طرح کارورزی در پی چیست و چرا نباید به آن برسد؟

طرح «کارورزی»، یا آن‌طور که فعالان دانشجویی می‌گویند: #بیگارورزی، در چه شرایطی طرح می‌شود؟ برای بررسی منطقی که «بیگارورزی» بر مبنای آن عمل می‌کند، باید زمینه کلّی اقتصاد ایران را در نظر داشت. اقتصاد ایران سال‌هاست با بحران تولید ارزش اضافی، یا تولید مازاد اقتصادی روبروست، یعنی مشکل سرمایه‌گذاری مجدد در صنایع و خدمات. به بیانی رایج‌تر، اقتصاد ایران دچار بحران نبود رشد پایدار در بخش‌های مولّد اقتصاد است. بالاترین رشد اقتصادی ایران در این سال‌ها مختص بخش‌های ساخت‌وساز و نفت بوده، و رشد بخش صنعت به ندرت به یک درصد رسیده است.

طرح «کارورزی»، یا آن‌طور که فعالان دانشجویی می‌گویند: #بیگارورزی، در چه شرایطی طرح می‌شود؟ برای بررسی منطقی که «بیگارورزی» بر مبنای آن عمل می‌کند، باید زمینه کلّی اقتصاد ایران را در نظر داشت.

 

۲- دولت برای حل این بحران چه تدبیری دارد؟ معمولاً طیف وسیعی از راه‌حل‌های خاص عرضه می‌شوند: از تسهیل شرایط کسب‌وکار برای سرمایه‌داران داخلی تا توسعه گردشگری و جذب سرمایه خارجی. در واقع، تمام تلاش دولت برای اشتغال‌زایی نیز به همین راه‌حل‌ها منتهی می‌شود. بااین‌حال، عملکرد دولت در این سال‌ها – از جمله تأکیدش بر اصلاح قانون کار – نشان می‌دهد همه این راه‌حل‌ها تحت یک استراتژی واحد قرار می‌گیرند: انعطاف‌پذیرکردن بازار کار برای تضمین وجود یک نیروی کار ارزان، بی‌ثبات و آسیب‌پذیر به عنوان منبع تولید ارزش اضافی. این نیروی کار باید «ارزان» باشد، یعنی مزد و مزایایش عملاً پنج درصد از هزینه‌های تولید را هم شامل نشود و در بهترین حالت با نرخ کلی تورم* هماهنگ باشد؛ باید «بی‌ثبات» باشد، یعنی کارفرما تعهدی به پایداری شغل او نداشته باشد؛ و باید «آسیب‌پذیر» باشد، یعنی همیشه در معرض تهدید اخراج و بیکاری و در نتیجه رام و تحت کنترل باشد. تنها نگاهی گذرا به لوایح دولت‌های احمدی‌نژاد و روحانی برای اصلاح قانون کار و اقدامات همه دولت‌های پیشین در راستای مقررات‌زدایی از بازار کار** نشان می‌دهد این دولت‌ها تلاش عمده‌ای برای انعطاف‌پذیریِ نیروی کار، یعنی ارزان‌سازی، بی‌ثبات‌سازی و آسیب‌پذیرسازیِ آن انجام داده‌اند.

راهکارهای دیگر برای تضمین رشد اقتصادی، مثل جذب سرمایه خارجی نیز ممکن نمی‌شود مگر با وجود نیروی کاری که به بی‌دردسرترین و قانونی‌ترین شکل ممکن بتوان استثمارش کرد. بر اساس آنچه تا این‌جا گفته شد، استراتژیِ عمده دولت‌ها برای تضمین رُشدِ اقتصادی، تبدیل بخش‌های هرچه وسیع‌تری از جمعیت به نیروی کار ارزان، بی‌ثبات و آسیب‌پذیر بوده است. انواع طرح‌های بیگارورزی هم ذیل این استراتژی می‌گنجند. برای مثال، طرح کارورزی می‌کوشد دانشجویان را به منبع تأمین نیروی کار ارزان تبدیل کنند. (طرح‌های دیگر جامعه هدف دیگری دارند: مثلاً طرح «سرباز صنعت» به دنبال تبدیل سربازان وظیفه به نیروی کار است. اما این طرح و طرح‌های مشابه خود نیازمند بررسی مستقل هستند.) این طرح‌ها در مجموع می‌کوشند از هزینه تولید برای کارفرما بکاهند (از جمله مزد و مزایای کارگر) تا سهم سود او بالاتر و بالاتر برود. روشن است که افزایش میزان سود سرمایه در نسبت آن با مزد کار، تا چه اندازه به تشدید و تعمیق شکاف‌های طبقاتی منجر می‌شود.

تنها نگاهی گذرا به لوایح دولت‌های احمدی‌نژاد و روحانی برای اصلاح قانون کار نشان می‌دهد این دولت‌ها تلاش عمده‌ای برای انعطاف‌پذیریِ نیروی کار، یعنی ارزان‌سازی، بی‌ثبات‌سازی و آسیب‌پذیرسازیِ آن انجام داده‌اند.

 

۳- اما «کارورزی» و طرح‌های مشابه آن، فقط به ایجاد نیروی کار جدید ارزان، بی‌ثبات و آسیب‌پذیر نمی‌انجامد، بلکه نیروی کار فعلی را هم که در حال حاضر مشغول به کار است، ارزان‌تر، بی‌ثبات‌تر و آسیب‌پذیرتر می‌کند. کارفرما دیگر نیازی نمی‌بیند نیروی کار ثابت و استخدامی خودش را که هزینه‌های زیادی بر دوشش می‌گذارد، نگه دارد. او ترجیح می‌دهد از همین کارورزهایی که به مراتب کم‌هزینه‌ترند استفاده کند. طرح‌هایی مثل کارورزی کل نیروی کار را بی‌ثبات و آسیب‌پذیر می‌کند. همه کارگران و مزدبگیران در صورت مطالبه‌گری، به مراتب بیش از امروز در معرض ازدست‌دادن کار خود قرار خواهند گرفت. البته در «برنامه اشتغال فراگیر» تمهیدی برای جلوگیری قانونی از این امر اندیشیده شده و از شرایط واحد پذیرنده «کاهش‌نیافتن نیروی کار شاغل بر اساس لیست بیمه قبل از پذیرش کارورز» اعلام شده است. بااین‌حال، در متن مقدماتی «دستورالعمل اجرایی طرح کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی»، در بخش شرایط واحد پذیرنده، اشاره صریحی به این موضوع نشده و فقط این شرط آمده که واحد پذیرنده به ازای هر سه نفر شاغل بیمه‌شده، مجاز به پذیرش یک کارورز است و اگر یک یا دو نفر شاغل بیمه‌شده داشته باشد می‌تواند یک کارورز بپذیرد. اما آیا سازوکارهای بسیار ضعیف بازرسی از بنگاه‌های اقتصادی سوءاستفاده از خلأهای این دو بند را آسان نمی‌کند؟ تجربه نشان داده کارفرمایان در فرار از قانون یا بهره‌برداری از خلأهای قانونی سخت تردستند. نمونه معروف پس از اجرای طرح خروج کارگاه‌های زیر ۱۰نفر از شمول قانون کار رخ داد؛ برخی کارگاه‌ها نیروی کارشان را در قالب چند واحد مجزا خُرد کردند و به این ترتیب به راحتی در شمول کارگاه‌های زیر ده نفر قرار گرفتند.

