اعلامیه اتحاد عمل تشکلهای چپ ایرانی در آمریکای شمالی / به مناسبت آغاز سال جدید و نیز اولین سالگرد شروع این اتحاد عمل

یکسال پیش در چنین روزهایی ما – شش تشکل چپ ایرانی فعال در آمریکای شمالی- در منشور و بیانیه آغاز اتحاد عمل خود، در مورد ضرورت و اهمیت شکل گیری این همکاری، نوشتیم: ” اکنون بیش از هر زمان، مشخص شده که در غیاب قطب قوی و فعال چپ سوسیالیست، نه تنها بربریت سرمایه داری با همه نابرابریها، تبعیض ها، بحرانها، جنگها، کشتارها، آواره گی ها و فجایع زیست محیطی در جهان و نیز عروج توحش و ارتجاع اسلامی در خاورمیانه بحران زده، تداوم خواهد یافت، بلکه در صورت عدم تقویت و گسترش یک بدیل حقیقتا برابری طلب، آزادیخواه، سکولار و متکی بر اردوی عظیم کار و رنج، آینده تیره و تاری در انتظار کل بشریت خواهد بود.” روند حوادث در یکسال گذشته مهر تائیدی بر این ارزیابی زده است. نظام سرمایه داری و در راس آن امپریالیستها نشان داده اند که جز افزایش نابرابری طبقاتی، ایجاد بحران و جنگ و باتلاق هایی نظیر سوریه، عراق، افغانستان، سومالی، لیبی و کشتار و آواره گی میلیونها انسان و نیز تخریب بی سابقه محیط زیست و طبیعت، چیزی برای عرضه به بشریت ندارند. آنجا هم که میخواهند در رقابت با بدیل رادیکال و چپ، چیزی در برابر توده های خشمگین از نظام حاکم قرار دهند، آلترناتیوی جز راست افراطی پوپولیست و دستجات راسیست و نئوفاشیست در چنته ندارند. پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، پیروزی ناسیونالیستها در رفراندم جدایی بریتانیا از اتحادیه اروپا، پیروزی مخالفین پناهندگان در همه پرسی مجارستان و انتخابات ایالتی در آلمان و کلا رشد کم سابقه راسیستها در فرانسه، اتریش، هلند و … همگی نشان میدهند که نظام سرمایه داری در درون خود یا فاجعه نئولیبرالیسم اقتصادی را در برابر اکثریت ۹۹ درصدی جامعه قرار میدهد و یا نئوفاشیسم! بنابراین در این دو راهی تباهی که کاپیتالیسم در برابر بشریت قرار داده است، وسعت دادن به اتحاد و همکاری قطب چپ و انقلابی در اردوی کار و رنج، بیش از هر زمان دیگر اهمیت پیدا میکند.

در راستای پاسخگویی به این نیاز بوده که ما از ژانویه ۲۰۱۶ بر مبنای اهداف زیر اقدام به تشکیل اتحاد عمل تشکل های چپ در آمریکا و کانادا کرده ایم:

“۱- حمایت فعال از جنبش کارگری و تشکلهای مستقل کارگری در ایران و جلب همبستگی بین المللی از این جنبش

۲- پشتیبانی از سایر جنبش های اجتماعی مستقل و مترقی در ایران نظیر: زنان، دانشجویان، ملیتهای تحت ستم، فعالین زیست محیطی، اقلیتهای جنسی و …

۳- دفاع از آزادی بی قید و شرط اندیشه، بیان و تشکل و نیز جدایی کامل دین از دولت

۴- مبارزه برای لغو کامل مجازات شکنجه و اعدام و دفاع از رهایی همه زندانیان سیاسی و عقیده تی و نیز دادخواهی از ۳۷ سال جنایات رژیم جمهوری اسلامی بویژه در دهه هولناک شصت

۵- حمایت از سرنگونی انقلابی رژیم اسلامی سرمایه داری ایران، بدست طبقه کارگر و توده های زحمتکش، در حین مخالفت با هر نوع مداخله امپریالیستی و جنگ افروزانه

۶- دفاع از سوسیالیسم به عنوان تنها آلترناتیو انسانی در مقابل نظام سرمایه داری، نئولیبرالیسم، گلوبالیزاسیون و همه انواع ارتجاع داخلی، منطقه ای و بین المللی   

۷- مشارکت فعال در جنبشهای کارگری – اجتماعی و ضدامپریالیستی در کانادا و آمریکا و ارتباط و همکاری با اتحادیه های کارگری و نیز تشکلها، فورومها و کارزارهای چپ و مترقی در این منطقه”

در راستای این برنامه، ما طی سال گذشته فعالیتهای وسیع و مثبتی را به انجام رسانده ایم که عبارت بودند از:

۱- صدور اعلامیه مشترک و نیز مشارکت فعال در مراسم و فعالیتهای مربوط به روز جهانی زن – هشت مارس- در شهرهای واشنگتن، ونکوور، مونتریال و شیکاگو، چه به صورت مستقل و چه در قالب همکاری با دیگر فعالین و نهادهای چپ در کمیته های برگزاری هشت مارس.

