نوشته شده در کارگری توسط admin. افزودن پیوند یکتا به علاقمندی‌ها. Print This Post Print This Post

اخبار و گزارشات کارگری ۱۰ اردیبهشت۱۳۹۵

- راهپیمایی کارگران کارخانه آلومینیوم المهدی هرمزآل درچهارمین روز اعتراضشان دربندرعباس!
- جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی طی نامه ایی شروع اعتصاب غذای خود را اعلام نمودند
- اطلاعیه کانون صنفی معلمان ایران – تهران- شادباش و تبریک بمناسبت آزادی رسول بداقی
- سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه:
رسول بداقی معلم زندانی بعد از ۷سال از زندان آزادشد
- اتحادیه آزاد کارگران ایران:پیام تبریک بمناسبت آزادی رسول بداقی
- احضار اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران در سنندج
- با حمایت و دفاع قاطعانه از جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی حربه اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” را خنثی کنیم
- روز کارگر و معلم خجسته باد!
- بیانیه کانون متحد کارگری «کمک» به مناسبت روز جهانی کارگر
- بیانیه انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران به مناسبت روز جهانی کارگر!
- اخراج۲ کارگرقرارداد سفید امضای پایگاه میراث فرهنگی شوش!
- جزئیات تغییرات جدید حقوق و دستمزد/ اختلاف درآمدها ۴.۳ برابر شد
- بدهی‌ دولت به بانک‌ها ۱۱۳ هزارمیلیارد تومان شد
گزارش جدید از تحولات اقتصادی/ نقدینگی به مرز ۱۰۰۰هزار میلیارد رسد
- مسمومیت غذایی کارگران شرکت رامپکو پیمانکار پتروشیمی بوشهردرآستانه روز جهانی کارگر!

راهپیمایی کارگران کارخانه آلومینیوم المهدی هرمزآل درچهارمین روز اعتراضشان دربندرعباس!
امروز۱۰اردیبهشت ماه،کارگران کارخانه آلومینیوم المهدی هرمزآل درچهارمین روز اعتراضشان دست به راهپیمایی درسطح شهر بندرعباس زدند.
بنابه گزارشات ۱۰اردیبهشت هرمز،امروز کارگران کارخانه آلومینیوم المهدی هرمزآلدرادامه اعتراضاتشان دست به راهپیمایی درسطح شهر بندرعباس،ازکارخانه بطرف محل برگزاری نماز جمعه
زدند.
گزارش تصویری:
روزکارگرحمایت یا اخراج؟؟

جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی طی نامه ایی شروع اعتصاب غذای خود را اعلام نمودند
جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی نامه ی شروع اعتصاب غذای خود را قبل از ظهر امروز دهم اردیبهشت ۹۵، تحویل مسئولین بند ۸ زندان اوین دادند.
با توجه به مقرارات زندان مبنی بر ارائه فردی نامه ی زندانی به مسئولین، این دو نفر مجبور شدند نامه ی شروع اعتصاب غذای خود را به طور فردی تحویل مسئولین دهند.
نامه ی جعفر عظیم زاده دبیر اتحادیه آزاد کارگران ایران
موضوع درخواست:
اعتصاب غذا
به ریاست بند زتدان اوین
با سلام
بدینوسیله اینجانب جعفر عظیم زاده اعلام میدارم در اعتراض به امنیتی کردن فعالیتهای صنفی و تجمعات و اعتصابات کارگران و معلمان ، دستمزدهای زیر خط فقر ، ممنوعیت برگزاری مستقلانه و آزادانه روز جهانی کارگر و روز جهانی معلم، عدم شفافیت و عمل موثر سازمان جهانی کار ILO در قبال نقض حقوق بنیادین کارگران و معلمان ایران و با خواست خارج کردن اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور” و دیگر اتهامات امنیتی از پرونده های مفتوح کارگران و معلمان معترض و برداشتن اینگونه اتهامات جعلی و ساختگی از پرونده های خود و دیگر فعالین کارگری و معلمان زندانی از امروز دهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۵ از دریافت غذای زندان خودداری و دست به اعتصاب غذای نامحدود میزنم
جعفر عظیم زاده
نامه ی اسماعیل عبدی دبیر کانون صنفی معلمان ایران
موضوع درخواست:
اعتصاب غذا
به ریاست بند زتدان اوین
با سلام
بدینوسیله اینجانب اسماعیل عبدی اعلام میدارم در اعتراض به امنیتی کردن فعالیتهای صنفی و تجمعات و اعتصابات کارگران و معلمان ، دستمزدهای زیر خط فقر ، ممنوعیت برگزاری مستقلانه و آزادانه روز جهانی کارگر و روز جهانی معلم، عدم شفافیت و عمل موثر سازمان جهانی کار ILO در قبال نقض حقوق بنیادین کارگران و معلمان ایران و با خواست خارج کردن اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور” و دیگر اتهامات امنیتی از پرونده های مفتوح کارگران و معلمان معترض و برداشتن اینگونه اتهامات جعلی و ساختگی از پرونده های خود و دیگر فعالین کارگری و معلمان زندانی از امروز دهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۵ از دریافت غذای زندان خودداری و دست به اعتصاب غذای نامحدود میزنم
اسماعیل عبدی

اطلاعیه کانون صنفی معلمان ایران – تهران- شادباش و تبریک بمناسبت آزادی رسول بداقی
رسول بداقی، عضو ارشد کانون صنفی معلمان ایران، پس از تحمل درد و رنجِ هفت سال زندان ، با پایان دوره محکومیتش، شب گذشته از زندان اوین آزاد شد. در این سال های پر درد همسر و فرزندان رسول شرایط بسیار سختی را پشت سر گذاشتند آنها با تحمل و پایداری خویش به رسول این قدرت و نیرو را دادند که بتواند این سال های پرمحنت را در زندان ها و بندهای مختلف از اوین تا گوهردشت تحمل نماید. دیشب شکیبا و ستایش دو قلوهای نازنین رسول بداقی پس از هفت سال دوری از پدر ،برای اولین بار پدر خویش را آزادانه در آغوش کشیدند. ما آزادی رسول بداقی را پیش و بیش از همه به همسر فداکار و صبور وی و دختران فهیم و نازنینش، شبنم، ستایش و شکیبا تبریک و شادباش می گوییم.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)، از همراهی و پیگیری تمام معلمان، فعالین صنفی، کانون های صنفی سراسر کشور، شورای هماهنگی تشکل های صنفی سراسر ایران، سایر افراد و تشکل های حقوقی، مدنی و صنفی در ایران ونهادهای بین المللی آموزشی و صنفی که در این سال ها برای آزادی رسول تلاش نموده اند، تشکر و قدردانی می کند.همچنین ما از تلاش های وکلای آقای بداقی ،خانم اسدخانی و آقای عطار ، صمیمانه قدردانی می کنیم. و آزادی رسول بداقی را به تمام هموطنان، معلمان ایران زمین، فعالین صنفی و مدنی و هرکس که خواهان بهبود وضعیت آموزش کودکان است صمیمانه تبریک می گوییم.
کانون صنفی معلمان تهران به صفت یک تشکل مستقل صنفی و آموزشی، اتهام امنیتی به فعالین صنفی را از اساس قبول ندارد. ما معتقدیم که هیچ معلمی نباید بخاطر پیگیری مسایل صنفی و آموزشی متحمل درد و رنج زندان شود. زندان نباید پاسخ به مطالبات معلمان باشد و مسئولین بایستی ضمن تحقق خواسته ها و مطالبات بر حق معلمان، زمینه را برای آزادی سایر همکاران دربند ما فراهم نمایند.
به امید تحقق مطالبات صنفی و آموزشی ایران
به امید آزادی معلمان دربند
به امید آرزوی سلامتی و شادی برای رسول و خانواده محترم ایشان
کمیته اطلاع رسانی کانون صنفی معلمان ایران(تهران)