۴- یکی از پیامدهای جانبی طرح کارورزی هم سیاست‌زدایی از دانشگاه‌هاست: با همه‌گیریِ این طرح، دانشجو دیگر انسانی پویا نیست که در محیط تحصیل خود فعالانه مشارکت می‌کند، بلکه فقط و فقط جویای یک لقمه نان است. حتی پولی‌شدن و گران‌شدن فزاینده خدمات رفاهی برای دانشجویان را هم ذیل این مسئله باید نگریست؛ دانشجویی که بیش از گذشته باید برای خوابگاه، سرویس، تغذیه، سنوات و دیگر خدمات پول بدهد، بیش از گذشته هم در معرض مشکلات مالی قرار می‌گیرد و در نتیجه راحت‌تر به استثمار کارفرمایان تن می‌دهد. در واقع، با عملی‌شدن طرح کارورزی، فضای دانشگاه بر مبنای الگوی دانشگاه‌های جامع علمی و کاربردی بازسازی می‌شود: دانشگاه بدل خواهد شد به مجموعه‌ای از کلاس‌ها و دانشجویان آن هم گروهی از کارمندان و کارگران خواهند بود که به طور پاره‌وقت به دانشگاه می‌آیند تا فقط در کلاس‌ها شرکت کنند. دیگر اثری از فعالیت دانشجویی و زندگی جمعی دانشجویی نخواهد بود. وقتی به این واقعیت بنگریم که دانشگاه چه نقش مهمی در قوام‌یافتن روابط اجتماعی افراد دارد، و نیز در شرایط ضعف نهادهای سیاسی مستقل در جامعه مدنی، از معدود قلمروهای کُنش سیاسیِ آزاد، پیامد منفیِ طرح‌هایی مثل کارورزی آشکارتر می‌شود. البته، این طرح به صورت «قانونی» برای فارغ‌التحصیلانی است که هم‌اکنون مشغول به تحصیل نیستند و در صورت احراز اشتغال به تحصیل کارورز، کارفرما می‌تواند او را اخراج کند. اما در شرایطی که زیست مالی دانشجویان روز به روز دشوار می‌شود و مشاغلی که کرامت انسانیِ آن‌ها را تضمین کند وجود ندارد، و داشتن مدارک تحصیلی بالاتر همچنان به لحاظ شأن اجتماعی و برای پیشرفت شغلی معیار محسوب می‌شوند، چه سازوکاری مانع از پیوستن آن‌ها به طرح کارورزی می‌شود؟

یکی از پیامدهای جانبی طرح کارورزی هم سیاست‌زدایی از دانشگاه‌هاست: با همه‌گیریِ این طرح، دانشجو دیگر انسانی پویا نیست که در محیط تحصیل خود فعالانه مشارکت می‌کند، بلکه فقط و فقط جویای یک لقمه نان است.

 

۵- چه کسانی بیش از همه از این استراتژی سود می‌برند؟ در توجیه طرح کارورزی ادعا می‌شود خود دانشجویان، به خاطر کسب تجربه و دانش عملی، بیش‌ترین نفع را از این طرح می‌برند. با وجود این، باید پرسید چرا اساساً باید کیفیت آموزش دانشگاهی از طریق راه‌اندازی انواع دانشگاه‌های پولی پایین بیاید که بعد بخواهیم با واردکردن دانشجو به استثماری‌ترین روابط کاری، به او درس بدهیم؟ بی‌تردید این ادعاها چیزی بیش از توجیه‌های ایدئولوژیک نیست. خودِ دولت به عنوان بزرگترین کارفرما و طبقه حامیِ آن، یعنی کارفرمایان خصوصی، بیش‌ترین سود را از این استراتژی می‌برند. چنین استراتژی‌ای که به دنبال ایجاد مشاغل موقت و ناامن هستند، به اشتغال‌زاییِ پایدار و تضمین‌کننده کرامت انسانی نمی‌انجامند، بلکه فقط به دنبال نیروی کار ارزان برای کارفرما هستند.

۶- در حال حاضر، در برابر این طرح چه می‌توان کرد؟ «کارورزی» نه ضامن زیستی انسانی برای دانشجویان است و نه ضامن اشتغال آینده آنان. اگر هم استقبالی تاکنون از این طرح صورت گرفته، به خاطر شرایط دشواری است که در این سال‌ها بر دانشجویان تحمیل شده است. در نتیجه، در گام نخست، این طرح به شکل کنونی‌اش باید لغو شود. دانشجویان، کارگران و معلمان، باید با تشدید فشارهای اجتماعی و سیاسی، مقامات را به لغو این طرح وادارند. در گام بعد، در راستای تدوین طرحی جایگزین برای اشتغال دانشجویان و فارغ‌التحصیلان و آموزش ضمن کار آن‌ها، باید گروه‌های بحث و پژوهشی با حضور تعیین‌کننده نمایندگان واقعیِ دانشجویان تشکیل شود. مدت زمان کار و مزد متناسب با آن باید از طرف نمایندگان دانشجویان تعیین شود، نه از بالا به دست دولت و کارفرمایان. لازم به ذکر نیست که انتخاب درست این نمایندگان، نیازمند تسهیل شرایط راه‌اندازیِ تشکیلات کشوریِ شوراهای صنفی است. تنها با تشکیل این گروه از انجمن‌ها و تشکل‌های گوناگون و رشته‌های دانشگاهیِ گوناگون، و مشارکت آن در فرایند سیاست‌گذاری برای اشتغال دانشجویان است که می‌توان به طرح‌هایی اُمید بست که حداقلی از شرایط زیست معقول را برای دانشجویان تأمین می‌کنند. تصمیم‌هایی که دولت کارفرمایان به تنهایی می‌گیرد، تنها در جهت افزایش سود سرمایه است، و نه تضمین یک زندگیِ انسانی برای مردم.

* منظور از نرخ کلی تورم، تورم همه کالاها، حتی کالاهای غیرمصرفی، صنعتی و واسطه‌ای است. در نتیجه، ممکن است در حالی که تورم ۹ درصد اعلام می‌شود، تورم کالاهای مصرفی ۱۵ درصد باشد.

