زنان و جهان پیرامون ما :بمناسبت ۸ مارس روز جهانی زنان / ناهید جعفرپور

جهان پیرامون ما جهانی مملو از خشونت های ساختاری است. خشونت هایی که موتور اصلی اش ۱۰ درصد از قدرت مند ترین وثروتمند ترین انسانها بر علیه ۹۰ درصد دیگر سکنه جهان بخصوص زنان می باشند. ادامه خواندن Continue reading

بمناسبت ۸ مارس روز جهانی زن / اطلاعیه مشترک اتحاد عمل تشکل های چپ ایرانی درامریکای شمالی

بمناسبت ۸ مارس روز جهانی زن همراه با جزئیات برخی فعالیتها در شهرهای شیکاگو، مونترال و ونکوور

زنده باد ۸ مارس

در آستانه ۸ مارسی دیگر قرار داریم. ۱۶۰ سال پیش روزی که زنان کارگر کارخانجات نساجی نیویورک برعلیه شرایط کار و دستمزدهای نازل شورش کرده و خیابانها را از آن خود ساختند، اگر چه با این عصیان عمومی و متحد یک رویداد تاریخی و پر اهمیت را رقم زدند اما نمی دانستند که آن روز  در سالهای بعد یادآورعظمت کار و تلاش زنان خواهد بود و چنین نیز شد. در دومین کنگره بین المللی زنان سوسیالیست ( که در اگوست ۱۹۱۰ در دانمارک برگزار شد و در آن حدود صد تن از فعالین زن از ۱۷ کشور حضور داشتند)، به پیشنهاد کلارازتکین ( کمونیست آلمانی) ۸ مارس بعنوان روز جهانی زن به تصویب رسید تا به شکلی نمادین، نقش برجسته ای در روشنگری این نیمه جامعه و نیز کل آن داشته است. روزی که نماد همدلی و هم پیوندی است برای مبارزه بر علیه ستم جنسیتی، نابرابری، بی عدالتی، فقر و جنگ و نیز تلاشی است در ستایش زندگی بنام انسان و فارغ از هر گونه ستم. گرامیداشت ۸ مارس به نام زنان به گواه تاریخ معاصر فقط به این روز خلاصه نشده و بیداری و روشنگری عمیقی را در سطح جهانی بوجود آورده است. در اثر جنبش زنان بوده که سرانجام مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۷۷ با اکثریت آراء ناگزیر از برسمیت شناختن این روز شد. با این وجود، سیستم موجود و نیروهای واپسگرای برخاسته از آن، کماکان شاهد تداوم مبارزه و مقاومت و تلاش زنان در جای جای جامعه، در خانه و بیرون از آن هستند و دیگر نمیتوانند این نیروی اجتماعی را که اکنون به جنبشی بزرگ تبدیل گشته است، نادیده بگیرند. هر چند بر شدت استثمار افزوده و تبعیض جنسیتی را هر جا که توانسته اند به اشکال گوناگون تداوم داده اند، اما نیروی عظیمی را در مقابل خود می بینند که خواهان تغییر بوده و با نگاهی زنانه در پی دستیابی به حقوق مساوی است و نیک می داند که در این راه تمامی مردان آزادیخواه و برابری طلب را نیز با خود همراه دارد. در این میان اما نکته کلیدی این است که از یک طرف جنبش فراگیر و توده ای زنان در تقابل با سنت و فرهنگ مردسالار حاکم بر جوامع، باید برای رسیدن به خواست های خود سیستم تاریخا کهنه غالب را پس زند که این خود مبارزه ای است مشترک و جنبش زنان در این راه پر پیچ و خم مبارزاتی، همپیمانان زیادی دارد و از طرفی دیگر هم سنت های ماقبل سرمایه داری و هم نظام طبقاتی سرمایه داری به درجاتی در این سیستم کهنه در برخورد با حقوق زنان هدفمند عمل می کنند. در جوامعی مثل ایران به سبب حاکمیتی زن ستیز چون رژیم جمهوری اسلامی زنان از ابتدایی ترین حقوق بی بهره اند. در چنین جوامعی زنان از حق انتخاب پوشش محرومند، چند همسری قانونمند است و با خشونت در محیط کار و خانه علیه زنان به تعامل برخورد می شود. در ایران زن کالایی است که رژیم ایدئولوژیک حاکم ارزش آن را تعیین میکند. بنیاد گرایی مذهبی حاکم در ایران اگرچه بی ربط به ایدئولوژی حاکم و ارگانهای قدرت آن نیست، اما زمینه پیدایش آن محدود به ایران نبوده بلکه رابطه مستقیمی با موقعیت کاری زنان و عدم توانایی آنها برای دستیابی به استقلال اقتصادی، سیاسی و فرهنگی در این مرحله از رشد سرمایه داری دارد. کوشش نظام سرمایه جهانی برای دستیابی به بازارهای جدید و فائق آمدن بر بحرانهای دوره ای و ساختاری بر موقعیت زنان تاثیر مستقیمی می گذارد. کوششی که به جنگهای خونین، گسترش فقر، اعتیاد، فحشاء و فساد انجامیده است. مبارزه زنان برای دستیابی به استقلال اقتصادی و برابری درعرصه های سیاسی- اقتصادی صورت می گیرد و اگر بپذیریم که برابری واقعی ( و نه صوری) زنان در شرایط برابری طبقاتی ، سیاسی و اجتماعی میسر میگردد، لازم است که بر مسئله زنانه شدن فقر و گسترش فحشاء و اعتیاد، کارموقت، کار کنتراتی و کم درآمد زنان، مسئله اشتغال زنان و حقوق برابر برای کار برابر در سرمایه داری جهانی تامل کنیم. پائین آمدن نرخ رشد، گسترش جهانی شرکتهای غول آسا، تمرکز انباشت سرمایه در سرمایه مالی، همزمان با یکه تازی بخش های غیرتولیدی (بورس بازی و …) به بلاتکلیفی و بی ثباتی اقتصادی سرمایه دامن زده و در نتیجه بر بحرانهای ساختاری آن افزوده است. قربانیان اول این بحرانها در سطح جهان و از جمله در ایران زنان هستند که همچنان نیروی کار اضافه به حساب می آیند و در ارگانهای تصمیم گیری سیاسی و اقتصادی در جوامع مردسالار نقش تعیین کننده ای ندارند. از طرف دیگر بررسی مبارزه زنان ایران و جهان برای برابری باید این پرسش را نیز مورد توجه قراردهد که:

