- The Union Of People's Fedaian Of Iran - http://www.etehadefedaian.org -

ماجراجویی اتمی رژیم ، تهدید و تقابل ، تصورات«تعامل »

Posted By admin On تیر ۲۱, ۱۳۹۰ @ ۲:۵۶ ب.ظ In سرسخن | No Comments

جمهوری اسلامی روز چهارشنبه ۱۸ خرداد سال جاری اعلام کرد،با راه‌اندازه رسمی سایت اتمی «فردو» تا پیش از پایان سال جاری میلادی ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم تا سطح ۲۰ درصد را به میزان سه برابر تولید کنونی افزایش خواهد داد.

صالحی وزیر امور خارجه رژیم در حاشیه اجلاس وزیران محیط زیست کشورهای عضو اکو گفت، انتقال غنی‌سازی تا ۲۰ درصد از نطنز به فردو با اطلاع آژانس صورت گرفته و سه برابر شدن میزان غنی سازی ۲۰ درصد را «خطرناک» ندانست. وی افزود موضوع «غنی سازی بیش از ۲۰ درصد در ایران صحت ندارد.»
فریدون عباسی دوانی ریٔیس سازمان انرژی اتمی ایران تأکید کرد این اقدامات «تحت نظارت آژانس» صورت خواهد گرفت.

بلافاصله پس از انتشار خبر فوق، آمریکا اقدامات ایران را «تحریک آمیز» خواند. باراک اوباما و آنجلا مرکل در یک کنفرانس خبری مشترک در واشنگتن رفتار ایران را «تهدید آمیز» خوانده و ایران را تهدید کردند که در صورت ادامه «نادیده گرفتن قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل، با تحریم‌های شدیدتری مواجه خواهد شد.»
کشورهای عضواتحادیه اروپا نیزبا صدوربیانیه‌ای اقدام ایران را«شدت بخشیدن به نقض قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل» تلقی کردند.

سخنگوی شورای امنیت سازمان ملل اعلام کرد که «اقدامات تحریک آمیزی از این دست از سوی ایران، به هیچوجه در راستای اعتماد سازی با جامعه جهانی نیست و به این روند آسیب جدی وارد خواهد کرد.»

۲۰ روز پس از شکست مذاکرات استانبول در ژانویه سال جاری میلادی، در ۲۴ بهمن ماه ۱۳۸۹ خانم اشتون مسیٔول سیاست خارجی اتحادیه اروپا طی نامه‌ای به جلیلی دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، خواستار ادامه مذاکرات گردید. وی در این نامه بر مفاد و مضمون بیانیه پایانی اجلاس استانبول تأکید و بر ضرورت انجام مبادله سوخت به عنوان گام اول اعتمادسازی از سوی ایران تصریح کرد. البته مفاد این نامه علنی نگردید.

در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ (۱۰ ماه مه ۲۰۱۱) ، پاسخ نامه اشتون با سه ماه تأخیر در بروکسل تحویل وی گردید. یک روز پس از وصول نامه جمهوری اسلامی، کاترین اشتون اعلام کرد، وی این نامه را «آغاز کننده یک دور مذاکره جدید» نمی‌داند.

آخرین گزارش یوکیو آمانو، که در ۴ خرداد سال جاری (۲۴ ماه مه) انتشار یافت. تمرکز گزارش مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر حوزه‌هایی است که ایران به طور کامل تعهدات خود را اجرا نکرده است.

مدیر کل آژانس این گزارش را علاوه بر شورای حکام آژانس همزمان به شورای امنیت سازمان ملل نیز ارایٔه کرده است. شورای امنیت قبلاً بر اینکه اقدامات مورد درخواست شورای حکام در قطعنامه‌های شورای امنیت در خصوص ایران الزام‌آور و بر اساس فصل هفتم منشور سازمان ملل تصویب شده‌اند تصریح داشته است.
گزارش مدیر کل آژانس، ایجاد اعتماد بین‌المللی نسبت به ماهیت صرفاً صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی را مستلزم اجرای کامل تعهدات مذکور می‌داند.

