نامه سرگشاده اعتراضی فوروم دمکراتیک ایرانیان آلمان/ماینز به دولت آلمان فدرال در رابطه با بی توجه ای دولت آلمان به نقض حقوق بشر در ایران و اعدام جوانان ایران به خاطر منافع سیاسی و اقتصادی و رابطه با رژیم جمهوری اسلامی ایران

Mainz,13.09.2020
برگردان بفارسی ناهید جعفرپور

حضور محترم جناب آقای ماس وزیر امور خارجی آلمان فدرال
با کمال تاسف باید متذکر شویم که علیرغم اعتراض های بین المللی انجمن های ورزشی، قهرمانان جهان، ورزشکاران، سیاست مداران و نهاد های اجتماعی، رژیم ایران تصمیم به اعدام کشتی گیر جوان نوید افکاری گرفت. وی با وجود همه درخواست ها و علی رغم درخواست های بشردوستانه جامعه بین الملل و هم چنین سازمانهای حقوق بشری، اوایل صبح دیروز در استان شیراز اعدام شد و علنا رژیم ایران این اعتراض ها و درخواست ها را نادیده گرفت. اعدام نوید افکاری یکی از هزاران اعدامی است که در دستور کار رژیم جمهوری اسلامی قرار دارد. ادامه خواندن Continue reading

کارگران ماهی پنج میلیون تومان از زندگی حداقلی عقب هستند

به‌رغم تبلیغات رسانه‌ای فراوان بر سر مزد ۹۹ و لزوم بازنگری در آن، در آخرین جلسه شورای عالی کار که هجدهم شهریور برگزار شد، هیچ مذاکره‌ای درباره «ترمیم دستمزد» یا «بهبود معیشت کارگران» صورت نگرفت. این در حالی‌ست که بعد از جلسه هفدهم خرداد شورای عالی کار که به جابه‌جایی مولفه‌های مزدی و افزایش ۲۰۰هزار تومانی حق مسکن کارگران منتج شد، رئیس سازمان بازرسی کشور به تکرار از لزوم ترمیم دستمزد سخن گفت و ادعا کرد که وزیر کار وعده داده مزد کارگران در نیمه دوم سال بازنگری خواهد شد ولی هیچ نشانه عینی از تلاش برای بهبود معیشت کارگران به چشم نخورد و حتی طرح‌های غیردستمزدی نمایندگان مجلس برای بهبود معیشت کارگران مانند اعطای کارت خرید ۱۰میلیون تومانی با سود ۲ تا ۴ درصد نیز هنوز اجرایی نشده و به‌رغم اینکه در روزهای پایانی نیمه اول سال هستیم، مجموعه دولت و وزارت کار، هنوز هیچ تلاشی برای احیای قدرت خرید از دست رفته کارگران صورت نداده‌اند. در حال حاضر، چند راهکار برای بهبود نسبی معیشت کارگران به چشم می‌خورد. اولین راهکار در دسترس، عمل به وعده رئیس سازمان بازرسی کشور و بازنگری در دستمزد در نیمه دوم سال است که البته اگر قرار بود این وعده واقعاً جامه عمل بپوشد، باید در جلسه آخر شورای عالی کار، چانه‌زنی‌ها کلید زده می‌شد. پس این راهکار با توجه به شروع نشدن مذاکرات سه‌جانبه به نظر می‌رسد که کاملاً منتفی باشد. در واقع، به نظر می‌رسد اظهارات رئیس سازمان بازرسی کشور در بحبوحه اعتراضات به مزد ۹۹، تنها کارکرد یک لیوان آب را داشت که بر عطش «مزدخواهی کارگران» ریخته شده بود. ادامه خواندن Continue reading

بیانیه ی مادران پارک لاله در محکومیت اعدام نوید افکاری

سحرگاه شنبه ۲۲ شهریور، نوید افکاری سنگری، جوان ۲۷ ساله کشتی گیر، آزادی خواه و شجاع که در اعتراض های سال ۱۳۹۷ در شیراز شرکت کرده بود را در زندان عادل آباد شیراز (آن زندان مخوف که شکنجه های وحشیانه ی آن زبان زد زندانیان سیاسی در دهه ی شصت است)، به دار کشیدند تا به ما بگویند که در «جنایت»، به روش خدایگان شان «جمهوری» دارند و با هم و در برابر مردم، به ویژه مردم زحمتکش و فرودست جامعه، دست‌های شان برای جنایت و ظلم هم چنان در دستان هم است تا ماندگاری شان را بر سر مردم جان به لب رسیده ی ایران حفظ کنند. وحید و حبیب افکاری سنگری، دو برادر نوید نیز با احکام سنگین هم چنان در این زندان در بازداشت و زیر شکنجه هستند. وحید افکاری؛ ۳۵ ساله به ۵۴ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و حبیب افکاری؛ ۲۹ ساله به ۲۷ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده‌اند. متهم چهارم این پرونده نیز فردی به نام سعید دشتکی؛ ۲۲ ساله است که به ۱۷ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق متهم شده و به شدت نگران سلامتی آن‌ها هستیم.

