بیانیه فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری به مناسبت اول ماه مه، روز جهانی کارگر

ما مبارزه‌مان را سازماندهی میکنیم: علیه وحشیگری امپریالیست‌ها برای نیازهای روز مردم و جوانان؛ برای جهانی عاری از جنگ و استثمار!
اول ماه مه ۱۳۹۶ به همه کارگران جهان مبارک
«اگر شما فکر می‌کنید با دار زدن ما، می‌توانید جنش کارگری را باطل اعلام کنید- جنبش میلیون‌ها انسان سرکوب شده، میلیون‌ها کارگر که در فقر و تنگدستی زندگی می‌کنند، بردگان مزدی منتظر صدقه – اگر این نظر شماست، پس ما را دار بزنید! اینجا شما یک جرقه را خاموش می‌کنید، اما در همه جا، پس و پیش و در پهنه گیتی، شعله‌های آتش زبانه خواهد کشید. آتشی سهمگین که یارای خاموشی آنرا ندارید.» آگوست اسپایس ۳۱ ساله، یکی از رهبران کارگری که در شهر شیکاگو امریکا در ۲۰ آگوست ۱۸۸۶ به دار آویخته شد.
فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری به مناسبت روز جهانی کارگر، اول ماه ۲۰۱۷۷، به تمامی کارگران جهان که در صفوف سندیکاها برای تامین نیازهای خویش مبارزه و تلاش می‌کنند، درودهای رزمجویانه می‌فرستد.
اول ماه مه یک نقطه عطف در مبارزات کارگران جهان از سال ۱۸۸۶۶- که خواست‌های کارگران مهاجر شیکاگو مطرح شد است که تا به امروز ادامه دارد. مبارزات آنان هنوز ادامه دارد و به شکل مبارزه برای داشتن یک کار پایدار، تامین اجتماعی، بهداشت و تحصیل رایگان، زندگی آبرومندانه ادامه دارد. آنزمان کارگران مهاجر شیکاگو، که برای کار به امریکا رفته بودند، در صف اول مبارزات طبقه کارگر ایستادند، امروز نیز میلیون‌ها کارگر مهاجر می‌توانند مبارزات خود را علیه وحشیگری سرمایه‌داری و با شرکت موثر و رزمجویانه در اتحادیه‌ها ادامه دهند.
سال جدید با جدال‌های درونی امپریالیست‌ها شروع گردیده است، که خود منجر به تشدید استثمار توده مردم و افزایش خطر یک جنگ همه‌گیر شده است. حوادث جاری در افریقا، خاورمیانه، آسیا و اروپا، تهاجم سرمایه‌داری به جنبش کارگری را اثبات کرده است و هزاران نفر را- برای گریز از مناطق جنگی، وادار به مهاجرت نموده است و درعین حال اتحادیه اروپا و دولت‌های اروپایی تظاهر به کمک به نجات جان پناهندگان می‌کنند!.
کارگران در تمامی نقاط جهان نگران تحریکات دولت امریکا، اتحادیه اروپا و متحدانشان – که در صدد تصاحب بازارهای جدیدی برای غارت‌اند، هستند. آنان در حال حاضرمشغول بمباران و کشتار مردم سوریه و فلسطین، اعمال فشار به مردم ونزوئلا – برای راه اندازی یک جنگ داخلی- تهدید بکارگیری بمب اتمی در شبه جزیره کره هستند. آنها بزرگترین بمب غیر هسته‌ای را روی سر مردم افغانستان انداختند. اینان همان امپریالیست‌هایی هستند که از حکومت فاشیستی اوکراین حمایت و با آن همکاری می‌کنند، همان‌هایی هستند که از سیاست‌های اسراییل در خاورمیانه حمایت می‌کنند.
این جدال‌های داخلی بین امپریالیستی اوضاع مالی کارگران و بازنشستگان را حتی بدتر کرده است. منجر به کاهش عمومی دستمزدها و حقوق بازنشستگی، خصوصی سازی تامین اجتماعی، بهداشت و تحصیل عمومی، افزایش بیکاری، کار «سیاه» و محدویت آزادی عمل اتحادیه‌ها گردیده است. با این تصویر عمومی طبقه کارگر و توده مردم اول ماه می ۲۰۱۷ را زرمجویانه جشن خواهند گرفت.
فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری از همه همکاران و دوستانش در اقصا نقاط جهان می‌خواهد که روز جهانی کارگر را به هر طریق ممکن بزرگ داشته و با صدای متحد فریاد بزنند:
«ما مبارزات خود را علیه وحشیگری امپریالیست‌ها و برای تامین نیازهای امروزین توده مردم و جوانان و جهانی عاری از استثمار و جنگ، سازماندهی خواهیم کرد»
فدراسیون با ۹۲۲ میلیون کارگر عضو از هر قاره‌ای، همبستگی بین‌المللی خود را با مردم قهرمان کوبا- که مهماندار جلسه رهبری فدراسیون به تاریخ ۳ تا ۵ می خواهد بود – و نیز با کارگران جهان که علیه تشبثات امپریالیست مبارزه می‌کنند، اعلام می‌نماییم.
در ۲۰۱۷ بعد از کنگره ۱۷۷ اتحادیه‌های جهانی، فدراسیون با اعضا و نیروهای نوین و همکاران جدید خود و مهمتر از همه با قطعنامه‌های تصویبی قوی‌تر شده است.
همچنین ما در هر کشور و قاره‌ای برای رهایی طبقه کارگر، مبارزه برای تحصیل حقوق و نیازهای خود وعلیه سیستم استثمارگر که باعث فقر، جنگ و پناهندگی می‌شود، اقدامات مشترکی را سازماندهی خواهیم کرد.
دشمنان مردم شکست ناپذیر نیستند
این مبارزات تودهٔ مردم است که شکست ناپذیر است.
دبیر خانۀ فدراسیون جهانی سندیکاهای کارگری
۱۳۹۶/۰۲/۰۷
اول ماه مه  ۲۰۱۷