گزارش آمانو، در موارد «فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی»، «کارخانه غنی‌سازی سوخت فردو»، «دیگر فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی»، «فعالیت‌های بازفرآوری»، «پروژه‌های مرتبط با آب سنگین»، «فرآوری اورانیوم و ساخت سوخت»، «اجرای کد اصلاح شده ۱/۳» و «ابعاد نظامی احتمالی»، به تأکید، موجبات نگرانی از وجود ابعاد نظامی احتمالی در برنامه هسته‌ای ایران را یادآور می‌گردد. و به صراحت عدم «اطمینان موثق» نسبت به فعالیت‌های اتمی ایران، به ویژه عدم همکاری ایران و از جمله عدم اجرای پروتکل الحاقی را بیان می‌کند.

دبیر کل آژانس طی نامه‌ای به فریدون عباسی معاون ریٔیس جمهور و ریٔیس سازمان انرژی اتمی جمهوری اسلامی، ضمن ابراز نگرانی در مورد وجود ابعاد نظامی احتمالی، بر اهمیت «روشنی افکنی» از سوی ایران، تأکید و خواستار بازرسی آژانس از طریق بازرسی‌های دیداری و سرزده شده است. آمانو به صراحت می افزاید «فعالیت‌های هسته‌ای ایران منحرف شده و بیشتر در حوزه‌ نظامی متمرکز است». علاوه بر این آژانس مدعی است، بر اساس مطالعه مداوم اطلاعاتی که از بسیاری از کشورهای عضو و نیز از طریق تلاش‌های خود به دست آورده است، هنوز در مورد وجود «احتمالی فعالیت‌های آشکار نشده مرتبط با امور هسته‌ای از جمله فعالیت‌های مرتبط با توسعه کلاهک‌های هسته‌ای برای نوعی موشک، نگران است.»

پس از انتشار گزارش آمانو، خانم اشتون در ۲۴ خرداد ماه جاری (۱۴ ژویٔن ۲۰۱۱) در مصاحبه‌ای مطبوعاتی به صراحت تأکید کرد «علایٔمی که برنامه هسته‌ای ایران دارد، نشان می‌دهد که آنها به سمت برنامه‌ هسته‌ای نظامی پیش می‌روند.» او تصریح می‌کنند «آنها هم اکنون ۳۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده با غلظت پایین دارند. اگر نخواهند از آنها برای این منظور استفاده کنند، استفاده دیگری نمی‌تواند داشته باشد.»

اشتون هم به مانند آمانوبراین مسیٔله که ایران باید اجازه دهد بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به صورت دیداری وسرزده به ایران بروند و کارخود را به درستی انجام دهند تأکید دارد.اشتون همچنین بر این موضوع که رویکرد فشار و تحریم در قبال ایران دنبال می شود، تصریح کرده و می‌افزاید «هدف از این تحریم‌ها این است که رژیم ایران متوجه شود که جامعه بین‌المللی بر این باور است که آنها مسیٔول هستند و در عین حال این فشارها را با گفت و گو ارتباط دهیم. گفت و گوهایی که امیدواریم مسیٔله را به شکلی مناسب حل کند.»

در مذاکرات استانبول از سوی کشورهای ۱+۵ و آژانس ،هدف اصلی «پی‌گیری برطرف شدن نگرانی جامعه بین‌المللی در مورد برنامه هسته‌ای ایران بر اساس قطعنامه‌های قبلی شورای امنیت سازمان ملل و شورای حکام آژانس» اعلام گردید .بر این اساس از سوی آنان نسخه جدیدی در خصوص «تدارکات تبادل سوخت» به عنوان گام اول برای اعتماد سازی به ایران ارایٔه شد.