اگر ادعای سرمایه داری مبنی بر اینکه با کالایی شدن نیروی کار، تبعیض جنسیتی، ملی، نژادی و…. از بین میرود درست باشد، پس چگونه است که حتی در کشورهای سرمایه داری پیشرفته نیز ما کماکان علیرغم پیشروی های خیره کننده جنبش زنان، هنوز شاهد تداوم نابرابری جنسیتی و اشکال نوین این نوع نابرابریها هستیم. در چنین سیستم کهنه ای مخرج مشترک مدافعین سنت های قرون وسطایی و بورژوایی پیشبرد فرهنگ مردسالارانه و زن ستیزانه است. پیروزیهای اخیر راست گرایان ضد زنی چون ترامپ و رای میلیونی امریکایی ها به او اثبات این نکته در این سوی آبهاست که صد البته با مقاومت همه جانبه زنان مواجه شده و پس از تجربه جنبش ضدراسیستی سیاهان، در ماه های اخیر جنبش زنان در امریکا، در گسترده ترین شکل ممکن به مقاومت و مبارزه برخاسته است.                                                  

برای داشتن دنیایی عاری از هرگونه تبعیض و ستم راهی جز مبارزه و انقلاب علیه سکسیسم و کاپیتالیسم نیست و تا آن روز بر تمامی زنان و مردان آزادیخواه و برابری طلب، مبارزه برعلیه فرهنگ مردسالاری یک وظیفه است، در خانه، محل کار و محیط زیست، از همین امروز!                                                                        

با بهترین شادباش ها بر تمامی زنان و مردان آزادیخواه و عدالت طلب در ایران و جهان پیشاپیش ۸ مارس را گرامی و افق روشنش را عزیز میداریم.

