نوشته شده در بین المللی توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها. Print This Post Print This Post

به بهانه یکمین سالگرد همه پرسی استقلال کردستان عراق / سیروان هدایت وزیری

همه پرسی در اقلیم کردستان برای استقلال کردستان عراق در ۳ مهر ۱۳۹۶ ( ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷) برگزار گردید . درست یک سال از این همه پرسی می گذرد .  در اینجا جا دارد ضمن اینکه یادی از این روز تاریخی بشود ،  به نتایج و جایگاه این رفراندوم  نیز مختصرا پرداخته شود  .  آنچه که پیداست ، نتایج و برآمد این رفراندم در تاریخ مبارزاتی مردم اجحاف شده کرد در عراق به ثبت رسیده است و اینک هیچ حزب وسازمانی نمی تواند نتایج آن را نادیده گیرد و یا اینکه باطل شده محسوب گرداند و در هر حال به عنوان یک سند و مبنا در مبارزاتی مردم کرد در عراق در هر شرایطی مورد نظر قرار خواهد گرفت .

شاید گفت که این اولین بار بود که مردم کردستان عراق به عنوان یکی از خلق های  تحت ستم در  منطقه خاورمیانه  در جهت حق تعیین سرنوشت خویش با ابزار رائی آزاد و داوطلبانه و در یک فضای باز سیاسی پای صندوق ها رفتند به استقلال اشان رسمیت حقوقی دادند . نتایج این رفراندوم  که سرشماری شد ، در جدول زیر قید شده است .

خیلی از  دولت ها  ، احزاب و جریانات سیاسی در آن موقع  با توجه به نظرات ، دیدگاه و منافع  خود یا رفراندوم را به چالش گرفتند و یا اینکه از آن دفاع کرده اند . تا انجایی که به نقد و به چالش کشیدن این رفراندوم بر می گشت ، بیشتر از جانب حکومت هایی بود که خود احساس می کردند که این واقعه تاریخی در کشورشان  از جانب خلق های دیگر اتقاق بیفتند . در نتیجه منافع آنان در این بود که اساسا رفراندومی تشکیل نگردد و اما که برگزار گردید ، به مخالفت سر سخت ان در آمده اند .  نتایج این مخالفت و سرسختی ها به جایی رسید که  مرز های اقلیم کردستان در هر گوشه ایی مرزها بسته شد و یک محاصره همه جانبه اقتصادی ، سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی از جانب این حکومت ها  بر مناطق اقلیم کردستان حاکم گردید با این حربه که  آنان افکار عمومی و شرایط سختی را بر اقلیم تحمیل کنند که نتایج و اساسا محتوای این رفراندوم غیر قانونی می باشد و در عین حال یکپارچگی عراق  را بر این واقعه مهم ترجیح دادند .

در اینجا انگیزه و آماج رژیم جمهوری اسلامی در مخالفت  با رفراندوم تاریخی در اقلیم کردستان قابل توجه بود .  زیرا که دلایل مخالفت اش اگر در ابعاد انسانی و ژئوپولوتیکی در نطر نگیریم ، ساختمانبندی حاکمیت دولت شیعه حاکم بر عراق پاشنه آشیل همه موضوعات بود . زیرا احساس می کرد که در هر صورت حاکمیت شیعه بر عراق همانند حاکمیت شیعه بر ایران در یک ظرف بلاقوه منطقه ایی واقع  شده و ترجیحات یکپارچگی عراق این ظرف را پربار تر خواهد کرد . بطوریکه اگر این رفراندوم ، در حین جنگ ایران عراق  و هنگام حاکمیت صدام حسین صورت می گرفت ، بریدن هر تکه ایی از به اصطلاح خاک عراق غنیمت الهی محسوب می گشت و راه رسیدن به کربلا  آسان تر می شد  ، آنچه که این انگیره همواره در طول جنگ ایران عراق بر بینش و آمال سران رژیم جمهوری اسلامی حاکم بوده است . در طول جنگ ایران و عراق شاهد آن بودیم که در مناطق اقلیم کردستان عراق ، رژیم جمهوری اسلامی با کمک گرفتن از نیروهای کرد ، که اتفاقا مصبب برگزاری این رفراندوم بودند ،  می خواست طی حملات پی درپی شهر سلمانیه و کرکوک را به تصرف نظامی خود در آورد ، اما در هر یک از پاتک های نظامی ناچار به شکست وی منجر گردید  .

 موضع گیری ترکیه در رابطه با رفراندوم کردستان عراق  نیز ، همان سیاستی را عمل می کرد که جمهوری اسلامی داشت ، اما به نحو دیگر . در اینجا برای دولت ترکیه  مسائل انسانی و ژئوپولوتیکی برجسته تر  از نسبت به حاکمیت شیعه در عراق  . ترکیه از ترس اینکه برآیند رفراندوم در اقلیم کردستان عراق به تشکیل یک دولت کردی منجر شود ، و به این حساب این منطقه به مرکز تردد و فعالیت کردهای مخالف خود در ترکیه منجر شود به مخالفت سر سخت رفراندوم برخاست .  در اینجا نیز باید تاکید کرد که اگر ترکیه خود نیر با مشکلی همچون کرد و یا اینکه وجود کرد در ترکیه مواجه نمی شد ، انگیزه ایی که آیا عراق تکه تکه شود یا نه از اهمیت بر خوردار نبود و شاید بسا اینکه نتایج رفراندوم را به رسمیت می شناخت .

