از برادرم… و درباره ی جنبش دادخواهی / متن سخنرانی مرسده محسنی در کنفرانس بروکسل به مناسبت بزرگداشت جان باختگان

من امروز میخواهم همانطور که به خواسته خودم در آفیش بزرگداشت آمده به عنوان خواهر مجتبی صحبت کنم. اکثرا ما از عزیزان جانباخته به طور جمع صحبت میکنیم و کمتر چهره فردی آنها شناخته میشه در حالی که به نظر من لازم هست که کمی به این عزیزان هویت فردی هم بدهیم و آن ها را به یادها برگردانیم. احساس من اینطوره که ما به آنها بدهکاریم. ادامه خواندن Continue reading

پنهان میان برگ برگ سبزیها و شکفتن در تاریکی ها /نسیم خاکسار

نوشته ی حاضر متن سخنرانی نسیم خاکسار در برنامه یادبود و بزرگداشت جانباختگان در خاوران های سراسر ایران در بروکسل به تاریخ هشتم اکتبر۲۰۱۷ است، برگرفته از اخبار روز

پیشگفتار

در چنبر چرخ، جان چندین پاکان
می سوزد و خاک می شود، دودی کو؟
خیام

پیش از انتخاب این دو یادنوشته از دو زندانی سیاسی، برای نوشتن از آنها و خواندنشان در این برنامه، از خودم می‌پرسیدم چرا این کار را می‌کنم؟ این چند سطر که در پیشگفتار می آورم پاسخ به چرائی این کار است. ادامه خواندن Continue reading

کشف دو گور دسته جمعی دیگر از زندانیان سیاسی قتل عام شده در حومه اهواز و بندرماهشهر

فاجعه ی پنهان مرتبط با اعدام های سراسری زندانیان سیاسی سال ۶۷ در خوزستان، اکنون پس از سی سال به کوشش تعدادی از بازماندگانِ آن قتل عام فجیع افشا می شود. ادامه خواندن Continue reading

یاد سعید سلطانپور در سی و هفتمین سالگرد جانباختن او گرامی باد / بیانیه کانون نویسندگان ایران(در تبعید)

از آغاز برقراری رژیم جمهوری اسلامی، سرکوب و کشتار، سیاست حاکمان تاریک اندیشی بود که در جریانِ خیزش و انقلاب سال ۵۷، بر گردۀ قدرت سیاسی در جامعۀ ما چنگ انداختند و آن را از آن خود کردند. ادامه خواندن Continue reading

دادخواهی ملی را قربانی سیاست ِ قدرت نکنیم / رضا معینی

شماری از کنشگران سیاسی و رسانه‌ای حضور ابراهیم رئیسی، یکی از اعضای هیات مرگ ِ کشتار جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۶۷، در انتخابات ریاست جمهوری و رأی علیه او را «فرصتی» مناسب برای افشا و طردش می‌دانند. ادامه خواندن Continue reading

آخرین جمعه ی سال در خاوران

محمود خلیلی – هفته نامه ی گفتگوهای زندان: خاوران این گل زار خفته در شوره زار، خاوران این لاله زار نشسته بر کویر تفته ایران، خاوران این بغض فروخفته، این فریاد در گلو نشسته خنجری است که سینه جنایتکاران را می درد. و خاوران می گذرد در شب چون آیینه رود تا سیمای ستم گران را رسوا سازد. با این که کلیت نظام و مجیز گویان متوهم و غیر متوهم یکپارچه تلاش دارند گرد خاموشی و فراموشی را در دشت خاوران پراکنده سازند، ولی خاوران زنده است و پایدار، علیه بخشش و فراموشی. در آخرین جمعه سال ۱٣۹۵ خاوران این دشت عاشقان با حضور خانواده ها به استقبال بهار شتافت.

از ساعت ۹ صبح که خانواده ها به سمت خاوران راهی شدند تلفن های موبایل از بازار گل ها به بعد دیگر آنتن نمی دهد. طبق روال همیشگی نیروهای ویژه سرکوب با لباس شخصی ها در منطقه حضور وسیعی دارند اما در خود گلزار خاوران نسبت به سنوات گذشته تعداد کمتری نیرو مستقر است ولی لباس شخصی ها در همه جا جولان می دهند. از همان ابتدا مانع ورود خانواده ها به خاوران می شوند و با خانواده هایی که گل به همراه داشتند به تندی برخورد می کردند اما به خاطر تعداد محدود نیروهای سرکوب توان کنترل تمامی مسیرها را ندارند. خانواده ها از طریق گورستان بهایی ها به سهولت وارد خاوران می شدند (البته به خاطر وجود درخت ها و درختچه ها برای افراد مسن مقداری دشواری ایجاد می شد) نیروهای سرکوب جهت بیرون راندن آنان تلاش خود را می کردند و گل هایی را که بر روی بوته ها گذاشته شده بود را برداشته و به کناری پرتاب می کردند. جالب ترین نکته بی تفاوتی سربازان وظیفه نسبت به اوامر لباس شخصی ها بود به طوری که بعضی از آن‌ها در حالی که دستان‌شان در جیب‌شان بود در حال قدم زدن بودند که باعث عصبانیت لباس شخصی ها می شد و آن‌ها (لباس شخصی ها) با داد و بیداد از سربازان می خواستند کاری انجام دهند. آن‌ها به شدت مراقب بودند که کسی عکس یا فیلم نگیرد.خانواده هایی که ازگورستان بهایی ها خود رابه منتهی علیه اتصال این گورستان با گلزار خاوران رسانده بودند در زیر درخت های گورستان بهایی ها پارچه‌های سرخی را بر زمین پهن کرده با عکس عزیزان جانفشان‌شان و گل هایی را که به همراه داشتند و یا از بهایی‌ها (تعدادی از بهایی‌ها هم برای جمعه آخر سال در گورستان بهایی‌ها حاضربودند) قرض گرفته بودند در روی پارچه سرخ و عکس عزیزشان قرار می دادند و کسانی هم که گل نداشتند؛ شکلات بر روی پارچه ریخته بودند. این قسمت برای نیروهای سرکوب کمتر قابل کنترل بود، از این رو خانواده ها در این منطقه راحت تر می‌توانستند فیلم و عکس بگیرند.کنترل مسیر برگشت نسبت به سال‌های قبل کمتر بود.

لازم به ذکر است که تعدادی از خانواده ها یک هفته زودتر (هفته قبل) به خاوران رفته بودند و با شن‌های رنگی و میوه درخت کاج و گل؛ گوری فرضی درست کرده بودند که عکس‌هایی از آن برای شما عزیزان منتشر می کنیم.

منبع : اخبار روز

ناصر هم رفت :به مناسبت درگذشت ناصر ایرانپور / کامران امین آوه

بسیار گل که از کف من برده است باد
اما من غمین
گلهای یاد کس را پرپر نمی کنم
من مرگ هیچ عزیزی را
باور نمی‌کنم
سیاوش کسرائی

سحرگاه ٢۴ دسامبر ٢٠١۶ قلب فروزان ناصر ایرانپور اندیشمندی آزادمنش، انسانی آرمان‌خواه، نویسنده، مترجم کرد پس از مبارزه‌ای طولانی با بیماری سرطان برای همیشه از طپش بازایستاد. ادامه خواندن Continue reading