- The Union Of People's Fedaian Of Iran - http://www.etehadefedaian.org -

نگاهی سریع به »منشور حقوق شهروندی« حسن روحانی

Posted By admin On بهمن ۵, ۱۳۹۲ @ ۱۱:۰۶ ق.ظ In حقوق بشر | No Comments

نگاهی سریع به »منشور حقوق شهروندی« حسن روحانی

مجله هفته ۵٫ دی ۱۳۹۲ سرتیتر, سیاسی

هژیر سخنورrohany_manshour

منتشر شده در خیزش شماره ۲۸

«ﻣﻨﺸﻮر ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی» رئیس جمهور ایران، حسن روحانی، وسیله ای برای پوشاندن و رفع و رجوع کثافتکاری های بیشمار دولت محمود احمدی نژاد به نفع دولت فعلی و رنگ و لعاب زدن به چهرۀ این دولت در نزد رسانه های غربی و در نتیجه نشان دادن چهره ای معتدل در افکار دولت های امپریالیستی و محافل آن است و جز این هیچ گونه اهمیتی ندارد و اگر مورد بی اعتنایی روشنفکران و تودۀ مردم ایران قرار گیرد قابل درک است، زیرا هر اندازه که این به اصطلاح منشور تحقیر شود باز هم کم است. در واقع این منشور بازی تضمین دموکراسی برای خود طبقۀ حاکم در ایران است؛ در حالی که عمل حکومت ایران در هر گام حتی همین خواست را نقض می کند.

روحانی منبع الهام «ﻣﻨﺸﻮر ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی» خود را ناشی از «ﮐﺮاﻣﺖ و ارزش واﻻی اﻧﺴﺎن در ﺷﺮﯾﻌﺖ ﻣﺒﯿﻦ اﺳﻼم»، ناشی از جایگزینی حقوق خدا با حقوق بندگان: «ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺒﺤﺎن ﺣﻘﻮق ﺑﻨﺪﮔﺎﻧﺶ را ﺑﺮ ﺣﻘﻮق ﺧﻮدش ﻣﻘﺪم داﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ ﭘﺲ ﻫﺮﮐﻪ ﺣﻘﻮق ﺑﻨﺪﮔﺎن را رﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﺪ، اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﻪ ادای ﺣﻘﻮق ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ»، ناشی از «اﺻﻮل ﻣﺘﻌﺪدی از ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ اﯾﺮان از ﺟﻤﻠﻪ اﺻﻮل ﻣﻨﺪرج در ﻓﺼﻞ ﺳﻮم در ﻣﻮرد ﺣﻘﻮق ﻣﻠّﺖ» ناشی از «ﻓﺮاز ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺻﺪور ﻓﺮﻣﺎن ﻫﺸﺖ ﻣﺎده اى رﻫﺒﺮ ﮐﺒﯿﺮ اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ و ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬار ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ اﯾﺮان ﺣﻀﺮت اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ (ﻗﺪس ﺳﺮّه) درﺑﺎره ﺣﻘﻮق ﻣﺮدم، ﻗﺎﻧﻮن، ﻗﻮه ﻗﻀﺎﯾﯿﻪ و ﻟﺰوم اﺳﻼﻣﻰﺷﺪن رواﺑﻂ و ﻗﻮاﻧﯿﻦ، (در ﺗﺎرﯾﺦ ۲۴ آذر ﻣﺎه ﺳﺎل ۱۳۶۱)؛ ﻧﻈﺮ ﺑﻪ دﯾﺪﮔﺎهﻫﺎی ﻣﻌﻈﻢ ﻟﻪ، در ﻣﻮﺿﻮع ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی: “ﻣﻦ ﻣﮑﺮر اﻋﻼم ﮐﺮده ام ﮐﻪ در اﺳﻼم ﻧﮋاد، زﺑﺎن، ﻗﻮﻣﯿﺖ و ﮔﺮوه و ﻧﺎﺣﯿﻪ ﻣﻄﺮح ﻧﯿﺴﺖ. ﺗﻤﺎم ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ – ﭼﻪ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ و ﭼﻪ ﺷﯿﻌﯽ–ﺑﺮادر و ﺑﺮاﺑﺮ و ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺧﻮردار از ﻫﻤﻪ ﻣﺰاﯾﺎ و ﺣﻘﻮق اﺳﻼﻣﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ” » می داند.

