kargary@gmx.de
اعتصاب
کارگران
پارچه بافی
کرپ نا
مطابق
اخبار رسیده
به اتحادیه
آزاد کارگران ایران،
250 کارگر شاغل
در کارخانه
پارچه بافی
کرپ ناز در
روزهای 21 تا 24
شهریور در
اعتراض
به عدم
پرداخت 4 ماه
حقوق معوقه
خود دست از
کار کشیدند.
این کارخانه
وابسته به
بانک ملت و
زیر نظر وزارت
صنایع و معادن
می باشد و
کارگرانش در
سه شیفت مشغول
کار می باشند.
در طی روزهای
اعتصاب از طرف
فرمانداری
هرسین و اداره
کار این شهرستان
و نیز از طرف
استانداری
نمایندگانی
جهت بررسی
وضعیت به
کارخانه رفته
اند و در
پایان کارگران
از بیم اخراج
به بهانه
ورشکستگی
کارخانه و با
قبول دریافت
حقوق یک ماه
خود در دو نوبت،
بر سر کارهای
خود بازگشتند.
این کارگران
توافق کردند
که ابتدا 200
هزار تومان به
عنوان علی
الحساب و سپس
در نوبت دیگری
در اوایل مهر
ماه مابقی
حقوق ماهانه
خود را که
تنها 275 هزار
تومان است،
دریافت کنند.
ضمن آن که به
کارفرمای خود
اولتیماتوم
دادند که
درصورتی که تا
پایان مهر ماه
تمامی حقوق
معوقه خود را
دریافت
نکنند،
دوباره دست از
کار خواهند
کشید.
اتحادیه
آزاد کارگران
ایران
1 مهر 8
اعتصاب
کارگران
زاگرس خودرو
در بروجرد
کارگران
زاگرس
خودرو(پروتن)
بروجرد روز
چهارشنبه اول
مهر از
کارکردن
سرباز زدند و
در جلوی درب
ورودی این
کارخانه تجمع
کردند.
این
کارگران
معترض علت
تحصن خود را
عدم دریافت حقوق
خود از شروع
سال جاری تا
به حال بیان
کردند و با
این حرکت
خواستار
احقاق حقوق
خود شدند اما
در ادامه بعضی
از مسوولین با
کارگران وارد
مذاکره شدند
که این نیز بی
نتیجه ماند.
همچنین
سرویس های
ایاب و ذهاب
این کارخانه
از انتقال
کارگران به
محل کار
خودداری
کردند,نکته
شایان ذکر این
است که در طی
دو ماه اخیر کارخانه
زاگرس خودرو
(پروتن )70 نفر از
کارگران خود
را اخراج کرده
است .
آژانس
ايران خبر - ۱۳۸۸/۷/۲
تجمع
اعتراضی
کارگران شرکت
آونگان اراک
کارگران
شرکت آونگان اراک
جلوی درب این
کارخانه تجمع
کردند . علت این
تجمع اعتراضی
به تعویق
افتادن حقوق و
مزایای چند
ماهه بوده است .
این
کارگران
معترض که روز
پنجشنبه هم در
اداره کار
استان تجمع
کرده بودند بر
پرداخت نشدن شش
ماه حقوق و
مزایا و
پرداخت نشدن
سنوات بازنشسته
ها اعتراض داشتند.
دراین
رابطه یكی از
كارگران
معترض گفت :
حدود پنج سال
است که شرکت
آونگان به بخش
خصوصی واگذار
شده واز زمان
واگذاری
مشکلات
بسیاری برای این
کارخانه و
کارگران آن
بوجودآمده
است . مدیر
عامل کارخانه
بسیاری از
تجهیزات
آونگان را فروخته
و یا برای نصب
به مکان دیگری
انتقال داده
است .
هم اكنون
چهار نفر از
اعضای شورای
کارگری شرکت
آونگان
بازداشت شده
اند , علاوه
برآن هم اکنون
برق کارخانه
به دلیل
پرداخت نکردن
صورت حساب قطع
شده و جریان
گاز طبیعی هم
بدلیل بدهی دو
میلیارد
ریالی به شرکت
گاز در شرف
قطع است .
این
كارگر معترض
ادامه داد: ما
بارها در جلوی
درب کارخانه
اداره کار
استان
استانداری
مرکزی و
فرمانداری
تجمع کرده ایم
و چند بار
خیابان مقابل
شركت را مسدود
كرده ایم . اما
مسئله
ودرخواست ما
حل و فصل
نمیشود .
شرکت
آونگان اراک
به عنوان
بزرگترین
سازنده برج
های انتقال
نیرو و مخابراتی
در سطح كشور
است اما از
دادن حقوق ومزایا
به كارگرانش
عاجز است .
آژانس
ایران خبر - ۱۳۸۸/۷/۴
.
اعتصاب
کارگران
کارخانه کشت و
صنعت هفت تپه
از ساعات
ابتدایی صبح
روز جاری شنبه
مورخ 11 مهر
ماه، صدها تن
از کارگران
کارخانه کشت و
صنعت هفت تپه
دست به اعتصاب
زدند.
به گزارش
واحد کارگری
مجموعه
فعالان حقوق
بشر در ایران،
کارگران
معترض که
خواستار
پرداخت شدن
حقوق معوقه دو
ماهه خود و
منظم شدن دستمزد
دریافتی
بودند با تجمع
در مقابل درب
دفتر مدیرت این
شرکت تولیدی
خواستار پاسخ
گویی مدیران
کارخانه شدند.
این کارگران
در ادامه و با
گذشت ساعاتی
از اعتراض، نه
تنها جوابی از
سوی مدیران
این شرکت
دریافت
نکردند بلکه
با تهدید
حراست مبنی بر
اینکه "هر چه
زود تر به
تجمع خود
پایان دهید در
غیر این صورت
مجبور به
برخورد با شما
خواهیم بود"
روبه رو شدند.
لازم به
ذکر است در
سال جاری این
دومین بار است
که کارگران
این کارخانه
دست به اعتصاب
میزنند.
مجموعه
فعالان حقوق
بشر در ایران
یازدهم مهر
۱۳۸۸ برابر
با سوم اکتبر ۲۰۰۹
اعتصاب
غذای دسته
جمعی کارگران
واکن پارس
ایلنا :
در اعتراض به
عدم پرداخت
حقوق و سنوات معوقه
و به دنبال
نهمین تجمع در طول
سال جاری
کارگران شرکت
واگن پارس
اراک دست به
اعتصاب غذا
زدند و اعلام
کردند درصورتی
که پاسخی به
درخواست
هایشان داده
نشود"
مسیرهای
منتهی به این
کارخانه را مسدود
خواهند کرد."
به
گزارش ایلنا
از اراك،
کارگران این
شرکت در محوطه
ورودی واگن
پارس و به رغم
ممانعت
مسوولین شرکت
از تجمع آنان
به دلیل حضور
گروهی از قزاقستان
در شرکت،
اجتماع کرده و
با شعارهای «.....حیا
کن- کارخانه
را رها کن»، «یا الله
یا الله به
فریاد ما برس»
فریاد اعتراض
خود را بر آن
چندینبار به
گوش مسوولان رساندند.
محمدرضا
مداحی نایبرئیس
شورای اسلامی
کار این شرکت
نیز ضمن
انتقاد از بیتوجهی
مسوولین
استان به
مشکلات صنفی
کارگران گفت:
"عدم پرداخت 75
روزی حقوق معوقههای
ماههای قبل،
بیتوجهی به
پرداخت سنوات
بازنشستگان و
عدم پرداخت
مبلغ بازنشستگی
به تامین
اجتماعی موجب
شد تا کارگران
این شرکت برای
نهمینباردر
طول 6 ماهه
سال جاری
فریاد اعتراض
خود را
بلندکنند."
مداحی
گفت: "با توجه
به ورود گروهی
از کشور
قزاقستان
برای بازدید
شرکت مدیران و
مسوولین شرکت
سعی در متفرق
ساختن كارگران
را داشتند که
به همین دلیل
کارگران با
تجمع در مقابل
سالن غذاخوری
دست به اعتصاب
غذا زدند."
وی
تصریح کرد: "تا
زمانی که
مسوولین و
نمایندگان
استان و مدیران
شرکت به وعدهها
و تعهدات خود
عمل نکنند دست
از اعتصاب غذا
نخواهیم کشید."
مداحی
با اشاره به
تذکر قبلی
کارگران در
رابطه با بستن
جاده ورودی به اراک
گفت:" اینباردر
انجام این امر
مصمم هستیم و
با تجمع در
مقابل شرکت،
جاده را مسدود
خواهیم کرد."
مداحی
گفت:" اموال
شرکت به دلیل
عدم پایبندی مدیران
به تعهداتشان
با حکم
دادگستری و
توسط کارگران
بازنشسته
مصادره شده و
اکنون این
شرکت فاقد
جرثقیل،
تریلر و برخی
تجهیزات مهم
میباشد."
وی
همچنین از
مصادره اموال اداری
به حکم قضایی
صبح امروز
توسط کارگران
بازنشسته که
مدتهاست
حقوق و مستمری
خود را
دریافت نکردهاند
خبر داد.
نایبرئیس
شورای اسلامی
کار واگن پارس
با اشاره به اینکه
کارگران
بازنشسته
برای تامین
مستمری خود
ناچار به فروش
وسایل زندگی،
خودرو و تهیه
پول از طریق وام
و قرض گرفتن
شدهاند،افزود:"
تنها با
پرداخت شخصی
وجه به تامین
اجتماعی
کارگران
بازنشسته
امکان برخوردار
شدن از حقوق
بازنشستگی را
دارند و مدیران
هم از این مهم
بیاعتنا میگذرند."
شرکت واگن
پارس هم وارد
اعتراضات
کارگری شد
اعتراض
به عدم پرداخت
حقوق و
مطالبات
معوقه، یک
کارخانه دیگر
ا نیز به
اعتصاب
کشانید. کارگران
شرکت واگن
پارس اراک
اعلام اعتصاب
غذا کردهاند.
یک خبرنگار
حوزه کارگری
از جزئیات
مشکلات این
کارخانه میگوید.
به
گزارش
خبرگزاری کار
ایران،
ایلنا، کارگران
شرکت واگن
پارس اراک مدت
۶ ماه است که
حقوق و
مطالباتشان
را دریافت
نکردهاند. به
گزارش این
خبرگزاری
کارگران این
شرکت دست به
اعتصاب غذا
زده و اعلام
کردهاند تا زمانی
که تمامی
خواستهای
آنان برآورده
نشود، به
اعتصاب خود
ادامه خواهند
داد.
پانید
فاضلیان،
خبرنگار حوزه
کارگری از تهران،
مشکل کارخانه
پارس اراک را
جدا از سایر
کارخانجات
ندانسته و میگوید
تمامی اینها
ریشه در بحرانهای
اقتصادی چند
سال اخیر،
واردات بیرویه
و تکیه بر
اقتصاد تکمحصولی
دارد.
دویچهوله:
آقای
فاضلیان،
تعدادی از
کارگران شرکت
واگن پارس
اراک مدتی است
که دست به
اعتصاب زدهاند.
لطفا توضیح
دهید که
اعتراضات و
خواستههای
آنها دقیقاً
چه چیزهایی
است؟
پانید
فاضلیان:
کارگران
کارخانهی
واگن پارس،
اولین کارگرانی
نیستند که
نسبت به وضعیتشان
و پرداخت نشدن
مطالباتشان
دست به اعتراض
میزنند و این
اعتراض بالا
میگیرد. در
چندسال اخیر
کارخانجاتی
بودند که در پی
تشدید بحران
مالی و
اقتصادی به
این روز
افتادند.
کارخانهی
نیشکر هفتتپه
در سال ۷۶،
کارخانهی
لاستیک البرز
در سال ۸۶،
کارخانجات
نساجی نازنخ و
فرنخ در استان
قزوین که
چندین بار به
تهران آمدند و
رفتند، از این
دست
کارخانجات
زیاد هستند.
در سالهای
اخیر اقتصاد
ایران اقتصاد
سالمی به لحاظ
درآمدی نبوده
است. تحت
تأثیر تحریمها،
تحت تأثیر
ساختار
اقتصادی که
برپایهی نفت
است و تک
محصولی بودنش
طبعاً در صنعت
هم مشکلاتی ایجاد
میشود که به
دلیل رسیدگی
نشدن و تلنبار
شدن این مشکلات،
در نهایت به
صورت مشکلات
کارگری بروز
میکند.
الان
شرکت واگن
پارس اراک به
طور مشخص
مشکلش چیست؟
براساس
اخباری که از
بعد از عید
منتشر شد، از سال
قبل پیشبینی
میکردند که
بالاخره روزی
میرسد بحران
اقتصادی برآن
باقیماندهی
صنعت ایران
تأثیر بگذارد.
طبق اخباری که
در خبرگزاریها،
در ایلنا یا
جاهای دیگر،
منتشر شده بود
و به دستمان
میرسد،
تقریباً از
اردیبهشت ماه
کارگران این کارخانه
با پرداختنشدن
مطالبات
معوقهشان مواجه
شدند. بتدریج
در تابستانی
که پشت سر
گذاشتیم،
پرداخت نشدن
این مطالبات
باعث بروز نارضایتیهایی
شد و آن طور که
گفته میشود،
کارگران در
چند نوبت دست
به اعتراض در
رستوران
کارخانه
زدند، با
کوبیدن کاسه و
بشقابشان و
کارهایی از
این قبیل که
به نوعی
مدیریت وقت یا
مسئولان
رستوران سعی
کردند این
اعتراضات را
ساکت بکنند و
به آنها
رسیدگی کنند.
تا آنجایی که
خبر رسیده، میگویند
که بخشی از
مطالبات
کارگران را
پرداخت کردهاند.
