دعوت برای حضور در غرفه سه سازمان چپ ایرانی در جشن اوما نیته ۱۲,۱۳,۱۴سپتامبر ۲۰۱۴

غرفه ای برای پشتیبانی از مبارزات مردم ایران در راه :

 ازادی و دموکراسی ،

برابری و عدالت اجتماعی،

صلح و دوستی و همبستگی جهانی

سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران

سازمان فدائیان خلق ایران ( اکثریت)

آفاق خانم هم رفت!

آفاق خانم هم رفت!

آفاق آقازاده(یامچی)، یکی دیگر از مادران رنجدیده مان، پس از نبردی چند ساله با بیماری، سرانجام در شامگاه سه شنبه ۱۹ اوت ۲۰۱۴ (۲۸ مرداد ۱۳۹۳) در شهر کلن آلمان در ۸۴ سالگی، چشم بر جهان فرو بست.

“آفاق خانم” از جمله مادران مبارزی بود که بخشی از زندگیش را در دفاع از زندانیان سیاسی، خصوصا در زمان اعتصاب غذای آنان در سال ۱۳۶۶ یکسال پیش از اعدامهای دسته جمعی زندانیان سیاسی، در برایر دادستانی و زندان اوین سپری کرد. او زنی آگاه، انسانی مستقل و معترض بود. شخصیت و توجه او به آزادی و مسائل اجتماعی، یکی از عوامل مهم در شکل گیری دیدگاه عدالت خواهانه فرزندانش از  موضع چپ به مبارزه بود.

“آفاق خانم” زمانی که برای دیدار فرزندانش به آلمان آمده بود تصمیم به اقامت دائم در خارج گرفت و دیگر به ایران بازنگشت. او در دوران انقلاب از مادران مبارزی بود که در حرکت های خیابانی در صفوف اول مبارزه فعالیت می کرد. در آلمان نیز تا زمانی که جسم و روانش یاری کرد در حرکت های اجتماعی مشارکت می کرد. بسیار با نشاط بود و به موسیقی علاقه فراوان داشت. او با علاقه فراوان در مراسم اول ماه مه شرکت می کرد. رویدادهای سیاسی ایران و جهان را فعالانه تعقیب می کرد و شخصیت مبارز و تسلیم ناپذیری داشت.

ما، در این اندوه با فرزندان عزیز او، فریده و نسیم یامچی همدردیم و فقدان مادر را به خانواده های آقازاده، یامچی و شریعت و همه دوستان و آشنایان آفاق خانم  صمیمانه تسلیت می گوئیم.

رسول آذرنوش، احمد آزاد، ایراندخت انصاری، منصور انصاری، رضا اکرمی، محمد اعظمی، مریم اسکندانی، احمد اسکندانی، محمود بهنام، ژینوس پزشگی، مهدی پرویز، ناهید جعفرپور، اسفند جاوید، فلور جاوید، علی جلال، شهرزاد چگنی، بهروز خلیق، بهروز خسروی، نسیم خاکسار، فرزانه عظیمی، فخری ذرشگه، ناصر رحیم خانی، مجید سیادت، اکبر سوری، اکبر سیف، رحمان ساکی، نسرین سلمان مظفر، حماد شیبانی، فرزانه ضیاء، راحله طارانی، سرور علیمحمدی، مه دی علوی، ملیحه فرهنگ، مسعود فتحی، مسعود فراز، بهزاد کریمی،  نصراله کسرائیان، سیروس کسرائیان، سودابه کسرائیان، رئوف کعبی، مقصود کاسبی، باقر مرتضوی، علی مختاری، ذبیح موسوی، مصطفی مدنی، خاطره معینی، پرویز نویدی،  بابک یحیوی

خاموشی مینا عاملی « اگر که رفته باشد!»

