|
Lisl Rizy
دنیای جوان 21.04.2005
برگردان ناهید جعفرپور
درآمد خالص سالانه زنان کارگر در اطریش در طول 4 سال گذشته 11،1 درصد سقوط
نموده است در حالیکه این رقم برای مردان کارگر 5،9 درصد می باشد. در مقایسه با
این تقلیل دستمزدها در بخش کارگری، در بخش اداری هم از سال 2000 به بعد همواره
زنان کارمند اطریشی 2% از درآمد خالص شان را نسبت به سال قبل تر از دست داده
اند. رفرم مالیاتی سال 2005 در اطریش باعث گردیده تا اختلافات درآمدی در این
کشور همچنان رشد نماید. در این میان طبق آمار رسمی زنان کارگر و کارمند اطریشی
اولین قربانیان این رفرم مالیاتی می باشند. دستمزد زنان کارگر یک سوم
کمترازهمکاران مردشان می باشد و با وجود اینکه روز بروز زنان بیشتری از تحصیلات
عالیه و آموزش های شغلی بر خوردار میشوند اما اختلاف درآمدی بر مینای جنسیت
همواره بر بازار کار اطریش شدیدا حکومت می نماید. انتظار میرود که این اختلاف
درآمدی بر مبنای جنسیت حداقل در مشاغل تخصصی تقلیل یابد اما بر عکس، آمار نشان
می دهند که این دسته از زنان هم از این تبعیض فاحش رنج می برند.
طبق آمار رسمی از هر 10 زن شاغل در این کشور 4 نفر بصورت نیمه وقت و پیمانی
بکار مشغول است و مسلما این مسئله به همراه خود نابرابری مزدی و کار مزد ارزان
را بدنبال خواهد داشت و طبیعتا این شیوه اشتغال درجه اشتغال زنان را در جامعه
به لحاظ مدت زمان اشتغال دچار نقصان خواهد نمود.
در سال 2005 بیش از نیمی از کمک هزینه دوران بیکاری از سوی بیمه های بازنشستگی
حذف گردیده است( 2005: 773،50 ) که این مسئله شامل حال 80% زنان شاغل در شرایط
ذکر شده می باشد. در نتیجه از هر دو زن بازنشسته یکی در زیر خط فقر قرار خواهد
گرفت.
طبق گزارش کمسیون پارلمان اروپا در سال 2004 ، اطریش به کشور هائی تعلق دارد که
اختلاف دستمزدی میان زنان و مردانش بسیار فاحش و بالاست. رناته سزورگیتس جزء
هیئت رئیسه زنان اتحادیه کارگری او گ ب می گوید:"ما باید فورا یک سری از
اقدامات اعتراضی برای مبارزه بر علیه تبعیض دستمزدی را سازماندهی نمائیم. در
این راستا ما احتیاج به یک سیاست " درآمد و خانواده" ای داریم که زنان را نه به
عنوان کسانی که تنها کمک خرج خانواده هستند بلکه بعنوان انسان هائی مستقل با
حقوقی برابر با مردان ارزیابی و راه رشد آنان را هموار سازد. ما زنان او گ ب
امسال در روز 8 مارس روز جهانی زنان با خواست " تمام دستمزد بجای نیمی از آن"
بسیج شده و آکسیون های خود را بر علیه تبعیض دستمزدی بر مبنای جنسیت آغاز می
نمائیم. هدف ما ایجاد فشار بر دولت اطریش است که با وجود اعتراضات و همچنین
خواست اتحادیه اروپا نه تنها به هیچ وجه حاضر به حل مشکل مادران شاغل یعنی "مراقبت
از کودکان" ( ایجاد مهد کودک های بیشتر دولتی) نیست بلکه روز بروز در سایه این
دولت این خدمات منهدم می گردند و بجای پرداخت کمک هزینه فرزاندان و کمک هزینه
های فوق العاده برای زنان سرپرست خانوار با رفرم مالیاتی شانس کار طولانی مدت
زنان را بسیار تقلیل داده اند نتیجه این شده است که روز بروز زنان بیشتری از
صحنه کار اجتماعی خارج شده و آنانی هم که به اشتغال مشغولند باید با ساعاتی کم
و مزدی ناچیز راضی بوده و ازامنیت شغلی بر خوردار نباشند.
در سال 1995 در هنگامی که ما به اتحادیه اروپا وارد شدیم درجه کار نیمه وقت ما
زیر حد متوسط اتحادیه اروپا قرار داشت.از سال 2001 به این سو این درجه کار نیمه
وقت بشدت بالا رفته است. درجه کار نیمه وقت زنان در اطریش کاملا بالای حد متوسط
اتحادیه اروپا قرار گرفته است".
خانم سزورگیتز همچنین اضافه می کند که ما خواهان رشد درآمدهای رده پائینی
اجتماع بوده و از دولت می خواهیم حداقل دستمزد قراردادی برای زنان ماهی 1100
یورو باشد. |