منبع : اتحاد کارگر etehdkargar .org

فرخنده است اول ماه مه؛ روز جهانی کارگر / کانون نویسندگان ایران

اول ماه مه روز جهانی کارگر روز جشن و جلوه‌‌گری پرشمارترین طبقه‌ی اجتماعی است که گرچه سازندگان ثروت های جهانند، خود اما بی بهره‌ترینند. ادامه خواندن Continue reading

اول ماه مه، روز رزم ماست / گفتگوی سایت اتحاد کارگری با محمود صالحی

به روال هر ساله و چند ماه به آخر سال، محاسبه افزایش حداقل حقوق کارگران، به موضوع اصلی اخبار و هم چنین به مباحثات گرم فعالین کارگری تبدیل می شود. ادامه خواندن Continue reading

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی به مناسبت روز جهانی کارگر

ما جمعی از زندانیان سیاسی در آستانه روز جهانی کارگر، بعنوان کسانی که نمونه ای از محاکمات ناعادلانه و صدور احکام امنیتی بخاطر مبارزاتمان در دفاع از انسانها در زندانیم و بعضا سالهاست که در بازداشت بسر میبریم، با اعلام خواستهای فوری مان به استقبال روز جهانی کارگر میرویم و میخواهیم که صدای اعتراضمان را به گوش همه مردم و جهانیان برسانم.
البته این صدای اعتراض ما تنها نیست. این صدای اعتراض همه کسانی است که در زندانند. این صدای اعتراض همه کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی است که بخاطر اعتراضاتشان، به دستمزدهای زیر خط فقر، به فقر و فلاکت و بی تامینی، به تبعیض و نابرابری، به بی حقوقی و نداشتن حق تشکل، حق اعتصاب و آزادی های پایه ای و… تحت عنوان اقدام علیه امنیت ملی و عناوینی از این دست تحت پیگرد قرار میگیرند. دستگیر و زندانی میشوند و با احکام زندانی طولانی بهترین سالهای زندگی شان را در بند بسر میبرند.
اعتراض ما زندانیان سیاسی به همه این بیحقوقی است. به سیستم ظالمانه دستگاه قضایی است. به سرکوب اعتراضات ما مردم تحت بهانه های امنیتی و محرومیت از پایه ای ترین آزادی ها در سطح جامعه است. میدانیم که مثل هر سال تشکلهای کارگری، فعالین کارگری و اکتیویست های اجتمای بیانیه ها و قطعنامه های فراگیر خود را میدهند. بیانیه هایی که خواستهای مشترکی آنها را به هم پیوند میدهد و بدون شک خواستهای ما زندانیان سیاسی را هم نمایندگی میکند. از همین رو ما زندانیان سیاسی در زندان رجایی شهر، علاوه بر دیگر قطعنامه های کارگری به مناسبت روز جهانی کارگر که فریاد اعتراض هم طبقه ای های ما را علیه فقر، علیه تبعیض، علیه نابرابری و برای یک زندگی انسانی است و بدون شک امضای ما را نیز همراه دارد، امسال تصمیم گرفتم که با خواست آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و خواستهای فوری مان که در زیر بر شمرده ایم به استقبال اول مه، روز جهانی کارگر برویم و صدای اعتراضمان را بلند کنیم.