۲- انتشار اعلامیه مشترک و نیز مشارکت فعال در راهپیمائیها و مراسم اول ماه مه روز جهانی همبستگی کارگران در شهرهای واشنگتن، مونتریال، ونکوور و شیکاگو، چه به صورت مستقل و چه در قالب کمیته های برگزاری. در ونکوور مراسم اول ماه مه با مشارکت فعال اتحادیه کارگری یونیفور با سیصد هزار عضو در کانادا برگزار شد.

۳- برگزاری دو نشست پالتاکی مشترک با نمایندگان “نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران در خارج” برای بررسی زمینه های همکاریهای دوجانبه و نیز انتشار یک اعلامیه مشترک با این رفقا در ماه مه و با هدف اعتراض به حضور نمایندگان ضدکارگری رژیم ایران در اجلاس سازمان جهانی کار در ژنو. اتحاد عمل تشکل های چپ در آمریکای شمالی همچنین به مناسبت برگزار شدن نهمین مجمع عمومی حضوری نهادهای همبستگی … در ماه اگوست در اروپا، پیامی به این رفقا ارسال و برایشان آرزوی موفقیت نمود.

۴- همبستگی با جنبش کارگری ایران و اعتصاب غذای طولانی جعفر عظیم زاده و نیز همبستگی با فعالین کارگری و چپ در برابر اجلاس سازمان جهانی کار در ماه ژوئن . در این راستا پیکتها و آکسیونهایی را چه به صورت مستقل و چه در همکاری با دیگر تشکلها در سه شهر مونتریال، ونکوور و واشنگتن در نیمه اول ماه ژوئن برگزار کردیم.

۵- اما یکی از مهمترین فعالیتهای اتحاد عمل تشکلهای چپ در آمریکای شمالی، حضور و مشارکت فعال در اجلاس دوره ای سوشیال فوروم جهانی بود که اینبار از ۹ تا ۱۴ اگوست ۲۰۱۶ در مونتریال کانادا برگزار شد. رفقای مونتریال از طریق ارتباط فعال با کمیته سازماندهنده اجلاس WSF توانستند سه برنامه را در این اجلاس مهم بین المللی که دهها هزار نفر در آن شرکت میکنند به اجرا در آورند: برنامه اول – کنفرانس درباره “نقش سرمایه داری جهانی در خاورمیانه با تمرکز بر ایران” که در آن رفقا: تراب ثالث از لندن، بهروز فراهانی از پاریس، پروین اشرفی از ونکوور و بهرام زندی از واشنگتن به زبانهای انگلیسی و فرانسوی سخنرانی کردند. برنامه دوم- نمایش فیلم ” آنجا باغی است” اثر مسعود رئوف،همراه با پرسش و پاسخ با کارگردان. برنامه سوم – کنفرانس درباره “کشتار زندانیان سیاسی توسط رژیم جمهوری اسلامی ایران” که شامل سخنرانی نوشین شفاهی و عزت مصلی نژاد از تورنتو، علی آبانی از سیاتل، تراب ثالث از لندن و آواز شیرین مهربد و برنامه گروه رقص “خورشید خانوم” از مونتریال بود.

در حاشیه اجلاس سوشیال فوروم جهانی به انگیزه حضور برخی از فعالین چپ ایرانی در شهر مونتریال سمیناری نیز برای بررسی مسائل جنبشهای کارگری و اجتماعی به زبان فارسی در تاریخ ۱۳ آگوست برگزار کردیم که در آن رفقا جمشید آهنگر از امریکا ، محمد اشرفی از کانادا، پیران آزاد از آلمان و تراب ثالث از انگلیس سخنرانی کردند. از فعالیتهای ما در سوشیال فوروم جهانی مونتریال و نیز سمینار سیزده آگوست گزارشات تلویزیونی نیز تهیه شده که در یوتیوب و فیس بوک و برخی سایتها منتشر شده است.

۶- انتشار اعلامیه مشترک و نیز برگزاری مراسم یادمان جانفشانان دهه شصت در شهرهای مونتریال، شیکاگو، ونکوور، لس انجلس و واشنگتن در دو ماهه سپتامبر و اکتبر، چه به صورت مستقل و چه در قالب کمیته های برگزاری مشترک با دیگر فعالین چپ.

۷- برگزاری یک سمینار درباره بحران خاورمیانه و سوریه در شهر شیکاگو در ماه نوامبر.