** برای مثال، اقدام دولت خاتمی در راستای خروج کارگاه‌های زیر ده نفر از شمول قانون کار.

گزارش کانون مدافعان حقوق بشر به گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در خصوص بازدید سفرای خارجی از زندان اوین /شیرین عبادی

در پی انتشار خبر بازدید پنجاه سفیر از کشورهای مختلف از زندان اوین، کانون مدافعان حقوق بشر در نامه‌ای به گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، توضیحاتی را برای کشف حقیقت و روشنگری بیان کرد.
کانون مدافعان حقوق بشر در نامه خود، با اشاره به اتفاقاتی که در روز بازدید سفرای کشورهای مختلف از زندان اوین رخ داده، از خانم جهانگیر خواسته است تا ضمن درج این مطلب در پرونده حقوق بشر دولت ایران، مراتب را به روش‌هاى ممکن به اطلاع دولت‌هایى که سفراى خود را روانه چنین بازدیدى کرده‌اند، برساند.
به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، متن نامه کانون مدافعان حقوق بشر به گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران که به امضای شیرین عبادی، رییس این کانون رسیده، به شرح زیر است:

سرکار خانم اسماء جهانگیر، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران؛

به استحضار مى‌رساند که روز چهارشنبه ۵ جولاى ۲۰۱۷ برابر با ۱۴ تیرماه ۱۳۹۶، پنجاه سفیر از کشورهاى مختلف، ظاهراً به قصد همکارى مشترک حقوقى- قضایی در ایران از زندان اوین در تهران بازدید کردند.
خبر این بازدید همزمان با اظهار نظر برخى از این سفرا در مصاحبه با تلویزیون رسمى ایران که با تحسین سیستم قضایى ایران در اداره زندان‌ها همراه بود، باعث حیرت بسیارى از ناظران اجتماعى و حقوق بشرى در ایران شد. از این رو کانون مدافعان حقوق بشر در پى کشف حقیقت، تصمیم به کنکاش در مورد این رخداد و نوشتن این نامه به حضرتعالى جهت روشنگرى شما، سایر فعالان حقوق بشر و نیز افکار عمومى گرفت.
آنچه در این روز روى داد به این شرح است:
ساعت هشت صبح روز چهارشنبه ۵ جولاى، مسئولان قضایى تعداد دست‌کم بیست زندانى سیاسى و مالى را از زندان اوین به بهانه اعزام به دادسرا و دادگاه، از بند ۴ این زندان خارج کردند. این زندانیان که بابت احضار ناگهانى به دادسرا و بدون آمادگى پیشین در حیرت بودند را سوار بر اتوبوس کرده، و آنها خیلى زود به جاى دادسرا از سلول‌هاى انفرادى در بند ۲-الف سر در مى‌آورند. غروب همین روز این زندانیان، به بندهایشان در زندان اوین بر مى‌گردند، بدون این که بدانند در فاصله این غیبت، ۵٠ سفیر از کشورهاى مختلف براى بازدید از زندان اوین، به این مکان اعزام شده‌اند.
درواقع زندان اوین در این روز از هر زندانى معترض یا منتقدى خالى شده و آنهایى که مانده بودند نیز یاراى بازگویى واقعیت را نداشتند. سؤال اینجاست که اگر زندان اوین مکانى مناسب و امن و استاندارد با مبانى حقوق بشر است، به چه علتى مسئولان زندان دست‌کم بیست زندانى که به شرایط موجود معترضند را از زندان بیرون مى‌برند تا کسى روایتى به جز نمایش دلخواه مسئولان قضایى را بازگو نکند.
به‌این ترتیب سفراى بازدیدکننده از زندان اوین، تنها از بخش محدودى از زندان که از جمعیت عادى زندان خلوت‌تر شده، دیدن کرده‌اند، بخشى که از پیش با پاکسازى زندانیانى که در برابر نقض حقوقشان ساکت نبودند، آماده پذیرش ایشان شده‌اند.
عجیب این است که سفراى محترم حتى از بند زنان سیاسى هم بازدید نکرده‌اند، در حالى که در آن روز ٢۴ زن زندانى سیاسى- عقیدتى در زندان بوده‌اند، از جمله نرگس محمدى- مدافع حقوق بشر-، نازنین زاغرى- زندانى دوتابعیتى ایرانى، انگلیسى- آزیتا رفیع‌زاده، آتنا دائمى که بدون شک سخنان قابل توجهى براى بازگو کردن به این سفرا داشتند.
و عجیب‌تر اینکه صدا و سیماى جمهورى اسلامى تنها چند ساعت بعد از این بازدید، با برخى سفراى بازدیدکننده مصاحبه و آن‌ را پخش کرده و در انتها خبرنگار سیما اعلام مى‌کند که این بازدید، سندى بر رد ادعاى مدافعان حقوق بشر است که همواره از شرایط بد و نامناسب زندان اوین و وجود سلول‌هاى انفرادى سخن گفته‌اند.
کانون مدافعان حقوق بشر به این وسیله از آن مقام محترم خواهشمند است که ضمن درج این مطلب در پرونده حقوق بشر دولت ایران، مراتب را به روش‌هاى ممکن به اطلاع دولت‌هایى که سفراى خود را روانه چنین بازدیدى کرده‌اند، برسانید.

شیرین عبادى
رئیس کانون مدافعان حقوق بشر
۷ جولای ۲۰۱۷ برابر با ۱۶ تیر

تجمع کارگران بازنشسته مجتمع «نیشکر هفت تپه» ، تجمع اهالی روستای اسلام‌آباد رفسنجان ، تجمع گروهی از کارگران کارخانه کاشی و سرامیک «آیدا سرام» و…

اخبار کارگری از دیگر سایتها – از لا به لای روزنامه ها ۱۵ تیر ۹۶

تجمع کارگران بازنشسته مجتمع «نیشکر هفت تپه» ، تجمع اهالی روستای اسلام‌آباد رفسنجان ، تجمع گروهی از کارگران کارخانه کاشی و سرامیک «آیدا سرام» و…

تجمع دوباره کارگران بازنشسته کشت و صنعت هفت‌تپه

روز گذشته گروهی از کارگران بازنشسته مجتمع «نیشکر هفت تپه» برای سومین بار مقابل ساختمان فرمانداری شوش دست به اعتراض صنفی زدند.

شماری از کارگران مجتمع نیشکر هفت‌تپه در تماس با خبرنگار ایلنا گفتند: حوالی ظهر روز گذشته، چهارشنبه/۱۴ تیرماه برای سومین بار در یک هفته جاری، حدود۲۰۰ نفر از همکاران بازنشسته برای رفع مشکلات بازنشستگی خود مقابل ساختمان فرمانداری شهرستان شوش تجمع کردند.

این تجمع در حالی حوالی ظهر دیروز اتفاق افتاده است که طی روز های دوازدهم وسیزدهم نیز کارگران بازنشسته نیشکر هفت تپه برای پیگیری مطالبات بازنشستگی خود مقابل ساختمان فرمانداری شوش تجمع کرده بودند.