ولی به دلیل
همان مشکلات
اقتصادی، طلب
کارگران به
طور کامل داده
نشد. مثلا به
یکی از این
کارگران که میگوید
هفتصد
هزارتومان
طلب داشته
تنها دویست هزارتومانش
را دادند و
مابقی علیالحساب
مانده است. در
نهایت ادامهی
این مسئله
باعث شد که
این کارخانه
به سرنوشت
کارخانهای
مثل نیشکر هفت
تپه و دیگر
کارخانهها
دچار بشود.
با
توجه به نبود
سندیکاهای
کارگری
متمرکز در
ایران، در
اینجور مواقع
چه ارگانهایی
هستند که از
کارگران دفاع
بکنند؟
من
باز استناد میکنم
به اخباری که
تا حالا در
رابطه با این
وضعیت منتشر
شده است. گویا
شورای اسلامی
کار این کارخانه
موضعگیری
کرده است.
البته نمیشود
منکر وضعیت بد
نهادهای صنفی
و کارگری در
ایران شد ولی
بالاخره
شورای اسلامی
کار با تمام
ایرادهایی که
به آن وارد
است، به جایی
میرسد که
ناچار است
دخالت کند،
یعنی چارهای
جز موضعگیری
ندارد و مجبور
میشود این
سکوت مصلحتی
را بشکند.
حالا این
مصلحت میتواند
دلایل
اقتصادی
داشته باشد.
اما بالاخره
مجبورند آن
سکوت را
بشکنند و موضعگیری
بکنند. ولی
این را هم من
یادآور بشوم
که با همهی
این ایرادها
افرادی در
برخی از
شوراهای اسلامی
کار بودند که
پیگیر و مدافع
مسایل صنفی کارگران
باشند و این
کار را بدون
هیچ واهمهای
در چارچوب
قانون دنبال
بکنند. در
کنار شوراهای اسلامی
کار، وزارت
کار هم هست که
در چارچوب آن
هیأتهای
تشخیص و حل
اختلاف
ادارات کار،
وظیفهی
رسیدگی به
شکایات و
اعتراضات
کارگران را دارد.
در هر استان و
در هر مرکزی
شورایی متشکل
از مسئولان
استانی هست که
آنها هم در
استانداری،
کمیتهی
بحران یا
امثال آن
وظیفهی
رسیدگی به
شکایات
کارگران را
دارند و روال
کار در اکثر
این بحرانهای
کارگری این
بوده که
بالاخره یک
جایی پای مسئولان
استانی و
مسئولان محلی
به قضیه باز
میشود.
مسئولان هم در
قالب
تمهیداتی،
مثل جور کردن
وام و تزریق
نقدینگی یا
تأمین کار و
قبول سفارش
برای کارخانجات
سعی میکنند
این مسئله را
موقتا حل
کنند.
مصاحبهگر:
میترا شجاعی
تحریریه:
کیواندخت
قهاری
تجمع
کارگران خباز
سقز، در برابر
اداره کار در
اعتراض به عدم
افزایش
دستمزد
هایشان
امروز
دها نفر از
کارگران
معترض خباز
سقز در اعتراض
به عدم افزایش
دستمزدهایشان
در سال ۸۸ از طرف
اتحادیه
کارفرمایان
در مقابل
اداره کار
رژیم دست به
تجمع زدند.
اتحادیه
کارفرمایان و
به ویژه
نمایند این اتحادیه(
فتاح قادر
کرده) با
اطمینان به
حمایتهای بی
دریغ اداره
کار، تا به
امروز
پس از گذشت
هفت ماه از
سال حاضر به
افزایش
دستمزد کارگران
نشده است. به
همین علت
کارگران خباز
به شیوه های
مختلف و به
مدت طولانی
خواهان
افزایش دستمزدهایشان
هستند.
مجمع
عمومی
کارگران خباز ۵/۸/ امسال
برگزار شد!
در
این مجمع
مصوبه ای به
تصویب رسید که
سندیکای
کارگران خباز
سقز موظف شد
از طرف کارگران
عضو این
سندیکا طبق
ماده ۱۴۲ قانون کار
دادخواست
افزایش
دستمزد سال ۸۸ کارگران
را به اداره
کار ارائه
دهد. بعدا از مدتی
هئیت مدیره
سندیکا
دادخواست
جمعی افزایش
دستمزد را به
اداره کار
ارائه داد اما
رئیس اداره
کار(نادر
اردلان) به
دادخواست
کارگران رسیدگی
نکرده و به
بهانه های مختلف
از رسیدگی به
دادخواست
سندیکا خود
داری کرده
است. تا اینکه
کارگران خباز
مجبور شدند به
صورت فردی نیز
دادخواست
افزایش
دستمزدهایشان
را به اداره
کارارائه
دهند. رئیس
اداره کار
اینبار از
کارگران
خواسته بود تا
به دادگاه مراجعه
و فتو
کپی شناسنامه
هایشان را برابر
با اصل و به
اداره کار
تحویل دهند.
این مسئله باعث
اعتراض
کارگران خباز
شده و در
نتیجه امروز
از ساعت۹ تا نه و
چهل وپنج
دقیقه در
مقابل اداره
کار دست به
تجمع اعتراضی
زدند. در
نتیجه اعتراض
کارگران رئیس
اداره کار که
حامی کار
فرمایان است مجبور
شد دستور
دریافت دادخواست
کارگران را
صادر کند. بعد
از تحویل دادخواست
افزایش
دستمزد،
کارگران
تهدید کردند که
چنانجه به
خواستهایشان
رسیدگی نشود
در آینده
نزدیک در
مقابل ادارات
ونهادهای
مربوطه مجداد
تجمع و تولید
نان را کاهش
خواهند داد.
سایت
کارگران – 21/7/88
احکام
زندان فعالین
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
را محکوم می
کنیم
سنديكاى
كارگران شركت
واحد
در راستای
اعتراضات
کارگران
نیشکر هفت تپه
در سال 1386 که به
دلیل عدم
پرداخت حقوق
و رسیدن به پایه
ای ترین حقوق
صنفی
کارگران(ایجاد
تشکل مستقل)
انجام شد ،
تعدادی از
کارگران
دستگیر شدند
که بعد از
بازجویی های
مکرر با قرار
وثیقه ،تا روز
دادگاه از
زندان آزاد
شدند . دادگاه
در مرحله اول
رسیدگی
کارگران را به
یکسال حبس که
شش ماه آن را
به حالت تعلیق
در می آورد
محکوم کرد و
در زمان معین
برای اعلام
اعتراض ،
کارگران با
امید به
رسیدگی
عادلانه در دادگاه
تجدید نظر
شکایت کردند
اما متاسفانه دادگاه
تجدید نظر
عینا" حکم
صادره توسط
دادگاه بدوی
را تایید کرد
این احکام در
حالی برای
فعالین
سندیکایی صادر
شده که
کارگران هفت
تپه حقوق خود
را با تاخیر
سه ماهه
دریافت می
کنند وبا توجه
به سخت وزیان
آور بودن
کارشان ، طرح
طبقه بندی
مشاغل در
کارخانه اجرا
نمی شود و
ساعات اضافه
کاری این
کارگران هر
روز کاهش پیدا
می کند.
جنبش کارگری
ایران در
سالیان گذشته
برای بهبود
شرایط موجود
بیشترین
هزینه را
پرداخت کرده
است
،کارگرانی که
حتی قدرت
پرداخت اجاره
منزل را
ندارند و از
کمترین اوضاع
معیشتی بی
بهره اند ،
برای رسیدن به
حقوق صنفی خود
باید زمان
طولانی را در
پشت میله های
زندان سپری
کنند .
تهدید
،بیکاری و
زندان به
بخشی از
مبارزات روزمره
جنبش کارگری
تبدیل شده است
، همانگونه که
دستگیری و
بیکاری
نتوانست
فعالین
سندیکای
کارگران شرکت
واحد را از پا
درآورد مطمئن
هستیم فعالین
سندیکای هفت
تپه نیز هرگز
نخواهند
گذاشت این
مبارزه از بین
برود .
سندیکای
کارگران شرکت
واحد
اتوبوسرانی
تهران و حومه
برای آزادی و
حق خواهی این
نمایندگان
کارگری از هیچ
کوششی دریغ
نمی کند .
سندیکای
کارگران شرکت
واحد
اتوبوسرانی تهران
و حومه ضمن
محکوم کردن
احکام صادره
برای فعالین
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
، خواستار
آزادی همه
فعالین
کارگری از
جمله ابراهیم
مددی و منصور
اسالو ،فرزاد
کمانگر ، مهدی
فراحی
شاندیزو لغو
احضارهای
فعالین
کارگری دستگیر
شده در روز
جهانی کارگر
می باشد
سندیکای
کارگران شرکت
واحد
اتوبوسرانی
تهران وحومه
مهر 1388
۱۳۸۸/۰۸/۰۳
گزارش ها
حاکی از
راهپيمايی
حدود ۳۰۰
کارگر کارخانه
لوله سازی
اهواز در
اعتراض به
پرداخت نشدن
حقوق شان در
خيابان های
اين شهر در
روزهای شنبه و
یکشنبه است.
دهها تن از
کارگران اين
کارخانه در
هفته گذشته
نيز ضمن
برگزاری دو
راهپيمايی در
شهر اهواز، در
مقابل
ساختمان
استانداری
خوزستان تجمع کرده
بودند.
اين
راهپيمايی ها
در اعتراض به
پرداخت نشدن
حقوق ۷۰۰
کارگر رسمی و
قراردادی اين
واحد توليدی
صورت گرفته
است.
بر اساس گزارش
ها، حقوق و
مزايای ۱۰ ماه
گذشته
کارگران رسمی
اين کارخانه
پرداخت نشده
است. همچنين
کارگران
قراردادی
کارخانه لوله
سازی اهواز ۱۳
تا ۱۴ ماه
حقوق و مزايای
خود را دريافت
نکرده اند.
محمد، فعال
کارگری در
اهواز، در
مورد اين راهپيمايی
ها به « راديو
فردا» گفت:
کارگران
معترض روز
يکشنبه علاوه
بر راهپيمايی
در خيابان ها،
در مقابل
حسينيه
ثارالله
اهواز تجمع و
اقدام به سر
دادن
شعارهايی
کردند.
وی اشاره کرد
که اين
راهپيمايی در
روز شنبه نيز
انجام شده بود
و افزود:
«کارگران از
مسير فلکه
شهدا به
خيابان
نادری، از خيابان
نادری به چهار
راه آبادان و
از آنجا به منزل
جانشين ولی
فقيه رفتند و
خواستار
پرداخت حقوق
معوقه خود
شدند.»
محمد به اين
پرسش که آيا
از سوی نيروی
انتظامی و يا
دستگاه های
امنيتی با
کارگران
معترض به عدم
پرداخت حقوق
شان برخوردی
شده است، پاسخ
داد:« در سال ها و
ماه هاي گذشته
با راهپيمايی
و تجمع
کارگران برخورد
می شد و حتی
شماری
بازداشت می
شدند، اما در
روزهای اخير
اين اقدام
صورت نگرفت.»
وی اضافه کرد:«
نيروهای
انتظامی و
امنيتی تنها
سعی می کنند
که حلقه ای به
دور راهپيمايان
تشکيل دهند و
ضمن ممانعت از
پيوستن مردم به
آنان،
راهپيمايان
را به مناطق
دور از مرکز شهر
هدايت کنند.»
اين فعال
کارگری در
خصوص واکنش
افکار عمومی به
راهپيمايی
کارگران
کارخانه لوله
سازی اهواز
گفت:« مگر می
شود که آدم،
کارگری را
ببيند که از
گرسنگی به
خيابان می آيد
و اعتراض می
کند و او را
درک نکرده و
با او همدردی
نکند؟»
وی افزود: «اين
همدردی نيز به
آن علت است که
در حال حاضر،
شمار بسيار
زيادی از مردم
همين مشکل را
دارند.»
آيا مسئولان
اقدامی در جهت
مشکل اين
کارگران برداشته
اند؟
محمد به اين
پرسش پاسخ
منفی داد و
گفت: «متاسفانه
کارگران هيچ
جوابی از سوی
مسئولان
نشنيده اند و
اگر شنيده
بودند، الان
چنين وضعيتی
نداشتند و
حداقل، حقوق
معوقه خود را
دريافت کرده بودند.»
مشکل پرداخت
نشدن حقوق و
مزايا تنها
محدود به کارگران
کارخانه لوله
سازی اهواز
نمی شود.
در هفته های
اخير، گزارش
هايی در مورد
شماری از
کارگران
مخابرات راه
دور در شيراز
در مقابل ساختمان
استانداری
فارس و
کارخانه
مهيامان اصفهان
در مقابل
ساختمان
استانداری
اصفهان انتشار
يافته است.
در اين حال،
خبرگزاری
«ايلنا» روز
شنبه به نقل
از عيدعلی
کريمی، دبير
اجرايی خانه
کارگر قزوين،
گزارش داد:
«کارگران چينی
البرز در
اعتراض به خلف
وعده کارفرما
و پرداخت نشدن
چهار ماه
مطالبات
معوقه خود،
برای ساعاتی،
جاده اصلی شهر
صنعتی البرز
را مسدود
کردند.»
برخی از
تحليلگران بر
اين باورند که
سياست های
دولت محمود
احمدی نژاد،
از جمله
واردات بی
رويه، موجب
بروز مشکلات
بسياری برای
صاحبان
کارخانه ها و
شرکت ها شده
است و آنان
قادر به پرداخت
حقوق و مزايای
کارگران
نيستند.
حسن صادقی،
معاون دبيرکل
خانه کارگر،
پنجشنبه
گذشته در اين
خصوص گفت:
«کارخانه های
نساجی، چرم و
کيف و کفش،
لوازم خانگی،
پوشاک وپخش کشاورزی
به سبب سياستهای
غلط واردات
مورد تهديدی
جدی قرار
دارند.»
کارگران
خباز سنندج
امروز دست به
اعتصاب زدند.
