حکم زندان و شلاق علیه محمد حبیبی را محکوم می کنیم / اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

دستگاه های اطلاعاتی و قوه قضاییه رژیم اسلامی در همکاری و تبانی با یکدیگر محمد حبیبی عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان استان تهران را به زندان طولانی و حکم شنیع و قرون وسطایی شلاق محکوم کردند. ادامه خواندن Continue reading

همبستگی سندیکای کارگران شرکت واحد با اعتصاب رانندگان کامیون

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران قویا همبستگی خود را با اعتصاب رانندگان کامیون که دور دوم آن در بسیاری از شهرها در روز یکم مرداد ۹۷ آغاز و همچنان ادامه دارد، اعلام می کند.

این اعتصاب به دلیل عدم بر آورده شدن وعده های دولت به رانندگان کامیون آغاز شد. دور اول اعتصاب آنان که از روز یکم خرداد آغاز شده بود با وعده های دولت مبنی بر رسیدگی به مشکلات و بر آورده کردن خواسته هایشان در روز دهم خرداد خاتمه یافت.

سندیکا نحوه ی مواجه دولت با اعتصاب رانندگان کامیون را که در ابتدا انکار می کرد و بجای رسیدگی به خواسته های آنان راه سرکوب اعتصابشان را در پیش گرفته، محکوم می کند. و قویا همبستگی خود را با اعتصاب رانندگان کامیون اعلام و خواهان بر آورده شدن خواسته های انباشته شده شان که در ذیل می آید، می باشد. سندیکای کارگران شرکت واحد از همه کارگران، معلمان و تشکلهای مستقل کارگری دعوت می کند تا با اعلام همبستگی خود رانندگان کامیون را تا احقاق حقوقشان یاری دهند.

۱- کم شدن حقِ بیمه پرداختی
رانندگان و پذیرش سخت و زیان آوری شغل رانندگان ناوگان باری
۲- افزایش حقوق بازنشستگی
۳- کاهش قیمت لوازم یدکی و لاستیک
۴- افزایش کرایه حداقل به میزان هفتاد درصد
۵- کاهش نرخ عوارضی اتوبان‌ها
۶- ترمیم جاده‌های پرتردد سراسر کشور
۷- افزایش سهمیه سوخت ناوگان حمل بار
۸- حذف دلالان و واسطه‌ها از پایانه‌ها و باربری‌ها
۹- اجباری کردن اعلام بارها در سالن‌های اعلام بار در سراسر کشور
۱۰- کاهش دریافت کمیسیون باربری‌ها و پیمانکاران شرکت نفتی
۱۱- کاهش دادن هزینه‌های اضافی از پایانه‌های مرزی جهت تردد ترانزیت‌ها در سراسر پایانه‌های مرزی کشور
۱۲- رفع کمبود شدید امکانات رفاهی، بهداشتی در پایانه‌های مرزی و داخلی
۱۳- نوسازی ناوگان حمل و نقل باری
۱۴- نظارت بر برخوردهای غلط و سلیقه‌ای مامورین راهنمایی و رانندگی و مجازات مامورین و افسران رشوه گیر

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۰مرداد۹۷

تاریخ و تاریخ‌نگاری کار و طبقه‌ی کارگر در ایران / تورج اتابکی/ ترجمه‌ی: فروزان افشار

دیباچه
نزد مورخان و دانشمندان علوم اجتماعی علاقه‌مند به مطالعه‌ی ظهور و گسترش سرمایه‌داری در ایران، شکل‌گیری امپراتوری صفویه (۱۷۲۲-۱۵۰۱/ ۱۱۳۵-۹۰۷ ق.) نقطه‌ی عطف به‌شمار می‌آید. ادامه خواندن Continue reading

گزارشى از سفر نمایندگان سندیکاى واحد به اروپا / سندیکاى شرکت واحد تهران و حومه

گزارشى از سفر نمایندگان سندیکاى واحد به اروپا

گزارشی از سفر نمایندگان سندیکای کارگران شرکت واحد تهران به سازمان جهانی کار (ILO) همچنین حضورشان در کشورهای فرانسه، سوئد، نروژ و آلمان و دیدار با سندیکاهای کارگری آن کشورها