آزادی های پایه ای سیاسی ما مردم را میگیرند. ما را از حق تشکل، حق اعتصاب، حق تجمع، حق آزادی بیان و دیگر حقوق پایه ای مان محروم میکنند، تا بتوانند اعتراضاتمان را علیه فقر و استثمار و بیعدالتی و برای داشتن یک زندگی شایسته انسان، عقب بزنند. و وقتی هم اعتراض میکنیم و حق و حقوقمان را میخواهیم، با انگ امنیتی مورد تهدید و پیگرد قرار میگیریم و دستگیر و زندانی میشویم. ما با تاکید بر حقوق پایه ای چون حق تشکل، حق اعتصاب، حق تجمع، حق آزادی بیان و آزادی های پایه ای جامعه اعتراض و مبارزه علیه فقر و فلاکت و در دفاع از حرمت و کرامت انسانی را حق بدون قید و شرط همه مردم میدانیم.
ما از همگان میخواهیم که صدای ما را همگانی کنند و از خواستهایمان حمایت کنند. خواستهای فوری ما به قرار زیر است:
١-ما خواستار اعاده دادرسی و باطل شدن پرونده های امنیتی تشکیل شده برای خودمان و تمامی کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی هستیم.
٢- ما احکام صادر شده زندان برای خودمان و تمامی زندانیان سیاسی را از مصادیق بارز امنیتی کردن مبارزات مردم علیه فقر و فلاکت و برای داشتن یک زندگی شایسته انسان میدانیم و خواستار لغو فوری این احکام هستیم.
٣- ما خواستار پایان دادن به تهدید، فشار، پیگرد و دستگیری فعالین اجتماعی بخاطر مبارزات برحقشان در دفاع از زندگی و معیشت خود تحت عناوین امنیتی چون “اخلال در نظم و امنیت ملی” هستیم. امنیتی کردن مبارزات کارگران، معلمان و فعالین اجتماعی باید خاتمه یابد. تشکل، تجمع، اعتصاب، آزادی بیان حقوق پایه ای ماست.
۴- ما خواستار پایان دادن به محاکمات ناعادلانه که هیچ تطابقی با موازین بین المللی ندارد هستیم. دادگاهها در همه جا باید علنی، با حضور هیات منصفه و حق داشتن وکیل باشد. و اینها فقط یک حداقل است. جرم ما دفاع از حقوق انسانهاست و اگر اینها جرم است، با کمال میل برای حضور در یک دادگاه علنی در برابر مردم و با حضور هیات منصفه و داشتن حق وکیل آماده ایم.
و در اخر به عنوان یک خواست اضطراری، ما خواستار پایان دادن به وضع نابسامان زندانها، قرار گرفتن تمامی زندانیان بیمار تحت درمان، حق برخورداری از مرخصی و دیدار خانواده و پایان دادن به فشارهای روحی و جسمی در زندانها هستیم.
ما خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و لغو مجازات اعدام هستیم.
ما انتظار بیشترین حمایت از این خواستها را از شما کارگران، معلمان، مردم معترض و همه نهادهای کارگری در سراسر جهان را داریم.

سعید ماسوری، بهنام ابراهیم زاده، حسن صادقی، ابراهیم فیروزی، رضا اکبری منفرد، امیر امیرقلی پور، جواد فولادوند، مهدی فراهی شاندیز، شاهین ذوقی تبار، محمد اکرمی، مهدی امیری، عباس توکلی، علیرضا ناصری، رضا کاهه، امیر حسن وندسیار، اسد محمدی، محسن قندهاری.

اردیبهشت ٩۶

فقر و گرسنگی، عیدی حکومت اسلامی به کارگران وزحمتکشان میهنمان/ کمیسیون کارگری سازمان اتحاد فداییان خلق ایران

سرانجام با پایان اسفند ماه وطی یک نمایش خیمه شب بازی «شورای عالی کار»، میزان افزایش حداقل دستمزد برای سال  ۱۳۹۶را اعلام نمود. ادامه خواندن Continue reading