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه:
رسول بداقی معلم زندانی بعد از ۷سال از زندان آزادشد
رسول بداقی از اعضای کانون صنفی معلمان پس از گذاراندن دوران محکومیت خود بعد از ۷سال از زندان آزاد شد.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه آزادی این معلم فداکار و زحمتکش را به خانواده ایشان که در دروران زندان متحمل رنج ها و سختی های بیشمار بودند شادباش می گوید و همچنین به تمامی معلمان کشور و کانون صنفی معلمان ایران تبریک میگوید و خواستار آزادی تمامی معلمان و کارگران حق خواه و حق طلب که بخاطر فعالیت های صنفی و فعالیت های کارگری در زندان بسر میبرند می باشد و ایجاد تشکیلات مستقل صنفی و کارگری را حق مسلم کارگران و معلمان می داند و برخوردهای امنیتی و پلیسی را با این فعالین محکوم میکند .

اتحادیه آزاد کارگران ایران:پیام تبریک بمناسبت آزادی رسول بداقی
رسول بداقی عضو کانون صنفی معلمان ایران پس سالها مقاومت و استواری و تحمل ۷ سال حبس، با پایان دوران محکومیتش شب گذشته از زندان آزاد و به آغوش خانواده و جمع یاران و همکارانش بازگشت.
رسول که در دفاع از مطالبات حق طلبانه معلمان به یمن اتهامات واهی امنیتی سالهای زیادی ازعمر خودرا در حبس گذراند، سمبل مقاومت و پایداری وپافشاری برخواست های معیشتی وحق طلبانه معلمین بود.
اتحادیه آزاد کارگران ایران با خرسندی و استقبال از آزادی این فعال مبارز در آستانه روزجهانی کارگر و ضمن تبریک به خانواده و طبقه بزرگ مزدبگیران ایران، خواستار رفع اتهامات امنیتی ازجمله “اقدام علیه امنیت ملی” و آزادی فوری و بی قید وشرط همه کارگران و معلمین وسایر فعالین عرصه های اجتماعی میباشد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران
۱۰ اردیبهشت ۹۵

احضار اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران در سنندج
در آستانه روز جهانی کارگر، شیث امانی، شریف ساعدپناه و مظفر صالح نیا، سه نفر از اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران در روزهای ۸ و ۹ اردیبهشت ماه جاری توسط اطلاعات نیروی انتظامی سنندج احضار و مورد بازجویی قرارگرفتند.
مسئولین محلی بمنظور کنترل فضای عمومی شهر وجلوگیری از برگزاری مراسم مستقل کارگران در سنندج، فعالین و چهره های شناخته شده کارگری را احضار و مورد بازجویی قرار میدهند تا با توسل به طرق مختلف از تحرکات و فعالیت آنها در برگزاری روز جهانی کارگر که یکبار در سال وحق طبیعی کارگران است ممانعت بعمل آورند.
اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن محکوم کردن اینگونه احضاریه ها ، بر حق برگزاری مراسم و تجمات کارگری در اول ماه مه روزجهانی کارگرتاکید دارد.
۱۰ اردیبهشت ۹۵

با حمایت و دفاع قاطعانه از جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی حربه اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” را خنثی کنیم
امروز دهم اردیبهشت ۱۳۹۵ جعفر عظیم زاده رئیس هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران و اسماعیل عبدی رئیس کانون صنفی معلمان ایران مطابق اعلام قبلی خود با خواست حذف اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” از پرونده های کارگران و معلمان معترض و فعالین جنبشهای کارگری، صنفی و اجتماعی، اعتصاب غذای خود را شروع کردند. این دو رهبر جنبش کارگری که به خاطر اعتراض به شرایط فلاکتباری که بر زندگی اکثریت قاطع جامعه ایران توسط صاحبان سرمایه زیر چتر حمایت سرکوبهای عریان و سازمانیافته همه دستگاههای دولتی طی نزدیک به چهار دهه سایه افکنده است، به اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” به زندانهای دراز مدت محکوم گردیده و هم اکنون در زندان اوین محبوس می باشند.
تلاش برای افزایش دستمزدها به حدی که تأمین کننده هزینه های یک زندگی انسانی و شرافتمندانه برای همه بخشهای شاغل طبقه کارگر باشد، پرداخت بیمه بیکاری به همه بیکاران جامعه اعم از زن و مرد، پرداخت به موقع حقوقها، لغو قراردادهای موقت، سفید امضاء و رسمی شدن استخدام معلمین حق التدریسی و پیمانی که شاخص ترین فعالیتهای این دو رهبر زندانی قبل از بازداشت و زندانی شدنشان می باشند، از نظر دستگاههای امنیتی، انتظامی و بویژه قضائی “اقدام علیه امنیت ملی، اخلال در نظم و تبلیغ علیه نظام” معنا می یابد و برای فعالین این عرصه ها مصداق جرم تلقی می گردد.
برای دستگاههای دخیل در سرکوب، جمعیت حداکثری جامعه که زندگیشان به تباهی کشیده شده و فراتر از آن حتی میلیونها انسان فاقد سرمایه و ثروت فنا گشته اند، درون دایره امنیت مد نطرشان هیچ جائی ندارند. در نتیجه “امنیت ملی” ترجمه امنیت سرمایه ها و تضمین سودهای نجومی آن که متعلق به اقلیت ناچیز سرمایه داران است که مقدس و ارجح بر تأمین زندگی، حفظ شأن و احترام به کرامت انسانی اکثریت عظیم جامعه می باشد.
جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی در شرایط سخت زندان هم دست از مبارزه و پیگیری مطالبات طبقه کارگر برنداشته و به خاطر محدودیتهای زندان که اجازه ادامه مبارزه به روشهای کم هزینه تر از نظر سلامت جسمی و روحی را از آنان سلب کرده، با اعتصاب غذا از درون زندان صدای اعتراضشان به وارد کردن اتهام “امنیت علیه امنیت ملی” در پرونده های معترضان به وضعیت موجود و فعالین جنبشهای کارگری و اجتماعی را بلند کرده و خواهان حذف این گونه اتهامات از پرونده های موجود شده اند.
اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” حربه ای برای منکوب و زمینگیر ساختن جنبشهای کارگری و اجتماعی است. حربه ای است برای ممانعت از اعتراض همه بخشهای طبقه کارگر از کارگران گرفته تا معلمان، پرستاران، بازنشستگان، بیکاران و …. به شرایط غیر انسانی زندگی و پذیرش اجباری آن.
کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان، بیکاران و تشکلها و سازمانهای کارگری مدافع حقوق انسان در سراسر جهان!
با خواست حذف فوری اتهام “اقدام علیه امنیت ملی” از پرونده های همه فعالین زندانی و موقتا آزاد شده با وثیغه، به حمایت و دفاع از این رهبران زندانی برخیزید. با پیوستن وسیع و جهانی خود به این خواست به حق و سراسری، مبارزه بر سر تحقق آن را سریع تر به نتیجه رسانده و دوره اعتصاب غذای جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی که سلامتیشان را تهدید می کند هر چه بیشتر کوتاه کنید.
زنده باد اتحاد و همبستگی همه مزدبگیران (طبقه کارگر)
اتحادیه آزاد کارگران ایران
۱۰ اردیبهشت ۹۵