از قرار معلوم ترک کار این کارگران طبق قانون از اسفند سال ۹۵صادر شده است اما به دلیل پرداخت نشدن هزینه بازنشستگی از سوی کارفرما از آن زمان تاکنون سازمان تامین اجتماعی برای این کارگران مستمری برقرار نکرده است و در نتیجه آنها هر چند روز یکبار دست به اعتراض صنفی می‌زنند.

 به نقل از کارگران بازنشسته مجتمع نیشکر هفت تپه گفته می‌شود تا این لحظه از جانب مدیریت بخش خصوصی مجتمع و مسئولان شهرستانی و استانی پاسخ مشخصی به خواسته‌های آنان داده نشده که در نتیجه آن اعتراض صنفی کارگران استمرار پیدا کرده است.

تجمع اعتراضی اهالی روستای اسلام‌آباد رفسنجان در پی قطعی ۱۵روزه آب

چهار‌شنبه ۱۴تیرماه۹۶ جمعی از مردم روستای اسلام‌آباد رفسنجان در اعتراض به قطعی ۱۵روزه آب در این منطقه و شرایط سختی که در آن به سر می‌برند؛ مقابل اداره آب و فاضلاب روستایی شهر رفسنجان تجمع کرده و خواستار رسیدگی به مشکل بی‌آبی در این منطقه شدند .

تجمع اعتراضی در شهرکرد

چهار‌شنبه ۱۴تیرماه۹۶ ۱۰۰نفر از کارگران جمع‌آوری کنندگان ضایعات در اعتراض به اقدام شهرداری در جمع آوری ضایعات و بیکارشدنشان مقابل استانداری در شهرکرد تجمع کردند.

تجمع اعتراضی گروهی از کارگران کارخانه کاشی و سرامیک «آیدا سرام»

گروهی از کارگران کارخانه کاشی و سرامیک آیدا سرام صبح روز سه شنبه ۱۳ تیرماه به دلیل تاخیر در پرداخت مطالباتشان در حداقل ۵ ماه گذشته در مقابل استانداری خراسان جنوبی تجمع کردند

تجمع اعتراضی کارگران اخراجی شهرداری خرمشهر مقابل سازمان منطقه آزاد اروند

صبح روز۱۴تیر،کارگران خدماتی اخراجی منطقه آزاد اروند شاغل در شهرداری خرمشهر دراعتراض به اخراج وبرای بازگشت بکارونیز عدم پرداخت۲ماه حقوق ،۴ماه حق بیمه وعیدی دست به تجمع مقابل این سازمان تجمع کردند.

یکی از این کارگران در گفتگو با خبرنگاران با بیان اینکه۷۰کارگر این سازمان سوم خرداد ۹۶ بدون هیچ دلیلی اخراج شدند از عدم رسیدگی مسئولان مربوطه اتقادکرد وخواستار انعکاس و پیگیری مشکلشان شد.

تجمع اعتراضی کارگران کارخانه لوله سازی آلپا نسبت به بلاتکلیفی معیشتی وشغلی مقابل ساختمان مرکزی سازمان منطقه آزاد اروند

صبح روزچهارشنبه۱۴تیر، کارگران کارخانه لوله سازی آلپا دراعتراض به عدم پرداخت یک سال حقوق و۴ماه حق بیمه واخراج از کار مقابل ساختمان مرکزی سازمان منطقه آزاد اروند،تجمع کردند.

بنا به گزارشات منتشره،۵۰ نفر از کارگران  کارخانه لوله سازی ‘ آلپا ‘ نیز روز چهارشنبه به دلیل آنچه مهیا نشدن شرایط ادامه کار در این شرکت می نامیدند، روبه روی ساختمان مرکزی سازمان منطقه آزاد اروند تجمع کردند.

کارگران معترض می گویند:علی رغم وجود بازار برای محصولات تولیدی شرکت وجود مواد اولیه و نیروی متخصص در این شرکت، به دلیل مشخص نبودن مدیریت، تولید شرکت به مدت ۲ هفته متوقف شده است.

یکی از کارگران گفت:کارکران کارخانه لوله سازی یک سال حقوق و چهار ماه بیمه از شرکت مطالبه دارند ولی کسی پاسخگوی مطالبات انها نیست.

وی افزود:بعد از مطالبه از شرکت متاسفانه همه ما اخراج شدیم در حالی که هر کدام از کارگران بیش از ۱۵ سال سابقه کاری دارند.

این کارگر گفت:متولیان اصلی این شرکت در خارج از کشور حضور دارند و نمایندگان آنها وکالت لازم برای کارهای اجرایی شرکت ندارند.

این کارگران از مسئولان سازمان منطقه آزاد اروند تعیین تکلیف شرکت و اعطای مجوز لازم به نمایندگان کارگران برای تولید و بازگشت به کار خود را خواستارند.

مطالبات کارگران کارخانه سپید نام زاگرس کماکان پرداخت نشده است!

تهدید کارگران معترض به اخراج از کار!

یکی از کارگران شرکت پلی‌اتیلن فاز ۲ قطب صنعتی شهرستان سامان گفت: اسفندماه سال گذشته مقداری پول هم به عنوان حقوق و هم به عنوان سنوات و عیدی به ما دادند و قرار بود بقیه ۱۵ ماهی که حقوق نگرفته‌ایم را تا آخر خرداد و یا تیرماه پرداخت کنند اما هنوز خبری از این حقوق نیست که نیست.

براساس گزارشاتی که امروز رسانه ای شد،وی گفت: مراجعه کردن به اداره کار هم فایده‌ای ندارد، دفعه قبل که مراجعه کردیم مگر جوابی گرفتیم غیر اینکه پیشنهاد اخراج ما را داد.

یکی دیگر از کارگران گفت: به رئیس شرکت که برای حقوقمان می‌گویم او می‌گوید باید “صبر ایوب داشته باشید اما برای کار کردن می‌گوید باید عجله کنید و مثل شیطان عجول باشد”، صبر ایوب تا کی؟! مگر من که اجاره‌نشین هستم صاحب خانه برای دریافت اجاره‌ خانه‌اش از من صبر ایوب دارد؟

وی ادامه داد: ما کارگران سرمای زمستان و گرمای تابستان برایمان فرق ندارد باید کارکنیم تا چرخ زندگیمان بچرخد و گره‌ای از مشکلاتمان باز شود و شرمنده خانوادیمان نباشیم.

یکی دیگر از کارگران نیز ادامه داد: تاکنون اقدامی که منجر شود ما به پولمان خود برسیم صورت نگرفته و قول خیلی کارها را در پی اعتراضاتی که داشته‌ایم داده بودند ولی تا به‌ حال هیچ خبری از وعده‌ها نیست

عدم پرداخت۴ماه حقوق کارگران و۲ماه حقوق کارمندان شهرداری مریوان!

۴ماه حقوق کارگران و۲ماه حقوق کارمندان شهرداری مریوان،پرداخت نشده است.

یکی از کارگران که نخواست نامی از وی برده شود،به یک منبع خبری محلی گفت: از اسفند سال گذشته تاکنون به مدت ۴ ماه حقوق دریافت نکردیم و با مشکلات مالی زیادی رو به رو هستیم.