ایران نیز با تأکید بر آن که شرط «تعامل»،آغاز مذاکرات درباره «نقاط مشترک» است. گفت و گوها، تنها «در چارچوب همکاری» می‌تواندپیشرفت داشته باشد.خواستار آن بود که «غنی سازی در ایران را بپذیرید» و« تحریم‌ها را به حالت تعلیق در آورید.».از « نقش سازنده جمهوری اسلامی در حل وفصل مسایٔل منطقه ای وبین المللی استفاده شود.». غرب وبه ویژه امریکا ایران را در«مسایٔل و معضلات منطقه»،«در ترانزیت مواد مخدر»،«مساله تروریسم » و در اختیار گذاشتن «نیروی کارمتخصص و ارزان» بعنوان شریک و همکارخود در دادستد بداند .از این رو جمهوری اسلامی مدعی بود که، مبادله و یا هر موضوع دیگری، از دید ایران، فقط در صورتی که در قالب یک نقطه مشترک مطرح باشد می‌تواند در دستور کار مذاکرات قرار بگیرد. بر این اساس، جلیلی مدعی بود که « در شرایط حاضر دیگر «تبادل» به عنوان یک نیاز برای کشورما مطرح نیست، چرا که تولید سوخت ۲۰ درصد از بهمن ۱۳۸۸ آغاز شده و کارخانه تبدیل سوخت به میله‌های سوخت درشهریور۹۰ دراصفهان به بهره‌برداری می‌رسد.بنابراین سوخت مورد نیاز راکتور تهران بر مبنای تولید داخل قابل استحصال است.»

در روزهای پیش از آغاز مذاکرات استانبول، وزیر امور خارجه آمریکا در منامه گفته بود «ایران می‌تواند به غنی سازی در خاک خود ادامه دهد. منتها باید ابتدا اعتماد جامعه جهانی را مبنی بر اینکه غنی سازی منجر به تولید سلاح هسته‌ای نخواهد شد، را جلب کند.» از این رو در نسخه پیشنهادی جدید کشورهای ۱+۵ تأکید شده که «پذیرش غنی سازی مستلزم فرآیندی است که ابتدای آن پذیرش مبادله سوخت از سوی ایران است.»

اگرچه غنی سازی ۲۰ درصد و افزایش میزان تولید آن مسیٔله تازه‌ای نیست و این موضوع پیشتر در سفر احمدی نژاد به نیویورک اعلام شده بود.اما در حالی که پس از شکست مذاکرات استانبول تا هم اکنون، مواضع عمده طرفین در مناسبات میان جمهوری اسلامی و آژانس و کشورهای ۱+۵ بر سر برنامه هسته‌ای ایران هیچ تغییری نکرده،اما در طی چند هفته گذشته بر شدت و حدت مناقشه میان جمهوری اسلامی و آژانس و کشورهای ۱+۵ به شدت افزوده شده است.

در میان عوامل مؤثر بر تشدید این منازعات به نظر می رسد که دو موضوع حایٔز اهمیت بیشتری است.

یکم: جمهوری اسلامی چنین می‌نمایاند که با توجه به خیزش‌های انقلابی و تغییر و تحولات در کشورهای منطقه از بحرین، یمن، سوریه تا کشورهای شمال افریقا بر«توانایی‌های ایران» افزوده شده و زمینه «تعامل» با غرب و به ویژه آمریکاگسترش یافته است.

جمهوری اسلامی با استفاده از شکرد های تبلیغاتی ومخدوش نمودن داده ها ودرهم آمیختن مطالب مربوط ونا مربوط فراوان،چنین القاء می‌کند که از نظر آمریکا دیگر «برنامه هسته‌ای ایران»، خطرناک نیست. حالا برای غرب و آمریکا «خیابانهای خاورمیانه» خطر هستند. از آنجا که جمهوری اسلامی می‌کوشد ماهیت این خیزیش‌ها را «اسلامی» جلوه دهد و برای خود نقش و «جایگاهی مؤثر» در آن بنمایاند. بنابراین القا و تصور می کند که نقش جمهوری اسلامی وموقعیت اش در چانه زنی با غرب تقویت می‌گردد. از این رو غرب باید شروط «تعامل» با رژیم را بپذیرد.در مقابل ایران نیزمتعهد می شود که«ژیٔوپولیتیک خاورمیانه را تغییر نمی دهد.»

