ستار کياني، از مبارزين پرسابقه نيم قرن اخير جامعه ماست. او از کادر هاي سازمان مجاهدين خلق ايران بوده است. ستار در زندان، از فکر مذهبي و سياسي مجاهدين جدا مي شود و «مارکسيست» مي گردد. در دي ماه سال 57، به همت مبارزات ضد استبدادي مردم، او از زندان آزاد مي شود. او به همراه تعدادي ديگر از کادر هاي آزاد شده از زندان، سازمان کارگران انقلابي ايران (راه کارگر) را بنياد مي نهد. در ايجاد و هدايت اين سازمان او نقش موثري داشته است. بالاخره از اين سازمان بهمراه تعدادي ديگر از اعضاي راه کارگر جدا مي شود و در بهار سال 1362 به سازمان ما مي پيوندد. او در مبارزات خود در درون سازمان، وظايف و مسئوليت هاي مهمي را بر عهده مي گيرد و در امر هدايت نظري و سياسي تشکيلاتي سازمان، بسرعت جاي خود را در ميان ديگر کادرهاي رهبري پيدا مي کند. رفيق ستار کياني، که در سازمان ما با نام صمد شناخته شده بود، در جريان حملات وحشيانه به سازمان، در 29 مهر ماه 63 دستگير مي شود. اين دستگيري، مطابق تاکتيکي که دستگاه سرکوب رژيم اسلامي داشت، از چشم سازمان پنهان مي ماند. هدف اين پنهان سازي، نفوذ در تشکيلات سازمان بوده است. داستان اين دستگيري که با فرار او از زندان گره مي خورد تحت عنوان «روايت يک فرار» به قلم رفيق سعيد نوشته شده است. البته هنوز تمامي جوانب اين دوره از مبارزه و مقاومت جانانه ستار کياني و همچنين ابعاد توطئه ها و نقشه هاي پليد حکومت، روشن نشده است. ولي امر مسلم اين است که نقشه پليس سياسي جمهوري اسلامي براي نفوذ در سازمان ما، با برخورد هاي هوشيارانه و جسورانه ستار و ديگر کادرهاي سازمان ناکام ماند. خطراتي که سازمان را تهديد مي کرد، توسط او و با همکاري و تلاش ديگر کادرهاي سازمان براي ما آشکار شد. ستار کياني، تلاش خود را براي باز سازي سازمان تماما انجام داد و آن جا که لازم بود با خطر کردن، از آن بنحو درخشاني دفاع کرد.