وی افزود: کارگران بدلیل ترس از اخراج نمی توانند به وضع موجود اعتراض کنند.

فرزند یکی از کارگران زحمت کش شهرداری با ابراز ناراحتی از وضع موجود از رسانه ها خواست به فکر کارگرانی باشند که ۴ ماه حقوق دریافت نکرده اند.

یکی دیگراز کارگران شهرداری مریوان ضمن تأیید عدم پرداخت حقوق چهار ماه کارگران، گفت: کارگران عیدی و پاداش و همچنین اضافه کار هم دریافت نکرده اند.

به گفته یکی از کارمندان شهرداری علاوه بر پرداخت نشدن حقوق ۴ ماه کارگران شهرداری حقوق ۲ ماه کارمندان شهرداری نیز پرداخت نشده است.وی افزود: حقوق فروردین ماه کارمندان واریز شده اما حقوق اردیبهشت و خرداد ماه سالجاری آنها هنوز پرداخت نشده است .

گزارشی درباره وضعیت صیادان انزلی

حسین یکی از صیادانی است که ساخت و ساز در حاشیه ساحل بندر انزلی باعث شد تا از یک صیاد تعاونی به ماهیگیر آزاد تبدیل شود و نتواند از حقوق خود برخوردار باشد.

ساخت و سازهای صورت گرفته در حاشیه سواحل بندر انزلی موجب تغییر شرایط کاری بسیاری از صیادانی شده که پیش از این در قالب شرکت تعاونی‌‌ به ماهیگیری مشغول بوده‌اند. این گروه از ماهیگیران که تا چندی پیش از حق بیمه و مطالبات خاص خود برخوردار بوده‌اند امروز مجبور هستند به‌عنوان صیادان آزاد به دریا بزنند. این اتفاق مسیر زندگی ماهیگیران انزلی‌‌چی را تغییر داده و کار صید را با مخاطرات بیشتری همراه کرده است.

حسین جوانی ۳۵ ساله‌ است که حدود بیست سال ماهیگیری می‌کند. او در گفت‌وگو با ایلنا می‌گوید: چند سال پیش به صورت قانونی در شرکت تعاونی پَره (یک شرکت تعاونی‌ که با مشارکت ۵۰ تا ۱۰۰ صیاد شکل می‌گیرد. این شرکت‌ها در محلی تعیین شده تورهای ماهی‌گیری خود را پهن می‌کنند و به صورت دسته جمعی ماهیگیری می‌کنند.) مشغول به کار بودم ولی به دلیل ساخت موج شکن‌های جدید و مرزبندی دریا برای تردد کشتی‌ها مجبور شدیم محل پَره خود را ترک کنیم. در این پَره نزدیک به صد صیاد مشغول به کار بودند که اکنون یا منبع درآمد دیگری دارند یا به عنوان صیاد آزاد و غیرمجاز شناخته می‌شوند.

او ادامه می‌دهد: زمانی که هنوز پَره ما پابرجا بود همانند دیگر کارگران و کارمندان تحت پوشش بیمه بودیم و مطالبات خاص خودمان را داشتیم اما پنج سال پیش با ساخت‌وسازی که در ساحل انزلی رخ داد به نوعی از کار بیکار شدیم. حالا نه از بیمه خبری است و از مطالبات.

حسین در مورد سختی‌های صیادی می‌گوید: از سختی‌های کار در دریا که بگذریم مسائل حاشیه‌ای، مشکلات را سخت‌تر و طاقت فرساتر می‌کند. ما به عنوان صیادان آزاد برای اینکه بتوانیم ماهیگیری کنیم باید ۸ تا ۱۰ تور، ۷۰ هزار تومانی بخریم و در دریا پهن کنیم ولی هیچ ضمانتی وجود ندارد که این تورها تا صبح سرجایش باقی بماند.

او در پاسخ به این سوال که مگر چه بر سر تورهایتان می‌آید، گفت: چون ما صیاد آزاد هستیم برخی مواقع می‌آیند و تورهای ما را جمع می‌کنند. پس از آن مجبوریم برای اینکه گرسنه نمانیم برویم یک تور دیگر بخریم. تنها هزینه تور نیست، این تور برای آماده شدن وسیله‌های دیگری هم می‌خواهد که مجموعا هزینه‌های آن  به یک میلیون تومان می‌رسد. مگر ما چقدر درآمد داریم که باید سالی چند تور بخریم؟ بارها به آنها گفته‌ایم که اگر کار ما غیرمجاز است بگویید ولی پاسخی نمی‌شنویم.

حسین با اشاره به درآمد صیادان دریاچه کاسپین خاطرنشان کرد: دریا را نمی‌توان پیش‌بینی کرد، یک روز طوفانی است و یک روز بدون ماهی، به همین دلیل صیادان درآمد ثابتی ندارند. یک روز صبح می‌بینی تور پر از ماهی است و این‌بار می‌بینی که تور ماهی چندانی ندارد. البته جدا از بحث‌های مادی وقتی تور پر از ماهی است زندگی جذابیت بیشتری دارد.

وی در این مورد ادامه داد: پایان فصل ماهیگیری مبلغ زیادی باید بابت تور‌ها، سنگ (جهت سنگین کردن تورها تا به کف دریا بچسبد) و چوب پنبه پرداخت کنیم. به غیر از آن باید هزینه‌های کارگران و کرایه قایق موتوری را در نظر بگیریم. اگر این هزینه را کنار بگذارم می‌توانم بگویم که هر سال چیزی بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان از راه صیادی درآمد کسب می‌کنم.

این صیاد انزلی‌چی گفت: من و بسیاری از دوستانم از وقتی چشم‌مان را باز کردیم دریا و ماهی و تور را دیدیم و کار دیگری جز این بلد نیستیم. درآمد ماهیگیری تنها برای شش ماه من و خانواده‌ام کافی است. همه صیادان مجبوراند در ماه‌های دیگر سال هم کار کنم. من یک رستوران کوچک دارم که تابستان‌ها در آن کار می‌کنم ولی بسیاری از همکارانم در ماه‌های غیرصید به مشاغلی چون کارگری ساختمان، کارگری کشاورزی، دستفروشی و … مشغول هستند.

او اضافه کرد: با اینکه ما نسل به نسل در دریا ماهیگیری می‌کنیم و همه همشهری‌ها ما را با این حرفه می‌شناسند ولی گاهی با دیدن رفتار برخی با خودم می‌گویم که چرا با ما چنین رفتاری می‌کنند انگار کار صیادی  از اساس خلاف است.

حسین در پایان خاطرنشان می‌کند: به غیر از شرکت ما که به دلیل ساخت و ساز تعطیل شده است شرکت‌های دیگری به دلایلی چون نزدیکی به رودخانه و … کارشان به تعطیلی کشیده شده است. تا آنجا که من اطلاع دارم در پنج سال اخیر صیادان شش، هفت پره به سرنوشت ما دچار شده‌اند یعنی نزدیک به ۶۰۰ نفر. برخی مواقع به این فکر می‌کنم که نکند روزی بیاید که دیگر نگذارند در دریا ماهیگری کنیم. شاید آن روز زیاد دور نباشد.

