نوشته شده در دیدگاه ها توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها. Print This Post Print This Post

قدرت دوگانه در دوران انقلاب / سیروان هدایت وزیری

مسئله اساسی هر انقلاب موضوع قدرت حاکمه در کشور است . بدون توضیع این مسئله نمیتوان ازشرکت اگاهانه در انقلاب ، انچه مربوط به رهبری انقلاب  باشد ،  صحبت به میان اورد . “

خود ویژه بودن جامعه ایران ، از این جنیبه تا کنون شکل کشورداری بر کاربرد مکانیزم و  ساختمانبندی حزبی نبوده  و قاعدتا تجارب جدی در این مورد نیست ، شک و شبهه هایی را بوجود می اورد که ، بعد از سرنگونی رزیم جمهوری اسلامی ، قدرت سیاسی به دست  تعداد اقلیتی از نخبگان سیاسی _ حزبی خواهد افتاد و این نخبگان در تشکیل مجلس موسسان پیش قدم خواهند شد و دولت را  تشکیل خواهند داد  و اما توده های مردم صرفا  به وسیله ایی برای تشکیل این قدرت مبدل خواهند گردید . برای رفع حاجت مسئله ،  لازم هست ابتدا ترسیمی از پرنسیپ ها از یک طرف ،  و از طرف دیگر پیش بینی های ممکن در حین سرنگونی رژیم و بعداز آن ارائه گرددد  . تا انجایی که به نظرگاه یک سوسیالست  واقعیت گرا بر می گردد ، قدرت  سیاسی بلاواسطه توده های زحمتکش و ستمدیده در انقلاب و تحولات آینده ایران  ،  مطلوب ترین شکل آن هست و این مسئله نیز بر ابتکار بلاواسطه توده های مردم از پایین متکی و بستگی خواهد داشت . در اینجا وظیفه سوسیالیست هاست به زمینه سازی و فراهم شدن این قدرت بلاواسطه توده ایی کمک نمایند تا حد المکان یک قدرت دوگانه سیاسی در جامعه بوجود آید . قدرت دوگانه ایی که در اینجا اسم برده می شود جه خصلت سیاسی را بخود می گیرد و اساسا قدرت دوگانه در اینجا به چه معنی است . در اینجا قدرت دوگانه عبارت از این است که در کنار حکومت موقت ، که از طرف مجلس موسسان تشکیل می شود ، قدرت دیگری بوجود می آید که قدرت بلاواسطه کارگران و زحمتکشان میباشد . کارگران و زحمتکشان ،  بلاواسطه با تشکیل کنگره سراسری خود قانون هایی را به تصویب خواهند رساند که که شاید مورد توجه قانونگذاری مجلس موقت موسسان از نظر حقوقی  نباشد از جمله قانون کنترل کارگران و زحمتکشان  برتولید و وسایل تولید و فروش آن و تعیین دستمزد واقعی . اگرچه مجلس موسسان از جانب احزاب سیاسی تشکیل می شود و نمایندگان  این احزاب مستقیما از جانب مردم با رائی داوطلبانه و آزادانه انتخاب خواهند شد ، ولی با توجه به خصلت ذاتی دوره انقلاب  ، قانونگزاری این مجلس در حول حوش یک جامعه بورژوایی معمولی فراتر نمی رود و اساسا شکل طبقاتی بخود نمی گیرد .  در اساس می توان انتخابات همگانی و ازاد برای تشکیل موسسان را بیشتر در قالب یک واقعه فراطبقاتی تعبیر کرد که قدرت بلاواسطه و مستقیم  کارگران  و زحمتکشان در ان متبلور نیست .

البته با توجه به ناموزونی و عدم رشد اقتصادی و سیاسی جامعه ایران ، قدرت سیاسی مطلق و خالص کارگران و زحمتکشان در قالب شورا در خصوص ساختمان سازی یک سیستم سوسیال دولتی هنوز نضج نیافته است و  کارگران و زحتمکشان از نظر اگاهی سیاسی و اجتماعی دارای این امکانات نیستند ،  تمامی سازمان های دولتی را از آن خود سازند و اما از طرفی دیگر آنان یه صرف یک نیروی ” پیکارجو”  برای صرف افزایش دستمزد های خود در دوران انقلابی نخواهند بود ،  بلکه آنان  جزیی از سازمان های دولتی محسوب می گردند که در حق تعیین سرنوشت جامعه سهیم مند . در حقیقت قدرت دوگانه ایی که در اینجا مطرح هست  برخلاف انقلابات گذشته ، از جمله انقلابات در ۱۹۱۷ روسیه ، قدرت دوگانه فقط نموداری از یک لحظه انتقالی در جریان دوران انقلابی نیست ، از این جنبه کارگران و زحمتکشان به قدرت  سیاسی  منتخب عموم توجه نکنند و تحت شورای متخب خود ،  مجلس موسسان را تخطئه کنند ، بلکه قصد در اینجا تکمیل منابع قانونگذاری از جانب شورای کارگران  و زحمتکشان و مجلس موسسان در تشکیل حکومت بطور مداوم  است .

برخلاف تصوراتی که تا کنون در مورد دوران انتقالی قدرت سیاسی وجود داشته ، از این جنبه جامعه صرقا  به  توسط حکومت های مدافع یک طبقه معیین اداره می شود و در ناشی از آن به اثبات گردد که دولت ها ناگذیر طبقاتی هسستند و دولت به اصطلاح  دیکتاتوری این یا آن طبقه بر جامعه حاکم می گرداند ، در اینجا وجود قدرت دوگانه سیاسی قاعدتا بر این تئوری خط بطلان می کشد . در حقیقت قدرت دوگانه سیاسی نموداری از حاکمبت تمامی احاد جامعه از پایین تا بالا ها هست . مجلس  قانوگذاری شورای کارگران و زحمتکشان همانند ” مجلس ثنا ” ی معروف می ماند که قانون اتخاذ مجلس موسسان را  به تصویب قطعی می رساند .

شاید در اینجا سئوال مطرح شوذد که تکلیف احزاب سیاسی در مجلس موسسان چگونه است که هر یک آنان از منافع این یا آن طبقه و قشر معیین  دفاع می کنند و هریک متعلق به یک طبفه خاص هستند  . قبل از همه اینها باید گفت که هیچ حزبی نمی تواند به اندازه خود طبقه ، که  مدافع حقوقی و اقتصادی خویش هست  و قدرت بلاواسطه  خود  تضمین نماید ، ادای متعلق بودن  را در آورد . شاید احزاب بورژوایی در اتخاذ سیاست ها نزدیکی ملموس تری با قدرت بلاواسطه طبقات سرمایه داران داشته باشند ، ولی احزاب مدافع کارگران و زحمتکشان از اینکه در زیر سقف تولید و کارخانه ها نیستند ، و از طریق رائ همگانی و آزاد به مجلس راه یافته اند ، در اتخاذ تصمیمات و قانونگذاری ناچارند ، منافع عموم و فرا طبقات را نیز در نطر داشته باشند و این مسئله خود بخود به همانند قدرت بلاواسطه کارگران و زحمتکشان تهیدست نحواهد بود ، اما کارکردشان در اتخاذ تصمیمات در مجلس می تواند این تعلقات طبقاتی را نمایان تر سازد .     ادامه دارد  .   

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>