ما مردم ایران نیز پیام حکومت را سال هاست گرفته‌ایم و می‌دانیم که آن‌ها برای نابودی آزادی و عدالت و در استقرار تبعیض و نابرابری با هم متحدند و طناب های دارشان را پا بر جا نگاه داشته‌اند تا نفس هر آن کس که برای آزادی و عدالت و برابری ایستاده است را بگیرند.

سرکوب، شکنجه و جنایت های این حکومت از همان آغاز تا به امروز ادامه داشته است و هزاران نفر را پای چوبه های دار حلق آویز کردند یا با گلوله های سربی شان آن‌ها را تیرباران کردند و آن چوبه های دار و صدای شلیک گلوله ها و تک تیرها هم چنان شبانه‌روز جلوی چشمان ما نمایان است و در گوش‌های ما زنگ می‌زند تا بیدار بمانیم و یادمان باشد که با ما چه کردند و می کنند.

آن‌ها از آغاز موجودیت شان، پرچم جنایت و تبعیض و ستم را بلند کردند تا به ما بفهمانند که برای زنده ماندن و نفس کشیدن زیر پرچم آن‌ها راهی جز این نیست که در برابر جنایت های شان سر تعظیم فرود آوریم و سکوت کنیم، ولی بسیاری از انسان‌های آزادی خواه و شجاع تن به این سکوت ندادند و در برابر شان ایستادند. خانواده‌های آن‌ها نیز دادخواهانه این راه را تا به اکنون ادامه داده‌اند تا به این بی‌عدالتی‌ها پایان دهند. کاش این شناخت و ایستادگی ها، زودتر از این‌ها همگانی می‌شد و این همه سال اجازه ی ماندگاری به این جنایت کاران را نمی دادیم و نوید و هزاران جان عاشق دیگر زنده می ماندند.

بهیه نامجو و نوید افکاری، فریاد دادخواهی شما را نه تنها مردم ایران، که مردم جهان هم شنیدند و همراه تان ایستادیم و صدای فریادتان را بلند کردیم، ولی دردا و دریغا که این جمهوری جنایت و پلیدی، راهی جز جنایت و ستم نمی شناسد. نوید به درستی گفت: «آن‌ها برای طناب دارشان دنبال گردن می گردند». یعنی تا این‌ ستم کاران هستند، این چوبه های دار پابرجاست.

بهیه نامجو،‌ مادر داغدار و ایستاده ی نوید افکاری، ما با تمام وجودمان می‌دانیم که زخمی که بر جان و تنت نشاندند، زخم عمیقی است که تا ماندگاری این جنایت کاران بر مسند قدرت، درمان نخواهد شد. هم چنان ایستاده و دادخواه بمان و بدان که در همین روزها و ماه ها، هزاران جان شیفته که در دهه ی شصت زندانی این جنایت کاران بودند را با وجود داشتن احکام ناعادلانه زندان، پشت درهای بسته و بدون اطلاع زندانیان سیاسی و خانواده‌های شان و بدون آخرین دیدار، کشتند و هزاران مادر و خانواده را داغدار کردند و این زخم هم چنان تازه است. خانواده‌های آن‌ها پس از گذشت ۳۲ سال از آن قتل عام، هنوز نمی‌دانند که چرا و چگونه عزیزان شان را کشتند و پیکر آن‌ها را در کدام گوشه از خاک خاوران و خاوران ها در تهران و شهرستان‌ها به خاک داده‌اند و استخوان‌های آن جان های عاشق کجاست. تمامی جناح های در قدرت نیز تا به اکنون و با وقاحت تمام حقیقت این جنایت ها را انکار یا تحریف کرده‌اند و می‌کنند، چون از خشم مردم و برقراری عدالت می ترسند.