کارگران
خباز طی چنیدن
مرحله
مکاتبات و
جلسات اداری
با فر مانداری
بر سر افزایش
دستمزد و عدم
رسیدگی به
خواست انان با
تصمیم جمعی به
این نتیجه
رسیدند که در
تاریخ 4 آبانماه
دست به یک
اعتصاب
سراسری در سطح
شهر سنندج خواهند
زد.
با
اعلام این خبر
از طرف
سندیکای کار
گران خباز
سنندج
، فر مانداری
و نیرو های
امینتی با
تهدید
کارگران که
گویا عواملی
در داخل شما
رخنه کرده و این
کار یک اغتشاش
است ،
با ایجاد
فضای رعب و
وحشت
از اعتصاب انان
جلوگیری بعمل
اورند.
نهایتا در روز
شنبه 2
آبانماه کارگران
خباز تصمیم می
گیرند که
اعتصاب را به
صورت مرحله ای
ادامه دهند.
به این ترتیب
با مشورت جمعی
به این نتیجه
رسیدند که
اولین حرکت
اعتصابی خود
را از روز
دوشنبه 4
آبانماه از
ساعت 6 صبح تا
ساعت 9 صبح به مدت 3
ساعت ادامه
دهند.
استانداری
کردستان که از
این تصمیم
مطلع شده بود
و در ساعات
پایانی
یکشنبه شب
مورخ 3 آبانماه
نمایندگان کار فر
مایان را به
استانداری
فرا می خواند
و به انها می گوید
که باید این
اعتصاب صورت
نگیرد و
استانداری
نامه مربوط به
افزایش
دستمزد ها را
تنظیم و قرار
شده است که از
روز 5 شنبه اجرا
شود.
نماینده
کار فر مایان
همان شب با
نماینده
کارگران خباز
تماس گرفته و
به انها اطلاع
میدهند که این
اعتصاب صورت
نگیرد چرا که
استاندار خود
شخصا کار ها
را پیگیری و
تا روز 5 شنبه
افزایش
دستمزد ها
عملی خواهد
شد.
با
توجه به این
تصمیم و عقب
نشینی
استانداری
در اخرین
دقایق تعدای
از کارگران
این را حربه
همیشگی کار
فرمایان
تشخیص دادند .
طبق
اخرین خبر
موثق از 450 واحد
نانوائی در
شهر سنندج 150
واحد
از ساعت 6 تا
ساعت 9 صبح دست
از کار
کشیده
و عملا 150 واحد
بر اساس تصمیم
قبلی دست به
اعتصاب زدند.
ما
اعضای کمتیه
هماهنگی برای
کمک به ایجاد
تشکل ها ی
کارگری
ضمن حمایت از
خواست کارگران
، این
اقدام
جسورانه
کارگران را تبریک
گفته و
معتقدیم که
طبقه کارگر
تنها با نیرو
و حمایت های
مادی و معنوی
خود و با
ایجاد تشکل
های مستقل و
طبقاتی است که
میتواند در
راستای
منافع خود
گام بر دار.
کمیته
هماهنگی برای
کمک به ایجاد
تشکل های کارگری
1388/8/4
کارگران
بخش فروش
نوشابه ارم با
تجمع در
مقابل
وزارت کار به
کارگران معترض
و اخراج شده
بخش تولید
پیوستند
بنا بر
گزارشهای
دریافتی
امروز دوشنبه
چهارم
آبانماه 88 بیش
از صد نفر از
کارگران بخش
فروش نوشابه
ارم در اعتراض
به شرایط برده
وارشان با
تجمع
مقابل وزارت
کار به
کارگران اخراج
شده و معترض
بخش تولید
پیوستند.
بنا بر
این گزارش این
کارگران پس از
تجمع در مقابل
وزارت کار و
ملاقات با یکی
از معاونین
وزیر کار به
طرف محل
رسیدگی به
شکایات مردمی
نهاد ریاست
جمهوری رفته و
با تجمع در
آنجا خواهان
رسیدگی به وضعیت
خود شدند که
در نهایت این
نهاد با دادن
نامه ای به
وزارت کار، این
وزارتخانه را موظف
به رسیدگی به
خواستهای این
کارگران کرد و
مسئولین
وزارت کار نیز
این کارگران
را با توجه به
محل
کارشان(خیابان
داروپخش) به
اداره کار کرج
معرفی کردند.
از طرف
دیگر در حالی
که حدود دو
ماه و نیم از
اعتراضات
کارگران بخش
تولید نوشابه
ارم
میگذرد و
پرونده آنان در
اداره کار غرب
تهران در هیئت
تشخیص در حال رسیدگی
است کارفرمای
این کارخانه
نماینده های
این کارگران
را به کارخانه
دعوت کرد و طی
ملاقاتی با
آنان تلاش
نمود ضمن به
رخ کشیدن آشنایان
و روابط خود
در وزارت کار،
کارگران شاکی را
از ادامه
شکایت منصرف
کند. اما
نماینده های
کارگران با
طرح خواستهای
خود اعلام کردند
تا تحقق کامل
خواست
هایشان
به اعتراضات و شکایت
خود
ادامه
خواهند داد.
لازم به
یاد آوری است
بخش تولید و
فروش کارخانه
نوشابه ارم در
دو نقطه مختلف
قرار دارد و
کارفرمای
نوشابه ارم با
هدف تحت فشار
گذاشتن کارگران
بخش تولید از
چند روز قبل
با جمع آوری
وسایل طبخ و
گرم کننده
غذا،
آنان را
وادار به خرید
از آشپزخانه
کارخانه با
قیمت هر پرس
غذا دو هزار
تومان میکند.
اتحادیه
آزاد کارگران
ایران با
محکوم کردن شرایط
برده وار
تجمیل شده بر
کارگران
نوشابه ارم
خواهان
رسیدگی هر چه
سریعتر به
خواستهای این
کارگران و
تحقق فوری آنهاست
و در این راه
همدوش و همراه
کارگران نوشابه
ارم خواهد
بود.
اتحادیه
آزاد کارگران
ایران چهارم
آبانماه ماه 88
تجمع
کارگران
پرریس در
مقابل
استانداری
کردستان و
برگزاری جلسه
هیئت تشخیص
اداره کار برای
رسیدگی به
شکایت این
کارگران
بدنبال
صدور حکم
اخراج
کارگران
پرریس از تاریخ
27/7/88 توسط
کارفرما و
شکایت آنان به
اداره کار سنندج
در مورخه 29/7/88 ،
امروز هفتم
مهر ماه هیئت
تشخیص اداره
کار سنندج
برای رسیدگی
به شکایت این
کارگران
تشکیل جلسه
داد و این
کارگران در مقابل
استانداری
کردستان دست
به تجمع زدند.
کارگران
پرریس اواخر
شهریور ماه
سال 87 و بدنبال
اعتراض به عدم
پرداخت بموقع
دستمزدهایشان
با رای هیئت
تشخیص اداره
کار سنندج در
تاریخ 27/7/87 از
کار خود اخراج
شدند اما در
پی تداوم اعتراضات
این کارگران
هیئت حل
اختلاف اداره
کار سنندج رای
به ابقا بکار
آنان با حذف
قید موقت از
قراردادهایشان
داد و بدنبال
آن کارفرمای
پرریس به
دیوان عدالت
شکایت کرد و
نهایتا با
اعتراضات و
پیگیریهای
کارگران
دیوان عدالت
نیز رای هیئت
حل اختلاف
اداره کار
سنندج را تائید
کرد.
اما
علیرغم رای
هیئت حل
احتلاف اداره
کار سنندج و
دیوان عدالت
مبنی بر بازگشت
بکار کارگران
پرریس
کارفرما با
همکاری اداره
کار و
استانداری و
دیگر نهادهای
مسئول در سنندج
عملا این
کارگران را بر
سر کارهای خود
باز نگرداند و
تحت فشار
شورای تامین
استان کردستان،
کارگران
پرریس 27/4/88 وادار
به امضای
قرارداد موقت
با کارفرمای
کارخانه پرریس
شدند و
کارفرما از
تاریخ انعقاد
این قرارداد
تا پایان آن
یعنی مورخه 27/7/88
فقط شش نفر
ازاین کارگران
را بکار گرفت
و عملا بقیه
کارگران را به
کارخانه راه
نداد و نهایتا
روز 27 مهر ماه 88
به این
کارگران
اعلام کرد
آنان را بکار
نخواهد گرفت.
به همین
دلیل کارگران
پرریس روز
چهار شنبه 29 مهر
ماه در مقابل
اداره کار
سنندج دست به
تجمع زده و
شکایتی را از
کارفرما به
اداره کار تسلیم
کردند که
دیروز ششم
آبانماه جلسه
هیئت تشخیص
اداره کار
سنندج رسیدگی
به شکایات
کارگران
پرریس را آغاز
کرد.
کارگران
پرریس در
شکایت خود به
اداره کار سنندج
خواهان اجرای
رای دیوان
عدالت اداری
شدند و دیروز
در اعتراض به
فشاری که
شورای تامین
استان برای
امضای
قرارداد موقت
به این
کارگران وارد
کرده بود در
مقابل
استانداری
نیز دست به تجمع
زده و خواهان
رسیدگی به
وضعیت خود
شدند.
بنا بر
گزارشهای
دریافتی توسط
اتحادیه ازاد کارگرن
ایران دیروز
بدنبال تجمع
کارگران پرریس
در مقابل
استانداری
کردستان
مامورین لباس
شخصی و
انتظامی
بلافاصله به
نحو چشمگیری در
مقابل
استانداری
حضور پیدا
کردند اما
کارگران با
تاکید بر
خواستهای خود
با معاون
امنیتی
استانداری
کردستان
دیدار کرده و
بر رسیدگی
فوری به خواست
هایشان تاکید
کردند.
لازم به
یادآوری است
علیرغم صدور
رای دیوان عدالت
مبنی بر
بازگشت بکار
کارگران
پرریس با حذف
قید موقت از
قراردادهایشان،
کارفرمای پرریس
از سال گذشته
تا کنون از
پرداخت
دستمزدهای
این کارگران
طفره رفته
است و
نهادهای
مسئول در
سنندج
هیچگونه توجه
و یا اقدامی
برای اجرای
رای دیوان
عدالت بعمل
نیاورده اند و
در طول این
مدت دوشادوش
کارفرما این
کارگران را سر
دوانده اند.
اتحادیه
آزاد کارگران
ایران هفتم
آبانماه ماه 88
به:
سازمان جهانی
کار
از:
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
رونوشت
به: نهادهای
کارگری ،
نهادهای حقوق
بشری و رسانه
ها
موضوع:
درخواست برای
جلوگیری از
اقدامات مغایر
با مقاوله
نامه های ٩٨
و٨٧ توسط
دولت ایران
با
احترام ،
برای
ما کارگران
نیشکر هفت تپه
، بی حقوقی
های مداومی در
مورد
مطالباتمان
انجام گرفته
است.
حقوق
های چندین ماه
معوقه ،اقدام
آگاهانه برای
عدم کشت نیشکر
و نتیجتا
درآینده ی
نزدیک، تعطیلی
کارخانه و
آماده سازی ِ
زمینه برای
واگذاری شرکت
به بخش خصوصی
ار آن جمله
است.بیکار سازی
وسیع در
انتظار ما
کارگران هفت
تپه میباشد.از
هم اکنون
دستمزد اضافه
کاری های ما
پرداخته نمیشود.
کارگران
در سال های85 ،86 ،
٨٧و ٨٨ دست به
اعتراض و تجمع
زدند و به
انواع روش های
مسالمت آمیز
به مراجع
قانونی و
قضایی شکوه
بردند.اما
نتیجه ای حاصل
نشد و حقوق
معوقه ما
نهایتا
پرداخته نشد و
حتا تعدادی از
کارگران دادگاهی
شدند.
شورای
اسلامی کار که
نهادی به نام
کارگران ولی
وابسته به
دولت و
کارفرما است
هیچ اقدامی برای
احقاق حقوق ما
نکرده و
نمیکند.در
دیگر جاها نیز
وضع بر همین
منوال است.
و اما
اصل صحبت ما
با شما:
کارگران
نیشکر هفت تپه
در آبانماه ٨٧
اقدام به
برگزاری مجمع
عمومی و
انتخاب
نمایندگان
خود در قالب
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
کردند.
ما
علاوه بر
استناد به
برخی قوانین
داخلی و بین
المللی ، به
مقاوله نامه
های ٩٨ و٨٧
سازمان جهانی
کار استناد
میکردیم.
ما حق
خود میدانیم
که تشکل مستقل
کارگری خود را
داشته
باشیم.بر همین
اساس تعداد ٩
نفر به عنوان
نمایندگان
کارگران
نیشکر هفت تپه
در یک
انتخابات
فراگیر و کارگری
انتخاب
شدند.این
اولین بار در
بیش از چهار
دهه بود که
این تعداد
کارگر به صورت
آزادانه و با
اشتیاق ، به
پای صندوق های
رای رفته و
نمایندگان
خود را انتخاب
کرده بودند.
متاسفانه
پیش و بعد از
انتخابات ، ما
نمایندگان
حدود چهار
هزار کارگر و
اعضای هیات
مدیره سندیکا
بارها دستگیر
و روانه ی
زندان شدیم،
بارها مورد
بازجویی
دستگاه
امنیتی قرار
گرفتیم ،خانواده
های ما تحت
فشارهای
امنیتی قرار
گرفته و مورد
آزار و اذیت
قرار
گرفتند،ما در
چند نوبت به
بهانه هایی
مثل "اقدام
علیه امنیت ملی"
روانه ی
دادگاه
شدیم، رئیس
هیات مدیره ی
سندیکا " علی
نجاتی" به مدت
چهل روز در
سلول های
انفرادی تحت
فشار و اذیت و
بازجویی های
مداوم قرار
گرفت ،و از
تاریخ
فروردین ماه
٨٨ با همکاری
اداره ی کار-
شعبه ی وزارت
کار در
شهرستان شوش
،با همدستی
کارفرما و با
راهبری اداره
ی اطلاعات و
شعبه ی اجرایی
آن در شرکت
یعنی حراست
،از کار خود
اخراج شد و
اعتراضات دو
مرحله ای وی
به این حکم هم
بی نتیجه
ماند.
