محمود صالحی بازداشت شد

ساعت ۱۲ ظهر امروز در حالیکه محمود صالحی از فعالین برجسته جنبش کارگری ایران بدنبال انجام دیالیز کلیه و در حالیکه وضعیت جسمانی مناسبی نداشت در مقابل بیمارستان توسط مامورین امنیتی بازداشت و پس از انتقال به دادگاه اجرای احکام و ابلاغ یکسال حکم به زندان مرکزی شهر سقز منتقل شد.
بازداشت فعالین برجسته جنبش معلمان از اسماعیل عبدی تا محمود بهشتی لنگرودی و م

حسن عمرانی و مختار اسدی، و فعالین برجسته جنبش کارگری همچون رضا شهابی، صدور دستور و اجرائی شدن ضبط وثیقه جعفر عظیم زاده و اینک دستگیری محمود صالحی علیرعم بیماری حاد قلبی و دیالیز دائم کلیه، چیزی جز بیانگر تشدید سرکوب عریان و چنگ و دندان نشان دادن به طبقه کارگر برای تمکین به شرایط برده وار موجود و مهار سیل اعتراضات کارگران و معلمان و مردم زحمتکش ایران نیست.

بی تردید تداوم سیاست سرکوب اعتراضات کارگری و بازداشت فعالین برجسته معلمان و جنبش کارگری، موج برگشت عظیم و توفنده ای را علیه چنین سیاستهایی با خود به همراه خواهد آورد.
محمود صالحی نماد مقاومت و ایستادگی ما کارگران ایران علیه بردگی و چپاول و غارت بی پایان دسترنج مان است. کسانیکه علیرغم بیمارهای بسیار حاد جسمانی، محمود را روانه زندان کردند باید بدانند ما در اتحادیه آزاد کارگران، طبقه کارگر ایران و طبقه کارگر جهانی در مقابل چنین رفتارهای ضد انسانی علیه فعالین جنبش کارگری سکوت نخواهیم کرد و با تمام توان از محمود صالحی به دفاع بر خواهیم خاست.
محمود، علیرغم وضعیت جسمانی بسیار نامناسب، با لبی خندان، سری برافراشته و روحیه ای رزمنده عازم زندان شد، اما نباید حتی برای ساعتی نیز در زندان بماند.
ما بازداشت محمود صالحی را قویا محکوم میکنیم و با تاکید بر آزادی فوری همه فعالین دربند جنبش کارگری و معلمان، بدینوسیله توجه همه نهادهای بین المللی کارگری و حقوق بشری را به نقض بدیهی ترین حقوق انسانی طبقه کارگر ایران و بطور اخص به عدم تحمل جسمانی زندان توسط محمود صالحی بدلیل بیماریهای حادی که دارد جلب میکنیم و اعلام میداریم مسئولیت وارد شدن هر گونه لطمه جسمانی به محمود صالحی مستقیما بر عهده بالاترین مقامات امنیتی، قضائی و شخص رئیس جمهور است.

اتحادیه آزاد کارگران ایران – ششم آبانماه ۱٣۹۶

به یاد علی اشرف درویشیان، که سلاح مبارزه مردم را برسندان آگاهی صیقل می داد!

علی اشرف درویشیان از تبار مردمان رنج و کار همراه و همدل مردمان محروم و فرودست در۴ آبان، اندوخته ی مبارزهای پیگیر وخستگی ناپذیر علیه ستم، استبداد، تباهی و برای آزادی و آزادگی و رهائی را به هم آنان که از میان‌شان برخاسته بود سپرد و با جهان بدرود گفت. رفت اما، نرفت. ماندگار شد. او تنها ازدرد و رنج و فقر مردمان نگفت، چرا که آنچه گفت و پرداخت ، روشنای رهائی و آزادی، سوسیالیسم و شرافت انسان زیستن بود. ادامه خواندن Continue reading