 

زنده باد همبستگی بین المللی با جنبش زنان

زنده باد اتحاد و مبارزه علیه تبعیض جنسیتی

نابود باد نظام سرمایه داری

زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم

اتحاد عمل تشکل های چپ ایرانی در امریکای شمالی

اسامی امضاء کنندگان به ترتیب حروف الفبا:

- اتحاد چپ ایرانیان واشنگتن

- اتحاد چپ ایرانیان ونکوور

- اتحاد چپ سوسیالیستی ایرانیان

- بخشی از فعالین چپ در لس آنجلس

- کمیته چپ ایرانیان – شیکاگو

- کمیته  دفاع إز مبارزات مردم ایران – شیکاگو 

- کمیته یادمان کشتار زندانیان سیاسی دهه شصت در ایران – مونتریال

  —————————————–

ایمیل آدرس، برای تماس و همکاری :  iranianleftinnorthamerica@gmail.com

  ————————————————————————-

جزئیات برخی فعالیت ها درشهرهای ونکوور، مونترال و شیکاگو به مناسبت ۸ مارس ۲۰۱۷

ونکوور:

برگزارکننده: کمیته روز جهانی زن ۲۰۱۷ – ونکوور

۱- شنبه ۴ مارس از ساعت ۷ تا ۱۲ شب، مراسم جشن و همبستگی

آدرس: BURNABY 5762 SPROTT ST SLOVENIAN SOCIETY

شامل: پیام های همبستگی فعالین زن از کشورهای مختلف، رقص فرشته ذاکری، موزیک شاد با متییو دی جی

۲- سمینار و بحث و گفتگو، جمعه ۱۰ مارس از ساعت ۶ تا ۱۰ شب

مکان: ونکوور، موزائیک، شماره ۱۷۲۰ خیابان گرانت ( تقاطع گرانت و کامرشیال درایو)

سخنرانان عبارتند از:

- سهیلا دانش پژوه: اثر مدرنیزاسیون و انقلاب ایران در وضعیت اجتماعی و اقتصادی زنان

- سویل رهگذر: پیوند جنبش زنان با دیگر جنبش های مدنی و چالش حفظ ماهیت رادیکال آنها

- شهره قنبری: نقش زنان هنرمند در تحولات مترقیانه وعدالت خواهانه اجتماعی

- سلیمان بایزیدی: نگاهی به جنبش های برابری طلبانه زنان در پیوند با سوسیالیسم

  ————————————————-

مونتریال

۱- کمیته یادمان کشتار زندانیان سیاسى دهه شصت در ایران- مونترال، کانادا، برگزار مى کند:

گرامیداشت ٨ مارس، روز جهانى زن

بهمراه جشن، موسیقى، شعرخوانى و شناخت از زوایاى آشکار و پنهان شخصیت  فروغ فرخزاد، شام و شراب

جمعه ١٠ مارس ساعت ٧ شب در محل کتابخانه نیما

۵٢٠۶ بلوار دکارى سوئیت ٣  

۲- راهپیمایى به همراه زنان دیگر تبار”: بمناسبت روز جهانى زن

زمان:چهارشنبه  ٨ مارس ساعت ۵ بعد از ظهر

مکان: میدان ۶ دسامبر، تقاطع خیابانهاى کوئین مرى و دسل

  ———————————————–

شیکاگو

۱- کمیته  دفاع إز مبارزات مردم ایران- شیکاگو 

برنامه اَی  به مناسبت روز جهانی زن تدارک دیده است

از نکات عمده مورد بحث در این برنامه اهمیتِ آزادیهای مدنی و حقوقی، تلاش برای حقوق برابرِ زنان و افشاگری در مورد نقض آنها در جهان و بخصوص ایران خواهد بود

این برنامه همچنین شامل یک فیلم کوتاه و دیالوک بین شرکت کنندگان است

زمان: یکشنبه، ۵ مارس، ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر

مکان: کتابخانه اسکوکی، طبقه اول، ضلع غربی

Book Discussion Room

Skokie Public Library, 5215 Oakton St, Skokie, Il, 60022, Tel: 847-673-7774    

شبکه‌های اجتماعی، بازوی توانای جنبش‌های اجتماعی/ الهه امانی


 

