- The Union Of People's Fedaian Of Iran - http://www.etehadefedaian.org -

نامه ۲۳۴۲ نیروی کار پروژه یی.مشکلات کار پروژه یی و نارسایی های قانون کار

Posted By admin On دی ۵, ۱۳۹۱ @ ۱۰:۰۸ ب.ظ In کارگری | No Comments

[1]نامه ۲۳۴۲ نیروی کار پروژه یی به ریاست مجلس

مشکلات کار پروژه یی و نارسایی های قانون کار
این متن از طرف ۲۳۴۲ نیروی کار پروژه‌یی (مهندسان، ‏تکنسین‌ها و کارگران فنی- صنعتی) تنظیم گردیده است. با ‏این هدف که مشکلات و کاستی‌های شرایط کار پروژه‌یی و ‏نارسایی‌های قانون کار در این موارد را خدمت‌تان بیان ‏نمایند. زیرا، کار پروژه‌یی به‌دلیل نوع کار و ضرورت محل ‏کارخانه (دور بودن آن از نقاط مسکونی) دارای ویژگی‌هایی ‏است که اکثر کارشناسان و مشاورین اقتصادی دولتی از چگونگی ‏آن اطلاع کامل و دقیقی در اختیار ندارند. و در این مورد هم ‏کار کارشناسی صورت نگرفته است. نیروی کار پروژه‌یی با ‏توضیح این واقعیت‌ها به نمایندگان ارجمند مجلس شورای اسلامی و ‏ریاست محترم، انتظار دارند که این نوع نگرش و انتقادات ما ‏را مورد بررسی قرار دهند. و در صورت درستی گفته‌های ‏کارگران، نسبت به حمایت از خواست ما اقدامات مقتضی صورت ‏گیرد. کار پروژه‌یی در همه دنیا به‌صورت اقماری انجام می‌‏شود و هم‌اینک در حفاری و فلات قاره ایران بدان عمل می‌گردد (دوهفته کار ۱۲ ساعته بدون استفاده از تعطیلات و دو ‏هفته مرخصی). زیرا نیروی کار پروژه‌یی همه اوقات ۲۴ ‏ساعته خود را در اختیار کار پروژه قرار می‌دهد. و استراحت ‏او نیز در در خوابگاه‌های مجاور محل کار است و در ‏اختیار خود و خانواده‌اش نیست. از این‌رو نمی‌تواند اثر ‏مثبتی در زندگی و تربیت کودکانش داشته باشد. بدین‌جهت ‏نیروی کار برای باز تولید نیروی از دست رفته‌اش و تمدید ‏فرسودگی اعصاب و روانش که ناشی از دشواری‌های چنین کاری است پیشنهاد کار به صورت اقماری را مطرح می‌کند. با ‏توجه به این واقعیت‌ها که طی این ۱۴ روز کار، از هیچ‌‏کدام از تعطیلات رسمی و تعطیلی روزهای جمعه استفاده نمی‌کنند. ‏لذا ساعت کاری همین ۱۴روز از یک ماه ساعت کاری یک کارگر و ‏کارمندی که روزی ۸ساعت کار می‌کند و بقیه روز و شب را ‏نزد خانواده‌اش به‌سر می‌برد بیشتر می‌شود. چون طبق قانون ‏کار ساعت کاری ماهانه چنین کارگری ۱۷۶ساعت کاری است ‏آن هم با استفاده از ۴روز تعطیل جمعه و نصف روزهای پنجشنبه ‏و بقیه تعطیلات رسمی. ولی یک کارگر اقماری در هر ماه ۱۸۰ ‏ساعت کاری دارد بدون استفاده از هیچ تعطیلی و با توجه به ‏اینکه به‌دلیل ضرورت‌های زمان‌بندی‌های کار پروژه در اکثر ‏روزها ساعات کار تا ۱۶ ساعت هم ادامه می‌یابد. بدین جهت ‏ما از نمایندگان محترم تقاضا داریم اقماری شدن کار پروژه را ‏مورد بررسی قرار دهند. ‏