جناب رئیس جمهور برای حقانیت بخشیدن به «ﻣﻨﺸﻮر ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی» خود با ادلۀ بالا (که روشن است ادله ای برای توجیه آن نزد حکومتیان و طبقۀ حاکم است)، دستگاه فریب روحانیت را به کار انداخته است. ﺷﺮﯾﻌتی که داشتن بنده یا برده را مجاز و آزاد کردن او را ثواب می شمارد با «حقوق شهروندی» و از آن مهمتر با «ارزش واﻻی اﻧﺴﺎن» چه ربطی دارد؟! از این گذشته مفهوم شهروند مفهومی جدید و مربوط به جامعۀ سرمایه داری و از مقولات جامعۀ مدنی است و نمی توانست در اسلام مطرح باشد. «ارزش واﻻی اﻧﺴﺎن» و اینکه مهمترین چیز برای انسان خود انسان است، انسان به مفهوم عام آن، تازه در اومانیسم عصر رنسانس، در روشنگری سده های هفدهم و هیجدهم و به شکل دقیق تر، همه جانبه تر و مشخص تر در دیدگاه سوسیالیسم علمی و منابع سیاسی و حقوقی ملهم از آن طرح شده است و نمی تواست در شریعتی که داشتن بنده را مجاز می دانست مطرح باشد.

دربارۀ جایگزینی حقوق «ﺧﺪاوﻧﺪ ﺳﺒﺤﺎن» با «حقوق بندگانش» می دانیم که هر حقی از نیازی سرچشمه می گیرد که در قطب مقابل این حق، وظیفه ای را ضروری می گرداند. حال روشن نیست در مقابل خدایی که «بی نیاز» است چرا وظیفۀ ستایش او برعهدۀ بندگان است که این بندگان مجاز باشند وظیفۀ ستایش پروردگار را که برابر با حقوق پروردگار است با حقوق بندگان تاخت بزنند؟ و آن هم در این عمل بین خدایگان (ارباب) و بنده برابری برقرار باشد در حالی که اکنون روشن است که دستگاه الهی آسمانی از دستگاه زمینی خدایگانی نشأت می گیرد.

ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ اﯾﺮان هرجا که به حقوق ملت مربوط می شود گُنگ، مبهم، کلی و تفسیربردار است و طبعا منشوری نیز که از این قانون ناشی شود نمی تواند خواص گُنگ، مبهم، کلی و تفسیربردار قانون اساسی را در خود لحاظ نکند. هر کسی با اندک دقتی می تواند ملاحظه کند که این به اصطلاح منشور با احاله دادن های مکرر حقوق شهروندان به قانون اساسی و قوانین عادی و یا حقوقی که مغایر «مبانی اسلام» و «امنیت ملی» نباشد به همین سرنوشت دچار است.

روحانی می گوید ﻓﺮﻣﺎن ﻫﺸﺖ ﻣﺎده اى خمینی و دیدگاه های او در ﻣﻮﺿﻮع ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی: «ﻣﻦ ﻣﮑﺮر اﻋﻼم ﮐﺮده ام ﮐﻪ در اﺳﻼم ﻧﮋاد، زﺑﺎن، ﻗﻮﻣﯿﺖ و ﮔﺮوه و ﻧﺎﺣﯿﻪ ﻣﻄﺮح ﻧﯿﺴﺖ. ﺗﻤﺎم ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ – ﭼﻪ اﻫﻞ ﺳﻨﺖ و ﭼﻪ ﺷﯿﻌﯽ – ﺑﺮادر و ﺑﺮاﺑﺮ و ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺧﻮردار از ﻫﻤۀ ﻣﺰاﯾﺎ و ﺣﻘﻮق اﺳﻼﻣﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ» یکی از منابع الهام او در ارائۀ «ﻣﻨﺸﻮر ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی» است. با بیان این دیدگاه پان اسلامیستی ِ خمینی به عنوان منبع الهام «ﻣﻨﺸﻮر ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی»، ماهیت دروغین این منشور به طور کامل برملا شده است. مرجع و رهبری که منبع الهام منشور رئیس جمهور است همان کسی است که فتوا و فرمان کشتار هزاران زندانی سیاسی، حتی کسانی که حکم چند سالۀ زندان داشته اند، را صادر کرد. حسن روحانی با فریبکاری تمام «تمام مسلمین» را با شهروندان یکی می کند و برادری و برابری تمام مسلمین را در ﻫﻤۀ ﻣﺰاﯾﺎ و ﺣﻘﻮق اﺳﻼﻣﯽ، بجای حقوق برابر همۀ شهروندان جا می زند. در دید حسن روحانی شهروند نه تنها شامل همۀ انسان های ساکن ایران که در این کشور به کار و زندگی مشغولند، نیست، بلکه حتی بسیار محدودتر از تبعۀ دولت جمهوری اسلامی است و فقط شامل «تمام مسلمین» می گردد. بنابراین حتی بدون آنکه وارد بررسی بندهای این منشور شویم روشن است که جمعیت بزرگی از مردم ساکن ایران مانند زنان و کودکان بی شناسنامه، بهائیان و حتی معتقدان به ادیانی جز اسلام، بی دینان، افغان های ساکن ایران و غیره از شمول «ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی» این منشور که خود واقعا ناقض «حقوق بشر» است (صرف نظر از زیر ذره بین قرار دادن «حقوق بشر» که به رسمیت شناختن مالکیت در آن خود ناقض «ارزش والای انسان» برای انسان است) خارج هستند. در ضمن روشن است که در نظام جمهوری اسلامی، همۀ مسلمانان و حتی همۀ شیعیان در حرف هم از حقوق برابر برخوردار نیستند.

