اتحاد کار شماره۱۲۴/ دی ١٣٨٣


 

 

قانون پناهندگي آلمان در سال 2005

 

 

قوانين جديد مهاجرت و پناهندگي، پناهندگان را به دو گروه اقتصادي قابل قبول و غير قابل قبول تقسيم نموده است. وضعيت پناهندگاني که موفق به اخذ مجوز پناهندگي نگشته اند بد تر مي شود.

 

مصاحبه با کاي وبر مسئول شوراي پناهندگان ايالت نيدرزاکسن

 

مصاحبه گر: Achim Beinsen

دنياي جوان 3.1.2005

برگردان ناهيد جعفرپور

 

سئوال: از تاريخ 1 ژانويه 2005 قوانين جديد پناهندگي و مهاجرت به اجرا در مي آيد. در اين قانون چه چيزي تغيير نموده است؟

 

جواب: اين قانون در نظر دارد امر پناهنده شدن را متوقف ساخته و دسترسي خارجي ها به مرز هاي آلمان و حق اقامت در اين کشور را محدود سازد. وزير کشور آلمان اوتو شيلي پناهندگان و مهاجران را به دو بخش تقسيم مي نمايد بخش اول پناهندگان و مهاجراني است که به لحاظ اقتصادي از سوي دولت آلمان مورد پذيرش قرار مي گيرند و بخش دوم کساني است که دولت تقاضاي آنان را مورد قبول قرار نمي دهد. در واقع اين جدا سازي هدف اصلي اين قانون و در مرکز ثقل آن قرار دارد.

 

سئوال: آنطور که به نظر مي رسد وضعيت کساني که از سوي مراجع دولتي و غير دولتي تحت تعقيب مي باشند و يا کساني که بخاطر جنسيتشان مجبور به فرار گشته اند بهتر خواهد شد. اما وضعيت پناهندگاني که تقاضاي پناهندگي آنان مورد قبول قرار نگرفته است و در آلمان زندگي مي کنند بسيار وخيم تر خواهد شد. ميدانيم که اين پناهندگان در اين کشور جا افتاده اند و به دلايل متفاوت نمي توانند به کشور مبداء خويش مراجعت نمايند مثلا بخاطر جنگ در آن کشور ها و ... مي توانيد کمي در اين باره توضيح دهيد؟ اين قوانين براي اين انسانها چه خواهد نمود؟



جواب: طبق اين قانون فشار بر اين انسانها افزايش خواهد يافت تا اين انسانها آلمان را ترک نمايند. به اين منظور هم مراکزي ايجاد شده که پناهندگان را تا هنگام بازگشت در آنجا نگه داري کنند و يا عدم پرداخت پول نقد براي گذشتن امور زندگي اين پناهندگان از سوي اداره خدمات اجتماعي ( سوسيال آمت ها) و ساير فشار ها و ابزار هاي شکنجه روحي ديگر که باعث شود پناهنده تحت فشار آلمان را ترک نمايد.


سئوال: در اين مراکز بازگرداندن پناهندگان چه مي گذرد و براي چه ايجاد شده اند؟


جواب:  اين مراکز مقر هاي پناهندگي هستند که در آنجا به پناهندگان اين احساس منتقل مي شود که آنان در آلمان هيچ شانسي براي ماندن ندارند. آنها در اين مقر ها تنها يک تخت و ضروري ترين لوازم براي زنده ماندن را خواهند داشت. اين مقر ها اکثرا بسيار دور از محل هاي زندگي ساير انسانها خواهد بود. پناهندگان مستقر در اين مقر ها آنقدر پول نخواهند داشت که حتي بليط اتوبوس براي رفتن به شهر ها و مکان هاي مجاور را بپردازند. آنها اجازه ترک مقر را خواهند داشت اما براي رفتن به دهات و شهر هاي مجاور بايد کيلومتر ها راه بروند. اجازه کار نخواهند داشت و اجازه ترک منطقه تعيين شده از سوي اداره خارجي ها را ندارند. آنان مرتبا تحت بازجوئي قرار خواهند گرفت. اين روند در حقيقت زنگ خطري است براي پناهنده که بداند هيچگونه شانسي ندارد و مي بايد کشور را ترک نمايد. در واقع شکلي از رماندن پناهندگان.


سئوال: شوراي پناهندگان چه انتظاري از قانون پناهندگان و مهاجران داشت؟

 

جواب: در حدود صدها هزار پناهندگاني در آلمان وجود دارند که فقط از سوي دولت تحمل ميشوند بدون کوچکترين شانسي براي اخذ حق اقامت اين کشور. ما اميد داشتيم که قوانيني براي انتگره شدن ( جا افتادن و جذب در جامعه) اين انسانها به وجود آيد و حق جابجا شدن اين انسانها و تحرک آنها در جامعه سهل تر گردد و قوانين بهتري براي کساني که پناهندگيشان مورد قبول قرار نگرفته شده است وضع گردد .

 

سئوال:شوراي پناهندگان ايالت نيدر ساکسن براي اين پناهندگان چه خواهد نمود؟

 

جواب: ما خواهان حق اقامت براي اين گونه پناهندگاني که در اثر اين قانون مورد خطر اخراج قرار گرفته اند مي باشيم. کساني که زندگيشان در آلمان شکل گرفته است. ما اعتقاد داريم که خانواده هاي با فرزند که بيش از سه سال است که در آلمان بسر مي برند بايد اجازه اقامت در آلمان را بگيرند. مجرد ها بايد ازاين حق بعد از 5 سال اقامت در آلمان برخور دار گردند.

 

سئوال: چرا سياستمداران آلمان و مسئولين تا کنون کاري براي اين افراد که تحمل ميشوند نکرده اند و راه حلي پيدا نکرده اند؟


جواب: يکي از دلايل اصلي بطور قطع وضعيت بازار کار است . دولت آلمان از پناهندگان و مهاجران بعنوان ارتش ذخيره بازار کار استفاده مي کند که وضع بيکاري را ثابت نگه دارد هر وقت به نفعش باشد آنها را به داخل راه مي دهد و هر وقت به نفعش باشد آنها را اخراج مي کند.

 
سئوال: وظيفه شوراي پناهندگان در سال هاي آينده چيست؟

جواب: در ابتدا تلاش داريم  فضائي جديد به وجود آوريم که تحت اين قانون بتوانيم کارهائي کنيم. ما ميخواهيم کمک هاي قانوني براي کساني که اقامتشان در آلمان توسط اين قانون مورد مخاطره قرار گرفته است ، فراهم سازيم و از کساني بخواهيم که بصورت همت عالي در اين راه بما کمک نمايندو همچنين از اداره پناهندگان درخواست کمک و پشتيباني نمائيم و در نهايت نهاد هاي سياسي را براي اخذ اجازه اقامت براي اين انسانها بسيج نمائيم تا بتوانيم اجازه اقامت براي اين پناهندگان بگيريم. صريح تر بگويم ما مي خواهيم براي حق ماندن کساني که از سوي دولت آلمان تحمل مي شوند مبارزه کنيم.