ایران در کسوت قدرتی منطقه ای سر بر می‌دارد / لوموند ددیپلماتیک

Bernard HOURCAD

موفقیت‌های نظامی و جهش‌های جامعه
ایران در کسوت قدرتی منطقه ای سر بر می‌دارد
فوریه ٢٠١٨

در جنگ سردی که در منطقه ایران را به رویارویی با عربستان سعودی کشانده، این کشور می‌تواند به تکیه گاه هایی در مجمع الجزایر اقلیت‌های شیعه مذهب یا همگون آنها امید بندد. ادامه خواندن Continue reading

راهپیمائی متحدانه و هزاران نفره کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز در خیابانهای این شهر با شعار حساب ما پر نشه اهواز قیامت میشه

بنا بر گزارشهای ارسالی کارگران گروه ملی صنعتی فولاد اهواز به اتحادیه آزاد کارگران ایران، ادامه خواندن Continue reading

۵۰۰ هزار نفر به جمعیت بیکاران ایران اضافه شد

بر اساس اعلام مرکز آمار نرخ بیکاری رسمی ایران در پایان فصل سوم امسال به ۱۱.۹ درصد رسیده است. در همین دوره زمانی نرخ بیکاری گروه سنی ۱۵ تا ۲۹ سال ۲۸ درصد اعلام شده که به معنای بیکاری یک نفر به ازای هر ۴.۲ نفر در این گروه سنی است.

این گزارش از مجموع جمعیت ۲۶ میلیون و ۴۷۲ هزار و ۸۳۵ نفری فعال در این دوره زمانی، سه میلیون و ۱۴۱ هزار و ۶۰۰ نفر بیکار بودند. جمعیت شاغل در این دوره ۲۳ میلیون و ۳۳۱ هزار نفر اعلام شده است.

برپایه گزارش مرکز آمار به ازای هر یک زن شاغل بیش از ۴ مرد در ایران اشتغال دارند. سهم زنان از شاغلان فصل پائیز ۴ میلیون و ۲۲۴ هزار نفر است در حالیکه ۱۹ میلیون و ۱۰۷ هزار تن از مردان شاغل هستند.

جمعیت زنان بیکار از مجموع جمعیت فعال اقتصادی در پایان ۹ ماه نخست امسال نزدیک به یک میلیون تن اعلام شده است. ۹۹۹ هزار و ۱۴۵ زن و ۲ میلیون و ۱۴۵ هزار و ۵۲۲ مرد در فصل پائیز بیکار بوده‌اند.

این گزارش همچنین بیانگر افزایش جمعیت بیکاران به نسبت تابستان امسال است. طی یک دوره سه ماه ۴۹۶ هزار و یک نفر از شمار شاغلان کاسته شده است. این در حالی است که تعداد شاغلان در مقایسه با پاییز یک‌سال قبل ۹۵۷ هزار نفر بیشتر شده است.

شمار بیکاران در حالی افزایش یافته که دولت جمهوری اسلامی می‌گوید طی یکسال گذشته بیش از یک میلیون فرصت شغلی ایجاد کرده است.

این آمار از سوی فعالان کارگری و کارشناسان اقتصادی همواره با تردید روبرو می‌شود. بر اساس تعریف مرکز آمار، چنانچه فردی تنها یک ساعت در هفته منتهی به آمارگیری مشغول به کار باشد، شاغل محسوب می‌شود.

این مرکز همچنین سربازان، کارآموزان  و شاغلان خانگی بدون مزد را نیز در جمعیت شاغلان محاسبه می‌کند.

بیانیه مشترک سندیکای رانندگان شرکت واحد، کارگران نیشکر هفت تپه و اتحاد بازنشستگان در بارۀ حداقل دستمزد در سال ١٣٩۷

روند تصمیم گیری در بارۀ تعیین حداقل دستمزد ١٣٩٧ و افزایش عمومی مزدها در شرایطی آغاز می شود که به گفته ی برخی از دست اندرکاران دولتی کارد به استخوان مردم، بویژه کارگران و حقوق بگیران رسیده است. ادامه خواندن Continue reading

یاد فدائیان خلق، رهبران خلق ترکمن توماج، مختوم، واحدی و جرجانی گرامی باد! / وهاب انصاری

بمناسبت سالگرد اعدام ناجوانمردانه فدائیان خلق شیرمحمد درخشنده توماج، عبدالحکیم مختوم، حسین جرجانی و طواق محمد واحدی

سی و هشت سال از اعدام رهبران خلق ترکمن، فداییان خلق رفقا توماج، مختوم، واحدی و جرجانی توسط جمهوری اسلامی گذشت. ماموران جمهوری اسلامی در ۱۸ بهمن سال ۱۳۵۸ چهار تن از رهبران خلق ترکمن را شبانه دزدیدند، بعد از شکنجه های وحشیانه در ۲۹ بهمن ۱۳۵۸ به جوخه اعدام سپردند و جسدشان را در ۱۲۵کیلومتری جاده بجنورد رها نمودند.

بدنبال این جنایت، سران جمهوری اسلامی علیرغم وجود دلایل و شواهد انکار ناپذیر، مسئولیت مرگ آن چهار تن را نپذیرفتند. آنها بیشرمانه کشته شدن رهبران خلق ترکمن را به اختلافات درون گروهی نسبت دادند. ولی صادق خلخالی در اواخر دهه ۶۰ در مصاحبه با روزنامه کیهان به دستگیری و تیرباران رهبران خلق ترکمن اعتراف کرد. صادق خلخالی در این مصاحبه از اطلاع اکثر مسئولین وقت جمهوری اسلامی از تیرباران رهبران خلق ترکمن خبر داد. اخیرا هم یکی از فرماندهان سپاه از اعدام رهبران خلق ترکمن توسط جمهوری اسلامی پرده برداشته است.