‏ با پیروزی انقلاب کشور ما مورد تجاوز خارجی قرار گرفت. از ‏این رو کارگران پروژه‌یی نسبت به ماندن در پروژه‌ها به‌دلیل ‏نیاز جنگ و انقلاب؛ و تداوم کارشان از ۱۴ روز به ۲۴ روز و ‏تنها ۶روز مرخصی رفتن نزد خانواده‌هایشان اعتراضی نداشتند ‏‏و با علاقه به سازندگی صنایع مادر کشور کمک کردند و پس ‏از جنگ تحمیلی برای بازسازی صنایع بمباران شده و ضرورت ساخت ‏صنایع کشور این شیوه کار را ادامه دادند. ولی واقعیت این ‏است که این شیوه کار ۲۳ الی ۲۴ روز کار ممتد با روزی ۱۲ ‏ساعت و گاهی بیشتر و تنها ۶ الی ۷ روز مرخصی که دو روز آن ‏در راه رفت و برگشت هدر می‌رود اثرات نامطلوبی بر روی جسم ‏و روان نیروی کار پروژه‌یی وارد کرده است به گونه‌یی که ‏درصد طلاق در خانواده‌های آنها و پاشیدگی خانواده‌شان ‏بسیار بالا رفته و اکثر کارگران به‌دلیل شدت و سختی و طولانی ‏بودن زمان‌های کار به اعتیاد روی آورده‌اند. از سوی دیگر ‏در مقابل فداکاری‌های کارگران پروژه‌‌یی، دولت‌های پس از ‏جنگ با مصوبات خود قانون کار را هر روز بی‌رنگ‌تر نموده‌‏اند. مانند: معاف کردن کارگاه‌های زیر ۱۰نفر از قانون ‏کار، تایید و اجرای بند «ز» و هم‌اینک با پیشنهاد ‏کارمزد منعطف به‌وسیله دولت. و بدین‌صورت ‏هر روز بیشتر زندگی کارگران را به سراشیب فقر، بیکاری و ‏نداری می‌اندازند. با توجه به این واقعیت که نیروی کار ‏پروژه‌یی از هیچ امتیازی که کارگران و کارمندان دیگر ‏برخوردارند، برخوردار نیست مانند تعاونی مسکن، تعاونی ‏مصرف و عدم پرداخت وام مسکن به نیروهای کار پروژه‌یی است. ‏