برای
پنج نفر از
اعضای هیات
مدیره ی
سندیکا، آقایان
علی نجاتی
،جلیل
احمدی،فریدون
نیکوفرد،قربان
علیپور و محمد
حیدری مهر ،در
مهرماه 88
،احکام یک سال
زندان (شامل
شش ماه حبس تعزیری
و شش ماه حبس
تعلیقی ) و
جریمه های
اجتماعی
دیگری صادر شد
و سپس از
ادامه به کار
انان ممانعت
به عمل آمد.
در
احکام قضایی
این افراد
دلیل اصلی این
حکم ها این
چنین ذکر شده
است :
" اقدام
علیه امنیت
ملی از طریق
ایجاد سندیکا ی
خارج از قانون
" !
سوال
ما از سازمان
جهانی کار این
است که آیا دولت
ایران مجاز به
زیر پا گذاشتن
مقاوله نامه های
بنیادین
سازمان از
جمله مقاوله
نامه های ٩٨
و٨٧ میباشد ؟
آیا
دولت ایران
عضو پیوسته ی
سازمان جهانی
کار نیست ؟!
آیا
هرگز از دولت
ایران خواسته
میشود که پاسخگو
باشد ؟!
چرا ما
کارگران به
دلیل ایجاد
تشکل های صنفی
خود تحت
بازجویی ،
شکنجه ،آزار و
اذیت،اخراج و حبس
قرار میگیریم
؟
آیا
دولت ایران
نباید
پاسخگوی
اقدامات خود در
قبال
نمایندگان
کارگران شرکت
واحد از جمله
منصور اصالو و
ابراهیم مددی و
اقدامات خود
در قبال ما
نمایندگان
کارگران نیشکر
هفت تپه باشد
؟
آیا از
دولت ایران
نباید خواسته
شود که کارگران
را به دلیل
برگزاری
مراسم مسالمت
آمیز روز جهانی
کارگر (از
جمله ١٥٠ نفر
در امسال و در
تهران )
زندانی نکند ؟
به خاطر
برگزاری این
مراسم آنان را
دادگاهی نکند
،شلاق نزند و (
از جمله به
مدت یک سال در مورد
محمود صالحی
در شهر سقز) به
حبس نفرستد ؟
آیا
سازمان جهانی
کار از
اقدامات علیه
نمایندگان
معلمان ایران
در کانون صنفی
معلمان ایران
، بی خبر است ؟
و آیا .... آیا ....
آیا ؟!
ما
کارگران و
اعضای هیات
مدیره
سندیکای کارگران
نیشکر هفت تپه
در لحظاتی این
نامه را مینویسیم
که پلیس در
حال ایجاد رعب
و وحشت برای
خانواده
هایمان است و
در شهر های
شوش و هفت تپه
و اندیمشک به
گونه ای
برخورد میکند
که گویا ما جنایتکاریم
و در حال فرار !
ما در
حالی که
منتظریم که
برای اجرای
احکام نا
عادلانه و ضد
کارگری ما را
روانه ی زندان
کنند این سطور
را مینویسیم ،
در حالی که
اسامی ما به
عنوان افراد
خاطی بر سر در
ورودی شرکت
نیشکر هفت تپه
درج شده است و
اجازه ورود به
محل کارمان را
نداریم.
اگر به
محل کارمان
مراجعه کنیم
توسط پلیس
دستگیر
میشویم و از
این طریق
بهانه نیز کسب
میکنند که ما
از محل کار
خود غیبت کرده
ایم ! عجبا که
اگر برویم دستگیر
میشویم و
زندانی و سپس
اخراج و اگر
نرویم غایب
محسوب میشویم
و سپس اخراج و
بعد در کوچه و
خیابان،
دستگیر و
روانه ی زندان
میشویم !
در هر
صورت این
بازیِ شوم را
برای ما به
نحوی چیده اند
که هم
اخراجمان
کنند و هم
محبوس !
نمیدانیم
وقتی این نامه
را میخوانید
ما برای
اجرای حکم ،
در زندان به
سر میبریم یا
نه.
اما
امیدواریم
برای احقاق
بخشی از حقوق
حداقلی ما
کارگران هفت
تپه و دیگر
کارگران
ایران از جمله
آزادی ِ ایجاد
تشکل های مستقل
کارگری ،از
طریق اعمال
فشار به دولت
ایران تلاش
کنید.ما در
راه احقاق
حقوقمان از
هیچ عقوبت و
سختی واهمه
نداریم ، اما
حداقل برای به
کرسی نشاندن
بخش هایی از
حقوق و
مطالبات ِ
کارگران هفت
تپه و دیگر
کارگران
ایران ، امیدواریم
در لحظه های
حبس این خبر
به گوش ما برسد
که ،برای
جلوگیری از
اقدامات غیر
انسانی ،
مغایر با
مقاوله نامه
های٩٨ و٨٧ و
اقدامات ضد
کارگری دولت
ایران ،
سازمان جهانی
کار دست به
حداکثر تلاش
های خود زده
است .
ما چشم
انتظار
خواهیم ماند
تا ببینیم
اقدامات شما چه
خواهد بود.
آیا
کارگران
میتوانند چشم
امیدی به
سازمان جهانی
کار داشته
باشند ؟
ما و
بسیاری دیگر
از کارگران
ایران منتظر
خواهیم ماند
تا نتیحه ی
عملی این
اقدام شما را
ببینیم.
آیا
اقدامی در کار
خواهد بود ؟!
هفت
تپه – شوش –
خوزستان
–ایران
دوم
آبانماه ٨٨
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
علی
نجاتی رئیس
هیات مدیره
فریدون
نیکوفرد –
نائب رئیس
هیات مدیره
جلیل
احمدی عضو
هیات مدیره و
رابط صنعتی
رضا
رخشان عضو
هیات مدیره و
مسوول روابط
عمومی و آموزش
متن
انگلیسی نامه
کارگران
نیشکر هفت تپه
به سازمان
جهانی کار
To: International Labour Organization ( ILO )
From: The Syndicate of Workers of Haft Tapeh
Sugar Cane Company
Cc: Labour organizations, Human rights groups
and media
Subject: Appeal for actions to prevent the
Government of Iran from
violating Conventions 98 and 87
We, workers of Haft Tapeh Sugar Cane Company,
have faced continuing
violation of our rights and demands, including non-payments of our wages for several months, in
addition to the concerted efforts by the employer
to cease sugar cane plantation and eventually closing down the factory
and privatizing the
company. We workers of Haft Tapeh are foreseeing mass layoffs. They have already stopped
paying us for our over-time work.
Workers organized protests and rallies from 2006
to 2009, and through
peaceful means complained to legal authorities about the situation; however, all this did not
achieve any results and our delayed wages were not
paid and even some workers were persecuted. The Islamic Labour Council,
which is a sham “worker”
organization affiliated to the government and the employer has done nothing to help achieve
our rights. Other places are facing similar
situation.
Having said the above, the main reason for
writing this to you is as
follows:
In October 2008, Haft Tapeh Sugar Cane workers
organized their general
assembly and elected their representatives under the name of the Syndicate of Workers of Haft
Tapeh Sugar Cane Company (Sandikaa-ye Kargaran-e
Sherkat-e Neyshekar-e Haft Tapeh). In addition to a number of national
and international laws,
we also referred to the ILO conventions 98 and 87.
We believe that we have every right to form our
independent labour organization.
Accordingly, 9 workers were elected as representatives of the Haft Tapeh Sugar Cane workers in
a general election by workers. This was the first
time in more than four decades that thousands of workers participated
freely and enthusiastically
in an election to choose their own representatives.
Unfortunately, both before and after our
election, we, the representatives
of four thousand workers and other members of the board of directors of the Syndicate,
were arrested, jailed and interrogated numerous
times; our families have been under pressure and were persecuted by the intelligence forces. We were
taken to the court recurrently using allegations
like “action against national security “against us. The president of our
board of
directors, Ali Nejati, was incarcerated in a solitary confinement for about 40 days and was subjected to
constant interrogation and mistreatment. Finally,
Mr. Nejati was fired from work in March 2009 by the intelligence office
and the company’
security department.
The court has issued one year imprisonment
(which has been divided into 6
months of incarceration and 6 months of suspended imprisonment) and other fines and social
restrictions against five members of the Haft Tapeh Workers Syndicate’s board of
directors, Ali Nejati, Jalil Ahmadi, Feridoun Nikoufard, Ghorban Alipour and Mohammad
Heydari mehr. Subsequently, they were also banned
from working for the company.
The following explanations have been given in
their court orders for the
above sentences:
“Acting against national security through the
formation of a syndicate
outside the law”!
We are asking the International Labour
Organization:
- Is the Iranian government
permissible to violating fundamental
conventions like 98 and 87?
- Isn’t the Iranian government
a permanent member of the ILO?
- Has the Iranian government
ever been held accountable for its
actions?
- Why are workers being
jailed, fired, persecuted, interrogated
and tortured for creating their own independent trade
organizations?
- Shouldn’t the Iranian
government be accountable for its
repressive actions against the representatives of the Vahed Workers’
Syndicate including
Mansour Osanloo and Ebrahim Madadi over and above the Haft Tapeh workers’ representatives?
- Shouldn’t the Iranian
government be told that it cannot imprison
workers (over 150 in Tehran May Day event) for organizing a peaceful commemoration of the
International Workers’ Day? That they must not put on
trial, flog or jail workers for celebrating the May Day, (for instance
Mahmoud Salehi
who was jailed for one year)?
- Is the ILO aware of the
government actions against teachers’
representatives and the Iranian Teachers’ Trade Association? … And so on
and so forth.
We, workers and members of the board of
directors of the Haft Tapeh
Workers’ Syndicate, are writing this letter while the police is involved in intimidating and
terrorizing our families. The police have been acting, in our cities of Shoush, Haft
Tapeh and Andimeshk, as though we are criminals and
fugitives. We are writing this while awaiting to be arrested and sent to
prison for the
above unjust sentences; and while our names have been put on the company’s entrance as
offenders that are not allowed to enter the workplace. If we go to our work the police
will arrest us and that will give them another
excuse to further penalize us. It is very strange that if we go to work
they arrest us
and if we don’t they’ll treat us as absentees which would justify sacking us altogether which
would lead to our arrest and imprisonment. This
vicious cycle has been orchestrated in a way that at the end of the day
we will be both
sacked and imprisoned. Thus, we don’t know when you’re going to be reading this letter whether
we would be in jail or not.
Nevertheless, we are hoping that you will be
pressuring the Iranian
government to respect some of the most basic rights of Haft Tapeh workers and workers across
Iran including the freedom to form workers’
independent organizations.
We are not afraid of any consequences for
ourselves in the path that we
have chosen for the achievement of our rights, but we are hoping that, in jail, we would hear that
the ILO has taken all necessary measures concerning
the inhumane actions of the Iranian government and the violations of
conventions 98 and 87.
We will anticipate to hearing about your actions in this regard.
Should workers pin any hope on the ILO?
We, and many workers in Iran, will look forward
to seeing an actual
outcome of your effort.
Will ever any effective action be taken?!!
Sincerely,
The Syndicate of Workers of Haft Tapeh Sugar
Cane Company
(stamped and signed by :
)
Ali Nejati, President of the Board of Directors
Feridoun Nikoufard, the Vice-President of the
Board of Directors
Jalil Ahmadi, member of the Board of Directors
and representative on
industry affairs
Reza Rakhshan, member of the Board of Directors
and Responsible for
Public Relations and Education
Haft Tapeh, Shoush, Khozestan Province, Iran
October 24, 2009
بازداشت
گسترده اعضای
کانون صنفی
معلمان، به
همراه اسامی
هرانا
امروز
سه شنبه، بیش
از 12 نفر از
اعضای کانون
صنفی معلمان
که قرار بود
به مناسبت روز
جهانی معلم در
منزل علی اکبر
باغانی، دبیر
کل این کانون
جمع شوند توسط
مامورین
امنیتی
بازداشت شدند
خبرگزاری
هرانا :امروز
سه شنبه، بیش
از 12 نفر از
اعضای کانون
صنفی معلمان
که قرار بود
به مناسبت روز
جهانی معلم در
منزل علی اکبر
باغانی، دبیر
کل این کانون
جمع شوند، پیش
از برگزاری
نشست توسط
مامورین امنیتی
بازداشت شدند.
.
به
گزارش کمیته
معلمان
مجموعه
فعالان حقوق بشر
در ایران، به
گفته یکی از
منابع آگاه
قرار بود در
این جلسه در
رابطه با روز
جهانی معلم و
هم چنین معلمان
دربند صحبت
شود که پیش از
رسیدن اعضای
کانون به محل
برگزاری جلسه
توسط نیروهای
امنیتی بازداشت
و به مکان نا
معلومی منتقل
شدند، هم چنین
گفتنی است
کانون صنفی
معلمان به صورت
مستمر روزهای
سه شنبه
جلساتی را
برگزار می کند
و تا امروز
هیچ منع
قانونی برای
این جلسات
بوجود نیامده
بود.
اسامی
12 نفر از افراد
بازداشت
شدگان عبارت
است از:
علیرضا
جوادی، علی
اکبرباغانی،
محمود بهشتی
لنگرودی،
محمود دهقان
آزاد،
اسماعیل عبدی،
مهدیه
بهلولی، آقای
نیک نژاد،
خاتون بادپر،
مجتبی
قریشیان، عباس
معارفی، محمد
نوری و آقای
جوادپور. این
منبع از
احتمال
بازداشت دیگر
اعضای کانون
صنفی معلمان
خبر داد ولی
درباره
افرادی که
احتمال بازداشت
آن ها وجود
دارد اظهار
نظری نکرد.
