ستار در سال 1350 به دنبال فعاليتهاي سياسي اش دستگير و به زندان افتاد. وي در مقابل شکنجه هاي وحشيانه دست به مقاومتي حماسه وار زد. ابتدا به حبس ابد و سپس به 15 سال محکوم گرديد. در زندان با پذيرش مارکسيسم، به صفوف انقلابيون چپ پيوست. با قيام توده ها از زندان آزاد و با استقبال باشکوه مردم ممسني به زادگاهش رفت. پس از انقلاب با رفقاي همفکرش در زندان سازمان راه کارگر را بنيان نهاد. رفيق ستار تا اواخر بهار 62 در کميته مرکزي راه کارگر مبارزات انقلابي اش را دنبال نمود. در تابستان همان سال با تعدادي از اعضا و هواداران سازمان راه کارگر به سازمان فداييان خلق ايران پيوست. در آبان ماه 63 به اسارت دژخيمان رژيم جمهوري اسلامي درآمد و زير شکنجه‌هاي وحشيانه قرار گرفت . سرانجام پس از چهارسال و نيم تحمل شکنجه در پاييز67 درمقابل جوخه اعدام قرارگرفت.

 

جنبش شکست خورده ما تا آخرین لحظه مقاومت کرده و با عشق از وجود خودش قهرمانانه دفاع کرده است. زندان های جمهوری اسلامی نزدیک به سه ده قتل گاه جنبشی بوده است که امروز به آن نسبت های ناروا می دهند.

 قهرمانان این جنبش، مقاومت عاشقانه این جنبش، و دشمنی جنایتکارانه جمهوری اسلامی علیه این جنبش را این نوشته ها منعکس می کنند.  این نوشته ها کمک می کنند تا پرده از روی این واقعیت ها کنار رود.   این بنفع حضور صادقانه و مسئولانه مبارزین قدیمی و بنفع دموکراسی است.