عفو بین‌الملل: ۲۰۱۸ سال شرم برای ایران در تاریخ

عفو بین‌الملل با انتشار گزارشی گفته است حکومت ایران در سال ۲۰۱۸ و پس از موج اعتراض‌های سراسری علیه فقر، فساد و خودکامگی، کمپین “بی شرمانه”‌ای از سرکوب اعتراض‌ هزاران معترض را به راه انداخته‌ است.

سازمان عفو بین‌الملل روز ۲۴ ژانویه ۲۰۱۹ (۴بهمن ۹۷) با انتشار این گزارش “چهره جدیدی از میزان سرکوب‌های مقامات ایران” را نشان داده است.
در گزارش این سازمان به دستگیری بیش از ۷ هزار معترض از جمله دانشجویان، روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای و محیط زیست، کارگران و مدافعان حقوق بشر، وکلا و مدافعان حقوق زنان، فعالان حقوق اقلیت‌ها و اتحادیه‌های صنفی و کارگری در سال ۲۰۱۸ اشاره شده است.
عفو بین‌الملل در گزارش جدید خود تصریح کرده است: «در همین حال صدها شهروند ایرانی حکم شلاق دریافت کرده و به زندان محکوم شدند. دستکم ۲۶ معترض کشته شدند. در ارتباط با مرگ مشکوک تعدادی از معترضان نیز ۹ نفر دستگیرشدند.»
سازمان عفو بین‌الملل سال ۲۰۱۸ را “سال شرم برای ایران در تاریخ” نام گذاشته است.
فیلیپ لوتر، مدیر تحقیق و پشتیبانی خاورمیانه و شمال آفریقا سازمان عفو بین‌الملل گفته است که مقامات ایران در این سال همچنان به اقدامات خود علیه آزادی بیان، جلوگیری از تشکیل گردهمایی‌های صلح آمیز و دستگیری جمعی از معترضان ادامه داده‌اند.
در گزارش این سازمان آمده که “میزان حیرت‌انگیز دستگیری‌ها، زندانی‌ها و صدور احکام شلاق بیانگر آن است که مقامات ایران برای سرکوب مخالفت‌های صلح‌آمیز به شدت آمادگی دارند.”
سازمان عفو بین‌الملل همچنین اشاره کرده که مقامات ایران در طول سال ۲۰۱۸ و به خصوص در ماه‌های ژانویه، ژوئیه و اوت، “تظاهرات‌ مسالمت‌جویانه معترضان را با خشونت” جواب دادند و با استفاده از گاز اشک‌آور و شلیک گلوله‌های آب به ضرب و شتم معترضان غیرمسلح پرداختند. هزاران نفر نیز در جریان همین تظاهرات مسالمت‌آمیز، “خودسرانه” دستگیر و بازداشت شدند.
این گزارش در ادامه به “بازداشت و دستگیری دانشجویان، مدافعان و فعالان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران” و همچنین برخی معترضان در جریان اعتراضات ماه ژانویه اشاره کرده و آورده است : «از سوی دیگر مدیران کانال های تلگرامی که اخبار مربوط به اعتراض‌ها و تجمع‌کنندگان و معترضان را منتشر می‌کردند، مورد هدف مقامات ایران قرار گرفتند.»
این گزارش اضافه کرده که در سال ۲۰۱۸ همچنین ۱۱ وکیل به دلیل انجام وظیفه حرفه‌ای، ۵۰ فعال رسانه‌ای و ۹۱ دانشجو به دلیل فعالیت در تجمعات دستگیر شدند.
بنا بر این گزارش، در سال ۲۰۱۸ دستکم ۲۰ فعال رسانه‌ای در جریان محاکمه‌های ناعادلانه به تحمل محکومیت‌های سخت و زندان‌های طولانی‌مدت محکوم شده‌اند.
محمدحسین سوداگر، روزنامه‌نگار آذربایجانی، در شهر خوی آذربایجان غربی به اتهام نشر اکاذیب به تحمل ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. یکی از فعالان رسانه‌ای، مصطفی عبدی، مدیر وبسایت مجذوبان نور،به ۲۶ سال و سه ماه زندان و تحمل ۱۴۸ ضربه شلاق محکوم شد.
او در این وبسایت، گزارش‌هایی درباره تخلفات حقوق بشری علیه دراویش گنابادی منتشر می‌کرد.
در همین حال دستکم ۱۱۲ زن مدافع حقوق بشر در سال ۲۰۱۸ توسط مقامات ایران بازداشت شدند.