حنفی رستاندی، رئیس اتحادیه کارکنان کشتیرانی اندونزی فوت کرد

حنفی روستاندی که یکی از فعالان حقوق کارگری در سطح بین المللی بود، در سال ۱۳۷۶ که اوج فعالیت های سندیکائی مستقل در ایران بود، از جانب اتحادیه های کارگری به ایران آمد و تلاش کرد تا با فعالان کارگری زندانی ملاقات کند که موفق نشد.

 او در جلسه با حضور فعالان کارگری و سندیکائی ایران شرکت کرد. در این جلسه مشکلات ایجاد تشکل های مستقل کارگری در ایران مورد بررسی قرار گرفت و وی به عنوان نماینده اتحادیه های بین اللملی، این مشکلات را به نهادهای بین المللی منتقل کرد. سفر او در آن شرایط قوت قلبی برای فعالان کارگری در ایران بود.

فوت این فعال کارگری را به اتحادیه ها و تشکلهای کارگری مستقل در سراسر جهان تسلیت میگوئیم.

رسانه‌ها ازخرید و فروش نوزاد در برخی بیمارستانهای جنوب و مرکز شهر تهران پس از به دنیا آمدن با دریافت ۱۰۰تا ۲۰۰هزار تومان خبر دادند.

فاطمه دانشورعضو شورای شهر تهران روز ۱۴تیر ۹۶با اعتراف به این پدیده زشت که در میهنمان رواج پیدا کرده است، گفت: ”خرید و فروش این بچه‌ها هم‌اکنون در اطراف چند بیمارستان انجام می‌شود که البته این نکته حائز اهمیت است که مسئولان بیمارستان هیچ تقصیری در این زمینه ندارند“.

خرید و فروش نوزادان بی‌تردید یکی از سیاهترین برگهای کارنامه ها می‌باشد.

طی روزهای اخیر خبر فروش کودکان و نوزادان، به سرعت به یک خبر جنجالی در برخی محافل خبری تبدیل شد. پس از پخش سخنان شهیندخت مولاوردی مشاور روحانی درباره فروش و حتی پیش فروش نوزدانی که هنوز به دنیا نیامده‌اند، خبرهای پیشین در همین باره مجدداً راهی صفحات روزنامه‌ها و رسانه‌ها شد تا از آن بهره‌برداری باندی کنند.

روزنامه  آرمان روز سوم تیر ۹۶نوشت: ”فروش نوزادان توسط پدر و مادر به‌دلیل فقر مادی همیشه در کشور وجود داشته است، اما، سال گذشته فاطمه دانشور، رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران‌ جزئیاتی تکان‌دهنده از رواج خرید و فروش کودکان را فاش کرد و گفت: گزارشات نشان می‌دهد خانم‌های کارتن خواب و زنان روسپی به هنگام زایمان به برخی از بیمارستانهای جنوب و مرکز شهر مراجعه می‌کنند و پس از به دنیا آمدن نوزاد با دریافت ۱۰۰تا ۲۰۰هزار تومان بچه خود را می‌فروشند و اکثر نوزادان متولد شده مبتلا به HIV هستند“.

دو سال پیش نیز ماجرای فروش نوزادان که یکی از مراکز مهم آن دروازه غار می‌باشد، برای مدتی نقل محافل خبری شد تا جاییکه رسانه‌های خارجی نیز شروع به تهیه و پخش گزارش از آن نمودند اما پس از گذشتن موج، دوباره همه چیز به‌حالت عادی برگشت و بازار خرید و فروش نوزاد و جنین کماکان به‌کار خود ادامه داد.

در همین مورد شهیندخت مولاوردی، درباره فروش نوزادان توسط مادران با بیان این‌که امروز شاهد فروش نوزادان در شکم مادر و پیش از تولد هستیم، گفت: ”آماری از تعداد این نوزادان نداریم، اما آن‌ قدرتعداد آن زیاد بوده که تبدیل به یک خبر شده است“.

کارکنان شهرداری زیدآباد در شهرداری را قفل زدند

سه‌شنبه شب۱۳تیرماه۹۶ جمعی از مردم رشت در اعتراض به قطع و نوسانات مکرر برق مقابل ساختمان امور مشترکین توزیع برق منطقه ۴ خیابان مقابل بقعه دانای علی رشت تجمع کردند و خواهان حل این مشکل شدند.

خبرنگار گیلانی محکوم به حبس و شلاق به دادگاه تجدیدنظر می رود

آرش شعاع شرق، خبرنگار ۲۴ ساله گیلانی، به شلاق و حبس محکوم شده است. آقای شعاع شرق که مسئولیت سایت «گیلان نو» را به عهده دارد با شکایت «دادستان رشت، شکایت نماینده رشت در مجلس، یکی از مدیران کل استانداری گیلان و شهرداری رشت» طی جلسات جداگانه محاکمه و به ۳ماه حبس تعلیقی، ۴۷ضربه شلاق، ۱۹میلیون ریال جریمه و ممنوعیت از فعالیت رسانه ای محکوم شده است. این فعال مطبوعاتی بزودی در دادگاه تجدیدنظر خود حاضر خواهد شد

مدیر عامل مخابرات آذربایجان غربی  : باعدم پرداخت حقوق کارگران توسط پیمانکاران به شدت برخورد خواهیم کرد/درمقایسه با دیگر استانها که ۷ماه حقوق نداده اند عملکرد ما بهتر است

بهمن اسماعیل زاده مدیر عامل شرکت مخابرات استان آذربایجان غربی در گفت و گو با سرویس اقتصادی باریش نیوز در خصوص خبرهای منتشر شده مبنی بر عدم پرداخت حقوق کارکنان مخابرات اظهار داشت: تمامی کارکنان رسمی شرکت مخابرات حق و حقوق خود را دریافت نموده اند و یک مورد وجود داشت که گفته می شد حقوق آن ها پرداخت نشده است است در صورتی که قبل از عید فطر تمام پول و حقوق به پیمانکارها پرداخت گردیده و در حال حاضر نیز در حال پیگیری عدم پرداخت حق و حقوق کارگران توسط یکی از پیمانکاران هستیم و به شدت با وی برخورد خواهیم کرد.

وی ادامه داد: حقوق کارگران توسط پیمانکاران پرداخت می شود و تنها پرداخت حقوق کارکنان رسمی مستقیما توسط شرکت مخابرات پرداخت می شود و بایستی حق و حقوق تمامی کارگران پیمانکاری نیز پرداخت می شد.