روز کارگر و معلم خجسته باد!
اول ماه مه ، روز کارگر، یادآور ۱۳۰ سال تلاش برای زندگی بهتر و انسانی است. اول ماه مه ۱۸۸۶ در اعتراض به ساعات کار زیاد باعث اعتصاب کارگران شیکاگو گردید و متاسفانه پلیس سرمایه داری با آتش گشودن به روی کارگران و سپس دستگیری رهبران آنها به جرم اخلال پس از محاکمه ای فرمایشی ۵ تن از آنان را اعدام کرد. خون این برادران کارگر پرچمی شد که هنوز هم از دوش کوشندگان کارگری به زمین گذاشته نشده است. اسپایز قهرمان در مقابل طناب دار اعلام کرد:« صدایی که امروز می خواهید خاموش کنید روزی در جهان طنین انداز خواهد شد»
۱۳۰ سال از این واقعه می گذرد و هنوز زحمتکشان در سرتاسر جهان خواستار ۸ ساعت کار با مزدی مناسب، حق داشتن اعتصاب و اعتراض و راهپیمایی علیه ظلم سرمایه داری، و مصونیت کوشندگان کارگری از هرگونه مداخله پلیس سیاسی در اعتراضات کارگری را خواستارند. اکنون سالهاست که در کشور ما کوشندگان کارگری و صنفی را به زندان می اندازند آن هم به جرم برهم زدن نظم عمومی و امنیت . ما می پرسیم اگر ما مزد مناسبی را برای گذاران خانواده های خود بخواهیم ، امنیت چه کسانی را به خطر می اندازیم؟ چرا نباید راهپیمایی روز کارگر در کشوری که ادعای طرفداری از کارگران را دارد آزاد باشد؟ و حتا گماشتگان کارگری این نظام هم از این راهپیمایی محروم باشند؟
مگر کارگران در این راهپیمایی ها چه چیزی را اعلام می کنند؟
آیا خواستن افشای دریافتی وام های هیات مدیره ها و مدیران تامین اجتماعی که هر روز فریاد مسولینش بلند است که این سازمان ورشکسته است، امنیت چه کسانی را به خطر می اندازد؟
دادگستری خوزستان برمبنای کدام اصل قانون اساسی اعتراض کارگران به اجحافات پیمانکاران را ممنوع و کارگران را به زندان می اندازد، را خواستن نظم کدام سیستم را برهم خواهد زد؟
آیا خواستن دستمزدی که در قانون کار و قانون اساسی به آن اشاره شده تا شهروندان زحمتکش مانند انسان زندگی کنند، چرا باید به مذاق دولت و بخصوص وزیر کار خوش نیاید ؟ و وزیر کار با کارفرمایان همدست شوند برای تصویب ۸۱۱ هزار تومان دستمزد در ماه؟ آیا وزیر صنعت، رییس بانک مرکزی، وزیراقتصاد، وزیرکار می توانند با این حقوق زندگی خانواده اشان را تامین کنند که ما بتوانیم؟ و اگر اعتراض کنیم جایمان گوشه زندان به دستور رییس دادگستری خوزستان باشد؟
ما مصرا می خواهیم که دادگستری اعلام کند کوشش های کارگری ابراهیم مددی ، داوود رضوی، اسماعیل عبدی، علی اکبرباغانی، بهشتی لنگرودی، محمد جراحی، جعفر عظیم زاده امنیت چه کسانی را به خطر انداخته است؟
اختلاس های هرروزه، که باعث گرانی و تورم و بیکاری شده است را چه کسانی باید مراقبت کنند تا اتفاق نیفتد؟ آیا مسوولین قصور کرده را به دادگستری نباید فرا خواند ؟ یا آنان را فقط گماشته اند که کارگران را مراقبت کنند تا دزدان اصلی یا به کانادا فرار کنند و یا مانند بابک زنجانی آنقدر بدزد که حسابش از دست همه خارج باشد؟
حقوق های ما ماهها به عقب می افتد و کسی به این آقایان نمی تواند حتا اعتراض کند. اعتراض یعنی بیکاری و در لیست سیاه قرار گرفتن. آیا مامورینی که کارگران را می پایند، در قانون اساسی به آنان این وظیفه داده نشده که به این موضوع رسیدگی کنند؟ یا این پرداخت نکردن حقوق صدها هزار کارگر و خانواده هایشان جزو به خطرانداختن امنیت ملی و برهم زدن نظم نیست؟
هر روز به ۴۵ هزار تومان یارانه ی که ماهانه به زحمتکشان داده می شود، دستبرد زده و عده ای را از آن محروم می کنند. طراری گفته بود که زحمتکشان می توانند با جمع آوری این پول به مسافرت بروند!!! و زندگیشان مرفه خواهد شد. آیا گوینده این سخنان را به دلیل ورشکسته کردن اقتصاد و گردن نهادن به دستورات صندوق بین المللی پول نباید مجازات و زندانی کرد؟
امنیت شغلی و روحی و روانی خانواده های کارگران که با دستورات بانک جهانی با قراردادهای موقت و پیمانی و روزمزد هر روز به تاراج می رود ، را چه کسی پاسخگوست؟
روز کارگر است و ما هم بر امنیت ملی امان پافشاری می کنیم. ما نیز نمی خواهیم نظم عمومی کشورمان مختل شود. به همین دلیل از مسوولین حکومتی می خواهیم، آنانی که با واردات کالا صنعت ما را نابود کرده اند و اختلاس و رشوه خواری را گسترش می دهند ، برخورد قاطع کنند. کارفرمایانی که کارخانه ها را رها کرده و به دنبال دلالی رفته اند را به زندان محکوم کنند و این واحدها را به کارگران بسپارند. هیات مدیره های بی لیاقت سازمان تامین اجتماعی و دیگر نهاد ها را خلع کرده و مدیریتش را به کارگران بدهند.
خواهران و برادران زحمتکش،
برج زیبای میلاد با دستان زمخت ما سر به آسمان می ساید، درآمد ارزی نفت با دستان سیاه و پشت خمیده ما وارد کشور می شود، طلا بر سینه ثروتمندان با دستان چروکیده ما از اعماق زمین بیرون آورده می شود، دانایی با نابودی روح و جسم آموزگاران تولید می شود، تندرستی با بی خواب های پرستاران به جامعه دمیده می شود، تکه های آهن توسط ما به خودرویی زیبا تبدیل می شود و در یک کلمه اگر زحمتکشان نباشند تولید نیست و اگر تولیدی نباشد ثروتی نیست.
کوشندگان کارگری،
ما بارها با اتحاد خود ثابت کرده ایم که در هر بحرانی این ماییم که پیروزیم. سرمایه داری برای بردن ثروت ما و برده کردن فرزندانمان تلاش می کند. به میان کارگران برویم و هم نفس و همگام با آنان علیه بی عدالتی و بی قانونی اعتراض کنیم. ما راهی جز اتحاد نداریم .
زحمتکشان در سندیکاهای کارگری گرد هم آییم و نقشه شوم صندوق بین المللی پول برای به خدمت گرفتن کارگران ارزان و مطیع را بر هم زنیم. آینده متعلق به زحمتکشان است و اتحاد رمز پیروزی است.
سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
اتحادیه نیروی کار پروزه ای ایران
هیات موسس سندیکای کارگران نقاش و تزیینات تهران
انجمن صنفی صنعتگران عسلویه
۹/۲/۱۳۹۵