بازداشت
یکی از اعضای
هیئت مدیره
کانون صنفی
معلمان تهران
هرانا
به
گزارش هرانا
به نقل از
واحد اصناف
مجموعه فعالان
حقوق بشر در
ایران، از
بازداشت محمد
رضا رضایی
گرکانی عضو
هیئت مدیره
کانون صنفی معلمان
تهران توسط
نیروهای
امنیتی بیش از
یک هفته می
گذرد اما
همچنان
ازسرنوشت وی
اطلاعی در دست
نیست. این فعال
صنفی علاو بر
عضویت در این
کانون یکی از مسئولان
سایت
خبررسانی
کانون صنفی
معلمان ایران
نیز قلمداد می
شود.
یکی
از اعضای
کانون صنفی
معلمان تهران
بیش از یک
هفته است در
بازداشت به سر
می برد.
به
گزارش هرانا
به نقل از
واحد اصناف
مجموعه فعالان
حقوق بشر در
ایران، از
بازداشت محمد
رضا رضایی
گرکانی عضو هیئت
مدیره کانون
صنفی معلمان
تهران توسط
نیروهای
امنیتی بیش از
یک هفته می
گذرد اما
همچنان
ازسرنوشت وی
اطلاعی در دست
نیست. این
فعال صنفی
علاو بر عضویت
در این کانون
یکی از
مسئولان سایت
خبررسانی
کانون صنفی
معلمان ایران نیز
قلمداد می
شود.
لازم
به ذکر است،
آقای رضایی در
اتفاقات پس از
انتخابات در
ایران از سوی
نهادهای
امنیتی به شدت
زیر فشار بود
تا از عضویت
در هیئت مدیره
کانون صنفی
معلمان
استعفا دهد.
علیرغم این
موضوع،
نامبرده پس از
استعفای
اجباری از
کانون دوباره
زیر فشار قرار
گرفت که در
استعفا نامه
اش باید ذکر
کند "از این به
بعد در کانون
هیچ مسئولیتی
را نمی پذیرد
و از عضویت
کانون برای
همیشه صرفنظر
می کند".
از
دلایل
بازداشت آقای
رضایی گرکانی
در حال حاضر
اطلاعی در دست
نیست اما
تداوم بی خبری
از وضعیت
ایشان موجب
نگرانی شدید
خانواده و
نزدیکان وی
شده است.
دستگیرى
دو دبیر در
كرج به اتهام
قصد راه اندازى
اعتصاب
هرانا
بنا
بر گزارشهاى
دریافتی ،
ساعت 11صبح روز
سهشنبه
7مهرماه،
مأموران
نیروى
انتظامى ضمن
حمله به
هنرستان
«شهداى سایپا»
در خیابان قلم
در كرج، دو
دبیر این
هنرستان را
دستگیر و به
نقطه
نامعلومى
منتقل كردند.
خبرگزاری
هرانا : بنا بر
گزارشهاى
دریافتی ، ساعت
11صبح روز
سهشنبه
7مهرماه،
مأموران نیروى
انتظامى ضمن
حمله به
هنرستان
«شهداى سایپا» در
خیابان قلم در
كرج، دو دبیر
این هنرستان
را دستگیر و
به نقطه
نامعلومى
منتقل كردند.
این افراد
متهم به راه
اندازی
اعتصاب از سوی
دبیران حق
التدریسی می
باشند
هم
اکنون در
زندانهای
ایران حدود 10
فعال صنفی معلمان
به صورت
بلاتکلیف در
بازداشت
هستند ، جمهوری
اسلامی
برخورد با
فعالین صنفی
معلمان را در
سالهای اخیر
افزایش داده
است .
پیام
علی نجاتی رئیس
هیات مدیره
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
کارگران !
تا به امروز
چهار نفر از
اعضای هیات
مدیره ی سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
به نامهای فریدون
نیکوفرد،جلیل
احمدی،قربان
علیپور و محمد
حیدری مهر
روانه ی زندان
شده اند و هم
اکنون در
زندان دزفول
محبوس میباشند.
دستگاه
قضایی
در چند روز
اینده ، دوره ی
حبس مرا نیز
به من تحمیل
خواهد کرد.
ما برای به
دست آوردن
حقوق خود و
دفاع از مطالبات
بر حق کارگران
هفت تپه و به
دست اوردن کمترین
امکانات
معیشت و حقوق
انسانی تلاش
کرده ایم.اما
ما محکوم و
زندانی
میشویم.
ما در چند روز
پیش نیز نامه
ای سرگشاده به
سازمان جهانی
کار نوشتیم و
رونوشت آن را
به تمام نهاد
های کارگری و
حقوق بشری و
رسانه ها ،
ارسال کردیم.
ما میدانیم
که انها از بی
حقوقی که بر
کارگران
ایران تحمیل
میشود با خبر
هستتند.
میدانیم که
قرار نیست کسی
جز خود
کارگران به
داد ِ خودشان
برسد.اما ما
اتمام حجت
کردیم و از
انان پرسیدیم
که آیا
بیخبرید ؟ آیا
اقدامی خواهید
کرد ؟
میدانیم که
نتیجه ،اقدام
موثری از سوی
انان نخواهد
بود.
ما میدانیم
که ایجاد تشکل
های مستقل
کارگری حق
مسلم کارگران
است .
در حالی که
کارفرماها
آزادانه تشکل
دارند ، کارگرانی
که تشکل های
مستقل کارگری
خود را بنا میکنند
محکوم و
زندانی
میشوند.
ما اعتقاد
داریم به جز
تلاش های خود
کارگران و
اتحاد و
همبستگی میان
انان ، ما
کارگران موفق
نخواهیم شد به
خواسته ها و
مطالبات خود
دست یابیم.
من و دیگر
همکارانم در
سندیکای
کارگران نیشکر
هفت تپه ،
برای مدت شش
ماه در زندان
محبوس خواهیم
بود.
در مدت هشت
ماه ای که من
را از کار
اخراج کرده بودند
کم نبودند
کارگرانی که
علاوه بر
حمایت های
روحی خود ،در
حد توانشان
کمک های مادی
کردند.این کمک
ها اگر چه
بسیار کمتر از
حقوق دریافتی
سابق من بود
اما برای من
از هزاران
هزار کمک دیگر
با ارزش تر
بود زیرا نشان
از ان داشت که
کارگران به
درستی
میدانند که من
و دیگر
همکارانشان
برای دفاع از
حقوق انان
تلاش میکرده
ایم.به همین
خاطر من بنا
بر اعتقادم
تنها کمکی که
دریافت کردم
کمک از کارگران
بود.مبلغ ان
اگرچه کمتر از
حدی بود که
حتی سطح زندگی
سابق مرا حفظ
کند اما ،بسیار
با ارزش بود.
این کمک ها به
جای هر نهاد و
مکان و کسان
دیگری مرا
مدیون به
همکاران
کارگر من
میکرد.
امیدواریم
که این امر به
شکل یک سنت
کارگری در
میان دیگر
کارگران رواج
پیدا کند.
تا روزی که
فقط من اخراج
شده بودم ، به
همان کمک های
دوستان
ِکارگر آشنا
با خود بسنده
کردم.اما
امروز علاوه
بر من چهار
کارگر دیگر
نیز از دریافت
حقوق خود
محروم میشوند.
دوستان
زیادی پرسیده
اند که
کارگرانی که
امکان تماس
چهره به چهره
با خانواده
های این پنج کارگر
زندانی را
ندارند چگونه
میتوانند برای
همبستگی
کارگری ، کمک
های مالی خود
را برای
رساندن به
خانواده
هایشان به
انان برسانند.
در ساعت 11:45 امروز
پیش از انکه
دو نفر دیگر
از دوستانم به
دادگاه و
زندان
فرستاده شوند
،با اخرین
تماس و توافقی
که با انان و
دیگر
همکارانم
انجام شد ،
قرار بر این
شد که شماره
حسابی به نام
اینجانب
اعلام شود تا
کمک های مالی
ارسالی از سوی
کارگران به آن
واریز شود و
از آن طریق ،
مبالغ ِ
کمک شده به
خانواده های
این پنج کارگر
پرداخت
شود.(که این
شماره حساب
متعاقبا
اعلام میشود )
ما میخواهیم
به جای هر کمک
مالی از هر
طریق ، فقط و
فقط از حمایت
های کارگری
برخوردار
شویم.
کارگران !
امروز ، روز
حمایت از
کارگرانی است
که در هفت تپه
برای احقاق
مطالبات
کارگری، تلاش
کردند و از
سوی کارگران
هفت تپه به
نمایندگی در
یک تشکل مستقل
انتخاب شدند و
امروز تنها به
خاطردفاع از
حقوق کارگری
خود به زندان
محکوم شده
اند.
بدون شک
،فردا و
فرداهای بعد
که ما در
زندان نباشیم
،ما نیز در
انجام این
وظیفه ی
کارگری سهیم
خواهیم بود.
پیشاپیش از
حمایت ها و
تلاش های
کارگران هفت تپه
و دیگر
کارگران تشکر
میکنم و
امیدوارم با اتحاد
و همبستگی هر
چه بیشتر در
راه ایجاد
تشکل های مستقل
کارگری خود
تلاش کنیم تا
بتوانیم به
حقوق و خواسته
های برحق خود
دست پیدا
کنیم.
به امید
اتحاد
روزافزون
کارگران
علی نجاتی
رئیس هیات
مدیره ی
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
شنبه 16 ابان
ماه 88
اعتصاب
کارگران نی بر
شرکت نیشکر
هفت تپه وارد
سومین روز خود
شد
بنا بر
گزارشهای
دریافتی توسط
اتحادیه آزاد کارگران
ایران اعتصاب
کارگران نی بر
شرکت نیشکر
هفت تپه که از
روز دوشنبه 18
آبانماه شروع
شده است،
همچنان ادامه
دارد.
این
کارگران که
بطور فصلی در
شرکت نیشکر
هفت تپه مشغول
بکار هستند دو
روز پس از
شروع کارشان(16
آبان) در پی بی
توجهی مدیریت
نیشکر هفت تپه
به خواستهای
خود از ساعت
یازده صبح روز
دوشنبه 18 آبانماه
دست از کار
کشیدند.
بنا بر
این گزارش
هزار کارگر نی
بر شرکت نیشکر
هفت تپه
خواهان
افزایش
دستمزدها و
مزایای خود و
همچنین
دریافت پاداش
سالیانه
هستند و این
خواستها را
توسط نماینده
هایشان به
مدیریت نیشکر
هفت تپه منتقل
کرده اند اما
مدیریت شرکت
علیرغم تداوم
اعتصاب
کارگران
تاکنون هیچ
پاسخی به آنان
نداده است.
در این
اعتصاب تمامی
کارگران بومی
و غیر بومی نی
بر بطور
متحدانه ای
شرکت دارند و
اعلام کرده
اند تا رسیدن
به خواستهایشان
همچنان به
اعتصاب خود
ادامه خواهند
داد.
اتحادیه
آزاد کارگران
ایران 20
آبانماه 1388
حمایت از
کارگران
زندانی حمایت
از همه ی کارگران
است!
کارگران!
همه می دانند
که کارگران
هفت تپه در
چند سال اخیر
برای به دست
آوردن
مطالبات خود
بارها دست به
اعتراض و اعتصاب
زده اند. از
جمله ی این
خواسته ها،
دریافت حقوق
معوقه و
پرداخت به
اندازه ی
اضافه کاری و
حق ایجاد تشکل
مستقل کارگری
بوده است.
ما میدانیم
برای به دست
آوردن
مطالبات و
خواسته های
خود چاره ای
جز اتحاد و
دست یابی به
تشکل مستقل از
کارفرما و
دولت نداشته و
نداریم.
ما بنا به
تجربه ی کسب
شده توسط
خودمان و تجربیات
ِ هم طبقه ای
هایمان در
ایران و دیگر
نقاط دنیا
دریافتیم که
چنانچه
امکانی برای
دفاع از حقوق
کارگران باشد
باید از آن تا
جایی که به ضد
خودش تبدیل
نشود استفاده
کرد اما
بسیاری از
نهادها و
سازمان های
جهانی که به
نام کارگران و
در ظاهر برای
دفاع از حقوق
ما بنا شده
اند بیشتر به
سرابی شبیه
هستند که کارگران
را دلخوش کنند
و به زبان
ساده تر
کارگران را
گول بزنند تا
به جای تکیه
به نیروی
خودشان و هم
طبقه ای
هایشان
امیدهای
بیهوده وتوهم
به آنان داشته
باشند.
از طرفی در
داخل کشور سال
هاست که
کارگران
مجبور شده اند
تا فقط و فقط
تشکلی به نام
شورای اسلامی
کارداشته باشند.
وقتی
نمایندگان
کارگران،
اساسنامه و
عملکرد این
تشکل باید
مورد تایید
دولت و حتا
کارفرما باشد
دیگر چگونه
میتوان امید
داشت که این
تشکل از حقوق
کارگران دفاع
کند؟ زیرا
کارفرما ها و
سیستم ِ
پشتیبان
آنها،
نمیخواهند که
حق و حقوق
کارگران به
آنان برسد.
کارگران هیچ
چاره ای
ندارند جز
اینکه به نیروی
خود و دیگر
کارگران تکیه
کنند و تشکل
های مستقل
کارگری خود را
بنا کنند.
هر وقت کارگر
یا کارگرانی
در هر کجا
دچار مشکل
میشوند به جز کمک
گرفتن از
حمایت و نیروی
کارگری
نمیتوان مشکلات
را برطرف کرد.