‏ طی سال‌ها تجربه جهانی کارشناسان و روانپزشکان کار به ‏این نتیجه رسیدند که کار ممتد بیش از ۸ساعت صدمات جبران‌‏ناپذیر جسمی و روحی به نیروی کار وارد می‌کند. از این رو ‏قانون کار جمهوری اسلامی ساعات کار روزانه را ۸ ساعت تعیین ‏نمودند و اعلام کردند اضافه کاری در هر روز نباید بیش از ۲‏ساعت باشد و هر روز هم نباید اضافه‌کاری وجود داشته باشد. ولی درباره کارگران و همه نیروی کار پروژه‌یی این موارد ‏قانونی اعمال نمی‌شود. و ادارات کار هم پس از جنگ با ‏پذیرفتن تعدیل ساختاری و خصوصی‌سازی در این زمینه‌ها برای ‏خود مسوولیتی قائل نیستند. در این میان پیمانکاران یا همان ‏بخش خصوصی که همه امتیازات اصل ۴۴ قانون اساسی به‌نفع آنها ‏تغییر کرده و قوانین کار نیز برای راحتی کسب سود بیشتر بخش ‏خصوصی تعدیل گردیده است، نهایت سوءاستفاده را از این ‏شرایط می‌نمایند. نیروی کار پروژه‌یی در حالی که اقماری ‏نیست و همه تعطیلات رسمی و روزهای جمعه را کار می‌کنند. بخش ‏خصوصی علاوه بر اینکه هیچ مزایایی بابت این شرایط نمی‌‏پردازد از پرداخت بیمه کارگران طبق حقوق دریافتی شان ‏خودداری می‌کند. و بیمه آنها را با حداقل حقوق محاسبه ‏می‌کند. با این شرایط اگر نیروی کار در اثر حادثه دچار ‏ازکارافتادگی شود. تامین اجتماعی تنها حداقل حقوق را به ‏کارگر می‌پردازد در حالی که به خوبی آگاه هستند که ‏پیمانکاران چگونه حق کارگران را بدین صورت پایمال می‌کنند. ولی شرکت‌های پیمانکاری دست دوم و سوم از این هم فراتر ‏می‌روند در حالی که می‌دانند با ۲۴ روز کار نیروی کار پروژه‌یی ساعت کاری‌اش به ۲۸۸ رسیده است که مقدار ۱۱۲ ساعت کاری ‏بیش از یک ماه است، ۶ روز مرخصی را برای کارگر غیبت رد ‏می کند و بدین طریق سوابق بیمه او را دچار اشکال جدی می‌کنند. در حالی که اگر روزهای تعطیل و تعطیلات رسمی را محاسبه ‏کنند نیروی کار پروژه‌یی نزدیک به ۲ ماه ساعت کاری را در ‏یک ماه انجام می‌دهد آن هم بدون محاسبه ساعات اضافه کاری بعد ‏از ۱۲ ساعت که گاهی تا ۱۶ ساعت ادامه می‌یابد. چنانچه ‏نمایندگان محترم به‌هر دلیل با اقماری شدن نیروی کار پروژه‌یی ‏موافق نباشند با توجه به اینکه این نیروی کار طی هر ماه ‏‏۲۸۸ ساعت کاری، انجام می‌دهد با روزی ۱۲ ساعت و طی هر سال ‏‏۳۴۵۶ ساعت کاری، و طی ۲۰ سال معادل ۶۹۱۲۰ ساعت کاری صورت ‏می گیرد که نسبت به ۳۰ سال کار یک کارگر و کارمند معمولی ‏‏۶۳۳۶۰ساعت کاری؛ ۵۷۶۰ ساعت کار بیشتر کار می‌کند که ‏معادل ۲ سال و ۹ ماه است از این رو کارگران انتظار ‏دارند این واقعیت‌ها مورد بررسی قرار گیرند و نیروی کار ‏پروژه‌یی پس از ۲۰ سال کار با ۶۹۱۲۰ ساعت کاری بازنشسته ‏گردند البته با حقوق کامل ۳۰ سال کار. این تقاضا نه ‏به‌دلیل سختی کار است که وجود دارد یا آلودگی‌های صوتی و ‏گازی مرگبار یا عدم ایمنی و حوادث ضمن کار، بلکه چون ما ‏عملا طی این مدت معادل ۳۰ سال و ۵۷۶۰ساعت کاری بیشتر کار ‏انجام می‌دهیم درخواست بررسی این واقعیت را داریم. ‏

‏ سنوات در طی یک سال و ۵/۲ روز مرخصی ماهانه که معادل یک ‏ماه حقوق کارگر در طی یک سال است و پاداش و عیدی، هیچ ‏کدام در شرکت‌های دست دوم و سوم پرداخت نمی‌شود و زمانی ‏که کارگر را اخراج می‌کنند یک چک به او می‌دهند که حداقل ‏سه ماه بعد قابل دریافت است. در قبال این همه مشکلات ‏حقوق کارگران هیچ نهاد دولتی واکنش قانونی نسبت به صاحب حق ‏که نیروی کار است، صورت نمی‌دهند. ‏