۸- کارزار افشاگرانه رفقای مونتریال برای مقابله با تلاش رژیم اسلامی ایران و لابی های آن در کانادا برای بازگشایی سفارت و کنسولگریهای این رژیم در شهرهای کانادا.

 

                                               *****************

 

بیلان فوق،علیرغم همه کاستی هایش نشان میدهد که چپ انقلابی ایران چه ظرفیت بزرگی برای سازماندهی همکاریهای مشترک و با هدف لگام زدن بر فرقه گرایی ها و تکرویها دارد. چپ رادیکال ایران علیرغم اختلافات عدیده تشکیلاتی، سیاسی و نظری میتواند حول اشتراکات بنیادی و وسیعی که دارد اتحاد عمل های پایداری را سازمان دهد و به تدریج زمینه های وحدت و همگرایی بین خود را گسترش دهد. ما در راستای این وظیفه مهم که در این بخش از جهان، حضور و فعالیت داریم، از فعالین چپ ایرانی در دیگر شهرهای آمریکا و کانادا میخواهیم که به صفوف اتحاد عمل ما بپیوندند و ما را در تقویت جنبش چپ در آمریکای شمالی و نیز همبستگی با جنبش کارگری و جنبشهای اجتماعی ایران یاری رسانند.

با امید به تحقق این مهم، سال جدید ۲۰۱۷ را به همه شما شادباش میگوئیم و امیدواریم در کنار شادی و تندرستی، سالی پر از رزم و تلاش برای اهداف انسانی، آزادیخواهانه و برابری طلبانه در پیش داشته باشید.

 

        زنده باد همبستگی و همگامی نیروهای چپ انقلابی

                  زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم

   اتحاد عمل تشکلهای چپ ایرانی در امریکای شمالی

            اول ژانویه ۲۰۱۷

- اتحاد چپ ایرانیان واشنگتن

- اتحاد چپ ایرانیان ونکوور

- اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

- بخشی از فعالین چپ در لس آنجلس

- کمیته ایرانیان چپ- شیکاگو

- کمیته یادمان کشتار زندانیان سیاسی دهه شصت در ایران – مونتریال

  —————————————

ایمیل آدرس، برای تماس و همکاری :   iranianleftinnorthamerica@gmail.com

نگاهِ یک کنشگرِ مستقل به سرنوشتِ پروژهِ وحدت چپ / فرامرز دادور

در خطور زیر، وضعیت فعلیِ “پروژهِ وحدتِ چپ”، از دیدگاهِ یک کنشگرِ مستقلِ چپ که دیرتر به پروسهِ شکل گیریِ آن پیوست، بررسی میگردد. نگارندهِ این سطور، نیز مانندِ بخشی دیگر از فعالانِ سوسیالیستِ ایرانی در خارج از کشور، سلطهِ حکومتِ غیر دمکراتیک و سرکوبگرِ جمهوری اسلامی و استیلایِ ناهنجارِ مناسباتِ سرمایه داری در ایران را، از موانعِ اصلی در مقابلِ پیشرفتِ آزاد و عادلانهِ جامعه ایران می بیند و بدان خاطر تقویتِ قطبِ وسیعِ مردمی همراهِ با جنبشِ سوسیالیستیِ متحد و انسجام یافته را یک حرکت درست سیاسی برای اپوزیسیونِ رادیکال میداند. اما ایجادِ انسجامِ اصولی در میانِ جنبشِ چپ در پرتوِ تحلیلِ واقع گرایانه از شرایطِ امروزینِ اجتماعیِ ایران و جهان و بر اساسِ باز نگریِ لازم در حیطهِ اعتقاداتِ نظری و روش هایِ سیاسیِ گذشتهِ جنبشِ سوسیالیستی، انجام پذیر است. بر این اساس بود که بسیاری از فعالانِ چپ در دیالوگِ مرتبط با “پروژهِ وحدتِ چپ” شرکت نمودند. ادامه خواندن Continue reading

گرایشات خواهان تداوم یا توقف «پروژه وحدت چپ» / نادر عصاره

موضوع این مقاله، به “پروژه وحدت چپ” مربوط است. این پروژه، راه و تلاشی بوده است از سوی فعالین چپ متشکل در سه گروه سیاسی و نیز تعدادی از منفردین کنشگر چپ برای ایجاد تشکلی واحد از چپ های دموکرات. بحث های مقدماتی حدود هفت سال پیش شروع شده است. ادامه خواندن Continue reading