تا دهه‌های اخیر، حوزه‌ی علوم سیاسی و مطالعات جنبش‌های اجتماعی توجه بسیار کمی به نقش مهم و کلیدی ارتباطات و ساز و کارهای وسایل ارتباطی در شکل گیری و تداوم جنبش‌های اعتراضی داشتند. ادامه خواندن Continue reading

به اختصار از برگزاری سمینار زنان ایرانی در آلمان

انجمن زنان ایرانی پرتو با ۱۳ نفر عضو خود، ۴۱ امین سمینار زنان آلمان را از ۱۷ تا ۱۹ فوریه با ۱۳۰ نفر شرکت کننده  در «هاوس فریده» واقع در طبیعت زیبای حومه شهر هاتینگن آلمان برگزار کرد. ادامه خواندن Continue reading

رونمایی سند پیشنهادی منع خشونت خانگی علیه زنان در کانون وکلا

دیروز (سه‌شنبه ۱۲ بهمن) کانون وکلای دادگستری میزبان جلسه‌ای بود که فعالان حوزه زنان مدت‌ها انتظارش را می‌کشیدند. تلاش برای منع خشونت خانگی علیه زنان، باید به نقطه قانونگذاری می‌رسید ادامه خواندن Continue reading

فریادی که سرانجام زده شد / اکرم احقاقی

در طی سال‌های فعالیتم در عرصه رسانه، بارها بعد از اتمام تجمعات رسمی و غیررسمی شاهد این بوده‌ام که همکاران هم‌جنسم (خانم) با پوشش‌های مختلف، از آزار و اذیتی که در میان جمعیت به آن‌ها روا داشته شده، گله‌مند بوده‌اند؛ آزاری که آن را به‌صورت عمومی مطرح نمی‌کنند و به صحبت کردن در مورد آن در حلقه‌ی دوستان و همکاران نزدیک، آن‌هم در حد یک درد دل اکتفا می‌کنند.

مورد آزار جنسی واقع‌شدن در مکان‌های خلوت و یا شلوغ عمومی تجربه دهشتناکی است که ممکن است تعداد قابل‌توجهی از زنان در جامعه با آن روبرو شده باشند و یا هر آن خود را در معرض تجربه این آزار ‌ببینند. تجربه‌ای که عموماً ترجیح می‌دهند از آن صحبتی نکنند و آن را در گوشه‌ای از قلبشان با درد و اندوه پنهان کنند.

در سال‌های اخیر به دلایل مختلف از جمله نبود امنیت شغلی سیاسی و مالی، شغل روزنامه‌نگاری در ایران بیشتر تبدیل به یک شغل زنانه شده است و در یک بررسی سطحی می‌توان فهمید تعداد زنانی که در این عرصه فعالیت می‌کنند به صورت چشم‌گیری افزایش یافته و به طبع از تعداد آقایان کاسته شده است. خبرنگاران زن به خصوص خبرنگارانی که در حوزه‌های میدانی مشغول به فعالیت هستند بنا بر ویژگی‌های حوزه کاری‌شان مجبور هستند که در تجمعات رسمی و غیررسمی حضور پیدا کنند و برای تهیه گزارش دقیق‌تر و همچنین گفتگو با کسانی که در این مراسم‌ها شرکت می‌کنند به میان جمعیت بروند که حضورشان در این میدان بعضاً با مشکلاتی برای آن‌ها همراه است که از جمله می‌توان به آزار جنسی اشاره کرد.

بارها شده که تعداد قابل‌توجهی از خبرنگاران زن بعد از این‌که از پوشش این‌گونه برنامه‌ها به محل کارشان بازگشته‌اند در جمع دوستانه خود به این موضوع اشاره کرده و از آن گله‌مند بودند ولی بسیاری از آن‌ها این موضوع را عموماً به روسای خود در محیط شغلی‌شان اطلاع نمی‌دهند و از بیان آن در محیط خانواده هم خودداری می‌کنند.