مدافعان حقوق زنان

سازمان عفو بین‌الملل در بخش دیگری از گزارش خود، به جنبش اعتراضی بی‌سابقه زنان ایران علیه قوانین حجاب اجباری و تبعیض‌آمیز اشاره کرده و آورده است که در سال ۲۰۱۸ مدافعان شجاع حقوق زنان در سراسر کشور به این جنبش اعتراضی پیوستند.
این گزارش به اعتراض دختران و زنان معروف به “دختران خیابان انقلاب” اشاره کرده که در خیابان‌ها و بر فراز برخی مکان‌های عمومی ایستادند و در سکوت، روسری خود را در انتهای میله‌ها تکان دادند و در نهایت «پس از هجوم خشونت‌آمیز ماموران، دستگیر و شکنجه شده و مورد بدرفتاری قرار گرفتند. برخی از این معترضان نیز پس از محاکمه‌های ناعادلانه به زندان محکوم شدند.»
شاپرک شجری زاده یکی از “دختران خیابان انقلاب” با حکم دادگاه به ۲۰ سال حبس محکوم شد.
نسرین ستوده، وکیل مدافع حقوق بشر و مدافع حقوق زنان که وکالت شاپرک شجری‌زاده را برعهده داشت نیز در روز ۱۳ ژوئن ۲۰۱۸ به اتهام دفاع از معترضان علیه حجاب اجباری بازداشت شد.

حقوق کارگران و اتحادیه‌های کارگری

گزارش سازمان عفو بین‌الملل همچنین به بحران‌های کارگری در سال ۲۰۱۸ در ایران اشاره کرده که در نتیجه بحران‌های شدید اقتصادی بروز کرد و به اعتصاب‌های وسیع انجامید. این شرایط نامناسب، هزاران کار معترض را به خیابان‌ها کشاند. درخواست آنها از دولت، حمایت و بهبود شرایط کاربوده است.
تاخیر و پرداخت نشدن دستمزد متناسب با تورم، افزایش هزینه‌های زندگی و ناتوانی اقتصادی زمینه‌های تظاهرات سراسری این کارگران شد.
مقامات ایران در واکنش به این درخواست‌ها دستکم ۴۶۷ کارگر از جمله معلمان، رانندگان کامیون و کارگران کارخانه را دستگیر کردند. تعدادی از این معترضان نیز برای بازجویی احضار و بازداشت شده و بسیاری نیز مورد شکنجه و بدرفتاری قرار گرفتند.
ده‌ها نفر از این معترضان نیز به زندان محکوم شدند. دادگاه های ایران همچنین علیه ۳۸ فعال کارگری واکنش نشان داده و در مجموع آنها را به تحمل ۳۰۰۰ ضربه شلاق محکوم کردند.

اقلیت‌های قومی و مذهبی

در ادامه این گزارش به موضوع تشدید تبعیض نژادی و محرومیت اقلیت های مذهبی و قومی در ایران اشاره و تاکید شده است که مقامات ایران با بازداشت و زندانی کردن صدها نفر از شهروندان اقلیت مذهبی و قومی، آنها را از آموزش، اشتغال و دیگر خدمات محروم کرده‌اند.
بازداشت دستکم ۱۷۱ نوکیش مسیحی و تداوم آزار و اذیت بهاییان در ایران نیز از دیگر موضوعات مورد توجه در گزارش‌ جدید سازمان عفو بین‌الملل است.
دستگیری و بازداشت فعالان محیط ‌زیست در ایران از دیگر موضوعات مورد اشاره و توجه در گزارش عفو بین‌الملل است که گفته در سال ۲۰۱۸، دستکم ۶۳ فعال و پژوهشگر محیط زیست در ایران بازداشت شده‌اند.