اندکی توجه به سخنان رئیس قوۀ قضائیۀ ایران، صادق آملی لاریجانی، که پس از انتشار «ﻣﻨﺸﻮر ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی» رئیس جمهور گفته شده، ارزش کاربردی این منشور را روشن می سازد. لاریجانی می گوید: «اینکه گفته شده‌ است مجازات اعدام براساس عنوان‌های مجرمانۀ غیر دقیق مانند محاربه که آن را دشمنی با خدا ترجمه کرده‌اند صورت می‌گیرد نشان از بی‌اطلاعی تدوین کنندگان قطعنامه [در مورد نقض حقوق بشر در ایران] دارد.» او در ادامه می گوید: «بحث محاربه در کتاب‌های فقهی ما باب مستقلی دارد و فقها این مفهوم را با عبارت “تجرید سلاح لاخافه الناس” به معنای کشیدن سلاح بر روی مردم به قصد ترسانیدن آنها تعریف کرده‌اند، حال باید پرسید چه ابهامی در معنای محاربه وجود دارد؟» «برای نمونه در برخی از بندهای قطعنامه اخیر، اجرای قصاص را مردود دانسته‌اند و این در حالی است [که] از جمله قصاص نص قرآن است و انتظار نابجایی است که بخواهند ما از اجرای مضمونی قرآنی به دلیل تصویب یک قطعنامه دست بکشیم.» «انسان متأثر می‌شود هنگامی که می‌بیند همان مطالبی که در رسانه‌های ضد انقلاب نوشته شده یا از دهان منافقین بیرون آمده است، در قطعنامه‌های سازمان ملل مطرح می‌شود.» «وقتی قوه قضاییه را برای اجرای حکم قصاص محکوم می‌کنند در واقع می‌خواهند اعتقاد ما به اصل اسلام را محکوم کنند.»«در برابر نصوص اسلامی مانند حکم قصاص نمی‌توان گفت که کدام قرائت چه می‌گوید؟ زیرا ما یک اسلام بیشتر نداریم که مرجع معتبر و صحت تفسیر آن هم، فهم “روشمند و مضبوط” مراجع تقلید و علمای دین است.»

این سخنان که نیاز به بررسی جزء به جزء «منشور حقوق شهروندی» روحانی را غیر ضروری می گرداند در حالی گفته شده که گزارش احمد شهید ناظر حقوق بشر سازمان ملل در ایران چنین است: «بین ژانویه سال ۲۰۱۲ تا ژوئن سال جاری، ۷۲۴ مورد حکم اعدام در ایران به اجرا گذاشته شد و تنها در نیمه اول سال جاری، ۲۰۲ نفر اعدام شدند که از این تعداد، ۱۳۵ مورد از سوی منابع حکومتی رسما اعلام شده است.» شتاب گرفتن اعدام ها پس از انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهموری، نشان می دهد که تا چه حد باید «منشور حقوق شهروندی» او را جدی گرفت!


Article printed from The Union Of People's Fedaian Of Iran: http://www.etehadefedaian.org

URL to article: http://www.etehadefedaian.org/%d9%86%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%d8%b3%d8%b1%db%8c%d8%b9-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%b4%d9%88%d8%b1-%d8%ad%d9%82%d9%88%d9%82-%d8%b4%d9%87%d8%b1%d9%88%d9%86%d8%af%db%8c-%d8%ad%d8%b3%d9%86

Copyright © 2011 Etehade Fedaian. All rights reserved.