اولِ ماهِ مِه روزِجھانیِ کارگر : کنگرۀ ملیتھای ایران فدرال/ شورای دموکراسی خواھان ایران / ھمبستگی برای آزادی و برابری در ایران

روزِجھانیِ کارگر، اولِ ماهِ مِھ را بھ تمام کارگرانِ جھان، بخصوص کارگرانِ ایرانیِ از ھمھ ملیتھا ، صمیمانھ تبریک می گوید.

امسال در حالی به استقبال اول ماه مه روز جهانی کارگر میرویم که جهان دستخوش تغییراتی است که میرود پایه های نظم جهانی سرمایه را به لرزه درآورد. پاندومی کرونا و رشد غیر قابل کنترل آن نه تنها خسارتهای جانی بسیاری به همراه داشته بلکه با به تعطیلی کشاندن بسیاری از مراکز بزرگ تولیدی و صنعتی به شیوه مستقیم و غیر مستقیم بر زندگی اکثریت قریب به اتفاق مردم جهان تاثیر گذاشته است.

در چنین آشفته بازاری که سیاستهای نئولیبرالیزمی سرمایه داری جهانی با وجود تمام ادعاها قادر به کنترل آن نبوده اند بی گمان بیش از همه قشرهای آسیب پذیر جامعه و بالطبع خانواده های کارگران تحت شعاع قرار گرفته و از آن متضرر شده اند.

ناگفته پیداست که شیوع ویروس که خود برآمده از دخل و تصرف بی محابای انسان در اکوسیستم و نابودکردن چرخه طبیعی حیات به بهانه پیشرفت و اکتشافات بشری است نه تنها جان صدها هزار انسان را گرفته بلکه ملیونها کارگر را روانه خانه کرده و مجبور به بیکاری و یا شاید بازنشستگی پیش از موعد کرده است. این در حالی است که در بیشتر کشورهای جهان علی الخصوص کشورهای اروپایی نهادها و موسسات دولتی که با ارائه بسته های مالی حداقلی به بیکار شدگان خواهان تامین و یا شاید ساکت نگه داشتن قشر زحمتکش جامعه بودند به تدریج و یکی پس از دیگری از این تسهیلات حداقلی نیز کاسته و خواهان برگشتن کارگران بر سر کار با قبول ریسک بزرگ جانی هستند.

این در حالی است که شرایط در ایران برای کارگران بسیار نگران کننده تر از اینهاست. کارگران ایرانی که با برخورداری از حداقل دستمزد روزانه قبل از پاندومی کورونا امرار معاش میکردند اکنون به صف خیل عظیم بیکاران در ایران پیوسته اند و مشمول کوچترین تسهیلات حکومتی نیز نمی شوند.

واین در شرایطی است که باندهای قدرت در جمهوری اسلامی از رانت های دولتی برخوردارند و منابع ثروت اجتماعی بین خودی ها تقسیم می شود، زحمتکشان در شرایط سختی روزگار می گذرانند، تورم اقتصادی در جامعه و بالا رفتن قیمت اجناس مورد نیاز مردم، قدرت خرید کارگران و زحمتکشان را پائین آورده، وکالاهای مورد نیاز آنها گران شده است. کارگران و حقوق بگیران از شرایط بد اقتصادی در رنجند و برای دست یابی به حداقل ها مبارزه می کنند.

نرخ تورم سالانه در اسفندماه سال ۱۳۹۸، به ۸ .۳۴  درصد رسیده‌است، و این در حالی است که حداقل حقوق ماهانه برای کارگران در سال ۱۳۹۹ یک میلیون و ۸۳۵ هزار تومان تعیین شده است.

زنده یاد فریبرز رئیس‌دانا می گفت، بیش از ۷۰ درصد کارگران در ایران زیر خط فقر مطلق هستند. به گفته این اقتصاددان حداقل دستمزد کارگران نباید کمتر از ۳ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان باشد. حداقل دستمزد کنونی کمتر از یک سوم این پیشنهاد است.

در جمهوری اسلامی همه اقشار مردم بخصوص زحمتکشان از موقعیت نابسامان اقتصادی رنج می برندو هر سال بدتراز سال گذشته، شرایط زندگی بر مردم سخت تر می شود. این وضعیت تا زمانی که جمهوری اسلامی برمسند قدرت است تغییری نخواهدکرد، باید تمامی اقشارمردم بخصوص کارگران و زحمتکشان در اتحادی با هم بساط این رژیم ضد انسانی را برچینند.