در نامه ی پیش
گفته بودم که
اکنون
نمایندگان کارگران
هفت تپه، فقط
و فقط به خاطر
ایجاد تشکل
مستقل کارگری
و دفاع از
مطالبات بر حق
کارگران هفت
تپه، زندانی
هستند و
طبیعتا
خانواده های
آنان در این
مدت شش ماهه
نیاز به حمایت
از طرف
کارگران دیگر
دارند.
من روی حمایت
مادی- معنوی
توسط کارگران
و نه جاهای
دیگر تاکید
میکنم. زیرا
اعتقاد دارم
این کارگران
هستند که باید
به داد ِ هم
طبقه ای هایشان
برسند. به قول
معروف این
شتری است که
در خانه ی همه
ی ما میخوابد.
و ما کارگران
به جز یکدیگر
کسی را
نداریم.
کارگرانی که
خواهان ِ
حمایت از این
پنج نفر و خانواده
هایشان هستند
میتوانند به
هر اندازه که
در توانشان
است، از طریق
شماره حساب
بانکی
اینجانب ( به
شماره
۰٣۰۲٨۹۵۱٨۰۰۰٨
سیبا- بانک
ملی ایران
شعبه هفت تپه
کد ۶۵۷۹ به
نام علی نجاتی)،
کمک های مادی
خود را واریز
کنند.
به نظر من،
بعد از سال ها
اکنون
تجربیات
کارگری به آن
اندازه ای هست
که بتوان به
عنوان یک سنت
کارگری این
موضوع را جا
انداخت که هر
گاه کارگرانی
در جایی به
مشکل
برمیخورند
این کارگران
هستند که لازم
است از یکدیگر
حمایت کنند.
ما در هفت
تپه، بنا به
مسولیتی که
کارگران در انتخابات
و مجمع عمومی
در آبانماه ٨۷
بر دوشمان
گذاشتند به
عنوان
نمایندگان
انان تلاش کردیم
که از حقوق و
مطالبات آنان
دفاع کنیم.
ما متهم به
تبلیغ علیه
نظام و اقدام
علیه امنیت
ملی شدیم. همه
میدانند که ما
به جز خواسته
های کارگری،
مطالبات
دیگری نداشته
ایم. ما را به
زندان محکوم
کردند. هم
اکنون چهار نفر
از اعضای هیات
مدیره
سندیکای
کارگران نیشکر
هفت تپه در
زندان دزفول
محبوس هستند و
من که نفر
پنجم باشم از
روزهای آینده
در جمع ِ انان خواهم
بود و ایام
حبس من اغاز
خواهد شد.
من میدانم که
ما در طول این
مدت فعالیت در
کارمان نقاط
قوت و ضعف ِ
بسیار داشته
ایم. من شخصا همیشه
از دریافت ِ
تجربیات
کارگری دیگر و
نیز انتقادات
سازنده،
استقبال کرده
ام. هنوز هم امید
دارم که
کارگران
دلسوز با
نظرات خود
کمکی برای
تقویت فعالیت
های کارگری ما
باشند. البته
بسیاری اوقات
هم به جای
نقد، یعنی
بررسی نقاط
قوت و نقاط
ضعف و از همه
مهم تر پیشنهاد
راه های عملی
و شدنی برای
پیشبرد
مبارزاتمان،
نظراتی شنیده
ایم که آنچنان
در فضای غیرواقعی
و بهتر بگویم
تخیلی طرح شده
اند که هیچ
گونه امکان
پیاده کردن
این نظرات در دنیای
واقعی و به
دست کارگران
وجود نداشته
است. اگرچه از
طرفی نظرات و
تجربیات
دوستان ِ بسیاری
برای ما بسیار
سازنده بوده
است.
امیدوارم در
این مدت شش
ماهه، علاوه
بر کمک های
مادی، و از آن
مهم تر برای
حمایت های
معنوی از
نمایندگان
کارگران هفت
تپه، تمام
کارگران و
فعالان دلسوز
با دوری کردن
از هرگونه
مباحث حاشیه
ای، با اتحاد
هر چه بیشتربا
تمام نیروی خود
برای دفاع از
حقوق کارگران
هفت تپه و
نمایندگان
محبوس آنان
تلاش کنند.
نباید گذاشت
که این دوره ی
حبس، بدون ِ
اعتراضات ِ
کارگران در هر
کجا به زندانی
شدن این چند
نفر و دیگر
کارگران
زندانی از
جمله اقایان
اسالو و مددی
از اعضای
سندیکای
کارگران شرکت
واحد، بگذرد.
ما در زندان،
اخبار ِ
اقدامات شما
را خواهیم
شنید و از آن
دلگرمی
خواهیم گرفت.
با تلاش برای
ِ اتحاد ِ
هرچه بیشتر
کارگران
علی نجاتی
رئیس هیات
مدیره
سندیکای
کارگران نیشکر
هفت تپه
۲۱ آبانماه
۱٣٨٨
شوش – خوزستان -
ایران
اخراج
500 کارگر
قزوینی در یک
ماه
ایلنا:
دبیر اجرایی
خانه کارگر
استان قزوین از
افزایش اخراج
کارگران در
واحدهای
صنعتی تولیدی
این استان خبر
داد.
عید علی
کریمی درگفتوگو
با خبرنگار
ایلنا افزود:
در یک ماه
گذشته بیش از 500
کارگر در
واحدهای
صنعتی استان
قزوین اخراج
شدند.
وی شرکت
سندان ایران،
سپهر
الکتریک،
بسته بندی
البرز، ایران
زاک، ماشین
فلزات و گودال
فلزات را از
جمله
شرکتهایی
دانست که
تعدیل نیرو داشتهاند.
کریمی
تصریح کرد: در
بین کارگران
اخراج شده
افرادی با
سوابق بیش از 10
سال هم هستند.
دبیر
اجرای خانه
کارگر استان
قزوین طلب
شرکتها را از
جمله عوامل
اخراج
کارگران بر
شمرد او
افزود: ادامه
روند اخراجها
نگران کننده
است.
اخراج
70 تن از
کارگران سد
سیلوه
براساس
گزارش رسیده
به اتحادیه
آزاد کارگران
ایران، 70 نفر
از کارگران سد
سیلوه
پیرانشهر از
کار اخراج
شدند. کارفرمای
پروژه سد
سیلوه به
بهانه کمبود
بودجه مالی
دست به تسویه
کارگران خود
زده است، در
حالی که این
سد در حال
احداث می
باشد. کارفرمای
این پروژه
شرکت جهاد نصر
وابسته به سپاه
پاسداران می
باشد و از آذر
ماه 86 ساخت این سد
را شروع نموده
است. در این
پروژه بیش از 370
مشغول کار
بودند که
اکنون و با
اخراج های
اخیر تعداد
کارگران به 300
تن کاهش پیدا
نموده است.
اتحادیه
آزاد کارگران
ایران
5 مهر 88
فعالین
کارگری در
سنندج
دادگاهی شدند!
امروز سه
شنبه 7/7/1388، هادی
تنومند - حسن
رسول نژاد و
احمد اسکی
بغدادی از
اعضای "کمتیه
هماهنگی برای
کمک به ایجاد
تشکل های
کارگری" در
دادگاه
انقلاب سنندج
داد گاهی
شدند.
نامبردگان
که در تاریخ
28/1/1388
همراه با
دیگر دوستان
خود در منزل
غالب حسینی در
سنندج دستگیر
و بازداشت
شدند، بعد از
مراجعه به شهر
خود در بوکان
به اداراه
اطلاعت احضار
و مورد باز
جوئی قرار
گرفتند.
نهایتا
نامبردگان در
تاریخ 3/4/88 از شهر
بوکان به اداره
اطلاعت سنندج
انتقال داده
شدند و 8 روز در
اداره
اطلاعات
سنندج مورد
بازجوئی قرار
گفته و بعد از
بازجوئی به
قرنطینه
زندان مرکزی سنندج
انتقال داده
شدند.
هادی
تنومند – حسن
رسول نژاد و
احمد اسکی
بغدای از
فعالین
کارگری بعد از
16 روز با
قرار وثیقه از
زندان مرکزی
سنندج آزاد
شدند.
در
دادگاهی مورخ
7/7/1388 که
امروز در راس
ساعت 12 تا 30/13 دقیقه
ادامه داشت
بعد از قرائت
حکم اتهام و
دفاع نامبردگان،
حکم برائت
آنها صادر شد
و پرونده مختومه
اعلام گردید.
کمیته
ی هماهنگی
برای کمک به
ایجاد تشکل
های کارگری
7/7/1388
کمیته
دانشجویی
دفاع از
زندانیان
سیاسی
دستگیری
دبیر کل و
اعضای کانون
صنفی معلمان در
روز جهانی
معلمان
امروز
سه شنبه 14
مهرماه 88 در
پی یورش
ماموران
امنیتی به
جلسه معلمان
در منزل علی
اکبر باغانی
دبیر کل کانون
صنفی معلمان
ایران، کلیه
حاضران در
جلسه که از
اعضای کانون
صنفی معلمان
بودند
بازداشت شدند.
اعضای
کانون صنفی
معلمان به
مناسبت روز
جهانی معلمان
در منرل دبیر
کل کانون
گردهم آمده
بودند که با
ورود ناگهانی
ماموران
امنیتی جلسه آنها
ناتمام ماند.
ماموران
امنیتی منزل
علی اکبر
باغانی را
بدون ارائه
حکم قانونی
مورد بازرسی و
تفتیش قرار
داده و بسیاری
از مدارک و لوازم
موجود را ضبط
کردند. این
اقدام ماموران
امنیتی با
رفتار
نامناسبی با
اعضای کانون و
خانواده آقای
باغانی همراه
بوده و موجبات
ناراحتی
خانواده را
فراهم کرده
است.
محل
بازداشت
معلمان
دستگیر شده
روشن نیست و ماموران
امنیتی
توضیحی در
خصوص دلایل
دستگیری آنها
و محل نگهداری
شان ارائه
نکرده اند.
کانون
صنفی معلمان
ایران روز
گذشته در
بیانیه ای به
مناسبت روز
جهانی معلمان
خواستار
مختومه شدن
تمامی پرونده
های قضائی
علیه اعضای
خود، رفع
محدودیت از
فعالیت كانون
ها ی صنفی
معلمان سراسر
كشور و آزادی
بی قید و شرط
همكاران
فرهنگی دربند
اش از جمله
فرزاد
كمانگر، عبدالله
مومنی،مسعودکردپور،سید
هاشم
خاکسار،ساسان
بابایی، رسول
بداقی،جعفرابراهیمی،
محمد داوری،شبنم
مددزاده،سجاد
خاکساری،علیرضا
چاکری
،محمدرضاچاکری،جهانبخش،محمدصالح
اسلام
زهی،مهدی
اسلام زهی و
علیم جنگی زهی
شده بود.
کمیته
دانشجویی
دفاع از
زندانیان
سیاسی با غیرفانونی
دانستن این
برخورد
خواهان آزادی
کلیه
دستگیرشدگان
است.
تهران
سه
شنبه، 14 مهر
ماه 1388
حکم
اخراج علی
نجاتی از
اعضای هیئت
مدیره سندیکای
هفت تپه توسط
هیئت حل
اختلاف اداره
کارشوش
بر
اساس گزارش
رسیده، هیئت
حل اختلاف
اداره کار
شوش، علی
نجاتی رئیس
هیئت مدیره
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
را از سر کارش
اخراج کرد.
لازم به ذکر
است که اخراج
علی نجاتی
رئیس هیئت
مدیره
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
در جلسه هیئت
حل اختلاف
اداره کار شوش
مورخه ٢۴/٦/٨٨ تائید
شد و این حکم
روز دوشنبه
مورخه ١٣/٧/٨٨
به وی ابلاغ
گردیده است.
کمیتۀ
هماهنگی برای
کمک به ایجاد
تشکلهای
کارگری
۱۳۸۸/۷/۱۴
صدور
احکام زندان
برای اعضای
هیئت مدیره
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
بر
اساس گزارش
رسیده،
دادگاه تجدید
نظر جمهوری
اسلامی ایران
در اهواز برای
فعالین کارگری
و اعضای هیئت
مدیره
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت
احکام زندان
صادر کرد.
علی نجاتی
رئیس هیئت
مدیره
سندیکای
نیشکر هفت تپه
و فریدون
نیکوفرد،
رمضان علیپور
و جلیل احمدیان
از اعضای هیئت
مدیره این
سندیکا هر کدام
به شش ماه
زندان تعلیقی
و شش ماه
زندان تعزیری
محکوم شدند.
محمد حیدری
مهر یکی دیگر
از اعضای هیئت
مدیره این
سندیکا به ۴
ماه زندان
تعزیری و هشت ماه
زندان تعلیقی
محکوم شده
است.
لازم به ذکر
است که این
حکم از طرف
دادگاه تجدید
نظر اهواز
تائید شده
است.
از طرفی دیگر
علی نجاتی و
رضا رخشان نیز
جداگانه در
دادگاه
انقلاب دزفول
دادگاهی
شدند، اما
فعلا حکمی
بابت آن دریافت
نکردند.
کمیتۀ
هماهنگی برای
کمک به ایجاد
تشکلهای
کارگری
۱۳۸۸/۷/۱۴
۶۰۰۰
نیروی مشغول
به کار در
پارس جنوبی
بیکار شدهاند
فرمانده
قرارگاه خاتمالانبیاء
گفته است که
مشکلات مالی
به رکود کار
در فازهای ۱۵
و ۱۶ میدانهای
گازی پارس
جنوبی
انجامیده است
و اخراج
کارکنان را در
پی داشته است.
فازهای دیگر
پارس جنوبی
نیز با مشکلات
مشابهای
روبرو هستند.
سردار
رستم قاسمی،
فرمانده
قرارگاه خاتمالانبیاء
به خبرگزاری
مهر گفته است
که تأمین مالی
عملیات در
فازهای ۱۵ و
۱۶ میدان
مشترک گازی
پارس جنوبی در
گرو برداشت یک
میلیارد
دلاری از حساب
ذخیره ارزی
است. به گفتهی
وی، اجرای
فازهای
یادشده با
مشکلات شدید
ناشی از کمبود
منابع مالی
مواجه شده
است.