این افراد در بیان علت پنهان کردن این آزار به مسائل مختلفی اشاره می‌کنند از جمله این‌که معتقدند مطرح کردن این‌گونه آزارها باعث می‌شود که همکاران و به‌خصوص روسای ایشان نسبت به آن‌ها بدبین شوند و با عبارت کلیشه‌‌ای و برخاسته از عرف جامعه ایرانی «کرم از خود درخت است» آن‌ها را مورد قضاوت قرار دهند. علاوه بر قضاوت منفی‌ که در مورد آن‌ها صورت می‌گیرد؛ برخی از مسئولان رسانه‌ها نیز به‌جای چاره‌اندیشی در ارتباط با این موضوع و یا آموزش خبرنگاران زن برای برخورد با این‌گونه آزارها، صورت مسئله را به یک‌باره پاک می‌کنند و خبرنگاران زن را از حضور در این‌گونه مراسم‌ها به‌طورکلی حذف می‌کنند و همین حذف به‌مرور در سطوح دیگر گسترش پیدا می‌کند به‌نحوی‌که آن‌ها به کارمندانی اداری که فقط باید در تحریریه بمانند، تبدیل می‌شوند؛ موضوعی که با ذات خبرنگاری در تضاد است و خبرنگاران عموماً تمایلی ندارند که زیر بار این موضوع بروند. از دیگر سو احتمالاً مدیرانی نیز هستند که خبرنگاران را به سکوت و تحمل در برابر این آزار تشویق می‌کنند و با بی‌تفاوتی از برابر این موضوع عبور می‌کنند. در چارچوب همین تحلیل به نظر می‌رسد که خبرنگاران زن گویی مجبور هستند این موضوع را به‌عنوان یکی از معایب شغلشان بپذیرند و با آن کنار بیایند چرا که چاره‌ای برای حل آن نمی‌یابند. از دیگر سو عموماً خبرنگاران زن از بیان این نوع آزارها در محیط خانواده نیز خودداری می‌کنند چرا که احتمال می‌دهند بیان این مسائل باعث شود که خانواده در برابر آن‌ها قرار گرفته و ایشان را از فعالیت در حوزه کاری مورد علاقه‌شان منع کنند. بر اساس مشاهدات، خانواده‌ها غالباً در هنگام مواجهه با این‌گونه مشکلات، ضمن برشمردن استدلال‌هایی همچون «حفاظت از آبرو و ناموس»، تنها راهکار را ایجاد ممنوعیت برای حضور زنان در چنین محیط‌های کاری می‌دانند.

طی روزهای اخیر پس از تشییع جنازه آیت‌الله هاشمی رفسنجانی و حضور گسترده مردم از جمله زنان در این مراسم، برخی از خبرنگاران زن در اقدامی شجاعانه در شبکه‌های اجتماعی اقدام به طرح این موضوع کردند که در جریان این مراسم مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند. موضوعی که طی چند روز اخیر به یکی از بحث‌های داغ این شبکه‌ها تبدیل شده است. البته برخی نیز با توجه به حجم آزارهای صورت گرفته در مراسم، این فرضیه را مطرح کرده‌اند که به دلایل سیاسی معطوف به این تشییع، ممکن است آزارهای صورت گرفته سازمان‌یافته بوده باشد؛ موضوعی که هدف این نوشتار پرداختن و بررسی آن نیست؛ اما موضوع مهم و خوشحال‌کننده در این میان آن است که نسل روزنامه‌نگاران جدید زن با توجه به گسترش ابزارهای اطلاع‌رسانی و افزایش آگاهی‌شان، جرئت و جسارت بیشتری پیدا کرده‌اند. آن‌ها اگر نمی‌توانند این‌گونه مسائل را در رسانه‌های رسمی به‌راحتی مطرح کنند اما در شبکه‌های اجتماعی بیان و نسبت به این‌گونه آزارها اعتراض می‌کنند؛ موضوعی که تا چندی پیش کمتر شاهد پرداختن به آن بودیم.