خاموشی مینا عاملی
« اگر که رفته باشد!»
جدال با بیماری، نه کاری است سهل، که پایداری می طلبد و صبوری. توان زیستن باید داشت در بزنگاه ستیز با مرگ. روحیه باید داشت و امید، تا غم و بی تابی اطرافیان و دوستداران فزونی نیافته، اندک شود.
مینا، در همه ی دوره ی هفت ساله ی رویاروئی با سرطان، به گوهر صبور بود و مقاوم. خندان بود و امیدوار به شادابیِ زندگی، بی لحظه ای نالیدن از نبردی جانکاه و نابرابر در مقابل مرگ، تا دوست داشتن و دوست داشته شدن را پاس بدارد، بهنگام سخت ترین لحظات در یک روز بهاری (پنجشنبه، ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۳-۱۵ ماه مه ۲۰۱۴) که هنوز شصتمین بهارش را تجربه نکرده بود، خاموش شد.
هرآنچه از او به یاد داریم؛ مهربانی است و مهربانانه زیستن با دوستان. لبخند است و خوشروئی با دیگران. ایستادگی است و مقاوم بودن در برابر سختی ها.
یادش با ما خواهد ماند. تا همیشه ی بودن ما.
صمیمانه خود را شریک غم و اندوه یادگارانش، صبا و رکسانا و پدر و مادرش: سید ضیا عاملی و اقدس محمدی و خواهران و برادران او : میترا، مریم و مهرداد عاملی و همچنین به رسول آذرنوش و مناف پنجوی می دانیم.

ابراهیم آوخ، بنفشه آذرکلاه، هومن آذرکلاه، احمد آزاد، فریدون احمدی، مهران اعظمی، محمد اعظمی، سهراب اعظمی، همایون اعظمی، ایراندخت انصاری، منصور انصاری، صبا انصاری، پوران انصاری، نسان انصاری، وهاب انصاری، رضا اکرمی، اصغر ایزدی، علی اعتدالی، یوسف اردلان، مریم اشراقی، بهمن امینی، فرید اشکان، بهرام امامی، مهرداد باباعلی، محمود بهنام، احمد باقری، امیر حسین بهبودی، اژدر بهنام، منیره برادران، ژینوس پرشگی، ناصر پاکدامن، احمد پورمندی، مهدی پرویز، علی پور نقوی، زری تاثریان، فریبا ثابت، علی جلال، فلور جاوید، اسفندیار جاوید، اقدس جاویدی، سیروس جاویدی، حسن جعفری، ناهید جعفر پور، بهروز جهانزاد، فردوس جمشیدی رودباری، اصغر جیلو، شهرزاد چگنی، ویدا حاجبی، شاهو حسینی، نقی حمیدیان، حسن حسام، محسن حسام، ایرج حیدری، اسماعیل ختائی، اصغر خرسند، بهروز خسروی، بهروز خلیق، توران دانا، فرامرز دادور، اکبر دوستدار، مهرداد درویش پور، احسان دهکردی، رضا درخشان، رضا دقتی، سهیل رسولی، محمود راسخ، فرهمند رکنی، سیامک زند، ملیحه زهتاب، حسن زهتاب، فخری زرشگه، مجید زربخش، اکبر سوری، اکبر سیف، بیژن سعیدپور، بهروز سورن، حشمت سجادیان(مادر)، نرگس سرایی، هدایت اله سلطان زاده، مریم سطوت، رحمان ساکی، مجید سیادت، کیتاش شمس، فاطی شمس کهن، حماد شیبانی، بانو صابری، علی صمد، نبی صمیمی، فرزانه ضیائی، راحله طارانی، جمشید طاهری پور، مه دی علوی، آناهیتا عزآبادی، ثریا علیمحمدی، سروز علیمحمدی، مجید عبدالرحیم پور، فرزانه عظیمی، حسن عزیزی، بهروز عارفی، بهروز فراهانی، فرهاد فرجاد، ویدا فرهودی، ملیحه فرهنگ، مهدی فتاپور، مسعود فروزش، مسعود فتحی، احمد فرهادی، مسعود فراز، هایده قهرمانی، عفت قلی زاده، وجیه قاسمی، شهرام قنبری، ناصر قاضی زاده، مهرنوش قاجار، یدی قربانی، کاظم کردوانی، ساسان کیانی، بهزاد کریمی، فرزاد کریمی، رضا کریمی، علی کریمی، زریون کشاورز صدر، شیلا کمالی، علی کشتگر، حجت کسرائیان، سودابه کسرائیان، سیروس کسرائیان، حسن کلانتری، مقصود کاسبی، رئوف کعبی، اکرم کوهساری مرند، سیروس مددی، منوچهر گلشن، سهیلا گلشاهی، علی مختاری، پرویز مختاری، کامل ماکوئی، مصطفی مدنی، انور میرستاری، میلاد ملک، هادی میر موید، امیر ممبینی، گلی مدثر، ناصر مهاجر، مهناز متین، مهر انگیز معمار حسینی، جمشید مهر، اشرف میرهاشمی، خاطره معینی، باقر مرتضوی، هدایت متین دفتری، باقر مومنی، مرسده محسنی، شهین محسنی، عطا محسنی، کیانا ملکی، سیما موید، حجت نارنجی، شیدا نبوی، پرویز نویدی، ناهید ناظمی، فرخ نگهدار، ایرج نیری، حسن نادری، شیدان وثیق، شهلا هوشیار، توران همتی، فاطمه یوری