به دعوت کلکتیو سندیکاهای کارگری فرانسه دو تن از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، در روز ۲۶ مه برای دیدارهایی با سندیکاهای کارگری فرانسه عازم پاریس شدند. با برنامه ریزی های صورت گرفته نمایندگان سندیکای کارگران شرکت واحد به همراه کنفدراسیون های کارگری فرانسه در سازمان جهانی کار حضور یافتند و دیدارهایی با مسئولین این سازمان انجام دادند. آقایان رضا شهابی کارگر مبارز و سرشناس سندیکای کارگران شرکت واحد که شش سال را در زندان گذرانده است و داود رضوی نمایندگان سندیکا در این نشست ها بودند.

نمایندگان سندیکا با آقای برنادتیبو عضو هیات مدیره (ILO) همچنین با خانم بیاته اندرس و آقای کاسترو که بعنوان نمایندگان این سازمان در ماه اردیبهشت به ایران سفر کرده بودند و وزارت کار مانع از دیدار آنها با نمایندگان سندیکای کارگران شرکت واحد و دیگر تشکلات کارگری مستقل شده بود؛ با محوریت شکایت های سال های گذشته سندیکا در مورد ممانعت دولت از تشکیل مجمع عمومی سندیکا و آزار و اذیت کارگران شرکت واحد و زندان و احکام قضایی و اخراج اعضای سندیکا همچنین در مورد آزادی تشکیل تشکل های مستقل کارگری بدون دخالت دولت و کارفرما مطابق مقاوله نامه ۸۷ و پیمان دسته جمعی مطابق مقاوله نامه ۹۸ دیدار و گفتگو کردند.

آنان نشستی نیز با خانم سارا فینک و آقای مک اوراتا از کنفدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل و آقای ممدو و خانم مبل از کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های عمومی داشتند و از آنان درخواست کردند تا شکایت هایی که به نمایندگی از سندیکای کارگران شرکت واحد در سالیان گذشته در (ILO) کرده اند را جدی تر پیگیری کنند در این نشست در مورد ارتباط شفاف فی مابین نتایج خوبی به دست آمد. دستاورد دیگر این نشست تبدیل عضویت سندیکای کارگران شرکت واحد در کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های حمل و نقل از افتخاری به عضویت رسمی بود. و پس از این سندیکا می تواند در انتخابات هیات مدیره این کنفدراسیون کاندید و در رای گیری ها مشارکت کند. نمایندگان سندیکا در حاشیه اجلاس در جلسه مشترکی که با حضور هفت کنفدراسیون کارگری از کشورهای فرانسه، سوئد، ایتالیا و اسپانیا و کنفدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل و کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری در مورد موانع دولتی برای کارگران ایران در ایجاد سندیکاها و تشکلات مستقل کارگری برگزار شد؛ گفتگو کردند.

نمایندگان سندیکا به چهل و نهمین کنگره کنفدراسیون دموکراتیک کار فرانسه در شهر رن دعوت شدند. رضا شهابی دراین کنگره سخنرانی کرد و از حمایت این اتحادیه از مبارزات کارگران ایران و تلاش آن برای آزادی خود تشکر کرده و آن را نمونه ای از همبستگی بین المللی کارگران‌دانست. این سخنرانی با حمایت پرشور نزدیک به دو هزار نماینده فرانسوی و خارجی حاضر در کنگره روبرو شد. در حاشیه این‌کنگره نمایندگان سندیکا با خانم شاران بارو دبیر کل آی تی یو سی (کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری) و نیز آقای پیتر سیودنک، مشاور دپارتمان بین المللی سندیکای بزرگ “د.گ.ب” آلمان دیدار و تبادل نظر کردند. هر دوی این شخصیت ها، در ادامه گفتگوهای ژنو با دیگر مسئولین بخش کارگری سازمان‌جهانی کار، ضمن قدردانی ازمبارزات سندیکای کارگران شرکت واحد بر لزوم‌ حمایت فعالتر از آن تاکید داشتند. در طول این سفر نمایندگان سندیکا در شهر پاریس با مسئولین کنفدراسیون دموکراتیک کار فرانسه CFDT، کنفدراسیون عمومی کار فرانسه CGT، اتحاد سندیکایی همبستگی Solidaires، کنفدراسیون متحده سندیکایی FSU، اتحاد ملی سندیکاهای مستقل UNS و در شهر استکهلم با دبیر کل و دیگر مسولین اتحادیه سراسری کارگران سوئد و برخی سندیکاهای عضو آن دیدار کردند. در شهر اسلو با مسئولین  اتحادیه کارگران سراسری نروژ و برخی از سندیکاهای عضو دیدارهایی صورت گرفت در شهر فرانکفورت و هامبورگ با مسئولین سندیکای بزرگ “ا.گ متال” و ” وردی” دیدار داشتند. موضوع اصلی در این دیدارها تعمیق همبستگی کارگری بوده و بر همبستگی ها با کارگران شرکت واحد و سایر کارگران ایران تاکید شده است.