به نظر می‌رسد اقدام صورت گرفته‌ی اخیر از سوی تعدادی از خبرنگاران و همراهی دیگر زنان با آن‌ها در بیان تجربیات‌ خود از این‌گونه آزارها از جمله در مراسم تشییع رئیس فقید مجمع تشخیص مصلحت نظام، امر پسندیده‌ای است که باید ادامه پیدا کند. لازم است خبرنگاران زن با کسب آگاهی‌های بیشتر در مورد چگونگی برخورد با آزارهای جنسی، سکوت دیرینه را بشکنند و این‌گونه مسائل را علنی کنند تا حساسیت افکار عمومی نسبت به این معضلات افزایش پیدا کند؛ حساسیتی که می‌تواند منجر به افزایش آگاهی بیشتر نسبت به موضوع در بین اقشار مختلف جامعه شود.

از دیگر سو صاحبان رسانه نیز به جای برخورد حذفی با خبرنگاران زن و یا دعوت از آن‌ها به سکوت در برابر این‌گونه آزارها باید از قدرتی که در اختیار دارند استفاده و به نحوی، نکوهیده بودن این موضوع را در جامعه برجسته کنند تا آزارگران به‌راحتی به خود اجازه ندهند که در تجمعات، به این بهانه که زنان در میان مردان حضور پیدا کرده‌اند به آن‌ها تعرضی کنند. لازم است شاهدان این آزارها نیز خود را موظف بدانند که در برابر این‌گونه اقدامات به نفع آزاردیده وارد صحنه شوند و از اتخاذ موضع انفعالی خودداری کنند.

بارها شده خبرنگاران زن هنگامی‌که در تجمعات، مورد تعرض واقع شده‌اند از سوی حاضرین مورد مواخذه قرار گرفته‌اند با این استدلال که «چرا در جمع مردان حضور پیدا کرده‌ای و به این علت که در این جمع آمده‌ای، طبیعی است که مورد آزار قرار بگیری و اعتراضی نداشته باشی»!

مسئله مهم دیگر آن است که زنان به خصوص خبرنگاران زن در هنگام برخورد با این‌ دست آزارها سکوت نکنند و همان موقع نسبت به فرد آزاردهنده واکنش نشان دهند.

تجربه آزار جنسی در محیط‌های عمومی برای خبرنگاران زن، محدود به ایران یا کشورهای جهان سوم نیست بلکه قربانیانی از سراسر جهان دارد. زنان خبرنگار به علت نداشتن پشتوانه‌ی حمایتی، البته به جز در کشورهایی معدود، غالباً بار این تجربه را به تنهایی بر دوش می‌کشند و از ترس انگ خوردن یا ایجاد مشکلات بیشتر، از جمله از دست دادن شغل، در برابر آن سکوت می‌کنند. با این حال همان‌طور که اشاره شد زنان خبرنگاری نیز هستند که کاملاً فعالانه با این موضوع برخورد می‌کنند و توانسته‌اند در دفاع از خود، حمایت افکارعمومی و رسانه مطبوعشان را نیز جلب کنند و به نتایج قابل ملاحظه‌ای دست یابند.

منبع: بیدار زنی

میلیون‌ها نفر علیه ترامپ تظاهرات کردند

میلیون‌ها نفر از مخالفان دونالد ترامپ روز شنبه و در اولین روز کاری وی به عنوان رئیس جمهور آمریکا در شهرهای مختلف آمریکا و جهان علیه او تظاهرات کردند.

یه گزارش بی بی سی خود دونالد ترامپ در اولین روز کاری‌اش به مقر سازمان سیا رفت و گفت که “۱۰۰۰ درصد” از این سازمان پشتیبانی می‌کند. تصور می‌شد گزارش نهادهای اطلاعاتی آمریکا از دخالت ادعایی روسیه به نفع آقای ترامپ به تقابل او و برخی از این نهادها منجر شده است.
آقای ترامپ امروز از رسانه‌ها برای “بی صداقتی در گزارش جمعیت مراسم تحلیف” انتقاد کرد. او درباره تظاهرات اعتراضی روز شنبه چیزی نگفت.