تاسیسات
عسلویه، مرکز
اصلی بهرهبرداری
از میدانهای
گازی پارس
جنوبی
قراردادی
غیرمتعارف و
"بدون
تشریفات"
با
روی کارآمدن
دولت احمدینژاد
بخشی از پروژههای
مهم گازی و
نفتی کشور،
بعضاَ بدون
انجام روال
قانونی مربوط
به مناقصهها،
به سپاه
پاسداران و شرکتهای
وابسته به آن
واگذار شدند.
طرح توسعه
فازهای ۱۵ و
۱۶ پارس جنوبی
در مرداد ۱۳۸۵
به صورت ترک
تشریفات
قانونی به
قرارگاه خاتمالانبیا
واگذار شد.
ارزش مالی این
قرارداد ۲ میلیارد
و ۹۷ میلیون
دلار است. به
باور منتقدان
رویکرد دولت
در واگذاری
پروژههای
بزرگ کشور،
سبب شده که
نهادهای
نظامی، مانند
قرارگاه خاتمالانبیا
به
کارفرماهای
بزرگ کشور بدل
شوند. محافل
مربوط به بخش
خصوصی پیوسته
به این رویکرد
دولت انتقاد و
اعتراض داشتهاند.
برخی منابع
خبری خروج
سرمایهگذاران
خارجی از
فعالیت در
پارس جنوبی را
هم با رویکرد
دولت بیارتباط
نمیدانند.
۴
هزار شاغل
باقی ماندهاند
به
رغم توجه دولت
محمود احمدینژاد
به تأمین مالی
پروژههای
واگذارشده به
نهادهای
نظامی حامی
خود، به نظر
میرسد که
مشکلات مالی
ناشی از کاهش
قیمت نفت و عدم
همکاری
سرمایهگذاران
خارجی باعث
شده که این
دولت در انجام
تعهدات مالی
خود نسبت به
آنها نیز با
مشکل روبرو
شود.
سردار
قاسمی در
ادامهی گفتوگو
با خبرگزاری
مهر گفته است
که بر اساس
برنامه باید
در شرایط فعلی
حدود ۱۰ هزار
نفر به صورت
روزانه در
فازهای ۱۵ و
۱۶ مشغول به
کار باشند،
ولی مشکلات
مالی به رکود
کار انجامیده
و تعداد این
شاغلین هم به
۴ هزار نفر
کاهش یافته است.
قاسمی تأکید
کرده است که
به رغم مشکلات
کنونی،
قرارگاه خاتمالانبیا
همچنان
برنامهای
برای جذب
مشارکت خارجی
در فازهای
یادشده ندارد.
هدف
از توسعه
فازهای ۱۵ و
۱۶ پارس جنوبی
برداشت
روزانه ۵۶
میلیون و ۶۰۰
هزار متر مکعب
گاز از مخزن و
تولید ۵۰
میلیون متر
مکعب گاز
تصفیه شده
اعلام شده
است. استحصال
سالانه یک
میلیون تن
اتان و یک
میلیون و ۵۰
هزار تن گاز
مایع نیز از
دیگر پیشبینیها
برای این دو
فاز است.
مشکلی
که محدود به
فازهای ۱۵ و
۱۶ نیست
مشکل
تأمین مالی
صرفاَ محدود
به فازهای
یادشده نیست.
غلامرضا
منوچهری،
مدیر عامل
پتروپارس نیز
پیش از این در
مصاحبه با
خبرگزاری مهر
گفته بود که
فاز ۱۲ پارس
جنوبی نیز به
دلیل مشکلات
مالی با رکود
در پیشرفت
عملیات مواجه
است.
علی
خیراندیش
مدیر عامل
شرکت مایعسازی
گاز طبیعی نیز
از تاخیر ۵
درصدی در
اجرای طرح
ایران ال ان
جی (طرح تولید
گاز مایع) خبر
داده و علت را
عدم تامین به
موقع منابع مالی
و اعتباری
اجرای طرح ذکر
کرد.
وی
با بیان اینکه
در شرایط
کنونی پیشرفت
اجرای این
پروژه حدود ۲۵
درصد بوده
است، اظهار
کرده بود: اگر
تامین منابع
مالی این طرح
به موقع انجام
بگیرد، تا ۲
سال آینده
تولید LNG در
این پروژه
آغاز خواهد
شد.
کارشناسان
در توضیح عقبماندگیها
و رکود در
توسعهی
صنایع نفت و
گاز ایران
دلایلی
چندگانهای
را ذکر میکنند
که افت سرمایهگذاری
خارجی،
رویکردهای
نادرست داخلی
و محرومیت از دستیابی
به تکنولوژیهای
روز دنیا از
جملهی
آنهاست.
محدودیتهای
مالی مشکل
اصلی نیستند
ایران
در ۵ سال
گذشته
تفاهمنامه و
قراردادهایی
را با شرکتهای
داخلی و برخی
شرکتهای
آسیایی برای
توسعه میدانهای
نفت و گاز
امضا کرده
است. اما
کارشناسان عملی
شدن این
قراردادها را
بدون همکاری
شرکتهای
بزرگ نفتی بینالمللی
میسر نمیدانند.
آنها معتقدند
که مشکل اصلی
علاوه بر کمبود
منابع مالی،
تکنولوژی
مورد نیاز است
که عمدتاَ در
اختیار شرکتهای
ی شرکتهای
بزرگ نفتی بینالمللی
میسر نیست.
تحریمهای
شورای امنیت
سازمان ملل که
با هدف فشار
بر ایران برای
شفافسازی
برنامهی
اتمیاش
اعمال شدهاند،
سدی در برابر
دستیابی این
کشور به فناوریهای
یادشده تلقی
میشوند. سال
۲۰۰۸، با
تصویب سومین
قطعنامه تحریمی،
چندین شرکت
نفتی و گازی
دیگر، از جمله
شرکت
بریتانیایی-
هلندی رویال
داچ شل،
اینپکس ژاپن
و استات اویل
نروژ از ایران
رفته یا
افزایش
سرمایهگذاری
خود را متوقف
کردند.
تصفیه
پرسنل
مخابرات آغاز
شد
بنا بر
خبر دریافتی
با پایان
یافتن کار
انتقال سهام
این شرکت به
سپاه تغییرات
درمدیریت آن شروع
شده است.در پی
واگذاری
پنجاه ویک
درصد از سهام
مخابرات
ایران به شرکت
ها ونهادهای وابسته
به سپاه
مدیریت
مخابرات در
عمل به سپاه
رسید.خبرهای
موثق دریافتی
خبرنگار
آژانس حاکی از
این است که
کادر ریاست
مخابرات
ایران پیش از
معامله در
بورس تغییر
کرده بود
وتعدادی ازپرسنل
ویژه سپاه به
کادرنیروهای
حراست مخابرات
پیوسته بودند
تا شرایط لازم
برای اداره ی
آن را از
نزدیک مشاهده
وپاکسازی
پرسنل را طراحی
نمایند.تعدادزیادی
از پرسنل سپاه
بزودی در هسته
ی مدیریت
مخابرات قرار
گرفته وتصفیه
شدیدی را در
سودآورترین
شرکت دولتی
ایران آغاز
خواهند کرد.در
حال حاضر
براساس آخرین
گزارش های
دریافتی
ترکیب هسته ی
حراست
مخابرات به
طور کامل دچار
تغییر شده است
ونیروهای سپاهی
جایگزین
پرسنل قبلی
این هسته شده
اند.قرار است
در هسته ی
حراست تمام
شرکت های
وابسته به مخابرات
ایران از
پایتخت گرفته
تا استان ها وشهرها
این تغییرات
به طور زنجیره
ای صورت گیرد.انتظار
می رود درماه
های آینده شبه
نظامیان
بسیجی
ودانشجویان
بسیجی رشته
های مرتبط با
مخابرات در
دانشگاه ها
جایگزین
نیروهای
وپرسنل
مخابرات
شوند.این کار
به صورت بازنشستگی
های پیش از
موعد
وبازخرید
صورت خواهد گرفت.همچنین
هسته های
امنیتی از
دانشگاه امام
حسین
ودانشگاه
امام صادق به
عنوان کادر شد.
آژانس
ایران خبر - ۱۳۸۸/۷/۲۰
.
اخراج
75 نفر از
كارگران رسمی
و قراردادی
شركت هواپیمایی
ارم
شركت
هواپیمایی
ارم به دلیل
عدم توانایی
در پرداخت
حقوق, 75 نفر از
كارگران رسمی
و قراردادی اعم
از كارگر و
كارمند, را از
كار اخراج كرد
, این كارگران
شكایت خودشان
را تسلیم
اداره كار غرب
تهران كردند و
خواستار
بازگشت بكار
شدند.
آژانس
ایران خبر - ۱۳۸۸/۷/۲۲
شركت
آتی ساز40 نفر
از كارگران
رسمی خود را
اخراج كرد
شركت آتی
ساز كه یكی از
بزرگترین
انبوه سازان مسكن
است 40 نفر از
كارگران رسمی
خود را اخراج
كرد, این شركت
پروژه های
ساختمانی خود
را به پیمانكاران
واگذار كرده و
از كارگران
رسمی خود خواسته
با عقد
قرارداد جدید
به صورت
قراردادی به استخدام
شركت های
پیمانكار در
بیایند , همین
امر باعث
اعتراضات
كارگران شده و
اعلام كردند كه
ما كارگران
رسمی این شركت
هستیم و بیش
از ده سال
سابقه كار
داریم و به
هیچ عنوان قبول
نمی كنیم كه
بعد از ده سال
به صورت
قراردادی با
یك شركت
پیمانكار
كاركنیم
كارفرما هم به
دلیل اعتراض
كارگران
اعلام كرده در
صورت عدم عقد
قرارداد با
شركت های
پیمانكاری از
كار اخراج
هستید, این
كارگران به
همین دلیل شكایت
خود را به
اداره كار
شمال غرب
تهران تسلیم
كردند.
آژانس
ایران خبر - ۱۳۸۸/۷/۲۲
شركت
كروز 25 نفر از
كارگران خود
را از كار
اخراج كرد
شركت
كروز سازنده
قطعات یدكی
ماشین های
سواری هیوندا
و مینی بوس 25
نفر از
كارگران خود
را به دلیل
پایین آمدن
فروش از كار
اخراج كرد و
این كارگران
به دلیل اخراج
غیر قانونی
شكایت خودشان
را به اداره
كار شمال غرب
تسلیم كرده و
خواستار
رسیدگی شدند .
آژانس
ایران خبر - ۱۳۸۸/۷/۲۲
كارخانه
فنر تهران 150
نفر از
كارگران
قراردادی خود
را از كارخانه
بیرون كرد
كارخانه
فنر تهران به
دلیل ناتوان
بودن در
پرداخت حقوق
كارگران خود 150
نفر از
كارگران
قراردادی خود
را از كارخانه
بیرون كرد
.این كارگران
بیش از 5سال
سابقه داشتند,
به همین دلیل
این كارگران
به صورت گروهی
به اداره كار
شمال غرب
مراجعه كرده و
شكایت خودشان
را تسلیم
كردند.
آژانس
ایران خبر - ۱۳۸۸/۷/۲۲
رئیس
اتحادیه
کارگران
قراردادی
درگفتوگو با
ایلنا:
اخراج
فقط بهانه است
برخی از
نمایندگان
مجلس به بهانه
اخراج كارگر
با استخدام
دائمی
كارگرانی كه
بیش از 10 سال سابقه
كار دارند
مخالفت كرده
اند.
رئیس
اتحادیه
کارگران
قراردادی و
پیمانکاری
کشورگفت: برخی
از نمایندگان
مجلس با
استخدام
کارگران بیش
از 10 سال سابقه
کار مخالفت
کردند و بهانه
اشان هم حمایت
از کارگران و
جلوگیری از
اخراج آنان
بود.
فتحا... بیات
درگفتوگو با
خبرنگار
ایلنا خطاب به
نمایندگان
مخالف طرح
بهسازی
قراردادهای
موقت کار
تصریح کرد:
شما که نگران
اخراج
کارگران هستید،
چرا قانونی را
تصویب نمیکنید
تا
کارفرمایان
حق نداشته
باشند بیدلیل
کارگران و به
خصوص آنهایی
را که سابقه
کار بالایی
دارند را
اخراج کنند.
وی افزود: چرا
به وزارت کار
تکلیف نمیکنید
تا طبق تبصره
یک ماده 7 قانون
کار برای
کارهایی که
جنبه دائم
دارند آییننامهای
تهیه و به
تصویب هیاتوزیران
برساند.
بیات با بیان
اینکه میگویند
استخدام
کارگران با 10
سال سابقه
باعث اخراج
آنان میشود
گفت: پس
بفرمایید
استخدام با
چند سال سابقه
کار باعث
اخراج
کارگران
نخواهد شد.
5 تن از
کارگران
نیشکر هفت تپه
ممنوع الورود
شدند
آقایان
علی نجاتی ،
فریدون
نیکوفرد ،
قربان علی پور
، جلیل احمدی
، محمد حیدری از
سوی حراست
کارخانه
نیشکر هفت تپه
ممنوع الورد
شدند.
به
گزارش هرانا
به نقل از واحد
کارگری
مجموعه
فعالان حقوق
بشر در ایران
، صبح امروز 5
تن از
کارگرانی که
هفته گذشته
از سوی دادگاه
تجدید نظر
استان خوزستان
به حبس محکوم
شده بودند ،
زمانی که قصد
ورود به
کارخانه را
داشته اند با
اعلامیه ای از
سوی حراست
کارخانه
مواجه شدند که
ضمن درج اسامی
فوق آنها را
ممنوع الورد
کرده بود ،
علت این اقدام
غیر قانونی مشخص
نشده است بر
اساس تصمیم
سندیکاری
کارگران
نیشکر هفت تپه
این موضوع از
طریق قانونی
و توسط وکلای
ایشان پیگیری
خواهد شد.