همچنین نمایندگان سندیکا در مراسم شب همبستگی با کارگران ایران در پاریس که کلکتیو سندیکاهای کارگری فرانسه ترتیب  داده بودند بعنوان سخنران شرکت کردند. در ادامه نمایندگان سندیکا در چهار جلسه دیدار عمومی با کارگران و فعالان کارگری که با هماهنگی سندیکاهای دعوت کننده در شهرهای فرانکفورت، هامبورگ، استکهلم و گوتنبرگ برگزار شده بود، سخنرانی کردند.

جهت آگاهی همکاران، کلیه هزینه های این سفر توسط سندیکاهای دعوت کننده پرداخت گردیده است.

 سندیکاى شرکت واحد تهران و حومه

گزارش مبارزات و اعتراضات کارگران و زحمتکشان ایران در سال ۱۳۹۶/ اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

 

تقدیم به محمد جراحی کارگر مبارزی که پس از سال ها زندان و اثرات ناشی از آن، در سال  ۱۳۹۶  جان باخت. ادامه خواندن Continue reading

راز و رمز همکاری در جنبش کارگری دانمارک / فروغ اسدپور

گفتگو با دو تن از فعالان جنبش کارگری دانمارک  

مقدمه‌‌ی عمومی:
متن زیر به فراز مهمی از فعالیت اجتماعی پر‌جنب‌و‌جوش جنبش کارگری دانمارک و بسیج همگانی از پایین در بخش کارکنان دولتی-عمومی می‌پردازد که چندی پیش با انعقاد قراردادهای دسته جمعیِ جدید پایان یافت ادامه خواندن Continue reading

دستاوردهای ۱۰ سال تلاش در همبستگی بین‌المللی با کارگران ایران / گزارشی از شب همبستگی با کارگران ایران در پاریس

در ده سالی که «کلکتیو» فعال است توانستیم نه زیاد، بلکه کمی موثر باشیم. کاری که ما در این مدت کردیم شاید تاثیرش این باشد که فعالان کارگری در ایران مجازات‌های کمتری و محکومیت‌های کمتر طویل‌المدتی بگیرند ادامه خواندن Continue reading

با ایستادگی اعتصابیون، اکثر کارگران بازداشتی آزاد شدند

به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران امروز ساعت ۷ بعدازظهر ۴۶ نفر از ۵۱ کارگر بازداشت شده به قید وثیقه ۵۰ میلیون‌ تومانی آزاد شدند و آقای محمود خسرو شاهی به دلیل عدم اطلاع خانواده فردا مراحل آزادیش طی خواهد شد.

دادگاه انقلاب از پذیرش وثیقه کریم سیاحی، محمدعلی جماعتی، محمد فلاحی و جواد اسکندری به بهانه داشتن شاکی خصوصی و شکستن شیشه دفتر نماینده شهر خودداری کرده است.

در میان بازداشت شدگان فردی بنام عباس سلمانزاده متاسفانه از شهروندان عادی بوده است که همراه با کارگران معترض بازداشت و کماکان در زندان مانده است.