 

کنگرۀ ملیتهای ایران فدرال

شورای دموکراسی خواهان ایران

همبستگی برای آزادی و برابری در ایران

اول ماه مه ۲۰۲۰

سازمان ملل: کرونا معاش بیش از یک و نیم میلیارد کارگر را تهدید می‌کند

سازمان جهانی کار می‌گوید که زندگی حدود ۶ / ۱ میلیارد نفر در سراسر جهان از اپیدمی کرونا به خطر افتاده است. در جهان حدود ۳۰۵ میلیون موقعیت شغلی تمام‌وقت از دست رفته است. ادامه خواندن Continue reading

گرامی باد اوّل ماه مه / ناصر زرافشان

امسال در شرایطی به پیشواز روز جهانی کارگر میرویم که شیوع گستردۀ یک ویروس مهلک، هم جمهوری اسلامی را در عرصۀ داخلی و هم نظام نولیبرال حاکم بر جهان را در عرصۀ گسترده‌تر بین‌المللی، در برابر آزمونی جدّی قرار داده است. ادامه خواندن Continue reading

بیانیه ی کانون نویسندگان ایران به مناسبت روز جهانی کارگر

روز جهانی کارگر

 

 

 

اول ماه مه، روز جهانی کارگر، را امسال در شرایطی گرامی می‌داریم که وضعیت معیشتی کارگران دشوارتر و سرکوب اعتراضات‌شان شدیدتر از پیش شده و شیوع ویروس کرونا نه فقط معاش اندک آنها که جانشان را نیز در معرض خطر قرار داده است.

اگر چه سرکوب خشن و بازداشت و زندان پاسخ همواره‌ی صاحبان قدرت به اعتراض‌ها و اعتصاب‌های کارگری در ایران بوده است، از یک سال پیش اوجی تازه‌ به آن داده و جمع پرشمارتری از کارگران و حامیان آنها را با پرونده‌سازی‌های جعلی روبه‌رو کرده‌اند. بازداشت تعداد زیادی از کارگران و حامیان آنها در تجمع روز جهانی کارگر در سال گذشته از نمونه‌های این پرونده‌سازی‌هاست؛ “بازداشت‌های موقتی” که برخی تا آستانه‌ی سال جدید ادامه یافت و به احکام سنگین و حبس‌های طولانی مدت ختم شد.

در حالی که دامنه‌ی این سرکوب‌ها روز به روز گسترده‌تر می‌شود، روزنامه‌ها و رسانه‌های دیگر از انعکاس اخبار واقعی منع، و روزنامه‌نگاران و شهروندان متعهدی که دست بر این بی‌عدالتی‌های روزافزون می‌گذارند با ارعاب و بازداشت مواجه می‌شوند. شیوع ویروس کرونا بهانه‌‌ای تازه‌ در دست دولت شده است تا بر محدودیت آزادی بیان بیفزاید و منتقدان و معترضان به سیاست‌های مقابله با بیماری کرونا را به سکوت وادارد؛ همزمان با عدم حمایت از معاش مردم فرودست و باز نگه داشتن کارخانه‌ها و کارگاه‌ها جان شمار بسیاری از کارگران و آحاد مردم را به خطر انداخته است. در جریان همه‌گیری بیماری کرونا ضمن برملا شدن تبعیض‌های بی‌شمار، بار دیگر ثابت شد  این کارگرانند که حامی و بانی حقیقی رفاه وسلامت جامعه هستند؛ نمونه‌ی مثال زدنی آنها کادر درمانی و خدماتی بیمارستان‌ها، پرستاران و پزشکانی‌اند که با وجود همه‌ی کمبودهای ناشی از بی‌اعتنایی تلنبار شده‌ی دولت‌ها مسئولانه به مصاف کرونا رفتند و هنوز نیز بدان مشغول‌اند. در مقابل، دولت همراه با نمایندگان کارفرمایان در متن بیکاری و گرانی سرسام‌آور، حداقل دستمزد امسال را با کاهشی واقعی، ولو نسبت به خط فقر، تعیین کرد؛ بعضی مفسدان اقتصادیِ بنام را از حبس به مرخصی فرستاد ولی درهای زندان را حتی در شرایط مرگبار کرونایی بر روی کارگران معترض، حامیان آنها و بسیاری دیگر از زندانیان سیاسی و عقیدتی بسته نگه‌داشت و در آستانه‌ی روز کارگر موجی تازه‌ از بازداشت فعالان کارگری به راه انداخت.

کانون نویسندگان ایران، در آستانه‌ی روز جهانی کارگر، بر آزادی سریع و بی‌قید و شرط فعالان کارگری تاکید می‌کند و این روز را به همه‌ی کارگران به ویژه کارگران بخش سلامت و بهداشت و کارگران بخش کتاب و نشریات شادباش می‌گوید.

کانون نویسندگان ایران

۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