ما قتل نوید و هزاران جان عاشق دیگر و این چرخه ی آزادی کشی، سرکوب، قساوت،‌بازداشت، شکنجه، شلاق، اعترافات اجباری، تبعیض، بی‌عدالتی و اعدام را به دشت محکوم می‌کنیم و خواهان: ۱) لغو مجازات شکنجه و اعدام از جمله؛ اعدام، ترور، کشتار خیابانی، شکنجه، سنگسار و قصاص، ۲) آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی، ۳) محاکمه و مجازات آمران و عاملان تمامی جنایات‌های صورت گرفته توسط مسئولان جمهوری اسلامی ایران از ابتدا تا به امروز در دادگاه هایی علنی و عادلانه هستیم. ما هم چنین اعتقاد عمیق داریم که این خواسته ها با اتحاد و همبستگی و مبارزات پیگیر ما دادخواهان به دست خواهد آمد و تردیدی نیست که برای رسیدن به این خواسته ها باید برای؛ ۴) آزادی بیان و اندیشه، ۵) حق داشتن تجمع و اعتصاب و تشکل و احزاب مستقل، ۶) رفع هرگونه تبعیض و ۷) جدایی دین ازحکومت نیز تلاش کنیم، زیرا علت اصلی این بی عدالتی ها را در ساختار حکومت و قوانین آزادی ستیز و تبعیض آمیز حکومت جنایت کار اسلامی ایران می دانیم.

صدای بهیه نامجو، نوید، وحید و حبیب افکاری و دیگر زندانیان سیاسی و خانواده‌های شان باشیم و فریاد اعتراض مان را علیه این حکومت جور و جنایت بلند کنیم!

یاد نوید و هزاران جان عاشق که در برابر این حکومت جور و جنایت ایستادند، زنده و ماندگار باد!

مادران پارک لاله ایران

۲۳ شهریور ۱۳۹۹

اعدام جنایت کارانۀ نوید افکاری را محکوم می‌کنیم

نوید افکاری، کارگر جوان و کشتی‌گیر ۲۷ ساله صبح روز شنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ در زندان شیراز، به اتهام واهی قتل عمد اعدام شد. وی در جریان اعتراض‌های مردم به وضعیت نابسامان کشور، اعتراض به گرانی، فقر و بیکاری در مرداد ۱۳۹۷ شیراز دستگیر شد و از آن تاریخ تا زمان اعدام در زندان تحت شکنجه بوده تا به قتل عمد اعتراف کند. اتهامی ساختگی برای پوشاندن واقعیت دستگیری وی و هزاران نفر از مردمی که در تظاهراتهای سالهای ۹۷ و ۹۸ در خیابان‌ها رژیم اسلامی را به چالش کشیدند.
از هنگام انتشار خبر صدور حکم اعدام کارزار وسیعی در ایران و خارج از کشور و محافل بین‌المللی در محکومیت این حکم نادرست و جلوگیری از اجرای آن براه افتاده بود. علیرغم فراخوان‌های گسترده نهادها و شخصیت‌های متعدد مدنی، ورزشی و اجتماعی، و در میان ناباوری همگان رژیم ددمنش جمهوری اسلامی کینه توزانه و وحشیانه، جان نوید افکاری را ستاند خانواده و جامعه استبداد زده ایران را در عزای از دست دادن فرزندی دیگر در ماتم فرو رفت. رژیم از وحشت واکنش مردم به این اقدام جنایتکارانه پیکر نوید افکاری را تحت تدابیر امنیتی و شبانه به خاک سپردند.
سازمان عفو بین‌الملل بخشی از پیام صوتی نوید افکاری را که چند هفته پیش ضبط کرده بود را در اختیار دارد و از این نوار نقل کرده است: “اگر من اعدام شدم بدانید که یک انسان بیگناه در حالی که با تمام توانش تلاش کرد و جنگید تا صدایش را بشوند اعدام شد.” آقای افکاری گفته بود که فریاد دادخواهی او به جایی نرسیده و “فهمیدم دنبال یک گردن برای طناب شان می‌گردند.”
رژیم اسلامی ایران با این اعدام و دیگر اعدام‌های دستگیرشدگان اعتراضات سال‌های اخیر در تلاش است تا با ایجاد رعب و وحشت، مردم را از حضور در خیابان‌ها و اعتراض بازدارد. این عمل جنایتکارانه و وحشیانه نگرانی و اضطراب سران جانی رژیمی را به نمایش می‌گذارد که می‌داند از عمر ننگین و به غایت سیاه خود چند صباحی دیگر نمانده است.

ما به شدت اعدام نوید افکاری را محکوم کرده و ضمن همدردی و همبستگی با خانواده و بستگان، اعلام می‌کنیم که سرنگونی رژیم جنایتکار تنها راه رهائی از این وضعیت دهشت‌آوری است که کشور ما گرفتار آن آمده است. ما ضمن فراخواندن همه آزادی‌خواهان به شرکت در اعتراضات مختلف که در نقاط گوناگون در حال شکل‌گیری است ، آمادگی خود را برای همکاری‌های گسترده در راه برچیدن این نظام جانی و تبهکار اعلام می‌داریم

زنده باد آزادی
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران

سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران
یکشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۹ – ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۰