دوم: جمهوری اسلامی تمام تمهیدات و توانایی خود را به کار گرفته تا این رژیم را «بزرگترین قدرت منطقه» نشان دهد. بگوید «جمهوری اسلامی، بزرگترین قدرت موشکی خاورمیانه و یکی از معدود قدرت‌های موشکی جهان است.». بگوید« توان شلیک انبوه موشک های بالستیک» دارد.کانال‌های تلویزیونی جمهوری اسلامی طی دوهفته گذشته ازسیلوهای مختلف موشک رونمایی می‌کنند،تا« توانایی موشکی»این رژیم را به رخ مردم بکشند. از این رو رزمایش موشکی سپاه، رزمایش ولایت ۹۰، رزمایش موشکی پیامبر-۶، عملیات موشک‌های لیزری و راداری،به فضا فرستادن ماهواره « سفیر با قدرت تفکیک ۱۵۰ متر » از جمله عملیاتی است که برای تهدید و تقابل رقبا و «قدرتمند» نشان دادن جمهوری اسلامی و گسترش ماجراجویی‌های رژیم اجرا شده‌اند. امابه رغم همه تنش ها ومشکلات و مسایٔل تازه ای که برای غرب در منطقه خاور میانه وشمال افریقا پیش آمده است،خطر یا احتمال گزینه نظامی علیه ایران کاهش نیافته است.خطرجنگ بمعنای حمله به ایران بایگانی نشده است.

پس ازفاجعه «فوکوشیما» ودرحالی که درتمام کشورها با آگاهی ازخطرات بیشماراین مساله کوشش هایٔی برای تعطیل و یا محدود کردن استفاد از نیروگاه های اتمی و حفظ محیط زیشت صورت می گیرد.جمهوری اسلامی نسبت به همه خطراتی که جامعه و مردم ایران را تهدید می کندبی اعتناست.

در شرایطی که تحریم‌های بین المللی بیش از پیش تأثیرات گاه جبران ناپذیر وعواقب زیانبار برتمامی عرصه های مختلف زندگی توده‌ها و اوضاع بحرانی اقتصاد ایران برجای می‌گذارند، در حالی که هم اکنون این تحریم‌ها از جمله تحریم های اخیر برخی خطوط هوایی و همچنین خطوط کشتیرانی شدت می‌یابند. درشرایطی که گزارشات آمانو و اشتون خود زمینه‌ساز تحریم‌های بیشتر و محدودیت‌های گسترده‌تر دیگری برای مردم، کارگران و زحمتکشان ایران خواهد شد.جمهوری اسلامی با بی اعتنایٔی به سرنوشت مردم وانکار نتایج مخرب و مخاطره ای که آنان را تهدید می کند. همه تمهید و تهدید خود را به کارگرفته تا بگوید ایران وارد « منطقه بدون بازگشت » شده و عضو «کلوب اتمی» گردیده است.

سیاست‌های ماجراجویانه جمهوری اسلامی برای آن که طرف مقابل را به «تعامل» با این رژیم بکشاند، پیشاپیش شکست خورده ودرمقابل، هزینه وخسارات فراوانی را نصیب مردم ایران نموده و خواهد نمود. برای مبارزه با برنامه‌های ماجراجویانه رژیم، ضرورت سازماندهی مقاومتی توده‌ای غیرقابل اجتناب است.
برای سازماندهی چنین مقاومت و مبارزه‌ متشکل و سراسری ، متحدانه بکوشیم.

تیرماه ۱۳۹۰


Article printed from The Union Of People's Fedaian Of Iran: http://www.etehadefedaian.org

URL to article: http://www.etehadefedaian.org/%d9%85%d8%a7%d8%ac%d8%b1%d8%a7%d8%ac%d9%88%d9%8a%d9%8a-%d8%a7%d8%aa%d9%85%d9%8a-%d8%b1%da%98%d9%8a%d9%85-%d8%8c-%d8%aa%d9%87%d8%af%d9%8a%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d9%82%d8%a7%d8%a8%d9%84-%d8%8c-%d8%aa%d8%b5

Copyright © 2011 Etehade Fedaian. All rights reserved.