بیانیه کانون متحد کارگری «کمک» به مناسبت روز جهانی کارگر
گرامی باد اول ماه مه روز جهانی کارگران
اعتراض طبقاتی زحمت کشان جهان در اول ماه مه -روز جهانی کارگر- کتابی ست که ، همه ساله به ما می آموزد که ما کارگران، دارای نیرویی جهان گیر هستیم. نیرویی که اگر در ارتباطی مداوم و سازمان یافته قرار گیرد، هیچ قدرتی را یارای رو در رویی با آن نیست. طبقه کارگر در این روز به رغم محدودیت های بی شمار برای به صحنه در آوردن همه ی قوای خود، باز هم هراس بر دل صاحبان سرمایه و حامیان و نمایندگان سیاسی شان در قدرت می اندازد. همین هراس است که صاحبان قدرت را بر آن می دارد تا امکان این مانور طبقاتی را از کارگران سلب کنند.
این بدان معنی ست که دشمنان طبقاتی ما توان و نیروی نهفته ی ما را می شناسند و با تمام قدرت شان از پدیدار شدن آن جلوگیری می کنند. گویا این خود طبقه ی کارگر است که هنوز خودباوری لازم برای به رخ کشیدن قدرت و اعمال قدرت را به دست نیاورده است. روز جهانی کارگر این فرصت را به ما می دهد تا نیروی طبقاتی خود را در جهان ببینیم، فرصتی است تا سازمان طبقاتی خود را تشکیل دهیم و آرمان برابری خواهانه طبقه ی کارگر را به گوش جهانیان برسانیم. نیروی طبقاتی خود را باور کنیم و توان آن را به بهره کشان و دشمنان برابری تحمیل نماییم. سرمایه داران هرگز با خواهش و اصرار بر قانون و اخلاق، از سود خویش، که با تضییع حقوق ما به دست می آورند، کوتاه نخواهند آمد. برای به دست آوردن تنها اندکی از حقوق غارت شده مان، هیچ راهی جز متشکل شدن و یکی کردن نیروی طبقاتی مان نداریم. پس روز اول ماه مه را آغازی برای وحدت عمل قرار دهیم و تلاش کنیم تا با کشف توان خود که تعیین کننده ی مسیر آینده ی جهان است، به خودباوری برسیم و با سازمان یابی و تحمیل تشکل های مستقل صنفی و طبقاتی خود به نظم موجود، بیداد و ستم سرمایه داری را پس بزنیم و همراه با زنان و مردان کارگرِ همه ی کشورهای جهان، نظم سرمایه داری را که عامل همه ی نافرجامی ها و ناکامی های مردم جهان است به چالش بکشیم.
به هوش باشیم که امپریالیسم برای انتقال بحران های اقتصادی گریبان گیر خود، دست به دامان عوامل خود در کشورهای درحال توسعه شده است. از همین روست که علاوه بر قدرت های رسمی و دولتی، اقتصاد خوانده های مزدورِ خود را به میدان فرستاده تا به مردم جهان بقبولانند که برای برون رفت از عقب ماندگی و فقر، هیچ راهی غیر از راهکارهای نئولیبرالیستی که ریاضت اقتصادی و تحمیل گرسنگی به توده های زحمتکش است وجود ندارد. حذف یارانه ها و خدمات اجتماعی و گسترش خصوصی سازی و آزاد سازی اقتصادی و حذف ضوابط و مقررات از مناسبات کار و سرکوب تشکل های مستقل کارگری و نیز ایجاد تشکل های گوش به فرمان دولت ها برای کنترل هرگونه حق خواهی زحمت کشان، از اقدامات سرمایه داری برای عمومی کردن گرسنگی در جهان امروز است. در هر کجا که بتوانند نسخه ی نهاد های امپریالیستی -جمله بانک جهانی، صندوق بین المللی پول و سازمان تجارت جهانی- را به اقصا نقاط جهان تجویز کنند و بحران های خود را منتقل کنند، از همین روش استفاده می نمایند و در هر جا که با مقاومت روبرو شوند با لشگرکشی و نظامی گری برخورد کرده و هجوم می آورند. این هجوم وحشیانه ی سرمایه داری جهانی جز با وحدت جهانی زحمت کشان قابل مهار نیست. پس:
-بکوشیم تا با کشف نیروی طبقاتی خود در ایران و جهان با این هجوم چند لایه سرمایه داری و نمایندگان سیاسی امپریالیسم و دست نشاندگان پیدا و پنهان آن ها برخوردی شایسته و بایسته داشته باشیم.
-تلاش برای ایجاد تشکل های صنفی و محلی و طبقاتی و نیز پیگیری مبارزات کارگری در ایران و جهان و حمایت از این مبارزات از اولین گام های این روندِ ضروری ست.
-دستمزدهایی که تنها جوابگوی معیشت یک هفته است و تاخیر در پرداخت همین حداقل حقوق دهن کجی به خانواده های ما محسوب می شود پس بکوشیم تا در همه ی بخش های اقتصاد اعم از بخش خصوصی و غیرخصوصی دستمزد معوقه برای همیشه به تاریخ سپرده شود و نیز تلاش نماییم تا نمایندگان واقعی مان در تعیین حداقل دستمزد بر اساس رفع نیاز یک خانواده ۴ نفری، مشارکت داشته باشند.
-دستمزد کافی با کار ۶ ساعته امکان جذب گروه بزرگی از بیکاران را فراهم می کند تلاش کنیم تا این منطق را به جای مطالبه اضافه کاری جا بیندازیم.
-بکوشیم تا دولت ها وادار به تامین معیشت خانواده بیکاران شوند زیرا دولت ها مسئول ایجاد اشتغال و تامین معیشت در جامعه هستند پس دولت باید تا ایجاد اشتغال، معیشت تمام بیکاران را تامین کرده و با حقوق ایام بیکاری از سقوط آنان جلوگیری کند.
-قراردادهای موقت و سفید امضاء را آماج حملات خود قرار دهیم و برای تثبیت قراردادهای جمعی با نظارت و مدیریت تشکل های مستقل کارگری تلاش کرده و برای به کرسی نشاندنش بکوشیم.
-مستمری بازنشستگی باید بتواند شان و منزلت کسی را که جوانی خود را وقف کار کرده تامین کند. زندگی و معیشت بازنشستگان نمایی از زندگی فردای ماست بنابراین بکوشیم با فشار بر سازمان تامین اجتماعی فردایی بهتر داشته باشیم.
-نقش موسسات تامین نیروی انسانی را که به عنوان دلال بین کار و سرمایه بخشی از حقوق نیروی کار را می بلعند، افشا کرده و بکوشیم این نهاد انگلی را از جامعه طرد کنیم.
-برنامه ی مقررات زدایی از مناسبات کار با نام آزادسازی اقتصاد و یا اصلاح قانون کار و یا هر عنوان دیگر باید متوقف شود پس تلاش کنیم که اصلاح قانون کار و قانون تامین اجتماعی از دستور کار حکومت حذف شود.
-باید مجلس و دولت را وادار سازیم تا همه ی نیروی کار را مشمول قانون کنند از جمله کارگران کارگاه های زیر ۱۰ نفر و کارگاه های مستقر در مناطق ویژه اقتصادی را که از شمول قانون کار معاف شده اند، و نیز بکوشیم تا همه طرح های ضدکارگری از برنامه ی دولت برای همیشه حذف شود.
-برای متوقف کردن چرخه بیکار سازی و پایان دادن به اخراج کارگران به بهانه های واهی و نیز برچیدن بساط نظامیان و عناصر امنیتی از واحدهای تولیدی و خدماتی و کارگاه ها و همه بنگاه های اقتصادی و به رسمیت شناساندن تشکل های کارگری و مبارزه ی طبقاتی کارگران، از جمله حق اعتصاب باید تلاش مضاعف داشته باشیم.
-باید برای تشکیل سندیکاها، اتحادیه ها و هرگونه تشکل کارگری و قانونی کردن تعطیلی روز جهانی کارگر به عنوان روز مبارزه ی کارگران علیه نظم سرمایه داری تلاش کنیم.
-کارگر از هر جنس و ملیت و با هر باوری یکی از ما و جزیی از طبقه ماست، پس بکوشیم تا دستمزد برابر در مقابل کار برابر و رفع هرگونه تبعیض در محیط کار اعم از تبعیض جنسیتی، تابعیتی، قومی، عقیدتی و… تثبیت شود.
-برای جلوگیری از کار کودکان زیر ۱۸ سال و فراهم کردن زمینه ی آموزش و درمان رایگان و با کیفیت برای تمام کودکان و جوانان تلاش کنیم.
-کارفرمایان را وادار کنیم تا ابزار و ادوات ضروری برای کار ایمن را تهیه کرده و در اختیار کارگران قرار دهند تا جان کارگران در برابر سود قربانی نشود.
-گسترش خصوصی سازی و آزاد سازی اقتصادی دشمنی با زحمتکشان و اقدامی برای عمومی کردن فقر است پس بکوشیم تا واگذاری اموال عمومی به بخش خصوصی و همچنین واگذاری خدمات اجتماعی مثل آموزش و بهداشت و درمان را که جزیی از حقوق اجتماعی ست به بخش خصوصی متوقف شود.
-متوقف کردن روند غارت سازمان تامین اجتماعی توسط صاحبان قدرت را پیگیری کرده و تا اعمال مدیریت این سازمان توسط نمایندگان واقعی خود تلاش کنیم زیرا اساس این سازمان محصول مبارزات پدرانمان و دارایی آن محصول ده ها سال پس انداز خودمان است.
-با قراردادهای امپریالیستی که با نقض حق حاکمیت مردم ایران بر منابع نفت و گاز بسته می شود مخالفت کنیم و اجازه ندهیم که به نام سرمایه گذاری خارجی منابع عمومی غارت شود و به دوره پیش از جنبش ملی شدن صنعت نفت برگردانده شویم.
-برای ایجاد و برقراری وحدت طبقاتی صرف نظر از همه ی تفاوت ها تلاش کنیم و باور کنیم که یک طبقه ایم، همان طور که سرمایه داران همواره صرف نظر از تفاوت هایشان موضع و سنگر واحدی در مقابل ما دارند.
کانون متحد کارگری «کمک»
اردیبهشت ۹۵