لازم به ذکر است در شب نخستی که ٣۶ نفر از کارگران را بازداشت کردند آنها را ابتدا به کلانتری کیان اباد و سپس به بازداشتگاه پلیس مواد مخدر منتقل میکنند و از لحظه بازداشت، چهار نفر از کارگران به نام های کریم سیاحی، پیمان شجیراتی، سید محمد نوری و سیدرضا طبیب ، توسط نیروهای امنیتی و گارد یگان ویژه بشدت مورد ضرب و شتم قرار می گیرند و یکی از مضروب شدگان تا ساعت ها بعد در بازداشتگاه دچار خونریزی میشود ولی تلاشی برای اعزام وی به بهداری صورت نمیگیرد.

طبق همین گزارش نیمه های همان شب نیروهای پلیس اطلاعات با ورود به بازداشتگاه ضمن فحاشی، تهدید و ارعاب با شوکر برقی یکی از کارگران به نام نورالدین موسی را مضروب کردند که نامبرده دچار درد شدید عضلانی میگردد، با اینکه طبق مقررات زندان بایستی تلفن در اختیار زندانی قرار دهند تا به خانواده هایشان اطلاع دهند تا پایان ساعات حضور در زندان اجازه استفاده به تلفن به کارگران داده نمیشود.

اعتصاب، اعتراض، راهپیمایی، تجمعات پرشکوه در مقابل استانداری، سخنرانی های اعتراضی پر شور کارگران در مورد پایمال شدن حقوق و مطالباتشان و مقاومت شجاعانه آنان در مقابل فضای ارعاب بگیر و ببند، نهایتا کارفرما و نیروهای سرکوب را وادار به عقب نشینی در مقابل خواستهای کارگران کرد.

تاملی بر یک دستاورد ِجنبش کارگری / به واسطه سفر رضا شهابی- ویسی-رضوی

تاملی بر یک دستاورد ِجنبش کارگری به واسطه سفر رضا شهابی- ویسی-رضوی و دو نکته جنبی

ارزش مقاومت و اقدامات شهابی و نیز اهمیت فعالیت های رضوی و ویسی و دیگر فعالین مستقل برهمگان واضح است و نیز اینکه سفر این سه فعال مستقل چه دستاوردهای گرانبهایی برای جنبش کارگری داشته است.

در این میان، مضافا یکی دو نکته ی جانبی حادث شده است که حواشی مختصری ایجاد کرد و البته به سرعت در روند تبادل بحث میان افراد مختلف به نتایج روشنی ختم شد. ما به عنوان افرادی که در ایران، مستقیما و از نزدیک شاهد کم و کیف مبارزات کارگری، افت و خیزها و شکست و پیروزی های مختلف بوده ایم و به عنوان افرادی که علاوه بر سازماندهی برای دفاع از رضا شهابی تجربیات دست اولی از چگونگی تغییر توازن قوا میان خود و دولت بوده ایم و به خوبی میدانیم در کجاها توانسته ایم دولت را وادار به عقب نشینی کنیم، این امکان را داریم که گزارش و توضیحی دست اول و دقیق از برخی نکات مترتب بر مسافرت این سه فعال کارگری ارائه کنیم؛ در این نوشته، به برخی اظهار نظرهای کم بها و هتاکانه که علیه این دوستان شده نمیپردازیم. مخاطب نوشته، افرادی هستند که از این دست ماجراها پرت نیستند، در جریان مسایل کارگری بوده و هستند و قدر و اهمیت فعالان زجر کشیده، با تجربه و دلسوز ِ جنبش کارگری را میدانند زیرا که خود، به نوعی دست اندرکاراین مبارزه دشوار بوده اند. در واقع ما میخواهیم به هدف روشنگری و تبادل تجربه با رفقای پیگیر و علاقه مند، این ماجرا را بهانه کرده و همین یکی دو نکته ی جنبی را بررسی و شفاف تر کنیم؛ زیرا که در بررسی این نکات، جنبه هایی مهم، درس آموز و عملی از اهمیت و ممکن بودن ِ اتحاد و پشتیبانی برای عقب راندن دولت سرمایه داری از خلال یک مبارزه مشخص و مثلا در راستای ایجاد چتر حمایتی برای یک فعال کارگری توضیح داده و شفاف تر میشود.