اعتراف‌گیری عین سرکوب آزادی بیان است / کانون نویسندگان ایران

روز گذشته دستگاه تبلیغی صدا وسیما با انتشار ویدیویی با عنوان “طراحی سوخته” کوشید پرده بر واقعیت‌های تلخ جامعه ی ایران بکشد و اعتراض‌های مردم از جمله کارگران به شرایط سخت زندگی‌شان را توطئه‌ی “بیگانگان” و سناریوی از پیش طراحی شده جا بزند. این ویدیوی رسوا ترکیبی است سرهم­ بندی شده از اسم چند حزب و سازمان‌ اپوزیسیون، پاره‌هایی از برنامه‌های تلویزیون‌های فارسی زبان ماهواره‌ای، سخنان برخی چهره‌های فعال یا سابقاً فعال و “اعترافات” بازداشتی‌های اخیر اعتراض‌های شرکت نیشکر هفت تپه: اسماعیل بخشی، علی نجاتی و سپیده قلیان. این مونتاژ قرار بوده است سناریویی را به نمایش بگذارد تا معترضان و منتقدان بترسند و افکار عمومی مجاب شود. قصه‌ی این سناریو اما چنان کهنه و نخ‌نما و مشحون از عناصر تکراری است که حتی در ساده ­دل­ترین مخاطبان جز ملال و تاسف برنمی‌انگیزد. نزدیک به چهار دهه است که این گونه ویدیوها با عناوینی چون “هویت”، “چراغ”، و… در دم و دستگاه تبلیغاتی حاکمیت و دولت مجری‌اش ساخته می‌شود و هر بار یک قصه را مکرر می‌کند و با هر تکرار بیشتر به ضد خود بدل می‌شود. در توضیح این تغییر و تبدیل همین بس که اگر تا پیش از این، “اعتراف‌کنندگان” در عذاب و آزار ناشی از مصاحبه‌های اجباری و تهدیدهای همواره‌ی دستگاه امنیتی، ناگزیر سکوت می‌کردند، امروز با صدای بلند شکنجه و اعتراف‌گیری را موضوع گفتگوی جامعه می‌کنند. “طراحی سوخته” که آمده است تا موضوع شکنجه‌ی بازداشت‌شدگان هفت تپه را توجیه، و به زبان دقیق­تر، لوث کند و آن را از ذهن و زبان مردم بیندازد و سروصدایش را بخواباند، خود به موضوع دیگری برای گفت‌وگو و اعتراض بدل شده است.

“اعتراف‌گیری” در ساده‌ترین نقش خود سرکوب آزادی بیان است. آزادی بیان فقط آزادی در “گفتن” نیست، آزادی در “نگفتن” نیز هست. اگر کسی را به هر دلیل مجبور کنند بگوید، بنویسد، به نمایش درآورد آنچه را نمی‌خواهد و نمی‌پسندد، آزادی بیانش نقض شده است. سخنی که با سلب اختیار و آزادی از انسان به زبان بیاید بی‌اعتبار و بی‌ارزش است و باید آن را در ردیف هذیان قرار داد. زیرا عامل اعتباربخش سخن، یعنی اختیار آدمی، در آن وجود ندارد.

“اعتراف‌گیری” و نمایش تلویزیونی آن در طی چهار دهه‌ی اخیر مقدمه‌ی یورش‌ بیشتر به منتقدان و معترضان بوده و نقش توجیه‌گر سرکوب‌های آتی را بر عهده داشته و در کنار این، به ایجاد رعب و وحشت میان مردم دامن زده است.

