اتحاد کار شماره۱۲۳/ آذر ١٣٨٣

ياد فاجعه را تا زمان اجراي عدالت زنده نگهداريم

مصاحبه خانم پرستو فروهر با راديو صداي آلمان در تاريخ  2 آذر 1383 ( به نقل از سايت عصر نو)

پرسش ها : مهيندخت مصباح

دويچه وله: خانم فروهر، در خبرها آمده است که شما در حسينه ي ارشاد صحبت کرده ايد. بدين ترتيب اجتماع در حسينه ي ارشاد ممکن بوده و تنها اجازه ي برپايي مراسم بزرگداشت را نداده اند، درست ست؟

پرستو فروهر: بله. اجازه براي مراسم بزرگداشت داريوش و پروانه فروهر در روز ۲۵ آبانماه داده شد، يعني موافقت با اين قضييه را اعلام کردند. در پي اين مجوز ما از طريق رسانه هاي جمعي فراخواني جهت دعوت به اين مراسم را داديم که متاسفانه از فرداي آن روز طي اظهارها و گفتگوهاي پياپي اشکال تراشي هايي بر پايه ي استدلالهاي ضد و نقيض شروع شد و سرانجام نيز اعلام کردند که اجازه ي برگزاري اين مراسم را در حسينه ي ارشاد نخواهند داد. از اين جهت ما اعلام کرديم که در همان خانه اي که قتلگاه آن شد، مراسمي برپا خواهيم کرد جهت اداي احترام به آن دو عزيزي که در راه آزادي ايران جانش را از دست دادند.

دويچه وله: با توجه به درگيريهايي که مقابل حسينه ي ارشاد رخ داده است، نگران برگزاري اين مراسم در منزلتان نيستيد؟ آيا نيروي انتظامي تعهد و تضمين امنيت را داده است؟

پرستو فروهر: بله، نيروي انتظامي متعهد امنيت شرکت کنندگان شده است و من اميدوارم که مراسم در نهايت امنيت برگزار شود. ما زمان مراسم را کمي طولاني تر کرده ايم، براي اينکه بهرصورت اين خانه گنجايش پذيرش چندين هزار انساني که هرساله در اين مراسم شرکت مي کنند را در آن واحد ندارد. به همين خاطر ترتيبي داده شده است که شرکت کنندگان بتوانند گروه گروه وارد منزل شوند. مراسم که از ساعت ۲/۵ بعدازظهر شروع مي شود، براي اداي احترام، خواندن دعايي، روشن کردن شمعي، گذاشتن گلي بر قتلگاه آن دو  و سپس خروج با آرامش از خانه در نظر گرفته شده است تا مهلتي باشد براي ورود گروه بعدي.

دويچه وله: سازماندهي اين مراسم توسط شما صورت گرفته است يا نيروي انتظامي؟

پرستو فروهر: مسلما آنچه که در داخل خانه صورت مي گيرد، سازماندگانش ما هستيم. در خارج از منزل نيز نيروي انتظامي، با توجه به صحبت هايي که شده است، تعهد تامين امنيت شرکت کنندگان را داده است و مسلما جهت وظيفه اي که بعهده گرفته اند در خارج از خانه حضور خواهند داشت.

دويچه وله: خانم فروهر، وکلاي پيگير پرونده ي خانواده ي شما و همينطور برخي از روزنامه نگاران و روزنامه ها، بقول خود شما، تاوان اين پيگيري ها را داده اند. آيا تاکنون به خود شما اشاره اي در مورد پرداخت تاوان نشده است؟

پرستو فروهر: من فکر مي کنم تا تاواني که تا ابد با از دست دادن عزيزترين کسانم آنهم به آن شکل فجيع پرداخته ام، کافي باشد و ديگر مقامات شرم کنند که بيش از اين ما را موظف به پرداخت تاواني نمايند.

دويچه وله: شما بدرستي اشاره کرده ايد که موضوع قتلهاي زنجيره اي ”درد مشترک” مردم ايران است. همينطور بارها گفته ايد که تمايلي به انتقام نداريد. الان تلاشهاي شما و متحملين اين درد مشترک به کجا انجاميده است؟

پرستو فروهر: مختصر بگويم، پيگيري ما که از طريق دستگاه قضايي بود با تشکيل آن دادگاه نمايشي و پس از آن عدم شرکت ما در آن دادگاه دقيقا به همين دليل، تقريبا با سد سکوت دستگاه قضايي روبرو شده است. خود من در مرحله اي که عنوان کردند پرونده به ديوان عالي کشور ارجاع شده است، بارها و بارها به آنجا مراجعه کرده ام، تنها براي اينکه بدانم آيا تغييري در روند رسيدگي داده خواهد شد يا نه و نامه اي به رييس ديوان عالي کشور نوشتم. ولي متاسفانه در مقابل آن هيچ پاسخي از سوي هيچ يک از مقامات داده نشد. پيگيري ما بدين ترتيب در دستگاه قضايي به بن بست رسيد و به همين دليل ما همان ابتدا هم که اعلام کرده بوديم در دادگاه شرکت نخواهيم کرد و به کميسيون اصل ۹۰ مجلس ششم شکايت برديم.

متاسفانه زماني که براي آخرين بار به آنها مراجعه کرديم  به ما گفته شد که تحقيقات در کميسيون به نتيجه نرسيده به اين دليل که در اين تحقيقات به افرادي رسيده اند که توانايي برخورد با آنها را ندارند. اين دقيقا تاييدکننده ي حرفي ست که ما از ابتدا مي زديم که مسئله ي آمرين در اين پرونده مبهم باقي مانده و تحقيق کافي در موردش نشده است. کار در کميسيون اصل ۹۰ نيمه تمام باقي ماند و فکر نمي کنم مجلس هفتم نيز اراده اي براي پيگيري اين پرونده داشته باشد. به همين دليل تنها پشتيبان و تنها اميدمان مردم هستند که اين فاجعه را در ذهنشان و در قلبهايشان زنده نگه دارند و خواست افشاي جنايتي را که بر دگرانديشان در ايران رفته است، روزي به پيش ببرند. روزي که عدالت در اين سرزمين اجرا شود.