به عنوان یک تجربه نیز لازم هست به موضع گیری عربستان سعودی در رابطه با رفراندوم  در رابطه با کردستان عراق اشاره ای داشت . عربستان سعودی یکی از طرفداران رفراندوم در کردستان عراق محسوب می شد و اتفاقا روی این کشور در کمک رسانی به اقلیم حساب باز شده بود . عربستان سعودی از حاکمیت شیعه در عراق ناخوشیاند بود و این حاکمیت را منشاه حاکمیت ایران می دانست .  از نظر عربستان سعودی ،  طرفداری از رفراندوم می توانست به ضعیف بودن موقعیت حاکمیت شیعه در عراق کمک نماید اما دیری نپایید ، موضع گیری اش در رابطه با رفراندوم تغییرکرد و اعلام کرد که این رفراندوم را به رسمیت نخواهد شناخت و به قول معروف ” دوهزاریش افتاد ” . دولت عربستان سعودی زمانی دو هزاری اش افتاد که “حکیم صدر”  به عربستان سفر کرد و این دولت را متقاعد ساخت ، که بهتر است یکپارچگی “جامعه عربی عراق ” به طرفداری از رفراندوم و تجزیه این کشور ترجیح دهد

 موضع گیری جریانات و احزاب اپوزیسیون ایرانی در رابطه با رفراندوم نیز قابل توجه بود  . تا آنجایی که به جریانات به اصتلاح چپ بر می گشت  ، تجارب به ما نشان می دهد که در عمل واقع شده ، تئوریها رنگ می بازند و پوچ از آب در می آیند. دادن و بحشش ها ( بخوان حق تعیین سرنوشت خلق ها تا حد جدایی )  روی کاغذی رنگ می بازند و صوری می شوند . به حق خیلی از این احزاب چپ خود را در مسافت هزاران کیلومتری به جنبش فلسطین تحت رهبری “نواب حاتمه” ، “جرج حبش” و “یاسر عرافات” رساندند تا اینکه حق تعیین سرنوشت خلق فلستین را از حلقوم دولت اسرائیل بگیرند و جه بسا اینکه در این راه چقدر جانفشانی کردند و زحمت کشیندند.  ولی متاسفانه  تا آنجایی که به موضع گیری در رابطه با رفراندوم مردم کردستان عراق برای حق تعیین سرنوشت خویش  در مجاور جامعه اشان بر می گشت به سفسطه جویی در عرصه سیاسی و تئوری افتادند و رفراندوم مردم تحت ستم کرد در عراق را به رسمیت نشاختند و تازه در به مخالفت اش افتادند . چه بسا اینکه خیلی از احزاب چپ با توجیه اینکه رفراندوم از جانب به اصتلاح خاندان و عشیره بارزانی سازمان و فراخوانده شده است ، مرکزیت خود کامه حکومت عراق و به موازات ان یکپارچگی عراق را ترجیح دادند . البته به اعتقاد خیلی از این احزاب و گروه های سیاسی چپ ، اگر رفراندوم از جانب چپ ها بیان می شد ، به نحو همه جانبه ایی  می بایستی مورد استقبال قرار می گرفت .

اما موضع گیری برخی دیگر از احزاب و جریانات سیاسی از جمله سازمان اتحاد فداییان خلق ایران و برخی دیگر از شخصیت های سیاسی  در مورد رفراندوم کردستان عراق را باید مورد ستایش قرار داد . بطوریکه آنان جدا از هر کسی که این رفراندوم را سازمان و فراه خوانده بود ، نتایج ان را به رسمیت شناختند . زیرا آنان شاهد بودند که چگونه میلیون ها نفر از مردم کرد در عراق به پای صندوق های رائی رفتند و سرنوشت خویش  را از از نتایج این آراه و رائی همگانی و داوطلبانه می دیدند . در هر صورت رفراندوم کردهای عراق در خصوص استقلال اشان می تواند فاکتور مناسبی برای سنجش ها در موضع گیرهای  سیاسی بد و بهتر باشد .

  سیروان هدایت وزیری ۲۵٫۰۹٫۱۸

 

نتیجه

رأی‌ها

٪

آری

۲٬۸۶۱٬۴۷۱

۷۰۰۱۹۲۷۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۹۲٫۷۳‏٪

نه

۲۲۴٬۴۶۴

۷۰۰۰۷۲۷۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۷٫۲۷‏٪

رأی‌های درست

۳٬۰۸۵٬۹۳۵

۷۰۰۱۹۳۳۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۹۳٫۳۵‏٪

رأی‌های سفید یا باطله

۲۱۹٬۹۹۰

۷۰۰۰۶۶۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۶٫۶۵‏٪

مجموع رأی‌ها

۳٬۳۰۵٬۹۲۵

٪۱۰۰

نام‌نوشتگان/مشارکت

۴٬۵۸۱٬۲۵۵

۷۰۰۱۷۲۱۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۷۲٫۱۶‏٪

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>