلیک نشده و هدف این بود که تجمع به صورت مسالمت‌آمیزی پایان بپذیرد. اما با توجه به حضور افراد و گروه‌هاییی که عرض کردم متاسفانه این اتافاق افتاد.»

ویدیوهایی که معترضان در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده‌اند نشان می‌دهد که در برخی نقاط تهران اعتراض‌ها تا نیمه شب ادامه داشته است. با اوج اعتراضات و نقش بسیار فعال شبکه‌های مجازی در اطلاع‌رسانی و برگزاری تظاهرات  اپراتور تلفن “همراه اول”  در برخی از نقاط کشور قطع شد.

“همراه اول” یکی از بزرگترین اپراتور تلفن همراه در ایران است و قطع خدمات‌دهی همراه اول به ویژه در مناطقی که اعتراض‌ها اوج گرفته بود اینترنت را دچار اختلال کرده است.

کانال تلگرامی “آمدنیوز” مسدود شد

کانال تلگرام آمدنیوز که در انتشار فراخوان اعتراضات اخیر و پوشش خبری و تصویری آنها فعال بود، شامگاه شنبه ۹ دی (۳۰ دسامبر) از دسترس خارج شد.

پاول دوروف موسس و صاحب ۳۳ ساله روسی سایت تلگرام در توجیه عمل این شبکه خبر داد که آمد نیوز “تشویق” به ساختن کوکتل مولوتوف کرده است.

به نوشته خبرگزاری فارس پاول دوروف، مدیر عامل تلگرام  این کار را به درخواست محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات ایران انجام داده است. به گفته جهرمی آمد نیوز خشونت را میان ایرانیان معترض “ترویج می‌کند”.

تعطیلی مدارس در اصفهان

محمد رضا عارف رئیس فراکسیون امید در توییتر خود نوشت “پیگیری مطالبات با سازوکارهای قانونی حق طبیعی مردم است و کاری نکنیم که فضای کشور متشنج شود”.

منصور شیشه‌فروش رئیس ستاد مدیریت بحران استانداری اصفهان اعلام کرد یکشنبه دهم دی مدارس در اصفهان تعطیل است. این مقام محلی تعطیلی مدارس اصفهان را به دلیل آلودگی هوا اعلام کرده است.

ورود به دادگستری کرج و تخریب آن تکذیب شد

در شبکه های اجتماعی (در شامگاه شنبه) فلیلم‌هایی از گرفتن برخی از مراکز دولتی فرمانداری، شهرداری پخش شده بود که خبرگزاری فارس با استناد به مسئولان و مقامات بلافاصله آن را تکذیب کرد.

فارس نوشت، یک مقام مطلع در استانداری البرز با تکذیب خبر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی مبنی بر تصرف و آتش‌زدن دادگستری کرج اعلام کرد، هیچ آسیبی به دادگستری کرج نرسیده است. وی گفته است تصاویر منتشر شده مربوط به دادگستری کرج نیست.

شعار علیه اصلاح‌طلبان و اصول گرایان

اعتراضات مردم در ایران روز پنجشنبه ۷ دی از مشهد آغاز شده بود و به شهرهای مختلف از جمله تهران، کرمانشاه، بندرعباس، زنجان، ابهر، گرگان، دورود، خرم‌آباد، اهواز، کرج  گسترش پیدا کرده است. شعارهای معترضان هم با ادامه اعتراضات و با ورود آن به چهارمین روز کمی تندتر شده است.

در تهران که یک روز بعد از گسترش تظاهرات در مشهد و شهرستان‌ها به اعتراضات پیوسته بود برای نخستین بار شعار : “اصلاح طلب، اصولگرا، دیگر تمام است ماجرا” را سردادند.

خبرگزاری فارس تظاهرات دانشجویان در تهران را سیاسی دانست. این خبرگزاری می‌نویسد: «در این تجمع به هیچ عنوان شعاری در اعتراض به گرانی سر داده نشد و شعارها بیشتر با مضامین سیاسی و ساختارشکنانه از جمله “نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران”، “مرگ بر روسیه”، “دانشجو می‌میرد ذلت نمی پذیرد” و شعارهایی تند علیه مسئولان نظام است.»

از مطالبات اقتصادی به سیاسی

در اکثر شهرهای معترض از جمله، قم، کرمانشاه، گرگان، یزد، ایذه، اراک، ساری، شهسوار شهرهای نیشابور، شاهرود، قزوین، زاهدان، اهواز و اهالی دیگر شهرهایی معترض ایران اعتراضات ماهیت سیاسی به خود گرفت و نوک حملات متوجه رهبر دینی ایران آیت الله خامنه‌ای بود.  “سید علی حیا کن، مملکنت را رهاکن!”  یکی از شعارهایی بوده است که در اکثر شهرهای ایران از طرف تظاهرکندگان داده شده است.

در ویدیویی که تظاهرکنندگان منتشر شد عکس رهبر ایران در پاتیخت تهران و زنجان پاره شد.

در برخی از شهرهای ایران شعارهایی در مخالفت با سیاست خارجی ایران در روز سوم و شامگاه شنبه تکرار شد. مردم شعارهایی مانند “سوریه را رها کن، فکری به حال ما کن”، “نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران” ، “مرگ بر حزب الله” و “مرگ بر روسیه” غیره را نیز سرداده‌اند.

اعتراض نماینده پارلمان آلمان به ایران

امید نوری‌پور نماینده ایرانی‌تبار پارلمان آلمان از اتحادیه اروپا خواست درباره تظاهرات اعتراضی در ایران موضع صریحی اتخاذ کند. او تاکید کرد که توافق هسته‌ای نباید منجر شود که اتحادیه اروپا دربرابر پایمال شدن حقوق بشر در ایران سکوت اختیار کند. ادامه خواندن Continue reading