نوشته شده در ملیت ها توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها. Print This Post Print This Post

خلق محروم ترکمن و بی توجهی حکومت به مردم سنی / بهمن شاهمرادی

با وجود چند قومیتی (ترک و کرد،کرمانج، ترکمن و تات , فارس)  بودن بافت مردم در استان خراسان شمالی و چند مذهبی بودن (شیعه , سنی , بهایی) جامعه این منطقه، مردم در حالت کاملا مسالمت آمیز و به دور از درگیری های قومیتی و مذهبی در آرامش در حال زندگی می‌باشند.

از طرف دیگر هم مرز بودن این استان با ترکمنستان این مرز شمال شرقی کشور را تبدیل به امن ترین مرز موجود کشور کرده است. مرزی که به دلیل حفاظت های سخت امنیتی توسط کشور همسایه، قابلیت هر گونه عمل غیر قانونی را از سود جویان سلب کرده است. با وجود زندگی مسالمت آمیز مردم منطقه در کنار یکدیگر و امن بودن مرز به دلیل حفاظت شدید نیروهای ترکمنستانی، بیشترین میزان قتل و جنایت در شهرستان راز جرگلان که شهرستان هم مرز با ترکمنستان است توسط نیرو های به اصطلاح مرزبان منطقه انجام می‌شود.

نیرو های مرزبان با ماشین های شاسی بلند خود چنان در  جاده‌های این منطقه در حال خودنمایی هستند که گویا در میدان جنگ در حال  حرکت می‌باشند. همین سرعت بالا و روحیه فاشیستی کادرها نسبت به قومیت مردم ترکمان چنان است که اگر اقرار نکنیم به صورت روزانه ولی به یقین می‌توان گفت که هفته‌ای دو بار شاهد تصادفات و زیر گرفتن کودکان، زنان و اهالی روستاهای این منطقه می‌باشیم. این جنایات و قتل‌ها در پوشش «در حال ماموریت بودن» و «نظامی بودن» قاتلان، همیشه به مردم منطقه تحمیل شده است و اعتراض خانواده داغداران با بازداشت و تهدید و کتک کاری آنها پاسخ داده شده است. خشم های انباشت شده  مردم در موارد گوناگون با برخورد های فیزیکی به قاتلان جواب داده شده است. آخرین مورد آن چیدن سنگ های درشت در سر پیچ و بر خورد دو ماشین و یک موتور مرزبانی با آن بوده است که منجر به کشته شدن پنج سرباز و دو کادر و مصدومیت چهار سرباز و کادر دیگر شده است.

این جنایات، با تبعیض های نژادی مذهبی در این منطقه گره خورده است. تبعیض هایی عیله خلق ترکمن که دارای مذهبی متفاوت (سنی) از حاکمیت است. این تبعیض ها از عدم استخدام این مردم در مراکز دولتی (تا حد امکان و در صورت استخدام هم شغلی بهتر از آبدارچی به آنها داده نمی‌شود) عدم رساندن خدمات ضروری نظیر آب، برق، گاز، تلفن و حتی دکل های مخابراتی (ایرانسل یا همراه اول)، عدم جاده‌سازی در صورت وجود جاده های قدیمی، عدم تعمیر و نگاهداری جاده‌های روستاهای سنی نشین که منجر به از بین رفتن همان جاده های خاکی قدیمی نیز شده است. در نظر نگرفتن بودجه و نساختن مدرسه که منجر به همه گیر شدن بیسوادی در بین مردم ترکمن نشین این منطقه شده است.

ایجاد تبعیض توسط حکومت را در منطقه به وضوح در مقایسه روستاهای شیعه نشین و سنی نشین می‌توان یافت. روستاهایی با جمیعت چند ده خانواری ولی شیعه نشین سال هاست که حداقل دارای کمترین امکانات رفاهی می‌باشند ولی روستا های سنی نشین با وجود جمعیت به مراتب بیشتر و نزدیک بودن آنها به انتهای خطوط انتقال نیرو، _با وجود به صرفه بودن هزینه انتقال خطوط به نسبت جمعیت و فاصله _ همچنان از حداقل های زندگی محروم هستند. این تبعیض‌ها حتی در سفر‌های مقامات جمهوری اسلامی به منطقه نیز قابل رویت است که هرگز به مناطق سنی‌نشین برای بازدید نرفته‌اند و در نتیجه هیچگونه خدماتی نیز از طرف دولت به این مردم محروم ارائه نمی‌شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>