پیام اتحادیه آزاد کارگران ایران به مناسبت فرا رسیدن سال ۱۳۹۶

بار دیگر سر سبزی و طراوت در حال سر برآوردن از واپسین روزهای زمستان است و مام طبیعت آغوش خود را برای زایشی نو باز کرده است تا نوید بخش آغازی برای زندگی و حیات در پهنه زمین باشد. اما سهم ما کارگران از این تولد عظیم و شکوهمند چیزی جز  فقر و فلاکت، عدم پرداخت مزد و اخراج سازیهای خانمان برانداز تا واپسین روزهای سال نبوده است و شادی چند روزه ی  بودن در کنار خانواده به مناسبت ایام نوروز چیزی است که به سرعت سپری و در پس آن کوهی از رنج و محنت تا پایان سالی دیگر همراه مان خواهد شد.
با این حال و علیرغم این چرخه ضد انسانی حاکم بر زندگی ما کارگران، امید به برپائی دنیایی بهتر و مبارزه برای رهائی از ستم، آن چیزی است که به ما انگیزه ای بالا برای زندگی و بودن می بخشد و ما با این امید، امسال نیز همچون سالهای گذشته قدم در سال نو خواهیم گذاشت و مبارزات بی وقفه ای را که تا واپسین روزهای سال گذشته در جای جای کشور ادامه دادیم با اتحاد و قدرت عمل بیشتری از سر خواهیم گرفت.
هر چند  در سال ۱۳۹۵ توام با تحمیل فقر و فلاکت بیشتر، سرکوب اعتراضات حق طلبانه کارگران ایران ابعاد گسترده تری پیدا کرد با این حال ایستاگی متحدانه و جسورانه ما کارگران در سال گذشته بیش از پیش قدرت سرکوب را به چالش کشید و کارگران هپکو، روغن نباتی جهان، پلی اکریل اصفهان و…، با راهپیمائی های باشکوه و بازنشستگان لشکری و کشوری با تجمعات متحدانه و بی وقفه خود نشان دادند که هیچ نیرویی را، یارای وادار کردن طبقه کارگر ایران به تمکین به شرایط مصیبت بار کنونی نیست. گذشته از این اعتراضات رو به پیش، اعتصاب غذای مشترک جعفر عظیم زاده  و اسماعیل عبدی و به چالش کشیدن رویکرد امنیتی به فعالیتهای صنفی و مدنی، که موج عظیمی از حمایتهای کارگران و معلمان در داخل کشور و طبقه کارگر جهانی را به همراه داشت نشان داد که از این پس سرکوب فعالیتهای صنفی و مدنی و امنیتی کردن اعتراضات کارگران و معلمان چیزی نیست که دستگاه سرکوب براحتی قادر به پیشبرد آن باشد.
در سالی که گذشت، راهپیمائی ها و اعتراضات کارگران مراکز مختلف تولیدی و صنعتی و پیوستن خانواده ها به این اعتراضات، شکل گیری اعتراضات بیکاران در بخشهایی از کشور، به میدان آمدن جنبش عدالتخواهانه دانشجویی، شکل گیری  اعتراضات سراسری در میان بخشهایی از کارگران همچون مخابرات و برق، تجمعات متحدانه بازنشستگان لشکری و کشوری و همبستگی کارگران و معلمان، همه و همه، نقطه عطفی در اعتلای جنبش عدالتخواهانه مردم ایران بود که بی تردید با آغاز سال نو وارد مراحل تعیین کننده ای در مصاف با وضعیت مصیبت بار موجود خواهد شد. مصافی که بویژه علیه فقر و فلاکت و دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر، اتحاد و همبستگی هر چه بیشتری را در میان کارگران و معلمان و بازنشستگان به ارمغان خواهد آورد و جنبشی عظیم و سرکوب ناپذیر را در برابر شرایط فلاکت بار موجود شکل خواهد داد.
ما در اتحادیه آزاد کارگران ایران، خود را بخشی از این مبارزه و رشد و اعتلای آن میدانیم و با تاکید بر تجدید نظر فوری در حداقل مزد سال ۱۳۹۶ و فراخوان به کارگران برای اعتراض به آن، عید نوروز را به عموم مردم شریف ایران، بویژه به خانواده های کارگران و معلمان دربند و تمامی زندانیان آزادیخواه صمیمانه تبریک میگوییم و به همه عزیزانی که در دفاع از حقوق انسانی مردم ایران، عید نوروز را پشت میله های زندان سپری میکنند درود میفرستیم .
ما تلاش و مبارزه و اتحاد  و همبستگی بیشتر برای پایان دادن به وضعیت مشقت بار کنونی را سرلوحه آغازی دگرگون کننده در سال نو قرار خواهیم داد و همدوش و همراه با همه کارگران و معلمان و بازنشستگان در سراسر کشور، لحظه ای از مبارزه برای دست یابی به حقوق انسانی مان باز نخواهیم ایستاد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران – ۲۹ اسفند ماه ۱۳۹۵