دعوت به بحث و گفتگو پیرامون وضعیت جنبش کارگری در شرایط کنونی ایران مشکلات و معضلات پیش روی کارگران

جنبش جمهوری‌خواهان دموکرات و لائیک ایران

دعوت به بحث و گفتگو
پیرامون
وضعیت جنبش کارگری در شرایط کنونی ایران
مشکلات و معضلات پیش روی کارگران

سخنران:
عزت دولت آبادی

زمان: یکشنبه ۱۱ مه ۲۰۱۴ – ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۳

ساعت:
۱۹ به وقت اروپای مرکزی
۳۰،۲۱ به وقت تهران
۱۰ به وقت غرب آمریکا

آدرس اتاق پالتالک:
Middle East>>Iran>>Jomhurikhahane Demokrat Laic

زندانیان سیاسی آزادی بیان می خواهند، نه ضرب وشتم!/کانون نویسندگان ایران

بیانیه ی کانون نویسندگان ایران
در مورد ضرب و شتم زندانیان سیاسی
کانون نویسندگان ایران
زندانیان سیاسی آزادی بیان می خواهند، نه ضرب وشتم!
روز پنج شنبه ۲٨ فروردین ۱٣۹٣، زندانیان بند ٣۵۰ در زندان اوین مورد ضرب وشتم شدید زندانبانان قرار گرفتند. به شهادت ۷۴ تن از زندانیان این بند، این ضرب وشتم توسط نیروهای لباس شخصیِ اطلاعات و حفاظت زندان انجام گرفته و در جریان آن شمار بسیاری از زندانیان سخت مجروح شده اند، به طوری که برخی از مجروحان را به بهداری زندان برده اند، اما به رغم نظر پزشکانِ آن جا مبنی بر ضرورت انتقال آنان به بیمارستانی در بیرونِ زندان از این کار جلوگیری شده است. ده ها تن از مضروبان را به سلول های انفرادی منتقل کرده اند و این زندانیان نیز در اعتراض به این یورش دست به اعتصاب غذا زده اند. بر اساس شهادت نامه ی زندانیان، این ضرب و شتمِ بی سابقه در جریان بازرسیِ اتاق های بند نامبرده روی داده است، که زندانبانان اصرار داشته اند بازرسی بدون حضور زندانیان و حتا مسئولان اتاق ها یا نمایندگان زندانیان انجام گیرد.
به استناد بازرسی های پیشینِ این بند و بنا بر اظهارات زندانیان آزادشده، گفته می شود که این بازرسی از جمله به بهانه ی یافتنِ وسایل ارتباطی انجام گرفته که استفاده از آنها به نظر زندانبانان غیرقانونی است. این در حالی است که سال هاست تلفن عمومی بند ٣۵۰ قطع است و زندانیان این بند برای ارتباط با بیرون به ویژه تماس با خانواده هایشان هیچ وسیله ای در اختیار ندارند. اگر هدف زندانبانان درهم شکستن روحیه ی زندانیان سیاسی از طریق ایجاد رعب و هراسِ برنامه ریزی شده نیست، و اگر مسئله ی آنان واقعاً این است که زندانیان از وسایل غیرقانونی برای ارتباط استفاده نکنند، راه جلوگیری از این کار نه ضرب وشتم زندانیان بلکه به رسمیت شناختن آزادی بیان آنها و در اختیار گذاشتن وسیله ی قانونی و عمومی – بدون هیچ گونه محدودیت و شنود – برای ارتباط است. زندانی، اعم از سیاسی و غیرسیاسی، به صرف زندانی شدن از هیچ یک از حقوق انسانی اش و از آن میان حق آزادی بیان محروم نمی شود. زندانیان می توانند نه تنها با خانواده های خود ارتباط داشته باشند، بلکه حق دارند درباره ی هر مسئله ای از جمله مسائل سیاسی اظهارنظر کنند و نظر خود را در رسانه ها منتشر کنند.
<کانون نویسندگان ایران
کانون نویسندگان ایران
٣۱ فروردین ۱٣۹٣

موج جدیدِ سرکوب، شکنجه و اعدام توسط جمهوری اسلامی محکوم است/کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران-شیکاگو