اما دو نکته ی جنبی: ماجرا چنین است که در حاشیه دیدارها و جلسات متعدد کارگری، در یک جلسه عمومی که توسط یک اتحادیه کارگری آلمانی برگزار شده، رضا شهابی در سخنرانی ای که در تشریح وضعیت سندیکای واحد و جنبش کارگری ایران داشته به چند سوال نیز پاسخ داده است. در انتها نیز از او پرسیده شده که «توصیه ات به چپ خارج از ایران چیست؟» و رضا با حالتی صمیمی و صادقانه (که خصلت همیشگی اوست) و به شکلی دوستانه پاسخ میدهد » در طرف مقابل ِما، رسانه های سرمایه داری دایما در حال تبلیغند و در عوض در این سمت، نزد جریانات مدافع طبقه کارگر، پلاتفرمی عملی مشاهده نمیشود. این دوستان اگر با هم متحد باشند و زیر پای هم را خالی نکنند، برای جنبش کارگری بهترین خدمت است» (پرسش و پاسخ، با تلخیص و نقل به مضمون). افرادی به این گفته ی وی ملاحظاتی داشته اند. یا از طرفی در یکی دو جا این سوال طرح شده که چگونه است که دولت ایران به این سه تن، اجازه سفر به خارج داده است؟ در این خصوص نکاتی را به اشتراک میگذاریم.

۱-نخست: یکی دو جمله نقل شده از شهابی در بالا، از میان حدود یک ساعت سخنرانی او «جدا» شده و موضوع صحبت رضا، ابدا بررسی وضعیت چپ در خارج از کشور یا مسائل مشابه نبوده بلکه صحبتش درباره وضعیت جنبش کارگری در ایران بوده است. ( علت اینکه فقط دو دقیقه از صحبت های وی » گلچین» و منتشر شده معلوم نیست) و ثانیا: رضا شهابی نخست از حمایت ها و اقدامات مختلف انجام شده در داخال و نیز توسط فعالین خارج از ایران تشکر کرده و نه تنها آن را نفی نمیکند بلکه برعکس آنها را به حدی جدی میداند که میگوید بدون این حمایت ها حتا اکنون وی در این جلسه حاضر نمی بود. ثالثا : گفته ی صمیمانه و انتقادی وی کاملا به جا و صحیح است و مشخص نیست چرا ممکن است باعث ناراحتی شود. آیا دعوت به اتحاد و دعوت به برنامه (و پلاتفرم) داشتن، و دعوت به پرهیز از زد و خوردهای غیر ضروری، دعوتی بیهوده و یا از سر نفی نیروی چپ است؟ ابدا؛ بلکه برعکس، ماهیت حرف رضا شهابی، اصولی و ضروری است و اینکه شهابی به لحن و با ادبیات خود این موضوع را بیان کند، موضوعی است در حوزه ی سلایق و شیوه ی گفتار افراد.

۲-برخی این مساله را طرح کرده اند که چگونه است که رضا شهابی که تا چند ماه قبل در زیر فشارهای شدید بود اکنون مجاز است به خارج سفر کند ؟ و پاسخ ما :

اولا: این نخستین بار نیست که فعالین کارگری مستقل به خارج از ایران سفر و در برنامه های کارگری مشارکت میکنند؛ پیش تر، علی نجاتی، محمود صالحی، حسن سعیدی (که او هم از سوی سندیکای واحد به سفر آمده بود) و نیز اسماعیل عبدی ( از کانون صنفی معلمان) در سال های اخیر به خارج از ایران سفر کرده و در جلسات و نشست های تشکلات کارگری/صنفی شرکت کرده اند.