اعدام فداییان خلق، فرزندان مردم ترکمن صحرا از سر کینه جویی و انتقام از مردمی بود که دست در دست هم با کمک و همیاری فرزندان خود شوراهای سراسری خلق ترکمن را سازماندهی کرده بودند، برای اولین بار به گستره ترکمن صحرا آموزش به زبان مادریشان را سازماندهی کرده بودند. خلقی متحد و یکپارچه از کشت و برداشت شورایی و آموزش به زبان مادریشان دفاع میکردند. آنان چیز جز حق ابتدایی و دمکراتیک خود نمیخواستند.

نظام انحصار طلب و استبدادی این همه را تحمل نکرد. دو جنگ را به ملت ترکمن تحمیل کرد. همه اینها را بهانه ایی کرد، تا رهبران خلق ترکمن را شبانه بدزد و اعدامشان کند، آنگاه زمینه سرکوب سراسری را بر آنها تحمیل بکند.

توماج و یاران او در سازماندهی شوراها و کانون فرهنگی-سیاسی ملت ترکمن نقش جدی داشتند. خواست تاریخی مردمانشان را متحقق کردند. آنها که از قبل از انقلاب در محیط دانشگاه و زندان شاه، با فدائیان خلق ارتباط داشتند، با کمک و یاری سازمان فدائیان خلق ایران به سازماندهی مبارزات دهقانان ترکمن روی آوردند. فعالیت آنان و طرح مطالبات توسط آنان خواست تاریخی و خفته در تارپود ملت ترکمن را بیدار کرد و به سرعت کل ترکمن صحرا را فراگرفت.

ملت ترکمن به کمک رهبران خود در سراسر ترکمن صحرا کشت و کار شورایی را سازماندهی کردند و به تاسیس شوراها مبادرت ورزیدند. تشکیل شوراها در مناطق مختلف ترکمن صحرا برای هماهنگی و فعالیت مشترک تاثیرگذار آنها، تشکیل ستاد مرکزی شوراهای ترکمن صحرا را اجتناب ناپذیر کرد. استقبال وسیع و سراسری مردم ترکمن صحرا از این اقدامات در زمان خیلی کوتاهی نشان از خواست تاریخی مردم آن منطقه داشت، که تا آن زمان تحقق نیافته بود. این وضعیت و سازماندهی مردم ترکمن صحرا در نهادها، شوراها و کانون فرهنگی-سیاسی که در شکل دمکراتیک برآمده از خواست تاریخی آنان بود، برای رژیم انحصار طلب و استبدادی جمهوری اسلامی قابل تحمل نبود. هر روز به بهانه های مختلف فشارها و خرابکاریهای را بر آنان تحمیل میکرد. علیرغم خواست و اصرار فعالین و مردم ترکمن صحرا برای صلح و حفظ دستاوردهای خود، حاکمیت دو جنگ را بر مردم ترکمن تحمیل کرد.

رژیم بر نقش تاثیرگذار، ارزنده و درخشان فدائیان خلق شیرمحمد درخشنده توماج، عبدالحکیم مختوم، حسین جرجانی و طواق محمد واحدی در سازماندهی و پیشبرد مبارزات خلق ترکمن واقف بود. به همین خاطر تصمیم به حذف فیزیکی آنان گرفت. در بین آنها توماج چهره شاخصی داشت. توماج از دهه ۴۰ وارد فعالیت سیاسی شد و در فعالیتهای سیاسی دانشجویان دانشگاه اصفهان شرکت داشت. او بعد از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه، در جریان برگزاری جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی در شهر اهواز دستگیر و به یک سال زندان محکوم شد. توماج در تداوم مبارزات خود علیه رژیم شاه، دوباره در سالهای بعد دستگیر و به ۲ سال زندان محکوم گردید. رفیق توماج بعد از آزادی از زندان در سال ۱۳۵۶ به زادگاهش برگشت و به کار و فعالیت در منطقه ترکمن صحرا پرداخت. در آستانه انقلاب بهمن، توماج بخاطر مبارزاتش به چهره معروف و محبوب مردم ترکمن صحرا تبدیل شد.

رفقا توماج، مختوم، واحدی و جرجانی که بیش از هر کسی از مطالبات و خواسته های مردمانشان خبر داشتند، با امید و آرزوهای نیک برای مردم ایران و ترکمن صحرا، پرچم مبارزه را برای تحقق خواسته های تاریخی ملت خود بدست گرفتند، و برای دستیابی به خواستها و مطالبات آنها شبانه و روز تلاش کردند. آن ها از میان مردم بپا خواسته بودند، به زبان مردم سخن میگفتند و جان و جوانیشان را برای نیک بختی مردم و برای آرمانهای انسانی و شریفشان فدا کردند. یاد آنها در خاطره مردم ترکمن و مردم ایران باقی خواهد ماند.

تجربه مبارزات مردم ترکمن صحرا در سالهای پس از انقلاب بهمن در امر تشکیل شوراها، تجربه ای گرانقدر در مبارزات مردم کشورمان است. مبارزات مردم ترکمن صحرا از مبارزات مردم ایران در راه استقرار دمکراسی،عدالت اجتماعی و جمهوری دمکراتیک تفکیک ناپذیر است. گنجینه ایی تابناک در مبارزات مردم ایران به حساب میآید که میتوان از آن تجربه ها آموخت.

یاد و نامشان گرامی باد!