“اعتراف‌گیری” در اغلب موارد با فشار و تهدید و شکنجه‌ی اعتراف‌کننده ممکن می‌شود و یکی از هدف‌های آمران و عاملان آن تحقیر شخصیت و منزوی کردن معترضان و منتقدان است.

کانون نویسندگان ایران اعتراف‌گیری و نمایش آن را محکوم می‌کند و خواهان لغو و ممنوعیت کامل این روش‌های عوام‌فریبانه است.

کانون نویسندگان ایران
٣۰ دی ۱٣۹۷

هدف، پیام، مخاطب و کارکردِ موثرِ اعتراف های تحمیلی اخیر / فرج سرکوهی

اعتراف زندانی علیه خود، همفکران، دوستان و عقاید خود، به ویژه در حدِ مضحکِ دروغینی که نه فقط با واقعیت‌ها، که حتا با خود نیز در تناقض‌اند، نشان قاطع شکنجه است، ادامه خواندن Continue reading

مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه نقض حقوق بشر در ایران را تصویب کرد

گزارش‌های حاکی است که مجمع عمومی سازمان ملل روز دوشنبه ۲۶ آذرماه قطعنامه اعتراض به نقض حقوق بشر در ایران را تصویب کرد.

این قطعنامه با۸۴ رای موافق، ۳۰ رای مخالف و۶۷ را ی ممتنع تصویب شد.

علاوه بر کشورهای غربی، کشورهایی مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی، یمن و بحرین به این قطعنامه رای مثبت دادند.

روسیه، چین، عمان، پاکستان، عراق، هند، افغانستان، لبنان و ونزوئلا از جمله کشورهایی بودند که به این قطعنامه رای منفی دادند.

از کشورهایی که به این قطعنامه رای ممتنع دادند می توان به کشورهایی مانند قطر، کویت، مصر، مراکش و الجزایر اشاره کرد.

این قطعنامه پیشنهادی کانادا و کشورهای غربی ابتدا در آبان ماه سال جاری در کمیته سوم سازمان ملل مطرح شد و با ۸۵ رای مثبت در مقابل ۳۰ رای منفی و ۶۸ رای ممتنع تصویب شده بود.

در بخش‌هایی از این قطعنامه به گزارش‌های جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران و آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل در خصوص وضعیت حقوق بشر در ایران اشاره شده و آمده است، حکومت جمهوری اسلامی طی یک سال اخیر اقدامات علیه معترضان، روزنامه نگاران و فعالان حاضر در شبکه‌های اجتماعی را تشدید کرده است.

همچنین در این قطعنامه نسبت به تداوم اعدام نوجوانانی که زیر ۱۸ مرتکب جرم شده‌اند، ابراز نگرانی شده است.

این قطعنامه با اشاره به گزارش ها درباره شکنجه زندانیان، بازداشت‌های خودسرانه، محاکمات بدون طی شدن روند عادلانه قضایی، تهدید فعالان حقوق بشر و محدود شدن آزادی بیان می‌گوید، این موارد نشان می دهند که حکومت ایران موازین و استانداردهای بین المللی را رعایت نمی‌کند.

این در حالی بود که ایران به تصویب این قطعنامه در کمیته سوم سازمان ملل واکنش نشان داده و تصویب این قطعنامه را «استفاده ابزاری از حقوق بشر و سازوکار‌های بین‌المللی» خوانده بود.

سخنگوی وزارت امور خارجه ایران گفته بود: «این قطعنامه بدون در نظرگرفتن واقعیات موجود ایران، مبتنی بر نگرشی گزینشی، تبعیض‌آمیز، غرض‌ورزانه و با اهداف سیاسی تهیه و تصویب شده است.»

جاوید رحمان در اوایل مهرماه سال جاری نخستین گزارش خود درباره وضعیت حقوق بشر در ایران را به سازمان ملل ارائه کرد تا در کمیته سوم و هفتادوسومین مجمع عمومی این سازمان بررسی شود.

