«از اوین، با عشق» افتتاح موزه زنان زندانی سیاسی و عقیدتی ایران

شهزاده سمرقندی و علی فتوتی

جمعه ۹ ماه مارس ۲۰۱۸ برابر با ۱۸ اسفند ۱۳۹۶، موزه‌ای از کارهای دستی زنان زندانی سیاسی و عقیدتی در زندان اوین در شهر لاهه هلند با نام «از اوین با عشق» افتتاح شد. ادامه خواندن Continue reading

زنان بازداشت شده در مراسم هشت مارس از زندان قرچک آزاد شدند

گزارش ها حاکی است ۱۴ زن که در جریان تجمع مقابل وزارت کار در روز زن بازداشت شده بودند روز دوشنبه آزاد شده اند.

اما ۶ نفر از مردان بازداشت شده در این مراسم هنوز در زندان فشافویه نگهداری می شوند.

معصومه ابتکار، معاون رئیس جمهور و علی لاریجانی، رئیس مجلس ایران پیشتر اعلام کرده بودند که پیگیر وضعیت این گروه هستند.

علی مطهری، نایب رئیس مجلس ایران هم یکشنبه گفت که “این تجمع مسالمت آمیز بوده و نیازی به برخورد با تجمع کنندگان نبوده است” و افزود “با توجه به غیرخشونت‌آمیز بودن تجمع، موضوع را پیگیری می‌کنیم و از مسئولان مربوطه در این رابطه سوال خواهیم کرد.”

این گروه در تجمع روز جهانی زن در تهران (۸ مارس/۱۷ اسفند) در برابر وزارت کار بازداشت شدند و روز شنبه اعلام شد که شماری از آنها به “اقدام علیه امنیت ملی” متهم شده‌اند.

روز پنجشنبه قراربود با دعوت فعالان جنبش زنان در ایران برای اعتراض به تبعیض‌های موجود علیه زنان، از جمله شرایط نامناسب بازار کار ایران، تجمعی مقابل وزارت کار برگزار شود، اما ماموران نیروی انتظامی و لباس شخصی‌ با خشونت حاضران را با خود بردند.

شمار بازداشتی‌ها بیش از ۸۰ نفر بود، اما در ساعات پایانی پنجشنبه و ساعات اولیه جمعه حدود ۶۰ نفر آزاد شدند.

شهلا انتصاری و زهره اسدپور، از فعالان پرسابقه جنبش زنان ایران، سودابه رخش و علی سالم، خبرنگاران روزنامه شرق، به همراه دو روزنامه‌نگار دیگر، مولود حاجی‌زاده و آینا قطبی در میان آنها بودند.

در ماه‌های اخیر اعتراضات گروه‌های مختلف منتقد در ایران بالا گرفته است و هزاران نفر از معترضان دستگیر شده اند.

بی بی سی

محکومیت یک دختر خیابان انقلاب به ۲۴ ماه زندان

دادستان عمومی و انقلاب تهران از محکومیت یکی از زنان معترض به حجاب اجباری خبر داد. او اعلام کرد که نیروهای انتظامی با رویکردهای ساختارشکنانه “دختران خیابان انقلاب” مقابله خواهند کرد. ادامه خواندن Continue reading

۸ مارس بر همه ی کوشندگان جنبش آزادی زن فرخنده باد! / کانون نویسندگان ایران


در ٨ مارس سال ۱٨۵۷ زنان کارگر صنایع نساجی نیویورک به خیابان آمدند تا به شرایط غیرانسانی کار و زندگی خود اعتراض کنند. خون زنان کارگری که در آن روز بر سنگفرش خیابان های نیویورک ریخته شد پس از صد و شصت سال هنوز گرم و تپنده است. نظام سرمایه‌داری و دستگاه های تحمیق و سرکوب آن هرگز نتوانسته اند فریاد دادخواهی زنان را خاموش کنند. مبارزه ی زنان برای عدالت اجتماعی، آزادی و زندگی شایسته ی انسانی همواره ادامه داشته است. امروز جنبش زنان برای رفع ستم جنسیتی به جنبشی جهانی بدل شده است.

در ایران، حاکمیت با تکیه بر دین، سنت و فرهنگ مردسالاری و با تصویب و اجرای قوانین ضدزنِ قرون وسطایی به تبعیض جنسیتی که از ملزومات سودآوری نظام سرمایه‌داری است، صورت قانونی بخشیده و فشاری مضاعف را بر زنان تحمیل کرده است. زنان در تمام قوانین حقوقی و جزایی مورد تبعیض قرار دارند تا حدی که در مواردی چون ارث و شهادت نه یک انسان کامل، بلکه نیمه انسان به حساب می آیند. زنان نه تنها به فرصت های اجتماعی، شغلی و تحصیلیِ برابر دسترسی ندارند، بلکه از ابتدایی ترین حقوق انسانی خود مانند حق انتخاب پوشش، حق انتخاب همسر، مراوده و معاشرت آزاد، اختیار بدن خود، حتی حق سفرکردن، آواز خواندن در مجامع عمومی و حضور در میادین ورزشی محروم شده اند. در این میان، عرصه برای ابراز وجود و بالندگی زنان نویسنده و هنرمند بیش از پیش تنگ شده است. زنان نویسنده و هنرمند از بیان آزادانه ی اندیشه ها و احساسات و عرضه ی هنر خود محرومند. تیغ سانسور بر فکر، بیان، قلم، صدا، چهره و حتی بدن زن بیشتر و برّاتر عمل می‌کند.

با این همه، مبارزه ی زنان برای رفع تبعیض و ستم جنسیتی هرگز متوقف نشده و حرکت زنان به سوی رهایی با افت و خیزهای بسیار، ادامه داشته است. در جنبش اعتراضی ماه های اخیر، صدای دادخواهانه ی زنان بلندتر و رساتر از دیگران شنیده می شد. درست هنگامی که حاکمیت فکر می کرد در سرکوب معترضان موفق شده است، این زنان جوانِ مشهور به «دختران خیابان انقلاب» بودند که در اعتراض به حجاب اجباری، با اطلاع کامل از عواقب مخاطره آمیز چنین حرکتی، یکی پس از دیگری به خیابان آمدند، در سکوت بر سکوها ایستادند و حجاب از سر برداشتند تا سکوت معنادارشان بلندترین فریاد آزادی باشد. این در حالی است که پاسخ حاکمیت به خواسته ی برحق این زنان چیزی جز ضرب و شتم، دستگیری، زندان و شکنجه نبوده است. افزون بر اینان، هم اکنون شماری از زنانی که شجاعانه بر حقوق انسانی خود پای می فشرند، به «جرم» گفتن و نوشتن از حقوق و خواسته های خود و اعتراض به تبعیض و نابرابری و بی عدالتی در زندان به سر می برند. بسیاری از آنان جان خود را با اعتصاب غذای طولانی به خطر می اندازند تا صدای اعتراض و مقاومت‌شان حتی از پشت میله های زندان به گوش جامعه برسد.

کانون نویسندگان ایران جنبش آزادی‌خواهانه‌ی زنان را ارج می نهد و از آن حمایت می کند، چرا که باور دارد معیار آزادی هر جامعه ای آزادی زنان در آن جامعه است. کانون در فضای حق‌طلبانه و سانسورشکن زنان آزاده، به استقبال ٨ مارس می رود و این روز جهانی را گرامی می دارد، روزی که پیام آور دنیایی آزاد و عاری از ستم و تبعیض است.

کانون نویسندگان ایران

۱۵ اسفند ۱٣۹۶