بیانیه انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران به مناسبت روز جهانی کارگر!
اول ماه مه روز جهانی کارگر است. در این روز کارگران سرتاسر جهان با یکدیگر برای تغییر وضعیت ناعادلانه خود متحد می شوند.
بر خلاف باور عمومی و رایج توسط مقام ها و رسانه های رسمی کشور، عنوان «کارگر» فقط به کارکنان بخش های تولیدی و کارخانه ای و یا کارهای بدنی اطلاق نمی شود.
بر اساس تعریف و موازین بین المللی همه کسانی که درگیر تولید هر نوع کالا و خدمات هستند، در قبال کار خود دستمزد دریافت می کنند و با درآمد ناشی از کار خود هزینه زندگی شان را تامین می کنند در گستره مفهوم کارگر قرار می گیرند.
از این رو شفاف سازی و روشنگری افکار عمومی در زمینه تعریف «کارگر» و پرداختن به جوانب و ابعاد آن از جمله وظایف کلیدی اهل قلم، رسانه ها و روزنامه نگارانی است که خودشان نیز کارگران بخش «خدمات فرهنگی» محسوب می شوند.
هم اکنون بیش از ۱۳ میلیون کارگربیمه شده در کشور وجود دارد که بخش عمده ای از آن ها دارای حقوق های حداقلی هستند. اگر کارگران فاقد پوشش بیمه ای را نیز به آن ها اضافه کنیم با در نظر گرفتن شمار خانوار در ایران، بیش از نیمی از جمعیت را کارگران تشکیل می دهند.
دستمزدهای پایین، قراردادهای موقت کار، نبود امنیت شغلی و نداشتن تشکل های مستقل کارگری از مهم ترین مشکلات نیمی از افراد جامعه است که همواره شاهد کاهش روز افزون قدرت خرید و افزایش شکاف میان هزینه های زندگی و قیمت تعیین شده نیروی کار جسمی و فکری خود هستند.
در زمانه ای که «وضعیت اقتصادی کشور» مهم ترین مانع افزایش دستمزد نیروی کار عنوان می شود کمتر رسانه ای است که به رسالت مستقل خود عمل کرده و عنوان کند که بهبود وضعیت اقتصادی هر کشور در گروی غنا بخشیدن به سطح زندگی انسانی شهروندانش است و با کاهش روزافزون قدرت خرید نیمی از جامعه و برخوردارنبودن از تشکل های مستقل و کارآمد به منظورمشارکت در تصمیم گیری ها قابل تحقق نیست.
انجمن صنفی روزنامه نگاران آزاد تهران ضمن گرامیداشت روز جهانی کارگر معتقد است رفع مشکلات تولیدکنندگان اصلی جامعه نیازمند عزم و اراده جدی این طبقه است که جز با سازماندهی و تشکل یابی مستقل آن ها امکان پذیر نیست.
روزنامه نگاران و اهل قلم می توانند با بررسی و ریشه یابی مشکلات پیش رو، از سویی به روشنگری و آگاهی بخشی دیگر زحمتکشان یاری رسانند و از سوی دیگر به تغییر وضعیت موجود کمک شایانی کنند.
منبع:ایلنا-۱۰اردیبهشت