برآورد می‌شود که در واشنگتن، پایتخت آمریکا، جمعیتی حدود نیم میلیون نفر تجمع کردند، جمعیتی که بنا به اغلب برآوردها از تعداد حاضران در مراسم تحلیف آقای ترامپ هم بیشتر بود.
راهپیمایی واشنگتن یکی از بیش از ۶۰۰ راهپیمایی برگزار شده بود و در بسیاری از آنها جمعیتی بیش از پیش‌بینی‌ها شرکت کرد.
هدف اصلی تجمع‌های امروز برجسته کردن مسائل زنان بود که به عقیده برگزارکنندگان با ریاست جمهوری دونالد ترامپ به مخاطره افتاده است.
معترضان روز شنبه در مسیر راهیپمایی به سوی بنای یادبود جورج واشنگتن به خیابان ها سرازیر شدند. چهره‌های شناخته شده‌ای چون اسکارلت یوهانسون، امریکا فررا، اشلی جود، گلوریا استینم و مایکل مور کارگردان سینما در میان سخنرانان بودند.
مایکل مور کارگردان منتقد آمریکایی در سخنرانی خود در واشنگتن با پاره کردن نسخه ای از روزنامه واشنگتن پست گفت: “این تیتر نوشته ترامپ قدرت را در دست گرفت. فکر نکنم این طور باشد. قدرت اینجا است. اکثریت مردم آمریکا اینجا هستند. ما اکثریتیم.”
در انتخابات ریاست جمهوری هیلاری کلینتون اکثریت آرا را به دست آورد اما نظام انتخاباتی آمریکا مبتنی بر آرای کالج انتخاباتی ایالت‌ها است و دونالد ترامپ با وجود تعداد رای‌های پایین‌تر پیروز شد.
مدونا خواننده مشهور آمریکایی نیز در این مراسم شرکت داشت و در سخنانی که زنده از شبکه‌های اصلی آمریکا پخش می‌شد چندین بار دشنام داد.
مدونا گفت: “بله من عصبانی‌ام. خیلی به اینکه کاخ سفید را منفجر کنم فکر کرده‌ام.”
مسیر برنامه‌ریزی‌شده راهپیمایی به سمت کاخ سفید عملا به دلیل ازدحام جمعیت لغو شد. رییس پلیس موقت واشنگتن پیتر نیوشام به آسوشیتدپرس گفته است جمعیت اینقدر زیاد بود که دیگر جایی برای راهپیمایی نماند.
راهپیمایی‌های دیگری هم در حدود ۳۰۰ شهر در آمریکا از نیویورک تا سیاتل برگزار شده است.
تجمع‌های اعتراضی امروز از نیوزیلند، استرالیا و ژاپن شروع شد.
سازمان دهندگان راهپیمایی مشابهی در لندن می گویند بین ۸۰ هزار تا ۱۰۰ هزار نفر در این شهر به خیابان ها آمدند.
سازمان دهندگان تظاهرات امروز در بیانیه‌ای گفته‌اند این راهپیمایی پیام صریحی به دولت آمریکا در اولین روز کاری آن است. همینطور به تمام جهان حاکی از اینکه حقوق زنان حقوق بشر است.
به گفته این عده این راهپیمایی صرفا درباره حقوق زنان نیست و افرادی از جنسیت و سن و نژاد و فرهنگ و گرایش سیاسی مختلف را در بر می‌گیرد.
بسیاری از فعالان مدنی و سیاسی نگران آن هستند که دونالد ترامپ اقدام‌هایی علیه مهاجران، مسلمانان، طبقات فرودست و دگرباشان جنسی انجام دهد و حقوق زنان را محدود کند.
تیم رسانه‌ای دونالد ترامپ بلافاصله پس از آغاز کار او وبسایت کاخ سفید را تغییر داده و موضوعاتی چون سلامت، حقوق شهروندی، تغییرات اقلیمی و حقوق دگرباشان را حذف کرده است.
با برگزاری مسالمت آمیز تجمع‌های امروز نگرانی درباره تکرار خشونت‌ها در اعتراضات شب تحلیف از میان رفت.
در اعتراضات شب مراسم تحلیف در واشنگتن بیش از ۲۰۰ نفر دستگیر شدند و شش افسر پلیس زخمی شدند.