موج جدیدِ سرکوب، شکنجه و اعدام توسط جمهوری اسلامی محکوم است
سیاستهای سرکوب، بازداشت، شکنجه و اعدام در ایران، همچنان ادامه دارند. اعدام زندانی سیاسی سمکو خورشیدی در بامداد روز پنج شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۳ در زندان دیزل آباد (کرمانشاه)، یکی ازاقدامات اخیرِ غیر انسانی توسط جمهوری اسلامی میباشد. همزمان حکم اعدام برای دو تن از زندانیان سیاسیِ کردتبار ایرانی، محمد عبدالهی و مصطفی سلیمی نیز از سوی دادگاه های انقلاب جمهوری اسلامی به اتهام “محاربه” صادر و تایید گردید. در این روز همچنین در زندان اوین، با یورش عوامل وزارت اطلاعات و گاردِ محافظ به زندانیان سیاسی در بند ۳۵۰ که به اعتراض و مقاومت در مقابل بازرسی خشونت آمیز دست زده بودند، بیش از ۳۰ زندانی سیاسی بطور وحشیانه مضروب و مجروح گشته، تعدادی از آنها به سلولهای انفرادی در بند ۲۴۰ منتقل شدند.
در حالیکه مسئولانِ جمهوری اسلامی مدعی ایجادِ موازینِ تدبیر و اعتدال در جامعه هستند، اما شیوه های پلیسی و سرکوبگرانه علیه هرگونه اعتراض و مقاومت از سوی مدافعانِ آزادیهای دمکراتیک همچنان ادامه دارد. در زندانهای جمهوری اسلامی صدها تن از فعالان اجتماعی در کنار هزاران نفر از زندانیان معمولی که اکثرا به نوعی قربانیان ناشی از نبود موازین پایه ای مدنیِ قید شده در بیانیه جهانشمول حقوق بشر در ایران میباشند، در شرایط غیر انسانی بسر میبرند. ما از مردم ایران و افکار عمومی در جهان خواستاریم که نقض فاحش حقوق بشر در ایران را محکوم نموده بهر شکل ممکن از روند سرکوب و خشونت حکومتی در ایران افشاگری کنند.
کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران-شیکاگو
humanrightsiniran@aol.com
19 آوریل ۲۰۱۴

آزادی برای فعالین سندیکایی درایران و اجرای عدالت برای قاتلین رضا ترابی پناهجوی ایرانی / کمیته همبستگی با جنبش کارگری ایران- سیدنی

آزادی برای فعالین سندیکایی درایران و اجرای عدالت برای قاتلین رضا ترابی پناهجوی ایرانی
هموطنان آزادیخواه
برای نجات جان شاهرخ زمانی و آزادی رضا شهابی٬ فعالین سندیکایی دربند در ایران و اجرای عدالت برای قاتلین رضا ترابی٬ پناهجوی ایرانی بپا خیزیم!
بدینوسیله با اطلاع هموطنان آزادیخواه و مبارز می رسانیم که در یک آکسیون اعتراضی برای رساندن صدای بی صدایان به ما بپیوندند.
محل برگزاری آکسیون: تان هال٬ مرکز شهر سیدنی٬ جورج استریت٬ ۳۰ ثانیه از ایستگاه قطار تان هال
زمان: از ساعت ۲ تا ۵ بعد از ظهر پنجشنبه٬ ۱۷ آوریل ۲۰۱۴
برای اطلاع بیشتر با شماره تلفن موبایل ۰۴۱۳۴۸۹۴۲۰ تماس بگیرید.
کمیته همبستگی با جنبش کارگری ایران- سیدنی
proletarianunite@gmail.com

محمد ابراهیم باستانی پاریزی درگذشت

محمد ابراهیم باستانی پاریزی درگذشت
سه شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۳ – ۲۵ مارس ۲۰۱۴
منبع عصرنو
دکتر محمد ابراهیم باستانی پاریزی نویسنده، مورخ، پژوهشگر، شاعر و استاد بازنشسته دانشگاه تهران، در سن ۸۹ سالگی در تهران درگذشت. اولین کتاب باستانی پاریزی با نام “پیغمبر دزدان” در سال ۱۳۲۴ در کرمان چاپ شد.

باستانی پاریزی، نویسنده و مورخ کرمانی و استاد تمام وقت دانشگاه تهران از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۸۷، روز پنجم فروردین ماه به دلیل نارسایی کبد، در سن ۸۹ سالگی در بیمارستان مهر تهران گذشت.