جاوید رحمان در این گزارش ضمن انتقاد از وضعیت حقوق بشر در ایران توصیه‌هایی را برای مقام‌های جمهوری اسلامی مطرح کرده بود.

بیانیه یادمان بیستمین سالگرد قتل های سیاسی پاییز۷۷ :کانون کنشگران دمکرات و سوسیالیست هانوفر

قتل های سیاسیِ پاییز ۷۷ دنبال سلسله ترورهای سیستماتیکی بودند که ماشین اعدام و سرکوب جمهوری اسلامی از سال ۵۷ از پشت بام مدرسه رفاه شروع کرد و هنوز در چهارمین دهه حاکمیت سیاه خود برای حفظ این نظام ضد انسانی از آن بهره می گیرد.

فعالین کارگری ،زنان، دانشجویان، جامعه مدنی، محیط زیست، نمایندگان مستقل معلمان و در یک کلام هر شهروندی که برای تغییر شرایط زیست اش مبارزه می کند ‌مورد سرکوب قرار می گیرد.
باورمندان دین بهایی را از کسب و کار و تحصیل محروم و زندانی می کند. دراویش گنابادی را در زندان مورد آزار و اذیت قرارمی دهد.

ما می کوشیم تا صدای همه ى زندانیان سیاسی در بند باشیم .امروز شاهد رزم کارگران هفت تپه و فولاد هستیم که همبستگی دانشجویان و دیگر اقشار را برانگیخته است.
در بیستمین سالگرد دوستانمان اعلام می کنیم که نه می بخشیم ونه فراموش می کنیم، ما مصرانه در دفاع از جنبش های اعتراضی کارگران، زنان، دانشجویان، جوانان، اقشار تهیدست و همه شهروندانی که‌ آگاهانه و متشکل در نهادهای خود سامان و خودگردان برای آزادی و برابری مبارزه می کنند حمایت می کنیم.

بیستمین یادمان مروری است برآن بیداد و تلاش خستگی ناپذیرخانواده های این عزیزان و همدلان آنان برای دادخواهی. این دادخواهی چیزی نخواهد بود مگر محاکمه ی جمهوری اسلامی در دادگاهی مستقل، بی طرف و علنی با هدف روشن شدن ابعاد این جنایات و با امید به اینکه زندان، اعدام، و شکنجه از جامعه ما رخت بربندد و حاکمان جمهوری اسلامی به جرم جنایت علیه بشریت محاکمه و محکوم شوند.

به امید آن روز
سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران
زنده باد آزادی و برابری
کانون کنشگران دمکرات و سوسیالیست هانوفر

عفو بین‌الملل: حکومت ایران از بقایای اجساد اعدام شدگان ۶۷ آزمایش دی ان ای بگیرد

سازمان عفو بین‌الملل امروز در گزارشی به مناسبت ۳۰ سالگی اعدام زندانیان سیاسی در تابستان سال ۱۳۶۷ اعلام کرد مقامات و مسئولان حکومتی ایران با پنهان نگه داشتن سرنوشت و محل دفن هزاران مخالف و دگراندیش سیاسی “در حال ارتکاب جنایت علیه بشریت هستند.” ادامه خواندن Continue reading

کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل تداوم نقض حقوق بشر در ایران را محکوم کرد

یک کمیته مجمع عمومی سازمان ملل روزسه‌شنبه ۲۳ آبان ماه در قطعنامه‌اى تداوم نقض حقوق بشر در جمهورى اسلامى ایران را محکوم کرده است. ادامه خواندن Continue reading

حمایت ۴۰ سازمان مدنی از قطعنامه پیشنهادی کانادا درباره وضعیت حقوق بشر در ایران

۰ سازمان حقوق بشری در بیانیه‌ای مشترک خطاب به اعضای دائم مجمع عمومی سازمان ملل، خواستار تصویب قطعنامه پیشنهادی کانادا در مورد وضعیت حقوق بشر ایران شدند. ادامه خواندن Continue reading