اخراج۲ کارگرقرارداد سفید امضای پایگاه میراث فرهنگی شوش!
دو کارگر که یکی از آنها استادکار بود پس از دو سال از پایگاه میراث فرهنگی شوش اخراج شدند، گفته می شود قرارداد کارگران سفید امضا بود.
به گزارش۱۰اردیبهشت قانون، یکی از کارگران که استادکار است می‌گوید: قبل از این از اصفهان و جاهای دیگر استادکار و مرمت کار به شوش می آمد ولی من بعنوان مرمت کار تمام موارد مورد نظر یونسکو را انجام دادم بطوریکه چند ماه پیش موفق شدیم پایگاه فرهنگی را ثبت یونسکو برسانیم و چون کار در شوش زیاد است اصلا گمان نمی کردم که ما را اخراج کنند
وی اضافه کرد: اما در کمال ناباوری به ما گفتند که اخراج هستید و وقتی من مراجعه کردم ، دیدم قراردادی که با ما برای استخدام بسته شد “قرارداد سفید” بود و همه اختیارمان دست کارفرما بود. ضمن اینکه با من استادکار قرارداد کارگر بستند.
این مرمت کار توضیح داد: قبل از ثبت جهانی یک برگ کاغذ بما دادند و گفتند امضا کنید. من به عنوان استادکار در پایگاه استخدام شدم که عنوان کارگر ساده را برایم رد کردند. در حال حاضر هم اخراج هستیم و وضعیتمان مشخص نیست.
وی افزود: مسئولان دلیل اخراج شدن را کمبود بودجه اعلام کردند در صورتی که در مدارک نوشته شده اتمام قرارداد. اگر اتمام قرارداد است چرا مجدد تمدید قرارداد نمی‌کنند؟