مدیر عامل شرکت مخابرات استان آذربایجان غربی تصریح کرد: اگر به عملکرد شرکت های مخابرات دیگر استان ها توجه داشته باشیم بدست می آوریم که بیش از ۷ ماه است حقوق پرداخت نکرده اند و در مقایسه با آن ها شرکت مخابرات آذربایجان غربی عملکرد بسیار بهتری داشته است.

ایلام بیکارترین منطقه کشور شناخته شد

ایلام بیکارترین منطقه کشور شناخته شد، و این زنگ خطری است برای همه جوانان و تحصیلکرده‌های بیکار در این استان محروم.

بنا‌ به گزارش منتشر شده در یک سایت دولتی در روز ۱۳تیر ۹۶: بیکاری و مشکلات ناشی از آن و به تبع آن فقر اقتصادی یکی از مهمترین علل و انگیزه‌های ارتکاب جرایم در کشور است، افزایش تحصیلکرده‌های بیکار این احتمال را به وجود آورده که درصد بالایی از این افراد برای رهایی از فشارهای ناشی از مشکلات اقتصادی به ارتکاب جرایم روی بیاورند».

جمعیت عظیمی از جوانان استان ایلام و نیز شهرستان آبدانان فارغ‌التحصیل شده‌اند و مدارک کاردانی، کارشناسی و بعضی هم کارشناسی ارشد و دکترا را از دانشگاههای آموزش عالی و معتبر اخذ کرده اما بدون شغل سرگردان مانده‌اند..

بیکاری فارغ‌التحصیلان ایلام

به‌دلیل بی‌کفایتی مسیولین تعداد قابل توجهی از فارغ‌التحصیلان این شهرستان در رشته‌های مختلف دانشگاهی نیز در رستورانها و هتل‌های شهرهایی بزرگ هم‌چون تهران و با شرایط نسبتاً سخت مشغول کار شده‌اند تا شاید بتوانند از این راه برای خود و خانواده چیزی به‌دست بیاورند.

یکی از فارغ‌التحصیلان مقطع کارشناسی می‌گوید: چند سال است که بیش از ۲۰بار در آزمونهای استخدامی شرکت کرده و در این راه هزینه‌های زیادی متحمل می‌شوم و حتی نمره قبولی را کسب می‌کنم ولی در مرحله آخر و حتی بعد از کسب نمره قبولی مصاحبه، به دلایلی امکان ورود به سازمانها را نمی‌یابیم

وی افزود: متأسفانه میزان نفرات پذیرش شده در استخدامی‌های دولتی در سطح استان و شهرستان بسیار پایین است که شرایط پذیرش و قبول برای ما بسیار سخت است.

برخی از این جوانان تحصیلکرده و بیکار به کارهای پاره وقت و بعضاً کشاورزی و دامداری و بعضی هم به کارهای آزاد روی آورده و بسیاری از آنها همان‌طور بیکار مانده‌اند ولی برخی از آنها مهاجرت از شهرستان را بر هر چیزی ترجیح می‌دهند تا در شهرها و مناطق دور افتاده کشور شغل و کسب و کاری مهیا کنند و سربار خانواده نشوند.

تجمع  و درخواست اهالی روستای گراوه تازه آباد و اسماعیل 

در یک تجمع اعتراضی جمعی از اهالی روستای گراوه تازه آباد و اسماعیل،  به علت بی نصیب ماندن و حذف شدن اراضی کشاورزی از سیستم قطره بارانی پایین دست سد مخزنی زاگرس و سامانه گرمسیری از مسیولین مربوطه.اعتراض خود را بیان کرده و خواستار وصل مجدد  اراضی به سیستم آبیاری قطره ای شدند

تجمع کشاورزان شهرستان رباط کریم

روز ۱۴/۴/۹۶ جمعی از کشاورزان زحمتکش شهرستان رباط کریم در یک تجمع اعتراضی جهت تحقق حقابه کانال محمدیه و مخالفت با برداشتهای غیر مجاز از آب کانال در برابر استانداری تهران شرکت کرده و اعتراض خود را به این وضعیت ابراز داشتند

«مردانه شدن» بازار اشتغال/خروج سالانه ۶۰هزار زن از بازار کار

  طبق نتایج آمارگیری نیروی کار، نرخ مشارکت اقتصادی و نرخ بیکاری زنان به ترتیب از ۱۷ درصد و ۱۷.۱ درصد در سال ۱۳۸۴ به ۱۳.۳ درصد و ۱۹.۴ درصد در سال ۱۳۹۴ رسیده است که نشان از افزایش شکاف جنسیتی و کاهش شانس زنان برای حضور در بازار کار ایران طی سالهای اخیر دارد. از طرفی نتایج بیانگر این نکته است که علیرغم کاهش میزان مشارکت اقتصادی زنان، مشاغل زنان به ویژه زنان دارای تحصیلات عالی کیفی تر و تخصصی تر شده است.

با بررسی روند اشتغال زنان طی ۱۰ ساله ۸۴ تا ۹۴ می‌توان به این نتیجه رسید که در کنار برخی عوامل نظیر مسائل فرهنگی، دستمزد پائین‌تر زنان نسبت به مردان، مردانه بودن برخی مشاغل، مسئولیت‌های خانه و فرزندآوری و … سایر موارد چون پرداخت یارانه ها که به نوعی موجب جبران بخشی از هزینه‌های زندگی به ویژه در مناطق روستایی شده است و همچنین کاهش تمایل کارفرمایان در خصوص به کارگیری زنان به دلیل تصویب برخی قوانین و مقررات حمایتی از زنان شاغل (مانند افزاش مدت زمان مرخصی زایمان) در کاهش نرخ مشاکرت اقتصادی و افزایش نرخ بیکاری زنان طی این سالها بی تأثیر نبوده است.

مار بیانگر این موضوع است که در برابر افزایش ۱۱.۱ درصدی شاغلان مرد در سال ۱۳۹۴ نسبت به سال ۱۳۸۴، تعداد شاغلان زن با کاهش ۱۲.۶ درصد مواجه بوده است. در سال ۱۳۸۴ نزدیک به ۴ میلیون نفر از شاغلان، زن بوده اند که این تعداد در سال ۱۳۹۴ به حدود سه میلیون و چهارصد هزار نفر رسیده است. یعنی تقریباً حدود ۶۰۰ هزار نفر از زنان شاغل طی این دوره زمانی کاسته شده است. به عبارت دیگر می توان گفت طی این دوره به طور متوسط در هر سال، نزدیک به پنجاه هزار زن از بازار کار خارج شده اند.

با نگاهی به نسبت جنسی اشتغال طی سالهای مذکور می‌توان گفت این نسبت روند افزایشی داشته به طوری که از ۴۲۰ مرد شاغل در مقابل ۱۰۰ زن شاغل در سال ۱۳۸۴ به ۵۳۴ مرد شاغل در مقابل ۱۰۰ زن شاغل در سال ۱۳۹۴ رسیده است. همچنین نسبت جنسی بیکاری طی این سالها تقریباً بدون تغییر بوده است و ۲۲۶ مرد بیکار در مقابل ۱۰۰ زن بیکار وجود داشته است. بدین ترتیب می توان گفت که با پدیده مردانه شدن اشتغال و زنانه شدن بیکاری مواجه شده ایم.