محمد ابراهیم باستانی پاریزی سوم دی ‌ماه ۱۳۰۴ در پاریز، از توابع شهرستان سیرجان در استان کرمان متولد شد. وی پس از پایان تحصیلات ابتدایی، در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی کرمان ادامه داد و پس از گرفتن مدرک دیپلم، در سال ۱۳۲۶ وارد دانشگاه تهران شد و در رشته تاریخ تحصیلات دانشگاهی خود را آغاز کرد.

برای دانشجوی جوان کرمانی، زندگی در تهران دهه ۱۳۲۰ با اقامت در خوابگاه دانشجویی آغاز شد. باستانی پاریزی به گواه خاطراتش از نخستین ساکنان کوی دانشگاه تهران (واقع در امیرآباد شمالی) بوده است.

پاریزی پس از پایان تحصیلاتش در سال ۱۳۳۰ به کرمان بازگشت و تا سال ۱۳۳۷ دبیر دبیرستان‌های این شهر بود. وی در سال ۱۳۳۷ با پذیرفته شدن در آزمون دکترای تاریخ دانشگاه تهران دوباره به تهران بازگشت. پایان نامه دکترای باستانی پاریزی، درباره “ابن اثیر”، ادیب، مورخ و دانشمند قرن ششم هجری بود.

باستانی پاریزی کار در دانشگاه تهران را از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام‌وقت این دانشگاه بود.

آثار مکتوب باستانی پاریزی

باستانی پاریزی در سال‌های ۱۳۱۸ و ۱۳۱۹ مجبور به ترک تحصیل شد اما شوق نوشتن و خواندن رهایش نکرد. وی اولین آثار مکتوب خود را در همین سال‌ها در روزنامه‌‌ای به نام “باستان” و مجله‌ای به نام “ندای پاریز” منتشر کرد.

اولین مقاله جدی باستانی پاریزی در سال ۱۳۲۱ در حالی که نویسنده تنها ۱۷ سال داشت با عنوان “تقصیر با مردان است نه زنان” در مجله “بیداری کرمان” چاپ شد. پس از آن وی سراغ مترجمی رفت و مقالاتی از زبان عربی و فرانسه در روزنامه‌ها و مجلاتی مانند کیهان، اطلاعات، خواندنی‌ها، یغما، راهنمای کتاب، آینده، کلک و بخارا منتشر کرد.

اولین کتاب باستانی پاریزی با نام “پیغمبر دزدان” در سال ۱۳۲۴ در کرمان چاپ شد. این کتاب، شرح نامه‌های طنزگونه شیخ محمدحسن زیدآبادی است و تا کنون شانزده بار تجدید چاپ شده است.

وی با دانشنامه “ایرانیکا” نیز همکاری داشت و از جمله متون مربوط به برخی دانشمندان ایرانی را برای این دائرةالمعارف تهیه می‌کرد.

محمد ابراهیم باستانی پاریزی دستی هم در شعر داشت. او اولین شعرش را در کودکی و در آرزوی باران سروده بود. در سال ۱۳۲۷ زمانی که وی ۲۳ سال داشت اولین کتاب شعرش با نام “یادبود من” منتشر شد.

پیکر محمد ابراهیم باستانی پاریزی، روز پنجشنبه (۹ فروردین/ ۲۹ مارس) از مقابل دانشکده ادبیات دانشگاه تهران تشییع خواهد شد.

شادباش نوروزی کانون نویسندگان ایران/بهاران خجسته باد!

شادباش نوروزی کانون نویسندگان ایران
چهارشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۲
بهاران خجسته باد!
خوش وقت‌ایم که در آستانه‌ی پیر شدن سال و فرا رسیدن بهار ۱۳۹۳، به شما آزادگان و ارج‌گذاران آیین نوروزی شادباش بگوییم و سالی پیروز برای همه‌ی مردم آرزو کنیم، باشد که نو شدن طبیعت نوید نو شدن جامعه باشد. همچنان که خاطره‌ها و تجربه‌های تلخ و شیرین مشترک‌مان را در سال گذشته با خود داریم، لحظه‌ای هم از آرزوی جمعی برای آزادی اندیشه و بیان و نیک بختی و برخورداری همگانی از زندگی شرافت‌مندانه و انسانی غافل نمی‌مانیم. هنوز بر سر این پیمان‌ایم که قلم‌های ما هم برای فردای تابناک به گردش درآید وهم برای آشکار ساختن رنج هایی که سزاوار بشریت مدرن و ترقی‌خواه و متمدن نیست.

کانون نویسندگان ایران