جزئیات تغییرات جدید حقوق و دستمزد/ اختلاف درآمدها ۴.۳ برابر شد
جدیدترین گزارش وزارت کار از اوضاع حقوق و دستمزد شاغلان بخش خصوصی نشان می‌دهد بین کمترین و بیشترین درآمد سالیانه خانوارهای شهری دستکم ۴.۳ برابر اختلاف وجود دارد.
به گزارش ۱۰اردیبهشت مهر، بررسی جدیدترین گزارش وزارت کار درباره وضعیت هزینه و درآمد خانوارهای کارگری و شاغلین بخش خصوصی کشور نشان می دهد میزان دریافتی و هزینه افراد شاغل در دهک‌های مختلف متفاوت بوده و درآمدها دستکم ۴.۳ برابر تفاوت دارد.
بر پایه این گزارش، درآمد سالیانه خانوارهای شهری دارای سرپرست مزد و حقوق بگیر بخش خصوصی در کمترین میزان سالیانه ۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان و حتی کمتر و در بیشترین میزان نیز سالیانه ۱۹ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان و شاید بیشتر باشد. به بیان دیگر دستکم ۲۲.۳۵ درصد خانوارهای حقوق بگیر ساکن شهرها در بدترین حالت ماهیانه ۳۷۵ هزار تومان هزینه دارند.
این گروه از حقوق بگیران که در دهک اول طبقه بندی می شوند در واقع کم درآمدترین گروه های اجتماعی نیز هستند به نحوی که ۷.۳۲ درصد خانوارهای این گروه درآمدی ماهیانه تنها ۳۷۵ هزار تومان درآمد دارند که احتمالا می توان گفت فرد شاغلی در این خانوارها وجود ندارد و رقم ۳۷۵ هزار تومان نیز مربوط به یارانه نقدی و یا کمک سازمان حمایتی می شود.
دهک دوم درآمدی از حقوق بگیران طبق بررسی ها و تحقیقات وزارت کار سالیانه ۴ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تا ۶ میلیون تومان درآمد دارند. هرچند این گروه از دهک اول اوضاع اندکی بهتر دارد ولی ۲۴.۳۶ درصد خانوارهای این گروه درآمدی ماهیانه دستکم ۳۷۵ هزار تومان تا ۵۰۰ هزار تومان هزینه دارند و این مسئله باعث فشار معیشتی به آنها به دلیل پایین بودن درآمد می شود.
این گروه درآمدی بیانگر آن است که برخی گروه های جامعه در ماه حتی درآمدی به اندازه حداقل مزد مصوب شورای عالی کار به میزان ۸۱۲ هزار تومان در سال ۹۵ را نیز ندارند. در عین حال، در دهک دوم حقوق بگیران بخش خصوصی کشور، ۲۱.۸۷ درصد خانوارها ماهیانه ۳۷۵ هزار تومان تا نهایتا ۵۰۰ هزار تومان درآمد دارند.
در گروه سوم درآمدی نیز گروه قابل توجهی از سرپرستان خانوار سالیانه ۶ تا ۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان درآمد دارند و طبق بررسی ها ۳۱.۲۶ درصد شاغلان این گروه درآمدی، ماهیانه نهایتا ۶۲۵ هزار تومان درآمد دارند و ۳۲ درصد خانوارها نیز به همین اندازه هزینه می کنند.
گروه چهارم سالیانه ۷.۵ تا ۹ میلیون تومان درآمد دارند و ۳۳.۸۷ درصد خانوارهای این گروه جامعه در چنین وضعیتی هستند. از سویی، ۳۱.۷ درصد خانوارهای دهک چهارم نیز ماهیانه ۷۵۰ هزار تومان هزینه زندگی دارند. حدود ۳۵ درصد از کل حقوق بگیرانی که در این گروه مزدی قرار می گیرند، ماهیانه درآمد و هزینه های متفاوتی دارند که می تواند بین ۶۲۵ هزار تومان تا ۷۵۰ هزار تومان در نوسان باشد.
برای گروه پنجم درآمدی نیز درآمدی به میزان ۹ تا ۱۰ میلیون تومان در سال برآورد شده که نشان می دهد ۴۳.۲۹ درصد خانوارهای این دهک ماهیانه ۷۵۰ تا ۸۳۳ هزار تومان درآمد دارند که می توان در این گروه حداقل بگیران را جا داد. بنابراین می توان اینگونه گفت که بخش قابل توجهی از شاغلان فعلی بازار کار و دستکم آنهایی که در سال های اولیه اشتغال خود قرار دارند، حداقل بگیر هستند. در این گروه درآمدی، ۳۶.۴۱ درصد سرپرستان خانوار ماهیانه تا ۸۳۳ هزار تومان هزینه دارند.
اما در گروه ششم درآمدی از حقوق بگیران بخش خصوصی، افراد سالیانه ۱۰ تا ۱۲ میلیون تومان درآمد دارند. همچنین در این گروه، ۴۱.۱۸ درصد شاغلان ماهیانه ۸۳۳ تا یک میلیون تومان هزینه دارند و ۳۹.۶۹ درصد افراد نیز به همین میزان در ماه درآمد کسب می کنند. بنابراین تا دهک ششم، قریب به اتفاق سرپرستان خانوار با درآمدهای پایین و کسری معیشتی مواجه هستند.
درآمد سالیانه ۱۲ تا ۱۴ میلیون تومان برای گروه ۷ درآمدی است که در این بخش نیز ۳۷.۶۴ درصد خانوارها ماهیانه یک تا یک میلیون و ۱۶۶ هزار تومان هزینه دارند و ۳۷.۲۰ درصد افراد نیز به همین میزان درآمد کسب می کنند. هرچند گزارش وزارت کار بر اساس داده های سال ۹۳ تنظیم شده، اما نگاهی به گزارشات معیشتی کارگران نشان می دهد که این ارقام با واقعیت های هزینه ای خانوار فاصله زیادی دارد و افراد دستکم ۵۰ درصد کسری درآمدی را تجربه می کنند.
در گروه ۸ درآمدی جامعه حقوق بگیران بخش خصوصی، شاغلان سالیانه ۱۴ تا ۱۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان درآمد کسب می کنند. دستکم در این گروه درآمدی، ۳۷.۲۰ درصد افراد چنین وضعیتی را دارند و ۳۶.۵۰ درصد خانوارها نیز ماهیانه یک میلیون و ۱۶۶ هزار تومان تا یک میلیون و ۳۳۳ هزار تومان هزینه زندگی دارند. در عین حال، باید توجه داشت که هزینه و درآمد شاغلان در شهرهای مختلف کشور متفاوت بوده و در کلانشهرها قطعا ارقام مربوط به مخارج و درآمد خانوارها با موارد یادشده تفاوت هایی دارد.
دهک ۹ درآمدی سالیانه ۱۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تا ۱۹ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان درآمد دارند و این روند برای ۳۸.۲۸ درصد شاغلان این دهک صدق می کند. همچنین ۳۰.۹۶ درصد شاغلان در این گروه ماهیانه یک میلیون و ۳۳۳ هزار تومان تا یک میلیون و ۶۲۵ هزار تومان هزینه دارند.
در دهک ۱۰ درآمدی که شاغلان بخش خصوصی دارای بالاترین میزان حقوق و دستمزد قرار دارند، ۲۳.۰۴ درصد افراد در ماه دارای درآمدی بالاتر از یک میلیون و ۶۲۵ هزار تومان هستند و در این بخش نیز ۲۳.۷۳ درصد سرپرستان خانوار ماهیانه به همین میزان و بیشتر مخارج دارند.
هرچند می توان درآمدهای برآوردی وزارت کار را مطابق با وضعیت فعلی ۱۰ دهک درآمدی حقوق بگیر بخش خصوصی دانست ولی در بخش هزینه ها به ویژه در کلانشهرها، کارگران معتقدند هزینه ماهیانه زندگی به ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسیده است. مراجعه به گزارش های مرکز آمار و بانک مرکزی نیز مُهر تاییدی به عبور هزینه های زندگی در شهرها به ویژه کلانشهرها از مرز ۳ میلیون تومان در ماه است.
صحبت هفته گذشته محمدباقر نوبخت؛ معاون رئیس جمهور که گفته بود دولت به فکر حذف یارانه افرادی که ماهیانه کمتر از ۳ میلیون تومان درآمد دارند نیست چون با ارقام کمتر از آن نمی توان زندگی را اداره کرد هم گواه دیگری بر میلیونی بودن مخارج در شهرها و عدم مطابقت درآمدهای فعلی و همچنین حقوق و دستمزدهای مصوب شورای عالی کار با نیازهای واقعی شاغلان است.
همچنین می توان به این موضوع اشاره کرد که دولت در طرح بانکی وام ۱۶۰ میلیونی خرید مسکن که دارای اقساطی حدود ۲ میلیون تومان در ماه است نیز اقشار حقوق بگیر متوسط را مدنظر قرار داده که از نظر دولت دستکم بالای ۲ میلیون تومان در ماه حقوق دارند و جامعه هدف این وام هرگز گروه های با درآمد مصوب شورای عالی کار و ۸۱۲ هزار تومان حداقل مزد و یا نهایتا یک میلیون و ۲۰۰ تا یک میلیون و ۵۰۰ هزارتومان حقوق ماهیانه نیست و این مسئله در گفتار خود مسئولان نیز وجود دارد.
اینها همه نشان از فاصله گرفتن دستمزدها از نرخ تورم در طول دستکم یک دهه اخیر و همچنین تاثیر تورم بر زندگی و معیشت خانوار است. وزیر کار می گوید بررسی ها نشان می دهد در طول ۳ دهه اخیر دستمزدها از نرخ تورم ۳۰.۲۲ درصد فاصله گرفته؛ بنابراین قدرت خرید کارگران نیز به همین میزان کاهش یافته است.