لازم
به ذکر است ،
هفته گذشته دادگاه
تجدید نظر
استان
خوزستان
آقایان علینجاتی،
فریدوننیکوفر،
قربان علیپور
و جلیلاحمدی
به تحمل 6 ماه
حبس تعزیری و 6
ماه حبس
تعلیقی و محمد
حیدریپور را
به چهار ماه
حبس تعزیری و
هشت ماه حبس
تعلیقی محکوم
کرده است.
این
احکام در
ارتباط با
اعتراضهای
کارگری سال 86
صادر شده و
کارگران
محکوم شده به
کمک وکلای
مدافع خود در
صدد درخواست
دادرسی مجدد
هستند.
یورش
نیرهای
انتظامی با
استفاده از
باتوم و گاز
اشک آور به
کارگران لوله
سازی اهواز
پليس،
با تجمع
كارگران
برخورد كرد
ايلنا:
بالاخره صبح
امروز حوصله
ماموران نيروي
انتظامي از
تجمع هرروزه
كارگران لوله
سازي اهواز
سرآمد و تجمع
آرام كارگران
اين كارخانه
به صحنه
برخورد ماموران
با آنها تبديل
شد؛ در مقابل
چشم مردم عادي،
عدهاي از
كارگران
بازداشت شدند
و مابقي خود
را به كارخانه
رساندند.
چهار راه
نادري شهر
اهواز در يك
هفته گذشته به
محل تجمع هر
روز كارگران
لولهسازي
اهواز تبديل
شده بود،
كارگراني كه
در اعتراض به
پرداخت نشدن 13 ماه
مطالبات
معوقه هر صبح
به جاي آنكه
به كارخانه
بروند به اين
چهار راه كه
دفتر سهامدار
عمده در واقع
است ميآمدند
و پس ازاينكه
ميگفتند: ”يك
سال حقوق
كارگر،
پرداخت بايد
گردد” به
كارخانه باز
ميگشتند.
آنطور كه
يزداني نايبرئيس
شوراي اسلامي
كارخانه لولهسازي
اهواز ميگويد:
تجمع امروز
نيز گرچه
پاياني
متفاوت داشت
اما مانند
تجمع روزهاي
گذشته ابتدا
به آرامي آغاز
شد؛ كارگردان
شركتكننده
مانند هميشه
با پرهيز از
ورود به مسائل
سياسي خواستههاي
صنفي خود را
مطرح كردند كه
در راس آن
پرداخت
مطالبات
معوقه بود.
اما تجمع امروز
با روزهاي
پيشين متفاوت
بوده نيروي
انتظامي كه
تاكنون نسبت
به تجمعهاي
هر روزه اين
كارگران
واكنشي نشان
نداده بود
وارد جريان شد
و با تجمعكنندگان
برخورد كرد،
برخوردي كه به
گفته كارگران
در آن با
باتوم و گاز
اشكاور نيز
استفاده شد و
در نهايت
گروهي از تجمعكنندگان
بازداشت شدند.
يزداني خود در
تجمع امروز
حضور نداشت
اما از زبان
حاضران
ماجراي
درگيري با
نيروي
انتظامي را
اينطور روايت
ميكند: مثل
هر روز به
چهار راه
نادري
رسيديم، جايي
كه دفتر
سهامدار عمده
شركت واقع
است، همه با
هم از پرداخت
نشدن مطالبات
ميگفتيم؛
اما ماموران
ما را محاصره
كردند و با ما
برخورد كردند،
درگيري شروع
شد؛در نهايت
عدهاي
بازداشت شدند
كه هنوز وضعيت
و تعداد آنها
مشخص نيست.
كارگران
چه ميگويند؟
لولهسازي
اهواز 600 كارگر
قراردادي و
رسمي دارد كه
در آن از ذوب
كردن فلزات
ضايعاتي،
اوراق شده و اسقاطي
لولههاي
چدني ساخته ميشود،
اين كارخانه 7
سال پيش خصوصيسازي
شد و به تدريج
از آن به
عنوان يكي از
واحدهاي
بحرانزده
كارگري در
اخبار
نامبرده شد.
آقايار
حسيني، دبير
اجرايي خانه
كارگر كه در روزهاي
گذشته چندينبار
از تجمع
اعتراضي
كارگران اين
كارخانه خبر
داده بود، در
دفاع از
كارگران لولهسازي
اهواز ميگويد:
در 7 سال گذشته
مديران و
سهامداران
حاصل كار
كارگران را
فروختند و به
اعتبار آن
چندين ميليارد
وام گرفتند
بدون آنكه
نسبت به پرداخت
مطالبات
كارگران
احساس
مسووليت كنند.
يزداني نيز كه
برابر قانون
نماينده
كارگران لولهسازي
اهواز در
شوراي اسلامي
كار است؛ ميگويد:
از زمان
واگذاري
تاكنون 7 سال
ميگذرد و در
اين سالها
سهام كارخانه
چندينبار به
صورت وكالتي
به اشخاص
مختلف واگذار
شده است و به
تبع آن
سهامداران
علاوه بر
دستيابي به
درآمد
كارخانه، از
وام بانكي نيز
استفاده كردهاند؛
بدون آنكه
نسبت به
كارخانه و
كارگران احساس
مسووليت كنند.
به گفته اين
فعال كارگري
نتيجه اين
اقدام نبود
مواد اوليه،
توقف توليد و
انباشته شدن
طلب كارگران و
در نهايت به
وجود آمدن وضع
كنوني است.
وي افزود: تا
پيش از تجمعهاي
هفته گذشته كه
به درگيري صبح
امروز ختم شد،
قرار بود وامي
5/7 ميليارد
توماني به
كارخانه
پرداخت شود
اما در همان
ابتدا بابت بدهيهاي
معوقه 5
ميليارد
تومان از اين
وام كسر شد و پرداخت
5/2 ميليارد
تومان
باقيمانده هم
هرچند به
تصويب رسيد
اما هنوز
پرداخت نشده
است.
كارگران
قرباني شدهاند
اقتصاد ايران
را بيمار مينامند
و هم از كارگر
گرفته تا
كارفرما و
كارشناس وجود
اين بيماري را
حس كرده و
قبول دارند.
بازخواني
پرونده
خانواده
كارگراني كه
در پي خصوصيسازيهاي
خارج از
چارچوب از هم
پاشيده شد
ثابت ميكند
كه فساد
اقتصادي، فقر
مالي ميآورد
و از اين فقر، فحشا
درست ميشود.
پرونده خصوصيسازي
لولهسازي
اهواز و
سرنوشت امروز
كارگران آن
شايد در نوع
خود جزء تازهترينها
محسوب شود.
يزداني،
نماينده
كارگران به
نقل از شنيدههاي
خود ميگويد:
در سال 82 كه
كارخانه
واگذار شد
ارزش آنرا
حدود 70
ميليارد
تومان برآورد
ميكردند،
اما ميگويند
فردي كه ابتدا
سهام كارخانه
را خريد و پس
از مدتي آنرا
واگذار كرد
حتي يك
ميليارد تومان
هم بابت
كارخانه
هزينه نكرد.
به گفته
يزداني
براساس آمار 600
نفري كارگران
لولهسازي
اهواز، اين
كارخانه
حداقل نان يك
خانواده 2400
نفري را در
ازاي كار كارگران
تامين ميكند
اما از زمان
واگذاري
تاكنون و به
ويژه در ماههاي
اخير اين نانزساني
متوقف شدهاست.
در حالت عادي
شايد سخن گفتن
از مشكلات
خانوادگي و
آلوده شدن
اعضاي يك
خانواده به
جرايم باشد،
اما براي
كساني كه 13 ماه
حقوق نگرفتهاند
وضع تفاوت
است، يزداني
خيلي مختصر ميگويد:
در اين 13 ماه
خيلي از
كارگران
داروندار خود
را فروختند؛
زير بار غرض
رفتند تا
شرافت خانواده
خود را حفظ
كنند اما در
نهايت كم
آوردند
خانوادههايي
از هم پاشيده
شده و حتي
برخي نيز دچار
آسيبهاي
اجتماعي
گرفتار شدند.
در سالهاي
گذشته نيروي
انتظامي كه
وظفيه
برقراري نظم
عمومي را دارد
چندين بار با
تجمعهاي
كارگري
برخورد كرده
است، ماجراي
كارگران شهر
بابك در سال 82،
ماجراي
كارگران فرش
البرز در سال
85، ماجراي
كارگران
لاستيك البرز
در سال 86 و....
ممكن است گفته
شود كه تمامي
اين برخوردها
در راستاي
قانون و انجام
وظيفه بودهاست
اما ميتوان
پرسيد كه
مسوولان
برقراري نظم
عمومي چندبار
با كساني كه
با اهمال ويا
بيتدبيري
خود كارگران
معترض را به
خيابانها
كشاندهاند
برخورد كردهاست؟
پايان پيام
طلب
كارگران
صنایع
مخابراتی راهدور
ایران به 8 ماه
رسید
مطالبات
معوقه
كارگران
صنایع
مخابراتی راهدور
ایران به بیش
از 8 ماه رسیدهاست؛
آخرین بار و
در شهریور
ماه، 300 هزار
تومان از طلب
چند میلیون
تومانی
هركارگر
پرداخت شد.
ایلنا: در
حالی كه
مطالبات
معوقه
كارگران صنایع
مخابراتی راهدور
ایران به بیش
از 8 ماه رسیدهاست،
كارگران این
كارخانه از
مخالفت
مسوولان
استان فارس با
برگذاری تجمعهای
كارگری خبر میدهند.
به گزارش
ایلنا،
كارگران میگویند:
با گذشت یك
هفته از آخرین
تجمع اعتراضی
كارگران
كارخانه
صنایع
مخابراتی راهدور
ایران نه تنها
هیچ اقدامی در
خصوص پرداخت مطالبات
و بازگشایی كارخانه
صورت نگرفته
است بلكه
مسوولان
استانی تاكنون
سعی كردهاند
تا حركتهای
اعتراضی
كارگران جلو
گیری كنند.
یكی از
كارگران
درگفتگو با
ایلنا گفت:
آخرین بار و در شهریور
ماه، 300 هزار
تومان ازطلب
چند میلیون
تومانی
هركارگر
پرداخت شد.
وی گفت: با
وجود اینكه
برخی از
كارگران در
اعتراض به وضع
موجود چند بار
دست به حركتهای
انتحاری زدهاند
اما مسووولان
به جای پیگیری
برای پرداخت مطالبات
كارگران و
بازگشایی
كارخانه،
استفاده از
بیمه بیكاری
را به كارگران
توصیه میكنند.
وی گفت:
پیش از این
نیز جمعی از
اعضای كمسیون
اجتماعی مجلس
پس از بازدید
از این
كارخانه راها
شده و وضعیت
كارگران آن
وعده دادهبودند
تا در تهران
به این وضع
رسیدگی كنند.
كارخانه
صنایع
مخابراتی راه
دور ایران كه
در استان فارس
واقع است؛ پس
از واگذاری به
بخش خصوصی به
حالت نیمه
تعطیل درآمد
و پرداخت
مطالبات 900
كارگر آن به
تعویق افتاد.
علی
نجاتی نیز
زندانی شد،
برای حمایت
اقدام کنیم!
بنا
بر آخرین
گزارش
دریافتی از
هفت تپه که مستقیما
با تماس تلفنی
با خانواده ی
علی نجاتی حاصل
شده
است،بالاخره
دستگاه قضایی
در ساعت 13:30 ظهر
امروز 23
آبانماه 88 علی
نجاتی را
روانه ی زندان
دزفول کرد.
علی
نجاتی و 4 تن
دیگر از اعضای
هیات مدیره ی
سندیکای
کارگران
نیشکر هفت تپه
، به نامهای
فریدون
نیکوفرد،
قربان علیپور
، جلیل احمدی
و محمد حیری
مهر محکوم به
حبس شده اند.
4
نفر انان برای
شش ماه و محمد
حیدری مهر
برای مدت 4 ماه
دوران حبس
تعزیری خود را
در حالی آغاز
میکنند که
تنها جرم انان
دفاع از
مطالبات
کارگران هفت
تپه و قبول
مسوولیت نمایندگی
از سوی
کارگران در
تشکل مستقل
کارگری در هفت
تپه بوده است.
شورای
همکاری تشکل
ها و فعالین ِ
کارگری ،ضمن
محکومیت این
اقدام حکومتی
برای زندانی
کردن این پنج
تن ، قویا
خواستار
آزادی بی قید
و شرط این
کارگران و دیگر
کارگران
زندانی در
سراسر ایران
میباشد و در
غیر اینصورت
از هیچ کوششی
برای ترتیب
دادن اقدامات
داخلی و بین
المللی در جهت
دفاع از این
کارگران و
مطالبات برحق
کارگران هفت
تپه فروگذار
نخواهد کرد.
ما
خواستار آن
هستیم که
تمامی
کارگران در
ایران و جهان
در صورت ملغی
نشدن حکم
زندان این 5
نفر ، با
حمایت های
مادی و معنوی
خود از این
پنج کارگر
زندانی و
خانواده های
انان و ترتیب
دادن انواع
اعتراضات به
هر شیوه ی
ممکن در جهت
فشار به دولت
ایران ، وظیفه
ی همبستگی
خویش را به هر
نحو ممکن
انجام دهند.
همچنین ما نیز بنا به نامه های سه گانه ای که علی نجاتی رئیس هیات مدیره ی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه پیش از دوران حبس منتشر کرده ، خواستار آن هستیم که کارگران در ایران و جهان کمک های مالی خود را از طریق شماره حž