 منبع  : اتحادیه آزاد کارگران ایران


به مطالبات زنان کارگر بی‌توجه بوده‌ایم / گفتگو با مریم رحمانی از چهره‌های فعال درحوزه‌ی زنان

سپیده جدیری

مریم رحمانی از چهره‌های فعال در حوزه‌ی زنان است که به رغم تمام موانع برای فعالیت در این حوزه در ایران، همچنان ثابت قدم به کار خود ادامه می‌دهد. ادامه خواندن Continue reading

تجمع و راهپیمایی کارگران در اراک، مشهد و شوش

کارگران امروز (سه‌شنبه ۱۳تیر) در اراک، مشهد و شوش تجمع و راهپیمایی کردند. در اراک حدود ۹۰۰ کارگر کارخانه ماشین سازی هپکو اراک، دیروز و امروز در اعتراض به عملی نشدن وعده کارفرما مبنی بر پرداخت مطالبات معوقه، دور جدید اجتماعات خود را آغاز کردند.

به گفته کارگران از۱۳ خرداد ماه، سازمان خصوصی‌سازی مدیریت این واحد صنعتی را به شرکت هیدرو اطلس واگذار کرده  است  که یکی از تعهدات این واگذاری برعهده گرفتن مسئولیت پرداخت ۴ ونیم  ماهه مزد کارگران بود که هنوز محقق نشده است.

کارگران همچنین می‌گویند کارفرمای جدید توان مالی کافی برای پرداخت مطالبات معوقه کارگران را ندارد. این در حالیست که مسئولان اهلیت مالی  شرکت هیدرو اطلس را  به عنوان خریدار جدید هپکو تضمین کرده بودند.

در گوشه دیگری از شهر اراک هم کارگران اخراجی آذر آب اراک برای بازگشت به کار و دریافت مطالبات خود تجمع کردند. با گذشت ۴۳ روز از اخراج ۲۲ نفر از کارگران پیمانی آذر آب اراک، تحت مسئولیت شرکت شرکت میثاق  صنعت مرکزی همچنان مطالبات آنها پرداخت نشده است.

به گفته این کارگران کارفرما علت این اخراج ها را نبود نیاز عنوان کرده که با شکایت اخراج شدگان به اداره کار تا به امروز رای اداره کار برای بازگشت به کار صادر نشده است.

کارگران اخراجی  نه تحت پوشش بیمه بیکاریند و نه از کارفرمای کارخانه  حقوقی دریافت می‌کنند با این حال مطالبات معوقه هر یک از این کارگران از کارفرما  ۳ماه مزد معوقه، ۷ ماه حق بن پرداخت نشده است.

همچنین ۴۰۰تن از کارگران کارخانه رینگ‌سازی مشهد هم امروز با تجمع مقابل دفتر نهاد صنفی این کارخانه خواستار پرداخت مطالبات صنفی خود شدند.

کارگران کارخانه رینگ سازی  می‌گویند علاوه بر تاخیر ۱۵ روزه‌ای که اکنون در پرداخت دستمزد خردادماه آنها ایجاد شده است بابت کاهش یا توقف برخی مزایای مزدی دیگر از جمله حق افزایش تولید، بهره‌برداری و کمک‌های غیرنقدی که در سال‌های گذشته به آنها پرداخت می‌شد، طلبکارند.

گروهی از کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه هم  دیروز و امروز با تجمع مقابل ساختمان فرمانداری شهرستان شوش، رفع مشکلات بازنشستگی خود را خواستار شدند.

۱۳ روز قبل قائم مقام مدیر عامل مجتمع نی شکر هفت تپه وعده برطرف شدن مشکل بازنشستگی ۳۴۱ نفر از کارگران این مجتمع را داده‌بود. این کارگران می‌گویند که در این فاصله زمانی هنوز سازمان تامین اجتماعی با درخواست بازنشستگی آنها مخالفت می‌کند و در نتیجه مشکل همچنان باقی‌است.

 

عفو بین‌الملل خواستار رسیدگی به بازداشت‌شدگان درگیری سنندج شد

سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای نسبت به وضعیت بازداشت‌شدگان درگیری سپاه پاسداران با چهارتن از اعضای حزب کومله کردستان ایران ابراز نگرانی کرد.

عفو بین‌الملل جمعه، ۳۰ ژوئن با انتشار بیانیه‌ای خواستار شفاف‌شدن وضعیت رامین حسین‌پناهی، عضو بازداشت‌شده کومله شد و بازداشت چهار تن از آشنایان خانوادگی او را مصداق «ناپدیدشدن اجباری» خواند.

دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کومله کردستان ایران شنبه، سوم تیر در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که «جمعی از پیشمرگان و فعالان تشکیلاتی مخفی حزب» روز پیش از آن، جمعه دوم تیرماه هدف حمله نیروهای امنیتی ایران در سنندج قرار گرفتند و سه تن از آنها در این درگیری جان باختند. حزب کومله کردستان ایران نام جان‌باختگان را«صباح حسین پناهی»، «حامد سیف پناهی» و «بهزاد نوری»  اعلام کرد.

بعدتر مشخص شد که چهار عضو این حزب در درگیری حضور داشته اند و رامین حسین‌پناهی پس از مجروحیت بر اثر اصابت سه گلوله از ناحیه کمر و پا بازداشت شده.

به گزارش وب‌سایت خبری «هرانا»، وابسته به فعالان حقوق بشر در ایران، نیروهای امنیتی این کشور پس از درگیری به خانه پدری رامین حسین‌پناهی در روستای قره‌چای سنندج هجوم بردند و افشین حسین‌پناهی، برادر او را بازداشت کردند. سه تن دیگر از اعضای خانواده حسین‌پناهی نیز در حملات دیگر نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

عفو بین‌الملل نسبت به این بازداشت‌ها اعتراض کرده و آنها را توام با خشونت توصیف کرده است.

بنابر گزارش‌ها، خانه پدری حسین‌پناهی هنوز در محاصره نیروهای امنیتی است.

خانواده رامین حسین‌پناهی از وضعیت او اطلاعی در دست ندارند. به گزارش هرانا، این بازداشتی زخمی برای مدت کوتاهی در بیمارستانی در سنندج بستری بوده و سپس بنا بر گزارش‌های تأییدنشده، جایی در خارج از استان کردستان «رویت شده است».

اعتصاب و اعتراضات متحدانه نیروهای شرکتی مخابرات مشهد با کشیده شدن به دیگر استانها ابعادی سراسری به خود گرفت

اتحادیه آزاد کارگران ایران: در چهاردهمین روز اعتصاب متحدانه پرسنل شبکه کابل هوائی و زمینی مشهد و ایستادگی آنان بر سر خواستهایشان، ادامه خواندن Continue reading