و ثانیا : رضا شهابی در اثر مقاومت خود و همسرش و نیز در سایه حمایت های داخلی و جهانی از وضعیت وخیمی که داشت، زنده بیرون آمد اگرچه همین حالا هم وضعیت و پرونده پزشکی قطور و دردناکی دارد. یادمان هست که شهابی تمام مدت حبسش رابه طورکامل تحمل کرد و حتا با وجود سکته، کلیه درد، کمر و گردن درد و فشار بالا و … چند ماه بیشتر از مجموع سال های احکام زندانش در زندان نگاه داشته شد و اکنون به طور رسمی و قضایی هیچ محکومیتی ندارد. وثیقه گذارهای وی با توجه به اتمام چند حکم مختلفش، وثیقه های خود را آزاد کرده اند و رضا با توجه به اتمام محکومیت هایش، نامه ی رسمی برای برطرف کردن ممنوع الخروج بودنش گرفته و به اداره گذرنامه داده است.( خاطرمان هست که رضا بعد از آزاد شدنش و همین چند ماه قبل نیز که برای تمدید گذرنامه اش مراجعه کرده بود، به مدت چند ساعت توسط پلیس گذرنامه بازداشت شد زیرا هنوز نامه اتمام حکمش به اداره گذرنامه واصل نشده بود. در همان چند ساعت ِ بازداشت، انبوهی از اعتراضات شکل گرفت و نهایتا با استعلام از دادستانی مشخص شد که احکام زندانش تمام شده، ممنوعیت قضاییش به اتمام رسیده و مراجعه او به اداره گذرنامه برای رفع ممنوع الخروجی و تمدید گذرنامه قانونی است. ماموران و دادستانی سراسیمه و با ترس و پس از چند ساعت، بلافاصله شهابی را دوباره آزاد کردند).

ثالثا مجاز بودن رضا به سفر به خارج از ایران از نظر سیاسی بیش از هر چیز به یک عامل بستگی دارد و آن هم اعتبار و شهرت داخلی و جهانی و چتر و پشتوانه ی حمایتی و کارگری اوست که باعث میشود حکومت ایران بر خلاف میلش، امکان این را نداشته باشد که – با توجه به موقعیت ویژه رضا شهابی و نیز نوع سفرش- برای خروج او سنگ اندازی کند زیرا او نزد تشکلات جهانی کارگری شناخته شده است و در صورت ایجاد سدی برای خروج او، بیش از هر کسی، حکومت ایران باید برای این ممانعت توضیح و گزارش بدهد؛ میدانیم که رضا در زمان اجلاس سازمان جهانی کار به اروپا سفر کرده و خود در این اجلاس حاضر شده است. نمایندگان دولت ایران نیز در این اجلاس شرکت دارند و تصور کنید که اگر از خروج رضا به خارج و حضورش در اجلاس جلوگیری می شد، آنگاه نمایندگان دولت ایران چه پاسخی میتوانستند به سازمان جهانی کار و تشکلات کارگری شرکت کننده بدهند؟ درک این نکته زمانی بیشتر ممکن میشود که بدانیم سال ها و چند دوره است که دولت ایران در پاسخ رسمی به سازمان جهانی کار و به کمیته آزادی تشکلات( و به دروغ و با فریبکاری) می نویسد- و این گزارش رسما منتشر شده است- که » هیچ مخالفتی با ایجاد تشکلات مستقل نداشته و شهابی و امثال او به علت اقدامات تروریستی محکوم شده اند»! در صورت ایجاد هرگونه ممانعت در خروج رضا، یکی از بارزترین دروغ های دولت ایران نزد سازمان جهانی کار عملا اثبات میشد و همچنین دولت ایران باید بخش عمده ی وقت خود در اجلاس و نیز بعد از آن را برای توضیح و توجیه این ممانعت، صرف میکرد.

می دانیم که سازمان جهانی کار متشکل از سه بدنه ی اصلی است: نمایندگان دولت ها، نمانیدگان کارفرماها و نمایندگان تشکلات کارگری موجود. خروجی این ترکیب هر چه هست به نفع طبقه کارگر نیست. در واقع در صورت عدم بهره برداری حداکثری نیروهای مدافع طبقه کارگر از این سفر ِ شهابی و دوستانش، حضور شهابی در این اجلاس، خطری عمده برای دولت ایران ایجاد نمیکرد. نتیجا بنا به تحلیل ما از شرایط امروز جامعه و موقعیت جنبش کارگری و نیز موقعیت رضا شهابی و درست در زمانی که او در اوج محبوبیت و اقبال عام در ایران و جهان است، برای دولت ایران به هیچ وجه به صرفه نبوده که ممانعتی دربرابر این سفر ایجاد کند؛ آنهم سفر رضا شهابی که همه ی تشکلات شرکت کننده در اجلاس سازمان جهانی کار از او و وضعیتش مطلعند و میدانسته اند قرار بوده به سفر بیاید و قطعا همگی درباره وی سوال میکردند. برعکس اجازه سفر به شهابی و دوستانش میتوانست زبان دولت ایران را دراز تر کند که به » کمیته آزادی تشکلات» بگوید :» می بینید که برخلاف شایعات(!) مبنی بر اینکه دولت ایران فعالین را سرکوب می کند، رضا شهابی آزاد است که سفر کند» ؛ اما البته هشیاری شهابی و دوستانش و اقدامات آگاهانه و استقبال کم نظیر از شهابی، رضوی و ویسی از سوی فعالین و تشکلات کارگری در اروپا و در سطح جهان و نشست های انجام شده و در یک کلام قدرت ِ جنبش کارگری، -همانطور که انتظار می رفت- سویه ی ماوقع را تماما به نفع جنبش کارگری و به ضرر دولت ایران رقم زد.