بدهی‌ دولت به بانک‌ها ۱۱۳ هزارمیلیارد تومان شد
گزارش جدید از تحولات اقتصادی/ نقدینگی به مرز ۱۰۰۰هزار میلیارد رسد
جدیدترین گزارشات بانک مرکزی از رسیدن نقدینگی به مرز هزار هزار میلیارد تومان در پایان بهمن ماه سال گذشته دارد.
به گزارش ۱۰اردیبهشت مهر، برآوردهای اقتصادی بانک مرکزی از وضعیت نقدینگی در بهمن سال گذشته حکایت از رسیدن نقدینگی به عدد ۹۷۵ هزار میلیارد تومان دارد.
برهمین اساس، نقدینگی در بهمن ۹۴ نسبت به بهمن ۹۳ معادل ۲۸.۷ درصد و نسبت به اسفند ۹۳ معادل ۲۴.۷ درصد رشد داشته است. طی ۱۱ ماه منتهی به بهمن ۹۴ معادل ۱۹۳ هزار میلیارد تومان به نقدینگی اضافه شده است.
گزارش بانک مرکزی نشان می دهد که نقدینگی در پایان دی ماه ۹۴ به حدود ۹ تریلیون و ۵۰۰ هزار میلیارد ریال رسید که نسبت به دی ماه سال ۹۳ معادل ۲۷.۲ درصد و نسبت به اسفندماه ۲۱.۳ درصد رشد داشت.
میزان اسکناس و مسکوک در دست اشخاص در پایان بهمن ماه سال قبل ۳۰۰ هزار میلیارد ریال بود که نسبت به اسفندماه سال ۹۳ معادل ۱۴.۵ درصد کاهش داشته است.
میزان پول در پایان بهمن ماه سال ۹۴ نزدیک به یک تریلیون و ۲۳۴ هزار میلیارد ریال با رشد ۲.۳ درصدی نسبت به پایان سال ۹۳ و رقم شبه پول نیز هشت تریلیون و ۵۲۴ هزارمیلیارد ریال با رشد ۲۸.۸ درصد اعلام شد.
همچنین کل بدهی خارجی کشور در پایان بهمن ماه سال گذشته ۶ میلیارد و ۱۵ میلیون دلار اعلام شده است.
بر اساس گزارش دیگر بانک مرکزی از خلاصه دارایی ها و بدهی های بانک ها و موسسه های اعتباری غیربانکی، میزان سپرده بانک ها و موسسه های اعتباری نزد بانک مرکزی یک هزار و ۶۳ هزار میلیارد ریال و کل بدهی های بخش دولتی، غیردولتی و غیره ۱۹ هزار و ۶۹۵ هزار میلیارد ریال با رشد ۱۳.۲ درصدی نسبت به پایان سال ۹۳ اعلام شده است.
دارایی های خارجی این بخش در پایان بهمن سال گذشته دو هزار و ۱۲۸ میلیارد ریال با رشد ۱۱.۵ درصدی نسبت به پایان اسفندماه است.
میزان سپرده بانک ها و موسسه های اعتباری نزد بانک مرکزی یک هزار و ۶۳ هزار میلیارد ریال و کل بدهی های بخش دولتی، غیردولتی و غیره ۱۹ هزار و ۶۹۵ هزار میلیارد ریال با رشد ۱۳.۲ درصدی نسبت به پایان سال ۹۳ و رقم بدهی این موسسه ها به بانک مرکزی نیز در مدت یادشده ۸۵۳ هزار میلیارد ریال با رشد منفی ۰.۵ درصد اعلام شد.
همچنین کل بدهی بانک های تجاری به بانک مرکزی در این مدت ۱۵۰ هزار میلیارد ریال و بانک های تخصصی ۵۶۵ هزار میلیارد ریال گزارش شده است.
کل بدهی بخش دولتی به بانک‌ها در بهمن ماه سال گذشته بیش از ۱۱۷ هزار میلیارد توما بوده که ۱۱۳ هزار میلیارد تومان آن مروبط به بدهی دولت به بانک‌هاست و رشد ۱۸.۷ درصدی داشته است.
گزارش تازه بانک مرکزی نشان می‌دهد، گزارش جدید بانک مرکزی نشان می‌دهد، از مجموع ۴۷هزار و ۳۸۵ میلیارد تومان بودجه مصوب عمرانی در سال ۹۴، طی یازده ماه تنها ۲۱هزار و ۱۷۱ میلیارد تومان خرج شده و مابقی در خزانه دولت مانده است.
همچنین عملکرد عمرانی دولت در ۱۱ ماهه سال ۹۴ نسبت به ۱۱‌ماهه سال ۹۳ معادل. ۶ ۱۶ درصد کاهش یافته است. بودجه عمرانی دولت در یازده‌ماهه سال ۹۳ معادل ۲۵هزار و ۳۹۴ میلیارد تومان بوده است. این در حالی است که تا پایان بهمن سال گذشته ۱۰۰ درصد درآمد نفت و ۷۵ درصد درآمد مالیاتی و سایر درآمدها در یازده‌ماهه محقق شده است.
کاهش ۱۶.۶درصدی بودجه عمرانی دولت در حالی است که بودجه جاری با رشد ۱۷.۶درصدی به ۱۴۸ هزار میلیارد تومان در این مدت رسید و حدود ۹۵ درصد بودجه جاری یازده‌ماهه خرج شد.


مدیر بیمارستان نبی عسلویه با اشاره به مسمومیت تعدادی از نیروهای شرکت پتروشیمی عسلویه توسط شام شب گذشته، گفت: با تلاش کادر پزشکی بیمارستان تامین اجتماعی عسلویه، این مسأله ختم به خیر شد.
به گزارش ۱۰اردیبهشت فارس از عسلویه، ابراهیم مومنی ظهر امروز در جمع خبرنگاران با اشاره به شام مسموم و چالش بیمارستان نبی عسلویه اظهار داشت: با تلاش کادر پزشکی بیمارستان تامین اجتماعی عسلویه، این مسأله ختم به خیر شد.
مدیر بیمارستان نبی عسلویه در تشریح جزییات این حادثه خاطرنشان کرد: تعدادی از نیروهای شرکت رامپکو پیمانکار پتروشیمی بوشهر صبح روز جمعه بر اثر مسمومیت غدایی ناشی از شام شب گذشته به اورژانس بیمارستان مراجعه کردند که بلافاصله توسط کادر درمانی اورژانس و با تاکید رئیس بیمارستان تامین اجتماعی عسلویه تحت مداوا قرار گرفتند.
مومنی تصریح کرد: با تلاش کادر درمانی و هوشیاری در رفع مسمومیت غذایی کارگران پارس جنوبی، کارگران مداوای کامل شده و هم‌اکنون وضعیت عمومی بیماران مناسب است.
وی با تاکید بر لزوم جلوگیری از تکرار اتفاقات مشابه با توجه به شروع فصل گرما خواستار نظارت بیشتر شبکه بهداشت و درمان عسلویه بر آشپزخانه‌های مسقر در سطح شهرستان و شرکت‌های نفت و گاز و پتروشیمی شد.
مدیر بیمارستان تامین اجتماعی عسلویه گفت: کیفیت بخشیدن به خدمات درمانی در این مجموعه درمانی مورد توجه و تاکید مسئولان و متولیان امور قرار دارد و امیدواریم به توفیقات لازم در این راستا برسیم.
دهم اردیبهشت ماه۱۳۹۵
akhbarkargari2468@gmail.com

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>