اختلاف بر سر چیست؟ محمود بهنام، احمد آزاد

چند ماهی است که بحث و مجادله پیرامون سرانجام پروژه «شکل دهی تشکل بزرگ چپ»، در درون سازمان ما ادامه دارد. بعد از عدم توفیق کنگره فوق العاده سازمان در مورد ابراز نظر قطعی نسبت به تداوم و یا توقف این پروژه و مجادلات متعاقب آن، تنها راه باقی مانده، در چارچوب حفظ تشکیلات واحد، برای ما آن بوده که تعیین تکلیف این پروژه، به همراه موضوعات دیگر، به کنگره آتی سازمان یعنی بالاترین مرجع تصمیم‌گیری آن، واگذار شود. اما گروهی از رفقای ما که خواستار ادامه آن پروژه هستند، منتظر برگزاری کنگره آتی و یا حتی حضور در آن نشده و برخلاف اساسنامه موجود سازمان، به اقداماتی دست یازیدند که آخرین آنها مصاحبه رفیق پرویز نویدی با عنوان «پروژه وحدت چپ را ادامه می دهیم!» (سایت عصرنو، ۵/۵/۲۰۱۶) از جانب «طرفداران پروژه وحدت چپ در سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران» است.
کسانی که طی دو سه سال گذشته، از نزدیک یا دور، روند آغاز، پیشرفت و حاصل کار پروژه «شکل دهی تشکل بزرگ چپ» را دنبال کرده اند، کمابیش، با مسائل و مشکلات و وضعیت کنونی آن هم آشنائی دارند. ولی تا جائی که به سازمان ما و مباحثات درونی و بیرونی آن برمی گردد، شاید بسیاری از آنان از سرمنشاء این اختلافات اطلاع کافی نداشته باشند. آنچه که اکنون به صورت اختلاف بین «تداوم» و «توقف» پروژه مذکور ظاهر می‌شود، در واقع، از کجا نشأت می گیرد؟ آیا اختلاف اصلی بین «وحدت طلبی» و «غیر وحدت طلبی» است؟ آیا مناقشه عمده مربوط به مسائل تشکیلاتی و اساسنامه ای است؟ جنگ «حیدری» و «نعمتی» در میان است؟ آیا «ضدیت» عده ای با سازمان «اکثریت» عامل تعیین کننده است؟ … و یا اینکه مسئله اصلی دیگری مطرح است که در میان حرف و حدیث‌های حاشیهای گم می‌شود؟ از این رو نیز متمایز کردن اختلافات اصلی و فرعی و مشخص کردن موضوع عمده اختلاف وصف بندی‌ها، و یا به اصطلاح قدیمی‌ها، «تحریر محل نزاع»، ضرورت و اهمیت می یابد. ادامه خواندن Continue reading

چرا پروسه وحدت سه جریان برای” اتحاد بزرگ چپ” ناچارا به بن بست رسید/ سیروان هدایت وزیری

به تازه گی خیلی از رفقای مسئول و فونکسیونردر پروسه وحدت بزرگ چپ از جگونگی شکست این پروسه سرزنش کرده اند . و با آوردن اما و چرا ها بن بست این پروسه را به باد انتقاد گرفته اند . آنان در طی مصاحبه ، گفتارها و در نشریات های مختلف به بازبینی این مسئله پرداخته اند . من نیز با شکست سکوت ، می خواهم دقیق تر و بر مبنای واقعیت ها به این مسئله بپردازم . ادامه خواندن Continue reading

جمعی از اعضای فدائیان (اکثریت): نامهٔ سرگشاده به کمیتهٔ مرکزی و همهٔ اعضای سازمان اتحاد فداییان خلق

نامهٔ سرگشاده به کمیتهٔ مرکزی و همهٔ اعضای سازمان اتحاد فداییان خلق ایران
رسیدن به آماج مشترک هم‌گرایی، اتحاد و وحدت در صفوف چپ ایران
تنها از راه تعامل همگانی و پرهیز از انشقاق در صفوف مشترک ما میسر است! ادامه خواندن Continue reading

آیا با این متد بحث به “تشکل بزرگ چپ ایران” میتوان رسید؟ نقدی بر مطلبی تحت عنوان “به کجا چنین شتابان؟” وهاب انصاری – علی صمد

وهاب انصاری – علی صمد
آیا با این متد بحث به “تشکل بزرگ چپ ایران” میتوان رسید؟

منبع :اخبار روز
چهارشنبه ۱۲ خرداد ۱٣۹۵ – ۱ ژوئن ۲۰۱۶

رفیق محمد اعظمی مطلبی تحت عنوان “به کجا چنین شتابان؟” در پاسخ به اطلاعیه کمیته مرکزی سازمان اتحاد فداییان خلق ایران نوشته است. در بخش اول این مطلب حرفهای کلی درستی در نکوهش تقدس گرایی و منزه طلبی چپ ایران گفته است. اما در ادامه آنجایی که به مشخص میپردازد، متاسفانه خود گرفتار همان برخوردهایی میشود، که به نقد آنها پرداخته است. ادامه خواندن Continue reading