ما باور داریم که نقشه های دولت ایران برای توجیه اقدامات سرکوبگرانه خود و برای نشان دادن چهره ی » مثبت»(!) از خود، به تنهایی تمام معادلات را رقم نمی زند زیرا که فعالین جنبش کارگری هم اقدامات خود را سازمان میدهند؛ زیرا این فقط دولت ایران نیست که برای منافع خود تلاش میکند و جنبش کارگری، منفعلانه به تماشا ننشسته و نخواهد نشست ؛ زیرا رضا شهابی و دوستانش و سایر فعالین و تشکلات کارگری در داخل و خارج بیکار ننشسته اند تا این سفر به نفع ِتوجیهات دولت ایران یا به نفع ِمماشات سازمان جهانی کار با دولت ایران تمام شود. میدانیم که سازمان جهانی کار و بسیاری تشکلات به اصلاح کارگری موجود راه نجات مانیستند و ما آگاهیم که ارتباطمان با این نهاد ها تا کجا میتواند به سود و به چه اشکالی میتواند به ضرر جنبش کارگری تمام شود. شهابی و فعالین کارگری و جنبش کارگری را نباید دست کم گرفت!

اینکه شهابی، رضوی و ویسی و نیز فعالین کارگری و تشکلات کارگری داخل و خارج از ایران چه بهره برداری های مثبتی از این سفر به نفع جنبش کارگری کنند بستگی به خودشان و هشیاری و چابکی شان دارد. این مجموعه ی فعالین و جریانات و به ویژه بخش رادیکال جنبش کارگری هستند که توانسته اند با همراهی بیشتر با شهابی و دوستانش این سفر را تبدیل به فرصتی کم نظیر برای گسترش روابط و تحکیم همبستگی ها کنند و از این بابت باید به همه ی آنها دست مریزاد گفت. باید از سفر این سه فعال مستقل حداکثر بهره برداری را کرد تا بیشترین نتایج را به نفع جنبش کارگری رقم زد. تا اینجای کار این اتفاق افتاده ست و این سه فعال ِ مستقل در این سفر موفق بوده اند که وضعیت خود و تشکلات شان را برای تشکلات کارگری مختلف از سوئد، آلمان، فرانسه، ایتالیا، تونس، مصر، فلسطین، لبنان، ترکیه، سنگال، انگلیس، نروژ، اسپانیا و دیگر تشکلات بالادستی کارگری جهانی تشریح کنند و روابطی نزدیک تر را ایجاد کنند تا از این رهگذر حمایت های بیشتری برای فعالین مستقل کسب کنند.

کسی که به علت و زمینه ی»ممکن شدن» سفر شهابی و دوستانش تشکیک میکند یا به طور دقیق در جریان مبارزات جنبش کارگری نیست و یا در واقع به اهمیت و تاثیر حضور فعالانه و حمایت گرانه خودش و به توان جنبش کارگری در به عقب راندن حکومت ایران شک میکند. این افراد احتمالا، خود بخشی از این پشتوانه بوده اند که اکنون شهابی زنده است، سفر میکند و شهابی و دوستانش میتوانند در سطح جهان حرف هایی برای جلب حمایت های بیشتر برای جنبش کارگری بزنند.