فرآیند کار پروژ‌ه‌یی تولید یک خودرو یا یک جفت کفش یا هر کالای ‏مصرفی دیگری نیست، اگرچه تولید این کالاهای مصرفی هم ‏ضروریند و هم مهم ولی فرآیند کار ما تولید صنایع بزرگ مادر ‏است. ما صنایعی را تولید می‌کنیم که کارشان تولید کالاهای ‏مصرفی مورد لزوم است. هر کدام از ما در ساخت و تحویل و راه ‏اندازی ده‌ها پتروشیمی، پالایشگاه و صنایع سیمان و برق و ‏سد‌سازی سهیم هستیم. ولی در هیچ زمینه‌یی از جمله مسکن با ‏نیروی کار پروژه‌یی هماهنگی و همیاری صورت نگرفته است. حتی ‏بیمه بیکاری که باید شامل حال ما شود که نوع کارمان موقت ‏است، از آن محروم هستیم و ادارات کار می‌گویند شامل حال ‏شما نمی‌شود. ولی ۳درصد بیمه بیکاری را از حقوق‌مان کسر می‌کنند‏‏. حتی شرکت‌های دست‌دوم و سوم برای استخدام شرایطی را اعلام ‏می‌کنند که با موارد قانون کار در تضاد است و نیروی کار را ‏در صورتی استخدام می‌کنند که آن شرایط را کتبا تایید ‏کنند، مثلا تایید کنند که کلیه حقوق و مزایای من در حقوق ‏توافقی محاسبه گردیده است و مورد تایید اینجانب است. ولی ‏مبلغ حقوق نوشته نمی‌شود. پیمانکار معتقد است باید کار ‏نیروی کار را ببیند و بعد درباره مبلغ تصمیم می‌گیرند بعد ‏از یکی دو ماه پیمانکار مبلغ کمی را اعلام می‌کند تا نیروی ‏کار استعفا بدهد. ما را نیروهای کار پروژه‌یی می‌دانند علت بنیادی ‏این کاستی‌ها در چیست. از این رو ما باور خود را خدمت شما ‏ارائه می‌دهیم تا به‌وسیله نمایندگان محترم ملت مورد بررسی ‏قرار گیرد. علت این نارسایی‌ها در سیاست‌های اقتصادی ‏دولت‌های بعد از جنگ است که همگی راه رشد اقتصادی ایران را ‏مطلقا به نفع بخش خصوصی تغییر داده‌اند. با تعدیل ساختاری ‏و خصوصی‌سازی با این امید که تغییرات ایجاد شده باعث بهبود ‏شرایط اقتصادی – صنعتی ایران شود. در حالی که تعدیل ‏ساختاری و خصوصی‌سازی برنامه اقتصادی صندوق بین‌المللی پول ‏است که سیاست‌های سرمایه داری جهانی را برای عقب نگه‌داشتن ‏کشورهای مالک منابع نفتی را در سر دارند. این برنامه ‏اقتصادی دامی است که کارشناسان فراماسونری – اقتصادی غرب ‏در راه کشورهایی چون برزیل قرار داده بودند و آن کشور را ‏به بدهکارترین کشور دنیا با تورم ۸۰ درصد تبدیل نمودند ‏تنها زمانی که نیروهای مترقی این کشور توانستند خود را از ‏این برنامه اقتصادی ضد مردمی نجات دهند، شرایط بهبود یافت ‏و در آرژانتین هم بدین صورت اتفاق افتاد. . ‏

روز نامه اعتمادمتن کامل نامه در دفتر روزنامه موجود است.


Article printed from The Union Of People's Fedaian Of Iran: http://www.etehadefedaian.org

URL to article: http://www.etehadefedaian.org/%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-2342-%d9%86%d9%8a%d8%b1%d9%88%d9%8a-%d9%83%d8%a7%d8%b1-%d9%be%d8%b1%d9%88%da%98%d9%87-%d9%8a%d9%8a-%d9%85%d8%b4%d9%83%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d9%83%d8%a7%d8%b1-%d9%be%d8%b1%d9%88

URLs in this post:

[1] Image: http://www.etehadefedaian.org/wp-content/uploads/2012/12/nameh-kargari.jpg

Copyright © 2011 Etehade Fedaian. All rights reserved.