هر درجه بیشتراز آزادی تحرک و عمل برای فعالین ِ مستقل، مستفیما به افزایش حمایت های داخلی و جهانی( و حمایت های همه ما) از آنها وابسته است. رضا شهابی و ماجراهایی که پشت سر گذاشته مثالی زنده و روشن است از اهمیت حمایت ها و همبستگی ها. آزادی هر درجه بیشتر تحرک، سفر و عمل برای رضا شهابی و دوستانش باید باعث شود ما به نیروی حمایتی خودمان در جنبش کارگری در به عقب راندن دولت ایران بیشتر ایمان بیاوریم و نه اینکه درباره نیروی حمایتی و موثر خودمان تشکیک کنیم.

خلاصتا : ۱-اینکه شهابی مانند همه ما، نیروهای مدافع طبقه کارگر را به اتحاد و همبستگی و پرهیز از رقابت ها و تفرقه های بی مورد دعوت کند امری نکوهیده نیست و برعکس مثبت و قابل دفاع است. رضا گفته است که بهتر است زیر پای هم را خالی نکنیم؛ آیا مشکل ِ نقد کنندگان حل میشود اگر پاسخ رضا شهابی را اینچنین بازنویسی کنیم؟ » ضروری است که اتحاد عمل های ممکن و شدنی را افزایش داده و از تفرقه پرهیز کنیم». رضا شهابی کارگری است که ادعای ایراد یک سخنرانی تئوریک نداشته بلکه در گفتگویی صمیمانه شرکت کرده است. وانگهی موضوع سخنرانی او ابدا تحیل چپ در خارج از ایران نبوده و همانطور که بالاتر اشاره شد از حدود یک ساعت سخنرانی او، تنها حدود کمتر از یک دقیقه از صحبت او بدین امر اختصاص یافته که آن هم در پاسخ به سوالی بوده که از وی شده است.

۲- حمایت های ما، سازماندهی های جنبش کارگری در داخل و در سطح بین المللی و مقاومت فعالین مستقل میتواند منجربه درجات بیشتری از آزادی عمل- اعم از سخنرانی و جلسه و سفر و نظایر آن- برای فعالین مستقل کارگری شود؛ این همان امری است که ما شبانه روز از آن دفاع میکنیم و آن را به زبان های مختلف نیز فرموله میکنیم؛ ما میدانیم و ترویج می کنیم که تنها در صورت جدیت، سازماندهی و اتحاد است که ما قدم های بیشتری رو به جلو برمیداریم. حالا هم نتایج و محصولات اتحاد و حمایت های جمعی خودمان در خصوص رضا شهابی و دیگر فعالین مستقل را قدر می دانیم و اکنون بیش از پیش ایمان داریم که: باری؛ حمایت ها و همبستگی های ما منجر به نتیجه ی دیگری شد ! یکی از مصداق هایش هم رضا شهابی.

رضا شهابی، ضمن اینکه چیزهای بسیار از جنبشی که بدان تعلق دارد آموخته، در عین حال در بسیاری جنبه ها، چیزهای آموزنده برای ما دارد و منجمله نمونه ی خوبی است برای اینکه ببینیم که مقاومت ِ یک فعال ِ صادق و جسور به همراهی خانوده اش در تلفیق با حمایت های داخلی و جهانی میتواند به پیشروی ما و یک درجه عقب نشینی طرف مقابل منجر شود.

خجسته است پیروزهای هر چه بیشتر شهابی و شهابی ها و پیروزی های دیگر دوستانش که پیروزی مشترک همه ماست و خجسته است نتایج همبستگی ها و حمایت های همه ی ما.

ما از تمامی فعالین کارگری و تشکلاتی که در این سفر باعث ثبت دستاوردهای بهتر و پایدارتر برای رضا شهابی، داود رضوی و لقمان ویسی- و دستاوردهایی مثبت برای جنبش کارگری- شده اند تشکر میکنیم. خسته نباشید و زنده و همیشه رزمنده باشید. زنده باد همبستگی بین المللی در حمایت از جنبش کارگری.

جمعی از اعضای کمیته و کمپین دفاع از رضا شهابی

بیستم خرداد ماه ۹۷ – دهم ژوئن ۲۰۱۸